Сите оние кои летувале на Медитеранот, а за нас Балканците(посебно Македонците) тоа најчесто е Грција(или Турција) се затекнале како го бараат телефонот за да го фотографираат фасцинатниот призор: жешко розеви цветови напластени на ѕидовите, оградите, и над влезовите на белилото на тамошните куќи, изгледаат нереално и маркантно. Со честите летувањата во Грција се разгори(одново?) една нова навика дома: градинарството. Никогаш во толкав број луѓето на пролет итаат по пазарите, и градинарските центри, да си ги набават цвеќињата на моментот, некогаш тоа беа петунии(склони кон болести и мушички, се непредвидливи и кревки!), сарделите се повеќедецениски традиционален украс, како и зокумите - олеандрите, а во последниве пар години - тоа се бугенвилиите! Мојот влез излегува на патека која е исклучително врела за време на летото, и секогаш сонував дека тој припек ќе го омекнам со зеленило, но и сонував дека може да биде естетски сосема спротивен од голиот бетон кој го затекнав таму. Па така , во моите први години од градинарството се дадов на теоријата, и на универзитетот гугл и јутјб ми кажаа дека и те како има цвеќиња и билки кои не само што трпат туку и бараат жеги и сонце. Една од нив - бугенвилијата! Купив 15-20 сентиметарска, од Велес за 350 денари(Ноне!), брактите паднаа, откако ја пресадив, ја поставив во глинената саксија и - чекав... Да видам како ќе се снајде во нејзиниот нов дом. Три недели подоцна, зеленото гранче прејде во минијатурна грмушка, а полека од зелена стана нереално, џиш, розева. И тогаш слушнав, додека се договарав со помалку мрзеливите домашни трговци - „Ти купив бугенвилија! Цветовите се дупло поголеми од оние што ги имаш! “. И додека се спремам да ја пречекам Барбара која по се́ судејќи ќе биде од оние што се качуваат и по 10на метри - отидов по грчките градинарски сајтови, за да ги видам марифетите со кои тие имаат искуство. Еве што велат: „Бугенвила или бугенвилија, растението кое е симбол на летото! Кога би нè прашале кој цвет повеќе се поврзува со белото и синото на грчките острови, дефинитивно би одговориле на бугенвилијата. Омилена слика од летните одмори, бугенвилијата импресионира со впечатливите бои на нејзините цветови во нијанси на црвена, виолетова, розова, бела и портокалова. Цветањето на бугенвилијата започнува во пролет и трае до крајот на лето. По потекло од Јужна Америка, бугенвилијата прекрасно се прилагоди на медитеранската средина и сега е составен дел од пејзажот. Бугенвилијата е едно од најпопуларните лозни растенија кај нас. Се засадува во градините, дворовите и балконите за да ни ја даде својата единствена убавина и да се распосла на ограда, пергола или на ѕид каде е поставена рамка. Бугенвилијата има многу брз раст и може да надмине десет метри во висина. Единствена фалинка: нејзините многубројни лисја кои паѓаат во зима и мора да се исчистат од земја, како и трњето што го носат некои сорти на бугенвилии. Па, ајде да видиме каква грижа и́ е потребна на бугенвилијата за да расте и да уживаме во нејзиното прекрасно цветање за многу години. 1. Кои се најпознатите сорти на бугенвилии? Постојат стотици сорти на бугенвилии од кои можете да изберете. Џуџестите сорти на бугенвилиите (Boungainvillea glabra) се идеални за висечки корпи, како покривачи на земјата, па дури и за бонсаи. Постојат и полуавтохтони сорти на бугенвилии кои достигнуваат околу 1-2 метри височина, идеални за садење во саксии на балконот, бидејќи некои од нив немаат трње. Најраспространета и најпозната сорта е крупната бугенвилија (Boungainvillea spectabilis) која достигнува висина од 6-12 метри со познатите бели, црвени, виолетови или портокалови цветови. 2.