независна релевантна култура

независна релевантна култура

Риз Ахмед го запознавме во ( ако не се култни тогаш сигурно добро познати ) филмови како Патот до Гвантанамо, Тришна, Џејсон Борн, но и комедијата Четирите Лавови и во серијата Девојки. Исто толку успех - не само како актер - има и во рапот (Riz MC ) чии стихови може да стојат независно како поезија… Оваа разноврсност кулминира во краткиот филм “Долгото збогување“ (истоимен со неговиот албум) а сцената со која се затвора филмот е “филувана” со моќните стихови на “Од каде си?” која може да се најде на албумот. Сега е веќе два пати номиниран за Оскар (сега и во 2021 за Звукот на металот). (ги оставивме линковите до Genius за контекст): They ever ask you, "Where you from?" Like, "Where you really from?" The question seems simple, but the answer's kinda long I could tell 'em Wembley, but I don't think that's what they want But I don't wanna tell 'em more, 'cause anything I say is wrong Britain's where I'm born, and I love a cup of tea and that But tea ain't from Britain it's from where my DNA is at And where my genes are from, that's where they make my jeans and that Then send them over to NYC, that's where they stack the P's and that Skinheads meant I never really liked the British flag And I just got the shits when I went back to Pak And my ancestors Indian, but India was not for us My people built the West, we even gave the skinheads swastikas Now everybody everywhere wantin' their country back If you want me back to where I'm from, then bruv, I need a map Or if everyone just gets their shit back, then that's bless for us You only built a piece of this place, bruv, the rest was us Maybe I'm from everywhere but nowhere No man's land, between the trenches, nothing grows there But it's fertilized by the brown bodies fought for you in the wars So when I spit, a poppy grows there Yeah, I make my own space in this business of Britishness Your question's just limiting, it's based on appearances Stop trying make a box for us I'll make my own and break your poxy concept of us Very few fit these labels, so I'm repping for the rest of us Who know that there's no place like home and that stretches us Who code switch, so don't piss me off with cricket tests for us Or question us about our loyalty, our blood and sweat's enough Born under a sun that you made too hot for us Kidnapped by empire and diaspora fostered us Raised by bhangra, garage and halal Southern fried chicken shops A junglist, a jungli, I'm Mowgli from The Jungle Book I'm John Barnes in the box, I blaze hard after mosque I bend words like Brown and West until they just spell "What" My tribe is a quest to a land that was lost to us And it's name is dignity, so where I'm from is not your problem, bruv Долгото збогување:

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Повеќе од 30 оригинални празнични венци рачно изработени од неочекувани материјали, вклучително и искористени метро картички, вештачки виршли, фармацевтски ампули и обвивки за бонбони, моментално се изложени во Централ Парк во својата 41 изложба организирана од Градски паркови во Њујорк а домаќин е галеријата на третиот кат на историската зграда на Арсенал. Годишната изложба обединува еклектичен избор на алтернативни венци нарачани кои се на уметници и жители на Њујорк со бизарни и ексцентрични интерпретации на традиционалниот божиќен венец. Венците историски играле голем број улоги. Во римската и грчката антика, тие биле амблеми намоќ и победа, често се доделуваат на победниците на спортски натпревари и се појавуваат во претстави на различни божества, како што е Аполон во мермерната скулптура на Антонио Канова “Аполон се крунисува самиот себе“ (1781-1782). Во христијанството, зимзелените венци симболизираат вечен живот и вечна вера; за време на божиќната сезона во Протестанството , ловоровите прстени се украсени со четири свеќи кои последователно се палат секоја недела пред Божиќ. Но, уметниците од изложбата „Толкувања на венци“, одат подалеку од овие класични значења: од трансформирање на основната празнична храна во нови уметнички дела, од приказ на алуминиум и златни листови во знак на сеќавање на готвењето на Карибите до гнездо за оси што содржи скриен споменик во чест на Украина. На еден ѕид, вознемирувачки венец изработен од пластични очни јаболка се справува со лишувањето од сон, додека друго парче направено од Post-It жолта белешка разиграно коментира за нерамнотежата помеѓу работата и животот. Како што изјави Елизабет Масела, координаторка за јавна уметност за Одделот за паркови и рекреација на Њујорк „колку почудно, толку подобро“. „Секогаш сме импресионирани секоја година од идеите што луѓето ги создаваат“, продолжи Масела. „Мислам дека навистина не сме виделе исти материјали двапати“. Многу од уметничките дела се направени од пронајдени предмети и рециклирани материјали, како што е заедничкиот проект на Ксиомара Морган и Кети Урбина составен од пронајдени метро-картички, кеси за закуски и Исус од стиропор. „Обликот на соништата“ на Мари Учи (2023) е збир од керамички парчиња, сушено овошје и зеленчук, остатоци од филцирана волна и пердуви, внимателно споени како птичјо гнездо, додека Сузи Симс-Флечер „Сè е мирно, сè е светло (Дома за празниците)“ (2023) се состои од крпи за чистење, пластична мрежа и гумени ракавици. Уште еден венец на Беатрис Волерт се состои од рендана гума со розова внатрешност со меурчиња. Материјалите што се користат во други прикази вклучуваат винилни плочи, стапчиња од лепчиња, градинарски огради... Неколку од изложбите се фокусираат и на еколошките прашања што ги мачат градските паркови. Делото на Марија Магдалена Амурио користи пренаменети шишиња со вода за венец од пеперутки, инсект кој се повеќе е загрозен од климатските промени и човечкиот развој, додека „Коралниот венец“ (2023) на Жан-Патрик Гилберт го привлекува вниманието на уништувањето на коралните гребени на нашите океани. . Друг венец направен од трева, сено, гранчиња од лаванда и други природни материјали израснати во прибежиштето за диви животни Вилијам Т. Делото беше создадено во текот на два дена од тим од осум екологисти, биолози од дивиот свет и ботаничари од NYC Parks Environment and Planning. „Поглед во рајот“ (2023) на Натали Осачија, направен во соработка со Варвара Осадчија и Денис Осачија, се појавува како гнездо на оси на неговата надворешност (лево), но открива дека е инсталација во чест на Украина во нејзината внатрешност . „Венецот има за цел да симболизира како солените мочуришта во Њујорк се изложени на ризик да потонат од подигнувањето на морското ниво поради климатските промени“, рече Дезире Јанес, специјалист за реставрација на мочуриштата во Њујоршките паркови. „Ние сме тим управуван од науката, но тоа беше навистина освежувачка промена на начинот на размислување со самото преземање на уметнички потфат заедно“, додаде Јанес. Повеќето од изложените венци се исто така достапни за купување, кои се движат од 40 до 6.000 долари. Еден дел од приходите од продажбата оди за поддршка на галеријата и јавната уметничка програма на Паркови.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура