независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Настани деновиве низ град: од Скопје, Битола, Охрид, Кичево, Струмица па до Лондон и Њујорк. Дива ве води на настаните кои мислиме дека мора да ги посетите. Од концерти фестивали и изложби, до саеми, кулинарски настани театарски претстави и јога - настани без престан концерт, социјален центар Дуња, СВЕТЛОСТ, Глигор Кондовски, експериментална музика, џез 14.11.24 г., 18:00 Авангардата на виолината и панк-џез ритмите се враќаат во Дуња Во срцето на анархистичкиот па и културен микрокосмос на нашиот град, Социјален Центар Дуња, се случува музички настан којшто нуди заминување од секојдневната монотонија и вовед во светот на експерименталната музика. Оваа сабота, љубителите на иновативните звучни пејзажи ќе имаат уникатна можност да посведочат на еден многу потребен концерт. . Глигор Кондовски, име кое резонира со духот на авангардата, е виолинист кој не се плаши да ја истражува границата помеѓу класичната музика и модерните звучни експерименти. Од 2009 година, со своите револуционерни пристапи, тој суштински придонесува кон обогатувањето на домашната музичка сцена. Неговата музика е лутање низ разни музички универзуми, од електроника до џез, и сè што живее помеѓу. Авангардниот виолинист Глигор Кондовски од 2009 година ја гради својата импресивна дискографија, првенствено за ШАРЛА и ПМГЏезз. Кондовски (кој работи и под псевдонимот earstwhilesound) е музички камелеон, кој со својот придонес во низа различни и разноврсни проекти тивко се гради во еден од најзначајните чинители на современата сцена. СВЕТЛОСТ е обредна панк-џез дружина. Од својот деби концерт во Дуња, (2017 година) каде го свират материјалот што ќе стане албумот „Џез за работничката класа“, редовно се враќаат во својот духовен дом, каде секогаш презентираат нова, звучно и политички предизвикувачка програма. - СЦ Дуња СВЕТЛОСТ, пак, е колектив којшто се основа на моќната симбиоза помеѓу панк-џез мелодии и обредни интонации. Нивниот деби настап во Дуња го претставува албумот "Џез за работничката класа", кој е израз на посветеност кон демократизација на музиката и правење уметност достапна за сите слоеви на општеството. https://www.youtube.com/watch?v=p0vQMcGEqvQ Членовите на овој состав се: - Глигор Кондовски [виолина / елек троника] - Нинослав Спировски [кларинет / сопран и тенор саксофон] - Кристијан Новковски [тапани] - Дени Омерагиќ [контрабас / електроника] Настанот ветува да биде подеднакво провокативен колку што е и музички инвентивен, со секој член на групата кој внесува свој уникатен пристап до изведбата. Како сведоци на нивните претходни настапи, можеме да очекуваме едно вистинско звучно патешествие, каде што традиционалните граници на музиката се растегаат и премоделираат со секоја нота. За оние кои сè уште не се запознаени со нивната музика, нивните албуми се достапни за слушање на Bandcamp ( овде и овде ), придружни со визуелни решенија - постерот - од самите членови на групата. https://www.youtube.com/watch?v=3VyDUsKWWD4 Влезот на настанот е поддржан со препорачана донација, што овозможува на посетителите не само да уживаат во музиката, туку и да ја искажат својата поддршка кон уметниците. Не пропуштајте ја можноста да станете дел од славата на звукот и креативноста во Социјален Центар Дуња. следно

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

независна релевантна култура