Во кои услови успева бугенвилијата? Бугенвилијата го сака сонцето и има потреба од многу часови сонце за да ни ги даде своите импресивни цвеќиња. Ако бугенвилијата ја засадиме на засенчено место, дефинитивно ќе ѝ се намали цветањето и тоа драстично. Бугенвилијата е отпорна на топлина, суша и соленост на почвата, па затоа може да се сади во крајбрежните области. Повеќе успева во јужните региони на земјата, а помалку во северна Грција или на планинските места, бидејќи е доста чувствителна на студ и ветер. Бугенвилијата нема посебни барања за почвата, се додека има добра дренажа за отстранување на водата. 3. Како да се засади бугенвилија во саксија на балконот? За да ја засадиме бугенвилија во саксија на балконот, претпочитаме џуџести сорти кои покажуваат подобар раст и цветање на ограничен простор. Избирете балкон со јужна ориентација, на место заштитено од силен ветер. За садење на бугенвилијата избираме саксии со дијаметар и висина од најмалку 40 cm за да може доволно да се развие кореновиот систем. Во саксијата се додава горната почва за општа намена која содржи перлит, додека во основата на садот се додава слој чакал за да се отстрани вишокот вода од наводнувањето. 4. Колку често на бугенвилија и́ треба наводнување? Бугенвилијата има умерени потреби за вода и не треба често да ја полеваме. На почетокот на цветањето на бугенвилијата наводнувањето треба да биде релативно ограничено и да се прави еднаш неделно, додека во летниот период потребно е почесто наводнување, два пати неделно. На постарите бугенвилии кои се засадени во земја и имаат длабок коренов систем им треба уште помалку вода. Во текот на зимата наводнувањето е значително намалено. Вреди да се напомене дека прекумерното наводнување за време на цветањето може да предизвика пад и намалување на формирањето на цветот. На бугенвилија во саксија и́ треба повеќе вода отколку засаденаво почва. 5. Кога додаваме ѓубриво во бугенвилијата? Бугенвилијата нема значителни потреби за ѓубрење за да ни́ даде интензивна вегетација и богат цвет. За бугенвилиите кои ги садиме во земја, додавањето на целосно ѓубриво напролет значително помага во растот и формирањето на цветовите. Избегнувајте прекумерно ѓубрење со азотни ѓубрива за време на цветниот период, бидејќи тоа придонесува за развој на жива вегетација и намалување на цветањето. За бугенвила во саксии, додадете мали количини целосно ѓубриво растворливо во вода, збогатено со железо и магнезиум еднаш месечно во текот на пролетта. 6. Во кое време и како се крои бугенвилијата? Бугенвилиите имаат потреба од кастрење секоја година во рана пролет, откако ќе помине зимскиот мраз. При кроењето на бугенвилијата ги отстрануваме сувите гранки на старата вегетација, слабите ластари и алчните од нејзината основа за да ја зајакне и да ни даде нова вегетација и многу цветови. При кастрење бугенвилија која формирала ограда, потребно е релативно построго кастрење за да ја одржи својата форма. Строгото кастрење може негативно да придонесе за цветањето следната година, бидејќи предизвикува раст на жива вегетација. Исто така, младите растенија од бугенвилии се кројат прилично ниско доколку сакаме да формираме подебел централен ластар. 7. Како се размножува бугенвилијата? Бугенвилијата се размножува главно со методот на сечење гранчиња, но можеме да создадеме нови растенија и од семе. Ајде да видиме повеќе информации за тоа како да создадете нови растенија бугенвила на лесен и економичен начин. Размножување на бугенвилии со семе Иако не е многу вообичаено, размножувањето на бугенвилијата може релативно лесно да се изврши со собирање на семето што се формира во центарот на цветот во текот на есенскиот период. Откако ќе ги собереме семките и ќе ги оставиме да се исушат неколку дена на добро проветрено место, можеме да ги чуваме и да ги засадиме во почетокот на следната пролет. Вреди да се напомене дека семето на бугенвилијата може да потрае и до еден месец додека почнат да 'ртат. Размножување на бугенвилии со резанки Размножувањето на бугенвилиите се врши со резници долги 15-20 см кои ги сечеме во текот на летото. Ние претпочитаме да ги исечеме гранчињата кои немаат цвет. Откако ќе ги извадиме 2/3 од листовите од основата на гранчето, го засадуваме во саксија исполнета со почва и перлит во сооднос 2:1 и ги чуваме во ладна средина 5-6 недели додека не се фатат. За најдобри резултати при размножување на бугенвилијата, препорачливо е да се користи хормон за корен во основата на графтот. 