Резултати од пребарување

независна релевантна култура

Радосна вест за сите љубители на деветтата уметност во Македонија! Стрип Центарот на Македонија од Велес неодамна ги објави најновите броеви на своите редовни публикации: „Стрип КРЕАТОР“ бр. 37 и 38, како и „Стрип АЛМАНАХ“ бр. 8. Овие значајни изданија се реализирани со финансиска поддршка од Годишната програма за издаваштво на Министерството за култура и туризам, што ја потврдува нивната важност за македонската културна сцена. „Стрип КРЕАТОР“ веќе две децении (од 2003 година) е единственото континуирано стрип списание во нашата земја, претставувајќи вистинска платформа за афирмација на македонските стрип автори. Многу од нив токму на овие страници ги направиле своите први чекори во светот на стрипот. Покрај домашните таленти, списанието редовно објавува и квалитетни стрипови од странски автори, селектирани од традиционалниот меѓународен стрип конкурс. Во најновиот број 37 на „Стрип КРЕАТОР“, читателите ќе можат да уживаат во делата на реномирани автори од регионот како Марко Стојановиќ и Марко Николиќ од Србија, Никола Видацковиќ од Хрватска, Миодраг Бунијевац од Србија, Ведат Шабанаџовиќ од Босна и Херцеговина и Даниел Даниел од Романија. Сепак, она што особено радува е силната присутност на македонските автори: Дарко Богданов, Александар Стеванов, Кана Бутеска, Теодора Христова, Војдан Андонов и Александар Бараковски. Бројот 38 на „Стрип КРЕАТОР“ продолжува со одличниот тренд, претставувајќи нови возбудливи стрипови од Милан Јовановиќ, Влада Алексиќ, Дражен Ковачевиќ и Аљоша Томиќ од Србија, Разван Бронеску од Романија, Маја Перак од Хрватска и Димитрис Аврамопулос од Грција. Се разбира, и во овој број доминираат македонските креативци: Александар Танчовски, Елена Апостоловска и Методија Стојановски. Ревијата „СТРИП АЛМАНАХ“ има посебен концепт – ги промовира стриповите на македонски автори (со исклучок на понекој гостин) кои се создаваат под сценарио на Ване Трајков за време на Меѓународната стрип колонија во Велес. Ова издание претставува вистинска смотра на свежиот македонски стрипски бран. Во осмиот број на „СТРИП АЛМАНАХ“ свои дела претставуваат: Илко Стојановски, Методија Стојановски (повторно потврдувајќи ја својата плодност), Славица Купенкова, Ѓургица Варела, Ана Марија Стефаноска, Ангела Петрушевска, Дарко Бојовски, Мартина Величковска, а како гостин се појавува Ивица Сретеновиќ од Србија. Овие нови изданија на Стрип Центарот на Македонија – Велес, како и сите претходни, имаат значајна улога во промоцијата на македонскиот стрип во земјата и странство. Тие се дистрибуираат до различни институции, фестивали и стрип настани, но добрата вест е што можат да ги набават и сите заинтересирани читатели преку контакт на следната е-маил адреса: vanecomic@yahoo.com . Поддржете ја македонската стрип сцена!