од Џо Коскарели (Joe Coscarelli); На почетокот на оваа година, во магацин од 46 400 квадратни метри обложен со истрошени и стари транспортни контејнери и гајби, виенскиот уметник Андре Хелер (André Heller) повторно се сретна со една од најголемите љубови во неговиот живот и кариера. Психоделичните дела кои беа внатре, кои никогаш не беа видени ниту од Хелер или од светот цели 35 години, долго време беа изгубени во минатото, и покрај нивното блескаво потекло. Заедно, тие ја создадоа Луна Луна - функционален забавен парк каде што атракциите освен тоа што можат да се користат за возење и уживање тие се исто така дел од современата уметност: од Жан-Мишел Баскијат и Салвадор Дали, која Хелер ја конципираше и отвори, накратко, во Хамбург, Германија, во 1987 година. Со децении, тој беше опседнат затоа што беа изгубени „Заборави на тоа“, си велеше постојано. „Ова е како љубовна врска во која не можете да престанете да имате еротски соништа“. На крајот, Хелер успеа да продолжи со својот живот. „И тогаш“, рече тој преку видео разговор од Австрија, „кога конечно успеав да го тргнам надвор од моите мисли, сретнав некои луѓе кои почнаа да ме потсетуваат“. На крајот излезе дека потребни беа врските, ресурсите и генијалноста на Хелер, неговиот син музичар, на креативен директор од Њујорк, уметнички адвокат, еден основач на старт-ап, двајца моќни музички менаџери и мегаватниот рапер кој инаку е еден од најпознатите луѓе на планетата да го оживеат амбициозниот проект. Дека Дрејк ќе биде последното парче што е потребно за Хелер повторно да биде заедно со Луна Луна беше речиси незамисливо. Хелер, кој сега има 75 години, не ни знаеше која е рап-ѕвездата додека не беа речиси партнери. И така - по години поминати во судски процеси, црни дупки, космички коинциденции, лажни почетоци, преговори за договор, среќа, повици на Зум и логистички кошмари - Хелер конечно се најде повторно лице в лице со богатствата кои поголемиот дел од уметничкиот свет не ни беше свесен за нивното постоење: рингишпил од Кит Харинг, маѓепсано дрво од Дејвид Хокни, стаклен лавиринт од Рој Лихтенштајн со музика од Филип Глас. „ И́ се извинив на уметноста“, се сеќава Хелер, емотивен поради сеќавањето кога конечно повторно го погледнал својот расклопен карневал. „Реков: - Беше во затвор 35 години - те молам прими ја мојата љубов и моето извинување за она што ти се случи“. „Потоа почнав да ги допирам сите овие работи како што новороденче го допира својот татко“, додаде тој. „И знаев дека душата на проектот е неповредена“. Како Луна Луна настана - а потоа беше продадена, затворена, и испратена во Тексас и заборавена - беше чудо кое прерасна во трагедија за Хелер, развратен мултимедијален уметник кој беше, наизменично, актер, поет, пејач. -текстописец и циркуски импресарио, со купишта приказни кои потекнуваат од секој од неговите многубројни животи. Но, никогаш претходно раскажаното следно поглавје од приказната, во кое уметничкиот забавен парк му беше влезено во траг, откупен и повторно конципиран за да повторно да се пушти во јавноста како настан во големи размери, планиран за следната година, звучеше недостижно дури и за Хелер. „Кога првпат слушнав за Луна Луна бев воодушевен“, рече Дрејк. „Тоа е толку уникатен и посебен начин да се доживее уметноста. Ова е голема идеја и можност што се фокусира на она што најмногу го сакаме: зближување на луѓето“. Сега следи, најтешкиот дел: повторното составување на Луна Луна и турнеја низ целиот свет. „Тоа е непобитен проект“, рече Ентони Гонзалес, новиот извршен директор на Луна Луна и партнер на Дрејк.DreamCrew е сенаменски деловен и менаџмент апаратус на раперот „Мислам дека всушност сме конструирани подобро што не́́ прави поподобни од кој било друг ресурс за да го донесеме овој проект од идеја во реалност. Ние работиме настани во живо, во културата, го разбираме уметничкиот свет и сме пријателски настроени кон уметниците“. Со референтни точки како Cirque du Soleil, на имерсивните експонати на Ван Гог, „искуствениот уметнички центар“ во Мајами, Superblue, и оној мал винтиџ „направи сам“ проект од областа на уметност и занаети, познат како Дизниленд, DreamCrew и неговите партнери имаат амбиции големи колку Дрејк за Луна Луна. За да се подготви обновениот парк за глобална турнеја со продукциска помош од Live Nation, кураторскиот