8. Кои болести и кои инсекти ги напаѓаат бугенвилиите? Бугенвилијата е едно од најтврдокорните растенија што можеме да ги засадиме и не е вообичаено да се зарази од болести и инсекти. Во случај на наезда од инсектите мелигра, мешунка, лириомиза и тетранихоу се прска со еколошка подготовка на летна каша или калиумови соли. За лекување на болеста која предизвикува кафени или темноцрвени дамки на листовите на бугенвилијата, прскајте со раствор од бакар. Конечно, избегнуваме прекумерно наводнување кое може да предизвика гниење на коренот на бугенвилијата поради развој на габични заболувања. 9. И последна тајна за нега на бугенвилијата Претераното наводнување, сушата, топлите ветришта, како и прекумерното ѓубрење може да предизвикаат паѓање на лисјата на бугенвилијата, без разлика дали е засадена во градина или во саксија на нашиот балкон.

независна релевантна култура

30.3.24 г., 11:00 протест, права на животни Благоја Тоска 74, 1200 Тетово, Северна Македонија Тетово, 28 март, 2024 – Во саботата на 30-ти март, активисти и љубители на животни ќе се соберат пред зградата во Тетово каде куче беше безмилосно фрлено од седмиот спрат. Овој акт на животинско насилство го потресе македонското општество и предизвика гнев и барање за правда меѓу граѓаните.Протестот, наречен "Гласот на безгласните," беше организиран од локални зоштитници на животни и НВО-та кои бараат строги законски мерки и подобро применување на постојните закони против животинско насилство. Тие велат дека ова не е изолиран случај и дека бездомните животни често стануваат жртви на суровост. „Не можеме повеќе да бидеме тивки сведоци на оваа животинска бруталност,“ изјави Елена Петровска, активистка и една од организаторите на протестот. „Нашиот закон е јасен, но сè уште имаме многу работа во образованието на нашето општество за правата и благосостојбата на животните.“ Случајот со фрлањето на кучето од зградата ја издигна свесноста за потребата од емпатија кон сите форми на живот и за значењето на одговорното однесување кон животните и околината. Емпатијата кон животните е индикатор за цивилизираноста на едно општество и говори многу за тоа како луѓето взаемодејствуваат меѓу себе. „Начинот на кој третираме најранливите меѓу нас, вклучувајќи ги и животните, отсликува нашата хуманост,“ објасни Психологот Игор Николовски. „Емпатијата кон животните промовира сочувство и ненасилство кои се клучни за подигнување на општествената свест и создавање похуман свет за сите.“ Активистите бараат да се земат повеќе мерки за заштита на животните, вклучувајќи и подобрено прифаќање и надгледување на веќе постоечките закони, како и воведување на образовни програми за грижа за животните во училиштата.Организаторите на протестот најавија дека ќе продолжат со своите активности сè додека не видат конкретни промени во законодавството и во општествената свесност. Тие велат дека овој случај е само врвот на ледената санта, и дека се борат за свет каде животните ќе бидат заштитени од секакви форми на злоупотреба и насилство. Полицијата вели дека продолжува со истрагата за случајот со фрленото куче, а јавноста останува вознемирена. Она што е јасно е дека овој инцидент МОРА да предизвика сериозен разговор за правата на животните и потребата од култура на емпатија и заштита во македонското општество. претходно следно

независна релевантна култура