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Овде Гилберт се сеќава на една вечер со неговите пријатели Клив Џонс и режисерот Арти Бресан во почетокот на 1978 година, по неговото божиќно раскинување со Тенди Белју. „За да го преболам Тенди, дополнително се посветив на активизмот и отидов во кино. Мојот пријател Арти Бресан, Џуниор, беше филмаџија кој штотуку сними документарен филм за Парадата во 1977 година, насловен „Геј САД“. Тој беше див визионер кој режираше порно на страна за да може да ги финансира неговите 35 мм документарни филмови. Одевме да гледаме филмови неколку пати неделно. Еден ден отидовме во киното Стренд, на улицата Маркет, да го видиме ‘Граѓанинот Кејн’. Тој беше омилен филм на Арти. Клив ни се придружи. После филмот, сите отидовме до Граѓанскиот центар Плаза за да ги погледнеме неокласичните згради. Арти почна со неговиот притисок да изнајдам нов симбол за, како што рече, „зората на новата геј свест и слобода“. И тој и Харви ми го имаа кажано истово претходно. Во овој момент, розевиот триаголник беше симбол за геј движењето. Но, тоа претставуваше темно поглавје во историјата на истополовите права. Адолф Хитлер го замислил розовиот триаголник за време на Втората светска војна како стигма ставена на хомосексуалците на ист начин како Давидовата ѕвезда се користела против Евреите. Функционираше како нацистичко средство за угнетување. Сите чувствувавме дека нѝ треба нешто што е позитивно, што ја слави нашата љубов. Поради инсистирањето на Арти, ги погледнав знамињата што се вееја на различните владини згради околу Граѓанскиот центар. Мислев и на американското знаме со неговите тринаесет ленти и тринаесет ѕвезди, колониите кои се одвојуваат од Англија за да ги формираат Соединетите Држави. Мислев на вертикалната црвена, бела и сина тробојка од Француската револуција и како обете знамиња ги должат своите почетоци на бунт, бунт или револуција. Мислев дека и геј нацијата треба да има знаме, за да ја прокламира својата идеја за моќ. Како заедница, и локалнo и меѓународнo, геј луѓето беа во момент на пресврт, битка за еднакви права, промена на статусот каде што сега баравме моќ, преземајќи ја. Ова беше нашата нова револуција: племенска, индивидуалистичка и колективна визија. Заедница која заслужи нов симбол. Во минатото, кога мислев на знаме, го гледав само како уште една икона за исмејување. Сето она веење знамиња и, воопшто,патриотизмот го сметав за опасна шега. Но, тоа се смени во 1976 година. Прославата на американската двесте - годишнина го стави фокусот на американското знаме. Беше насекаде, од поп-арт до ликовна уметност, од непријатни сувенири до џанк рекламирање. На секое ниво функционираше како порака. По оргијата на бендови и обрачи околу Двестогодишнината, мислев на знамињата во ново светло. Ја открив длабочината на нивната моќ, нивниот трансцендентен, трансформациски квалитет. Мислев на емотивната врска што ја имаат. Мислев како повеќето знамиња претставуваат место. Тие беа првенствено националистичка, територијална, иконична пропаганда - сите работи што ги доведувавме во прашање во 70-тите. Геј луѓето беа племенски, индивидуалистички, глобален колектив кој се изразуваше во уметноста и политиката. Ни требаше знаме за да се вее насекаде“. Подоцна истата недела во салата за танцување Винтерленд… „Клив и јас танцувавме на ист начин; секогаш ги кревавме рацете нагоре над главите, крцкајќи ги прстите како Дајана Рос. Ги тресевме колковите како Тина Тарнер, асид чирлидерки кои се вртат во психоделични фанкаделични кругови. Толпата беше дел од шоуто исто колку и бендот. Сите беа таму: битници од Норт Бич и маалски траварџии, моторџиите во црна кожа кои се досадуваа, тинејџерите во задниот ред се бакнуваат. Имаше долгокоси, гипки девојки во костуми за чочек, розови панкери со розеви косо закачени заедно со безопасни, приградски хипици, филмски ѕвезди толку убави што би ве оставиле занемени, мускулести гејбојси*(*мажи кои повремено се вклучуваат во квир активности или животен стил) со совршени мустаќи, буч дајкови во сини фармерки и вили*(*fairy-маж кој се однесува помалку женствено(urban dictionary) ) од сите полови во фустани од половни/секонд хеннд продавници. Ја јававме огледалната диско топка на глитер ЛСД и љубовна моќ. Танцот нè спои, магичен и прочистувачки. Сите бевме во вител на боја и светлина. Беше како виножито. Виножито. Тоа е моментот кога точно знаев какво знаме ќе направам. Знамето на Виножитото беше свесен избор, природен и неопходен. Виножитото дојде од најраната запишана историја како симбол на надеж. Во Книга на генезата, тоа се појави како доказ за завет меѓу Бога и сите живи суштества. Бил пронајден и во кинеската, египетската и индијската историја. Знамето на виножито ќе биде нашата модерна алтернатива на розовиот триаголник. Сега бунтовниците кои ја бараа својата слобода во барот Стоунвол во 1969 година ќе имаат свој симбол на ослободување“.