тим со колективен C.V. што ги вклучува Tate Modern, MOCA, the Kitchen and the Shed, ангажира нова листа на уметници за да придонесат со нови дела кои се интерактивни и функционални (на кои ќе може да се возат посетителите). Опциите за храна и пијалоци, музичкапрограма и едукативни работилници исто така мора да бидат врвни, рече тимот. Целиот процес се снима за документарен филм (Дрејк и DreamCrew продуцираат серии како „Еуфорија“ и „Топ момче“) - додека повторното издание на монографијата Луна Луна, преведена од оригиналниот германски јазик, е најавена за февруари. „Дрејк изведе сè на највисоко ниво“, рече Гонзалес, „ Ова е огромен потфат со масивни логистички аспекти, еден куп подвижни делови. Но, во мојата глава тоа воопшто не е преплавувачки, во ниту еден момент, како да е нешто непремостиво. Тоа ми е како: „ Ајде - одиме да ја завршиме работава“. Влоговите се јасни: Надвор од музиката и турнеите, рече Гонзалес, „ова е веројатно нашиот најголем проект досега“. Со DreamCrew како мнозински сопственик, вкупната инвестиција во Luna Luna се приближува до 100 милиони долари. „Карневал на авангардата“ Познат по своите „големи, невообичаени креации“ и перформанси- надреалистички водвил, кинески акробати, воздухоплови - Хелер го уновчил својот културен капитал на неговата растечка слава во 1980-тите за да ја oствари Луна Луна, чудна премиса што ја замислил повеќе од една деценија претходно. Инспириран од Пратер забавен парк од неговата младост, тој се надеваше дека ќе го искористи луна паркот како свое бело платно „за да изгради голем мост помеѓу таканаречената авангарда - уметниците кои понекогаш беа помалку снобови и не се поврзуваа со масите - и т.н. - нормални луѓе“, рече Хелер. „Секоја личност, која што ќе ја сретнете - сите ваши пријатели - имаат некаква меморија поврзана со луна парк“, објасни тој, користејќи го меѓународниот термин за мали локални карневали именувани по оригиналот во Кони Ајленд од околу 1903 година. „Сите имаат детство и јас сакав да се осврнам на детството на овие генијалци“. Во 1985 година, Хелер доби грант од околу 350.000 американски долари од германското списание Neue Revue за проектот и го обиколи светот за да ги убеди уметниците од неговите соништа кои беа на неговата листа, да учествуваат. Веќе во Париз ја имаше обезбедено поддршката од руско-францускиот сликар Соња Делоне (Sonia Delaunay) заедно со дизајнот за влезниот лак, кој го направи пред нејзината смрт во 1979 година. Во Њујорк, болниот Енди Ворхол го испрати Хелер да се сретне со уметникот во подем, Баскијат, кој инсистирал на вклучување на Мајлс Дејвис. Харинг го одвел Хелер да се сретне со Кени Шарф ( Kenny Scharf.). Лихтенштајн (Lichtenstein) даде број за Хокни (Hockney). Во Палм Бич, само за да добие благослов, Хелер се сретна со еврејскиот писател, нобеловец Исак Башевис Сингер (Isaac Bashevis Singer) чие охрабрувачко писмо ја краси задната корица на книгата Луна Луна. „Од тогаш натаму, знаев дека не можеме да загубиме“, рече Хелер. (Само Џон Кејџ(John Cage) го одби.) Поголемиот дел од делото, како панорамското тркало на Баскијат и забавната куќа со огледала на Дали, потоа биле фабрикувани во Европа, со користење на винтиџ карневалска опрема и околу 220 занаетчии од виенската оперска и театарска заедница, кои работеле низ повеќе студија. Харинг и Шарф отпатувале во Австрија да работат рачно. Луна Луна беше отворена во Западна Германија во јуни 1987 година. „Има 30 павилјони во овој меѓународен карневал на авангардата, и секој од нив истовремено го воздигнува умот и ве остава со подотворена уста“, напиша тогаш списанието Life. Во текот на тоа лето во Хамбург, околу 250.000 посетители уживаа во атракциите. Оттаму, Хелер се надеваше дека Луна Луна „ќе патува по морињата и сонцата и месечините“. Но, на патот поплочен со среќни случајности по кој одеше уметникот беше попречен