Од Мисирковите јазични норми до АСНОМ и Блаже Конески – патот на македонскиот јазик кон официјално признание, азбука и правопис На 7 јуни 2025 година се навршуваат 80 години од историскиот чин на официјализирањето на македонскиот правопис – темелна пресвртница во развојот на македонскиот литературен јазик и национален идентитет. По тој повод, ЈОУ Библиотека „Гоце Делчев“ – Гевгелија организира свечен настан што ќе се одржи на 5 јуни (четврток), со почеток во 19:00 часот, во хотел „Аполонија“ во Гевгелија. Настанот е дел од програмата на манифестацијата „Гевгелија – град на културата за 2025 година“ и има за цел да потсети на значењето на кодификацијата на македонскиот јазик и историските процеси кои ја изградиле современата јазична норма. Во рамки на свеченоста ќе говорат еминентни гости – проф. д-р Димитар Пандев, еден од најистакнатите македонски лингвисти, и публицистот Мишо Китаноски, кои ќе понудат историски и лингвистички осврт врз контекстот и влијанието на донесувањето на правописот во 1945 година. Настанот ќе го отвори директорот на библиотеката, Стефан Марковски, а улогата на модератор ја презема Стефчо Стефанов. Атмосферата ќе биде збогатена со музички настап на Влатко Иљачев – Валдера, што ќе му даде дополнителна уметничка тежина на настанот. Кодификацијата на македонскиот јазик, донесена на 2 август 1944 година за време на Првото заседание на АСНОМ, претставува пресвртна точка во јазичната историја на македонскиот народ. Со оваа одлука, македонскиот јазик добива официјален статус и почнува неговата институционализирана примена како службен јазик на новоформираната македонска држава. Но кодификацијата не беше изолиран чин – таа произлезе од децении претходни напори за стандардизација и артикулација на еден заеднички литературен израз, кој ќе ги обедини разновидните говори и ќе ја афирмира културната посебност на македонскиот народ. Корените на оваа стандардизација може да се проследат сè до 19 век, со просветителите и мислителите како Ѓорѓија Пулевски и припадниците на Лозарското движење. Сепак, најконкретниот и највлијателен чекор го направил Крсте Петков Мисирков, кој во 1903 година ја објави книгата „За македонските работи“. Во петтата статија од оваа книга, насловена „Неколку зборови за македонскиот литературен јазик“, Мисирков ги постави основните јазични принципи што подоцна ќе бидат прифатени и институционализирани: основа на централните дијалекти, фонетски правопис и отвореност кон целокупниот дијалектен спектар при збогатување на лексиката. Овие насоки, тогаш новаторски и контроверзни, ќе станат идниот темел на официјалната јазична политика. По кодификацијата во 1944 година, следуваа конкретни институционални чекори. Во ноември истата година, АСНОМ формира комисија која доби задача да предложи азбука и правопис. Оваа комисија, и покрај почетните несогласувања и промени во членството, во мај 1945 година донесе решенија кои го цементираа јазичниот идентитет: утврдување на формите од централните говори, задржување на народната основа и збогатување со зборови од сите дијалекти, и конечно, воспоставување на азбука и правопис врз фонетски принцип. Правописот беше озаконет на 7 јуни 1945 година, со што македонскиот јазик доби функционален инструмент за писмена и образовна примена. Кодификацијата на јазикот не е само административна одлука, туку културна и идентитетска декларација. Таа го обележа втемелувањето на македонската државност и културна самобитност, создавајќи простор за образовна, уметничка и научна продукција на мајчин јазик. Денес, кога се зборува за македонскиот јазик како кодифициран, не се зборува само за граматика и правопис — се зборува за историска борба, за културна самосвест и за едно долго патување кон признавање и афирмација. Со овој настан, библиотеката „Гоце Делчев“ оддава почит на еден од најважните датуми во македонската културна историја, испраќајќи порака за важноста на јазикот како темел на националниот идентитет.