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Во едно светло поинакво од вообичаеното, некаде меѓу приказните и реалноста, отворена е изложбата „Неименувана“ во КСП Центар Јадро. Но она што ја издвојува оваа изложба е гласот на минатото преку призмата на сегашноста и будењето на хероините од нашата историја чии приказни до сега биле стишувани, препишани или скриени.„Неименувана“ е проект што ги оживува македонските хероини преку написи на средношколки кои, под менторство на компаратистките Марија Бошковска, Ивана Смилевска и визуелниот уметник Дарко Алексовски , кои го реконструираа нивното наследство во форма на современи бајки. Вера Јоциќ, Мимоза Несторова Томиќ, Билјана Гарванлиева, Веселинка Малинска и Мара Нацева - Анка, се само некои од имињата што оживуваат во овие текстуални инсталации. Зошто е важно феминизмот да ги преиспита класичните бајки како Црвенкапа и Пепелашка?   Одговорот е прост – за редефинирање на женскиот лик кој традиционално бил пасивен, потчинет и често спасуван од машкиот херој. Овие бајки не само што формираат дел од нашето културно наследство, туку и имаат силно влијание врз формирањето на идентитетот и очекувањата од жените и девојчиња уште од најрана возраст. Преку преиспитувањето на овие наративи, феминизмот бара да се создадат нови приказни кои ќе воведат силни, самостојни и комплексни женски ликови. Класичните бајки, како културни артефакти кои преживеале векови, се збогатени со длабоко вкоренети стереотипи и родови улоги. Женските ликови во овие приказни честопати се претставени како пасивни, зависни жртви, кои вечно го чекаати спасувањете од страна на машките ликови. Феминистичката критика на класичните бајки се фокусира на деконструкција на овие наративи и промовирање на посилни, повеќедимензионални женски ликови.Снежана, Пепелашка, Златокоска, сите тие се синоними за нежност, кроткост и пасивност. Нивните приказни главно се вртат околу чекањето на принцот кој ќе ги спаси и ќе им овозможи подобар живот. За жал, оваа порака ја става во сенка нивната автономија и ја подготвува теренот за формирање на ограничувачки улоги за жените кои се пренесуваат од генерација на генерација. Феминизмот бара редефинирање на овие приказни, со цел да се ослободат женските ликови од оковите на традицијата и да се претстават како комплетни личности со свои амбиции, желби и способности. Наместо да бидат спасени, феминистичката перспектива ги охрабрува жените да бидат свои спасители, да се борат за своите права и да бидат активни учесници во своите приказни.За пример, Пепелашка може да биде претставена како млада жена која ги надминува своите предизвици со упорност и креативност, а не со чекање на кралскиот бал. Снежана може да биде прикажана како лидер која ја организира заедницата на џуџиња, и заедно со нив создава силен колектив. Таквите реинтерпретации ја промовираат идејата дека жените не се симбол на слабост и не треба да чекаат на машкиот спасител, туку се способни и силни индивидуи. Класичните бајки се повеќе од забава; тие се израз на културните вредности кои ја формираат нашата реалност. Со феминистичката интервенција, тие можат да бидат претворени во моќни алатки за промоција на родова рамноправност и овластување на жените, поставувајќи ја сцената за едно поинклузивно општество каде секоја личност ќе може слободно да си ја изгради својата судбина.  Изложбата „Неименувана“ е еден чекор кон оваа цел. Таа не само што ги поставува овие жени во преден план, туку и создава простор во кој младите може слободно да истражуваат и да ги изразат своите креативни идеи. Секоја од учесничките има со алатки да ги разбере и реконструира наративите што ги сметаме за дадености. Во рамките на изложбата, посетителите можат да ги прочитаат овие нови верзии на бајките, да ги разгледаат визуелните инсталации и да си земат фанзин со собраните дела. По крајот на настанот, инсталациите ќе бидат подарени на институции што го одразуваат духот и вредностите на секоја хероина посебно. Повеќе за настанот: Изложба која ги претставува хероините на македонската историја во ново светло „Неименувана“ ја разоткрива потребата за повеќе вакви иницијативи кои нудат свежи перспективи и нагласувајќи ги важноста и улогата на жените во македонската историја и култура, ни помагаат да градиме поеднаква иднина за сите. Овој пристап кон културното наследство е важен не само за формирањето на младите умови, туку и за создавањето на заедница која одбира да ги слави своите хероини токму како што заслужуваат – со име, глас и непоколеблива смелост.

независна релевантна култура

независна релевантна култура