со реалностите на меркантилноста и бирократијата. Плановите градот Виена да го купи паркот и да го изложи трајно беа прегазени од политичка загриженост. Пропадна и европската турнеја, па Хелер, кој добил заем за складирање на атракциите, го остави во долгови. Во 1990-та година, немаше повеќе избор, и тој се согласи да го продаде целиот проект за околу 6 милиони долари на Stephen and Mary Birch Foundation, филантропска група која се надеваше дека ќе го изложи во Сан Диего. Но, во услови на загриженост за авториските права, спорови околу наплатата за влезници и други компликации, фондацијата се обиде да се повлече од финализирањето на договорот, покренувајќи децениски судски спорови во судници од Делавер до Швајцарија. Со текот на времето, групата беше принудена да го затвори купеното. Но, Луна Луна се наоѓаше во складиште во текот на правната сага, а во 2007 година беше пренесена во рурален Тексас, каде што ќе остана недопрена уште 15 години. Хелер претпоставуваше дека ќе помине долго време после неговата смрт, додека некој ќе помисли повторно да ја отвори таа приказна. „Победив, победив, победив, јас победив и јас загубив“, рече тој. „Скок на верата“ Во 2019 година, креативниот директор Мајкл Голдберг (Michael Goldberg ) кликаше на еден опскурен веб-сајт што му го испратил еден приправник, кога налетал на еден од ретките елаборирани споменувања на Луна Луна, онлајн. Во истиот момент, беше заљубен. „Се чувствував дека тоа е нешто за кое требаше да знам“, рече Голдберг (чиешто Студио Something Special соработуваше со Nike и Музејот Бруклин) во едно интервју. Но, кога почна да праќа пораки до своите најповрзани контакти - советници за уметност, колекционери, „кул клинци кои нема нешто за што не знаат“, никој не знаеше за што зборува. „Добро… ова навистина почнува да станува интересно“, помисли тој. Искусен во светот на њујоршкиот ноќен живот и настани поврзани со светот на забавата и шоу-бизнисот, но без очигледни продори во проектот, Голдберг дозволи неговата имагинација да води, предвремено ковајќи завера како да го воскресне брендот Луна Луна. Како искупувачката молитва „Оче наш“ тој испрати серија ладни мејлови до студиото на Хелер. Она што Голдберг не го знаеше во тоа време беше дека Хелер неодамна беше повлечен по истиот пат. Охрабрени од историчарот на уметност Дитер Бухарт (Dieter Buchhart), научник од Баскија, Хелер и адвокатот Даниел Меклин (Daniel McClean) специјализиран за реставрација на уметнички дела, веќе истражуваа начини да ја ослободат Луна Луна. „Андре беше истовремено отровот и лекот“, рече Меклин. „Ова беше продадено од него, но тој исто така мораше да биде дел од секоја продажба бидејќи има знаење и врски со уметниците.“ Еден милијардер колекционер се залагаше за финансирање на зделката, но продавачите инсистираа делата да се купат како што се, на слепо, што го заладуваше интересот. „Имавме многу апокалиптичен поглед за тоа каква ќе биде содржината на контејнерите“, рече Меклин. Откако му беше одобрена ограничен пристап на еден од нив во 2018 година, тој беше пречекан од вода која нагрна на него. Голдберг, кој се надеваше дека може некако да се вклучи, го засади семето со DreamCrew на Дрејк. „Во разговор од 30 секунди прејдовме на „ постои ова нешто наречено Луна Луна“, сите бевме вклучени“, раскажа Гонзалес што се случи кога му ја однесе идејата на раперот и неговиот менаџер Адел Нур ( Adel Nur), кој е познат како Future the Prince „Како да се вклучиме?