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

Пред хотелот Челзи да стане елитен, еден долгорочен станар го овековечи неговиот раскалашен сјај и иконите кои му биле гости со црно-бел фотоапарат. Автор: Наоми Фрај; Грејс Џоунс, среда, 10 октомври, 2007, 4:45 am; Тони Нотарберардино, фотограф од Мелбурн, првпат пристигнал во хотелот Челзи во 1994 година. Тогаш бил во средината на триесеттите, а претходно живеел во Париз и Лондон, пред да реши да го испроба Њујорк — да види како ќе му стои. Пријател кој веќе престојувал во Челзи му предложил да дојде да се шлепа со него. „Живееше со уште двајца во една многу тесна соба,“ ми рече фотографот кога неодамна разговаравме по телефон. „Му реков: ќе ми треба мој личен простор.“ Ди Ди Рамон, вторник, 17 ноември, 1998, 1:48 ам; Челзи, кој се наоѓа на Западната Дваесет и Трета улица, бил пренаменет од станбена зграда во хотел уште во раниот дваесетти век, и вдомувал и долгорочни станари и привремени гости. Нотарберардино мислел дека ќе биде од овие вторите. Наместо тоа, „никогаш не си отидов,“ рече тој. Стенли Бард, среда, 26 ноември, 2008, 11:30 ам; Во поголемиот дел од својата историја, Челзи бил познат како прибежиште за боеми од секаков калибар. Меѓу познатите што престојувале таму биле Пети Смит и Роберт Мејплторп, Дилан Томас, Џенис Џоплин, Артур Кларк и можеби најпознатиот и најозлогласен Сид Вишс, кој во 1978 година беше обвинет дека ја убил својата девојка Ненси Спанген, во собата број 100. Ив и Далас Ерл, петок, 13 ноември, 2009, 4:20 ам; Во неодамнешните мемоари Don’t Call Me Home, Александра Аудер ќерка на музата на Енди Ворхол, Вива се присетува на растењето во Челзи во осумдесеттите години: „Низ ходниците стоеја кафени врати со месингани рачки за чукање, а зад нив имаше станови: празни станови, станови низ кои минуваа луѓе, и станови со долгорочни станари кои толку детално си го уредуваа просторот, што внатрешноста буквално крвареше од рабовите на вратата и се разлеваше низ ходникот тиркизна боја, златен емајл, растенија, лепенки, пластични играчки.“ Отец Питер Џејкобс, четврток, 9 август 3:40 ПМ; Нејзината мајка, продолжува Аудер, често навраќала кај соседите како композиторот Џорџ Клајнсингер, чија соба беше преполна со рептили, или режисерката на експериментални филмови Ширли Кларк, чиј стан со мотиви на Мачката Феликс беше целосно украсен во црно и бело. Питер Саарсгаард, недела, 13 јуни, 1999, 7:30 ПМ; Кога Нотарберардино почнал да живее во хотелот една деценија подоцна, го погодила таа неговата турлитава, хаотична атмосфера, каде зад секој агол демнел некаков шок или чудо. „Челзи беше растурен, полн со уметници и луѓе кои не можеа да си приуштат да живеат на друго место,“ ми рече. Боби, четврток, 23 февруари , 2006, 9:30 ПМ; „Беше како да влегуваш во филм. Како да си на сетот на Bad Lieutenant.“ Иако веднаш беше привлечен од раскалашената атмосфера на хотелот и неговите неконвенционални станари, на фотографот му требале три години за да собере храброст да ги слика. Дрти Мартини, четврток, 13 декември, 2007, 11:10 ПМ; Една есенска ноќ во 1997 година, конечно се одлучил: ѝ пријде на една постара драг кралица што ја забележал во лифтот; таа прифатила да ѝ направи портрет во неговата соба. Со тој момент започнала серијата на која ќе ѝ се посвети во следните две децении. „Ги гледав сите тие неверојатни луѓе,“ ми рече. „И не можев а да не ги фотографирам.