top of page

Гловер версус Гамбино


Следното интервју доби доста негативно внимание поради коментарите за црните жени (Гловер е оженет со бела жена). Штета - затоа што си поставува прашања кои нѝ се битни во моментов. Сигурно многу добро знаел што прави со потегнување на тие прашања.


Штета, штета,штета…

***


Доналд Гловер е човек со многу личности, фази, епохи, реинкарнации. Тој е писателот на комедии, кој си ги остреше забите во скеч групата Дерик комедија (Derrick Comedy) и го усоврши својот занает во собата на писатели на 30 рок (30rock). Тој е и актерот кој стана ѕвезда како една половина од глупав броманс на култниот ситком Заедница (Community), и кој прштеше со харизма како Ландо Калисијан во Соло: Приказна од Војна на ѕвездите (Solo: A Star Wars Story). Тој е и музичарот, попознат како Childish Gambino, кој започна како рапер што сакавте да го мразите на албумите Camp и Why the Internet, а потоа ги замолкна своите критичари на фанки, жестокиот Awaken, My Love! Тој е авторот кој создава и глуми во Атланта, консензуално најдоброто шоу на телевизија откако дебитираше во 2016 година. А потоа, тука е архитектот, кој ги гледа сите аспекти на уметничкото изразување како дел од поголема област на влијание и кој е желен да заведува колку е можно повеќе. Од својата фарма, каде што ги става завршните допири на неговата претстојна серија на Амазон, Господин и г-ѓа Смит, 38-годишниот татко на три деца го расклопува својот ум на Вили Вонка на некој што точно знае кои нишки да ги повлече: самиот себе.

АДАМ ВРЕЈ ——— ОНАЛД ГЛОВЕР: Добро, каде сме сега?

ДОНАЛД ГЛОВЕР: На мојата фарма.

Убаво е.

Да. Сакам фарми. Ги сакам нејзините продукти. Ги имаме сите овие плодови, пчели. Нашата крава е трудна, па ќе имаме млеко уште малку. Ме прави среќен.

Што е ова на масата?

Танџело(цитрус). Ги сакам. Овие и црните дудинки можеби ми се омилени. Кои нема да бидат зрели некое време. Но, тие се навистина добри. Моите деца седат под дрвото и збрлавуваат.

Со оваа позадина, изгледате како барон или нешто oд тој тип.

Ова е едно парче од Боуд што го дава тој впечаток. Му дадов француски шмек со капата. Тие штотуку отворија продавница во Л.А.

Слушнав. Дали вака се облекувате најчесто?

Кога сум овде. Ми се допаѓа да бидам функционален. Мојата партнерка, таа многу слика, па да можеш да се допреш од некоја боја. И со децата мора да носите работи кои ќе изгледаат подобро како стануваат повалкани.

Да, прво прашање, зошто сакаше да го направиш ова? Претпоставувам дека не сакам интервјуа и се запрашав: „Зошто не сакаш интервјуа?“ И мислам дека дел од тоа е што прашањата обично се исти. На овој начин можам да добијам прашања што обично не ми се поставуваат. Не мислите дека ова е измислено? Мислам дека не е посмислено од кое било друго интервју. Во ред. Запишав некои работи за кои размислував. Ќе се обидам да немам многу дополнителни прашања за да можеме брзо да одиме. Кул? Одлично. Одлично. Како се гледате себеси? Во која смисла? По кого ја моделирате вашата кариера? О. Вили Вонка. Тоа е светот што ми се допаѓа. Ја имате вашата фабрика, правите нешто, ја гасите, а потоа ја затворате продавницата за јавноста некое време. Дали затоа приватноста ви е толку важна? Не мислам дека животот е реален освен ако некои работи не се само за тебе. Работи кои не треба или не можат да се споделат. Мислам дека на помладата генерација ќе и биде тешко да разликува дали нешто е за нив или за другите, и мислам дека тоа би можело да се игра како намалено чувство за себе. Навистина треба да знаете што би правеле ако никој друг не гледа. Како приказната за Роберт Редфорд кога вратата од лифтот се затвора и некој го прашува: „Дали си ти вистинскиот Роберт Редфорд?“ И тој рече: „Само кога сум сам“. Точно. Мислам, како би знаел поинаку? Кое е последното поетско нешто што сте го виделе или слушнале? Го легнав син ми пред неколку ноќи и го прашав на што мисли. Тој рече: „Размислувам за последниот долг сон што некогаш ќе го имам“. Тоа е прогонувачки. Мислев дека е убаво. Дали сè уште правите музика? О да, цело време. Рапував многу. Продуцирање. Повторно е забавно. Правев соработки. Некој за кој можете да зборуваш? Направив една што мислам дека нема да излезе. Мислам дека уметникот, или менаџментот на уметникот, мисли дека стихот е премногу контроверзен.

. Дали сте загрижени дека ќе бидете „ откажан“?

Мислам дека тоа е играта. Многу луѓе овде се познати личности. Значи нивната вредност е во тоа што луѓето ги сакаат. Верувам дека мојата вредност е во мојата визија. Затоа морам да направам нешто доволно добро и само да бидам човек. Можеш да бидеш распнат за било што, било тоа да е вистина или не. Што мислите за „кансел„ културата? Бљак. А може не? Што? Јас само ... Угхх... Па, ти кажа нешто за тоа во твоите твитови. Доста твиташе во последно време. Тоа не беше за култура на откажување. Мислите дека многу твитав? Би рекол повеќе од вообичаено. Вие не сте љубител на интернет. Не. Претпоставувам дека не сум. Мислам дека уметниците треба да го толкуваат светот околу нив. И интернетот не е свет за мене. Дали намерно го смени твојот пристап кон социјалните медиуми? Бев некако целисходен. Роден сум во 80-тите, па имав добар контекст за тоа како се чувствувам без него. И без него се чувствував подобро, па престанав. Интернетот се движи како дрога. Убрзувач. Не знам. Што мислите, како се чувствуваат твоите врсници за нивниот однос со него? Сите што ги среќавам и кои се активни на интернет изгледаат уморни во реалниот живот. Луѓето велат дека сега си „разбуден“(woke). Јас не сум. Само што пораснав. Можеби, но се чинеше дека твојата работа има социополитички наклон во исто време кога таа почна да станува попопуларна. Мислам дека тоа не е вистина. Луѓето не размислуваат за животот како ние порано. Затоа што комуницираме онлајн и секој има личен бренд. Ако Малколм Икс беше жив во моментов и го живееше истиот живот, луѓето би рекле дека „се ребрендирал себеси“. Не, тој само беше Малколм Икс. Тој еволу