“ Дрејк „сфати најбрзо“, рече Нур. „Тој го купува она што му се допаѓа во смисла на уметност и има домови ширум светот во кои ги поставува тие дела. Отсекогаш имал око за големи нешта и тој е голем мислител. Ќе види вакво нешто и неговиот мозок веднаш се активира“. Поврзувајќи ги точките за време на „Ковид-19“ пандемијата, Голдберг му ја претстави идејата за потенцијалниот спасител, на синот на Хелер, Фердинанд, музичар, кој го охрабри својот татко да ја слушне неверојатната увертира. Хелер, пак, си ја изработи домашната и го истражи Дрејк - „слушајќи ја неговата музика, гледајќи ги неговите ставови“ - и почна да мисли дека судбината повторно интервенирала во негово име. Во своето типично лирско раскажување, Хелер го спореди влегувањето на DreamCrew со „кога ќе му го ветите на вашето дете базен, а потоа некој ќе дојде и ќе рече: „Не би сакале ли да го имате Средоземното Море?“ Сепак, преговорите се одолговлекуваа со месеци, а идентитетот на купувачот остана тајна за Birch Foundation. „Откако го спомнавме тој збор“ - Дрејк - „сè дојде на свое место“, рече Меклин. Во јануари, Луна Луна го напушти својот дом во Тексас - и ѕвечарките, творовите и армадилите кои се населиле околу и под него - и замина за Лос Анџелес, во 44 контејнери, два вагони и седум гајби. За неговите нови сопственици, состојбата на уметноста во него сè уште беше мистерија што партнерите ја споредија со археолошко ископување од типот на „Индијана Џонс“, или нуркање во „Титаник“ , како игра на руски рулет. „Вие го правите тој мистичен скок на верата“, рече Меклин. „Но, имавме среќа - тоа е цело едно богатство“. Нов почеток Посетата на магацинот Луна Луна во областа Бојл Хајтс во Лос Анџелес оваа есен откри огромна индустриска работилница. Панорамското тркало на Баскијат, украсено со цртеж на павијан позади, се издигна на едниот крај, додека експертите за реновирање се насочија кон панелите од влезниот лак на Делоне под рефлектор. Вонка-ескна фабрика со стартап вајбови, има електрични тротинети за да се движиш наоколу и пинг-понг за работниците паузата за ручек. Илјадници парчиња од оригиналните парчиња за продажба беа сортирани и ревитализирани, вклучително и стари постери и маици дизајнирани од уметниците, од кои секоја требаше да се исчисти и суши рачно. Во едно претходно интервју, Кети Нобл, главната кураторка на новата Луна Луна, го нарече „тројански коњ на експерименталната уметност“. Таа се восхитуваше на тоа како Хелер, едноставно следејќи ги неговите каприци, успеал да направи збирка што опфати големи делови од историјата на западната уметност во 20 век. „Бројот на уметнички движења што ги опфаќа е некако луд“, рече таа. „Од апстракција, уметнички брут, дада, флуксус, нео-експресионизам, нуво реализам, поп-арт, надреализам, виенски акционизам - повеќето изложби нема да ја опфатат оваа широчина“. Покрај обновувањето на постојните возења - од кои многу ќе бидат пуштени, но сега се премногу вредни за директно да ги доживее јавноста - Нобл, заедно со кустосовиот советник Хелен Молсворт и други, добија задача да нарачаат нови искуствени дела во истиот дух. Во меѓувреме, партнерите на Луна Луна - DreamCrew, McClean, Голдберг и Џастин Вилс, технолошки претприемач и колекционер на уметнички дела, кој ги предводи операциите - се консултираат со сите, од љубителите на антички карневалски возења до компании за камиони, се во очекување на широко лансирање . Глобалниот марш, рече Гонзалес, ќе бара „венчање на услугата со бели ракавици на уметнички транспорт со движење на концертна турнеја“. Внатрешно лице за анализа на податоци работи на утврдување на цената на билетите. „Сите знаат кој е Дрејк“, рече Гонзалес. „Пред нас е прашањето: „Како да пласираме нешто што никогаш порано не постоело?