“ Роуз Вуд, сабота, 29 јануари, 2005, 10:00пм; Со црно-бел филм, директен блиц и формат осум-на-десет, Нотарберардино фотографирал пресек од долгорочните станари на хотелот, но и од вработените и привремените гости. Некои биле славни личности , како Деби Хари од Blondie или актерот Стивен Болдвин, но најголемиот дел биле незнајни. Стормѐ Деларвери, петок, 30 јануари, 2009, 3:15 пм; И ги фотографирал сите униформно, стоејќи наспроти истиот гол ѕид во неговиот апартман. „Не беше важно дали е Сем Шепард или Сем чистачот; имаа иста важност за мене,“ рече тој. Постои еден антрополошки квалитет во овие слики, сличен на оној во серијата фотографии на Аугуст Сандер со Вајмарските Германци, но проектот на Нотарберардино е поодреден не документира некаква замислена универзалност, туку учесници во конкретна епоха на Њујорк што се ближела до својот крај. Секоја од фотографиите дел од нив ќе бидат изложени во ACA Galleries во Челзи, во март 2024 е означена не само со датум, туку и со точен час кога е направена. Деби Хари, четврток, 7 јули, 2005, 2:35 пм; Портретите често се сликани навечер, одразувајќи го ноќниот ритам на живот на многу од ликовите што го привлекувале Нотарберардино сексуални работнички, изведувачи, скитници, и клинци клабери. Сузан Барч, промотерка на забави, која живееше во станот над Нотарберардино, е фотографирана во 2007 година, во 23:20 позирајќи во надвезици, круна од пердуви и вел од чипка, изгледаше не многу различно од прекрасен кокату. мигел, среда, 11 март, 2009, 10:15 пм; („Ми требаше долго време да ја убедам да се слика,“ ми рече Нотарберардино. „Секогаш беше во некаква гужва.“) На друга фотографија, едноставно насловена Rodrigo Snakeman, направена во 3 часот по полноќ, во 2000 година, маж носи само камуфлажни панталони, а змија му е завиткана околу голото торзо, сјаејќи во кадифено црно-бело. истребувачот, среда, 5 ноември, 2008, 2:35 пм; Во Bonnie, снимена во 2006 во 21:30, гледаме постара жена како пуши цигара. Нашминкана со тешка рака, со капа за перика и во разголен костим на шоу герла, таа не прави обид да ја скрие возраста на своето тело или неговите наводни недостатоци напротив, таа гледа одлучно право во фото-апаратот. Фенси, недела, 10 април, 1998, 9:10 пм; Во 2022 година, по повеќе од една деценија реновирање, Челзи повторно се отвори сега како луксузен хотел. Некои од долгорочните станари во станови со регулирана кирија, меѓу нив и Нотарберардино, успеаја да останат, по долги преговори со новите сопственици. Мет Фрејзер и Џули Атлас Муз, четврток, 29 јули, 2010, 1:35 ам; Но ликот на Челзи е променет. Апартманите сега имаат тушеви со ефект на дожд и длабоки кади за бањање, а барот служи артизански коктели кои чинат 18 долари. „Сега сè е различно,“ ми кажа тој. „Како одеднаш да живеам во хотел со пет ѕвезди.“ Брендон Ли Олсон, понеделник, 13 февруари, 2006, 3:45 пм; Челзи што тој го фотографираше со години со својата шаренолика, турлитава галерија на ликови повеќе не постои. Неговото дело стана документ на едно минато време. „Сега луѓе ги гледаат овие фотографии и прашуваат: ‘Навистина овие луѓе живееле овде?’“ рече тој. „И ја сум као: да бе!“

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура РАЗГОВОРИ 1 2 razgovori pogovori conversations Milk of dreams

Следното интервју доби доста негативно внимание поради коментарите за црните жени (Гловер е оженет со бела жена). Штета - затоа што си поставува прашања кои нѝ се битни во моментов. Сигурно многу добро знаел што прави со потегнување на тие прашања. Штета, штета,штета… *** Доналд Гловер е човек со многу личности, фази, епохи, реинкарнации. Тој е писателот на комедии, кој си ги остреше забите во скеч групата Дерик комедија (Derrick Comedy) и го усоврши својот занает во собата на писатели на 30 рок (30rock). Тој е и актерот кој стана ѕвезда како една половина од глупав броманс на култниот ситком Заедница (Community), и кој прштеше со харизма како Ландо Калисијан во Соло: Приказна од Војна на ѕвездите (Solo: A Star Wars Story). Тој е и музичарот, попознат како Childish Gambino, кој започна како рапер што сакавте да го мразите на албумите Camp и Why the Internet, а потоа ги замолкна своите критичари на фанки, жестокиот Awaken, My Love! Тој е авторот кој создава и глуми во Атланта, консензуално најдоброто шоу на телевизија откако дебитираше во 2016 година. А потоа, тука е архитектот, кој ги гледа сите аспекти на уметничкото изразување како дел од поголема област на влијание и кој е желен да заведува колку е можно повеќе. Од својата фарма, каде што ги става завршните допири на неговата претстојна серија на Амазон, Господин и г-ѓа Смит, 38-годишниот татко на три деца го расклопува својот ум на Вили Вонка на некој што точно знае кои нишки да ги повлече: самиот себе. АДАМ ВРЕЈ ——— ОНАЛД ГЛОВЕР: Добро, каде сме сега? ДОНАЛД ГЛОВЕР: На мојата фарма. Убаво е. Да. Сакам фарми. Ги сакам нејзините продукти. Ги имаме сите овие плодови, пчели. Нашата крава е трудна, па ќе имаме млеко уште малку. Ме прави среќен. Што е ова на масата? Танџело(цитрус). Ги сакам. Овие и црните дудинки можеби ми се омилени. Кои нема да бидат зрели некое време. Но, тие се навистина добри. Моите деца седат под дрвото и збрлавуваат. Со оваа позадина, изгледате како барон или нешто oд тој тип. Ова е едно парче од Боуд што го дава тој впечаток. Му дадов француски шмек со капата. Тие штотуку отворија продавница во Л.А. Слушнав. Дали вака се облекувате најчесто? Кога сум овде. Ми се допаѓа да бидам функционален. Мојата партнерка, таа многу слика, па да можеш да се допреш од некоја боја. И со децата мора да носите работи кои ќе изгледаат подобро како стануваат повалкани. Да, прво прашање, зошто сакаше да го направиш ова? Претпоставувам дека не сакам интервјуа и се запрашав: „Зошто не сакаш интервјуа?“ И мислам дека дел од тоа е што прашањата обично се исти. На овој начин можам да добијам прашања што обично не ми се поставуваат. Не мислите дека ова е измислено? Мислам дека не е посмислено од кое било друго интервју. Во ред. Запишав некои работи за кои размислував. Ќе се обидам да немам многу дополнителни прашања за да можеме брзо да одиме. Кул? Одлично. Одлично. Како се гледате себеси? Во која смисла? По кого ја моделирате вашата кариера? О. Вили Вонка. Тоа е светот што ми се допаѓа. Ја имате вашата фабрика, правите нешто, ја гасите, а потоа ја затворате продавницата за јавноста некое време. Дали затоа приватноста ви е толку важна? Не мислам дека животот е реален освен ако некои работи не се само за тебе. Работи кои не треба или не можат да се споделат. Мислам дека на помладата генерација ќе и биде тешко да разликува дали нешто е за нив или за другите, и мислам дека тоа би можело да се игра како намалено чувство за себе. Навистина треба да знаете што би правеле ако никој друг не гледа. Како приказната за Роберт Редфорд кога вратата од лифтот се затвора и некој го прашува: „Дали си ти вистинскиот Роберт Редфорд?