“ За раперот и неговиот тим, кои направија кариера со издигнување на субкултурите на мејнстрим ниво, целта е да ја продолжат почетната цел на Хелер да ја донесе авангардата до масите во сварливо пакување. Но, Хелер, во пресврт во последен момент, веќе нема да биде вклучен и самиот. Додека Луна Луна го планираше своето големо враќање, на Австриското списание Falter ја откри улогата на Хелер во она што тој го сметаше за детска шега, но други велат дека се граничи со фалсификување уметност. Сечејќи ги цртежите што Баскијат ги направи за Луна Луна, Хелер создаде рамка во стилот на неговиот стар пријател што подоцна беше претставена на продажба како баскиски оригинал, потврди тој за Фалтер. Со оглед на пропустот во расудувањето и каков и да е резултатот, Хелер, беше одлучено, не можеше да остане активен во поставувањето на враќањето на неговиот Луна парк. „Ја префрлам диригентската палка на партнерите на Луна Луна, кои имаат енергија, визија и почит да го одржат духот на Луна Луна жив“, рече тој во изјавата. „Чувството е чудесно што уметничките дела од Луна Луна повторно ќе ја видат светлината на денот и чест ми е што новата генерација ширум светот ќе го доживува чудото на Луна Луна уште многу години“. Хелер одби да коментира повеќе. Но, колку и да изгледа горко, што Луна Луна повторно продолжува без него, тој отсекогаш бил поголем од Хелер - реалност што ја прифаќал одново и одново во текот на неговиот бурен живот. Претходно, тој ја пофали сопствената „љубовна приказна со Луна Луна“ на Дрејк, сигурен дека нивните патишта се испреплетеле со причина и дека секоја пречка е неопходна борба. „Секогаш од секоја лоша работа доаѓа нешто исклучително добро“, рече Хелер. „Шансата тоа да се случи е толку мала што мора да има внатрешна вистина за која сè уште не сум свесен“.

Еве сме во истата ситуација: Да Џака Накот издава нова музика, а ние треба да се потсетиме дека ретко кој со толку конзистентност, толку често излегува со нови парчиња музика дали се тоа синглови, ЕП-а, ремикси, реизданија или албуми, таа река од рими, ритмови, гневна, артикулирана, и доколку се загледате подобро: со заплакано лице, не престанува. Ова нѝ беше забелешката, откако го ислушавме најновиот сингл на Да Џака Накот – Мелем (Шурикен Рекордс). Нетипичен за него во темата: од социјални теми до спиритуално патување, од неговиот кауч до џунгли и степи, со амбиција да се препороди како Феникс, но овој пат, без его. Флоуот е добро познат – македонскиот јазик, ставен во функција толку вешто е секогаш одново изненадување, ритамот од друга страна е смирен, и звучи како JPEG Mafia, оној олд скул хип хоп во кој македонските рапери се заљубени, и е заменет со експериментален, нешто што се чини дека станува тренд со амбициозните хип-хопери, воопшто. Мелем излезе на 13-ти мај, петок тринаесетти, (на ист ден кога и двојниот албум на Кендрик Ламар, Mr. Morale and the Big Steppers) а не помина ни една недела, кога наизглед од никаде Да Џака Накот сподели со нас дека ќе се збогува со македонскиот хип хоп. Реката, сепак се чини дека секна. Но, сепак не без достојно збогување: за 30-ти септември е најавена журка за преслушување на веќе најавениот албум, во МКЦ, кој следниот ден ќе биде објавен (на дигиталните платформи). Да Џака Накот е дел од Легијата која пред тоа (пред 2008) одела со името Против сите. Иако нѝ се чини дека сме биле тука некаде кога се раѓал македонскиот рап, со концертот на Чиста Околина кај Пошта, преслушување на албуми на САФ во Буњаковец, и мотањето во студио на Темната страна кај Аго во маало, сепак Против сите и Да Џака Накот предничат на сето набројано: тие почнуваат со креативна работа во 1992 практично како деца, кога рапот бил стар колку самите нив. За контекст: во 1992 година, е издаден The Chronic на dr.Dre, Check Your Head на Beastie Boys, и секако Totally Crossed out на Kriss Kross :). Во 1992та, кога Легијата почнале да се опробуваат - се формирани Wu Tang Klan! Од една страна е фасцинатно и покажува зошто Македонија е на мапата на глобалниот хип хоп (сосема признаени!), од друга страна како и со повеќето работи во Македонија нема речиси никаков белег за тоа: нема озбилно музичко новинарство, а камоли специјализирано за хип хоп, нема изданија, реизданија, компилации ништо од стандардните механизми за пишување на историјата на една култура. Но, ги имаме социјалните мрежи, каде стои архивирањето на оваа битна супкултура на кревките нозе на ентузијастите и личните колекции и албуми од слики, музика и информации. Го пишувам текстов, а низ прозорите се вовлекува хип хоп ритам кој доаѓа од саботна дневна журка од комшиското Баду, и ми пристигнуваат најавените одговори на прашањата кои ги пратив по порака. ДИВА: Имаш во интервјуа споменато дека пишуваш книга, која дури има и наслов Од А до Џ, дали ќе го види светлото на денот, и можеби ќе биде објавена? ДА ЏАКА НАКОТ: Книгата од "А до Џ" планирам да ја објавам во два дела поради обемноста на материјалот, имено во неа пишувам за мојот живот, за рапот во Скопје и неговата историја, меѓутоа колку повеќе пишувам, толку повеќе работи се имаат да се допишат, и се враќам во години и допишувам случки и дешавки.Опфаќа период од мојата рана младост, од детство па сè до снимањето на првиот албум на Легијата во 2006. Многу детали и многу имформации, за секој што го интересира Скопската сцена која го роди рапот во Македонија, како и каде се случуваа тие работи, на места кои веќе ги нема, со луѓе кои ги нема и на локации кои веќе не постојат, за едно Скопје од сеќавањата. Пролет 2023 ќе ја објавам првата книга, имам и издавач од Македонија кој е заинтересиран за проектот. Во меѓу време излегува Live On, No Evil палиндромскиот албум со 22 песни, многу гости, продуценти гости, и нов звук како за мене, така и за целата сцена во Македонија. ДИВА: Твоето збогување е со музиката воопшто, или само со македонскиот хип хоп? ДА ЏАКА НАКОТ: Последен албум на Џака Накот. Имам снимено повеќе од 400 песни, што сметам дека е доволно за да можам да се пензионирам, самиот факт што не живеам во Македонија со години е дел од таа одлука, вториот аспект е дека сцената е доволно силна и различна за да може да издржи без мои активни изданија, ќе продолжам да работам, единствено мојата соло кариера како Џака Накот ја завршувам со овој албум, Роки Марчијано стил. ДИВА: Значи, ќе продолжиш со музиката? ДА ЏАКА НАКОТ: Веќе повеќе години снимам на англиски и полски со GL!TCH (мојот cyber-punk бенд од Германија) и планирам во тој правец да ја продолжам работата, тоест да ја насочам енергијата, веќе работам на новиот проект. ДИВА: Има ли конкретна причина која можеш да ја посочиш? За збогувањето со сцената овде? ДА ЏАКА НАКОТ: Отсекогаш планирав Џака Накот проектот да биде трилогија на албуми, но некако ми се снимаше, сум имал што да кажам, можеби и оној младалачки пристап кога мислиш дека имаш некое влијание и дека луѓето навистина слушаат. Кога реално на никој не му е гајле, а мене ми беше и повеќе од што требало, сум инвестирал и време, пари и здравје, и после толку години е исцрпувачки да даваш максимум а да ги имаш тие состојби во Македонија кои ги имаш, од секој аспекти социјален и политички. Се гледаме на промоција во Скопје на 30 септември, во МКЦ, а до тогаш имате по еден сингл од мене секој месец на мојот канал на Јутуб, како и на сите платформи. Една љубов. - заклучи Да Џака Накот, и додека веќе привршував со текстот агресивно и намерно брмчење со мотор и свирење на коли украсени со бели машни предизвикаа плач на заспаните комшиски бебиња, и бегањето „главом без обзира„ на маалските животинчиња... музиката која ги придружуваше скоро сосема го потона пријатниот фон од Баду. Во било кој друг ден, мислата која би произлегла на оваа сè повообичаена сцена е дека West Side Skopje, Влае, ја губи битката и описот кој го придружува кога се пишува за него „урбаната населба Влае„ со малигниот вулгарен сељачизам, кој нема ниту осет ниту обзир. Но иако Џака го напушти, сепак нѝ фрли појас за спасување и ќе продолжи тоа да го прави. Таман додека се регрупираме и се прешалтаме од летаргија, до дефанзива, во офанзива! Муницијата е овде! До тогаш слушајте го Да Џака Накот летово, и на 30-ти септември, узгоднети, одморени и исончани - се гледаме во МКЦ!