“ И тој рече: „Само кога сум сам“. Точно. Мислам, како би знаел поинаку? Кое е последното поетско нешто што сте го виделе или слушнале? Го легнав син ми пред неколку ноќи и го прашав на што мисли. Тој рече: „Размислувам за последниот долг сон што некогаш ќе го имам“. Тоа е прогонувачки. Мислев дека е убаво. Дали сè уште правите музика? О да, цело време. Рапував многу. Продуцирање. Повторно е забавно. Правев соработки. Некој за кој можете да зборуваш? Направив една што мислам дека нема да излезе. Мислам дека уметникот, или менаџментот на уметникот, мисли дека стихот е премногу контроверзен. . Дали сте загрижени дека ќе бидете „ откажан“? Мислам дека тоа е играта. Многу луѓе овде се познати личности. Значи нивната вредност е во тоа што луѓето ги сакаат. Верувам дека мојата вредност е во мојата визија. Затоа морам да направам нешто доволно добро и само да бидам човек. Можеш да бидеш распнат за било што, било тоа да е вистина или не. Што мислите за „кансел„ културата? Бљак. А може не? Што? Јас само ... Угхх... Па, ти кажа нешто за тоа во твоите твитови. Доста твиташе во последно време. Тоа не беше за култура на откажување. Мислите дека многу твитав? Би рекол повеќе од вообичаено. Вие не сте љубител на интернет. Не. Претпоставувам дека не сум. Мислам дека уметниците треба да го толкуваат светот околу нив. И интернетот не е свет за мене. Дали намерно го смени твојот пристап кон социјалните медиуми? Бев некако целисходен. Роден сум во 80-тите, па имав добар контекст за тоа како се чувствувам без него. И без него се чувствував подобро, па престанав. Интернетот се движи како дрога. Убрзувач. Не знам. Што мислите, како се чувствуваат твоите врсници за нивниот однос со него? Сите што ги среќавам и кои се активни на интернет изгледаат уморни во реалниот живот. Луѓето велат дека сега си „разбуден“(woke). Јас не сум. Само што пораснав. Можеби, но се чинеше дека твојата работа има социополитички наклон во исто време кога таа почна да станува попопуларна. Мислам дека тоа не е вистина. Луѓето не размислуваат за животот како ние порано. Затоа што комуницираме онлајн и секој има личен бренд. Ако Малколм Икс беше жив во моментов и го живееше истиот живот, луѓето би рекле дека „се ребрендирал себеси“. Не, тој само беше Малколм Икс. Тој еволуираше преку своето искуство. Зборувајќи за Малколм Икс, слушна што рекол д-р Умар за тебе? [Се смее] Да. Што мислиш? Тоа е стара снимка. Мислам дека има некои интересни идеи, но за тоа не се согласувам со него. Мислам дека е интересно да се мисли на бракот како политички чин. Да, претпоставувам. Но, тогаш каде завршува? Како би знаел дали нешто е за мене ако сето тоа е политички чин? Дали се плашиш од црни жени? Зошто ме прашуваш тоа? Чувствувам дека твојата врска со нив одигра голема улога во твојот наратив. Како да ги користиш црните жени за да ја доведеш до знак прашање мојата Црност. Во ред. Дали ќе ги научите твоите деца како да бидат црни? [Се смее] Па, да? Дали некој друг треба да ги научи? Се чувствуваш како твоите мисли за расата Може ли да кажам нешто? Мразам да зборувам за расни теми повеќе од пет минути, освен ако тоа не е со други црнци и/или не се смееме. Може ли да прашам уште едно последно прашање? Тогаш ќе завршам. Дали мислиш дека „Црното“ ја изгуби својата вредност? На кој начин? На кој било начин. Дефинитивно мислам дека е разредено на пазарот. Затоа што секој може да го направи тоа и не мора да биде автентично. Тоа се случува на секои 10 до 15 години. Сепак, мислам дека сега сме на опашката на тој циклус. Дали имаш некој совет како за крајот од овој циклус? Мислам да се фокусирате само на вашата перспектива, а не на вашата „Црност“. Претпоставувам дека во вакуум е полесно да не се фокусираш на вашата црност. Но, светот ќе диктира колку ви е важно на некој начин, нели? Како, дали сакате вашите деца да не се фокусираат на нивната раса? На некој начин не. Но, исто така, не сакам тие да бидат децата со светла кожа кои велат: „Не гледам боја“. Што сакаш да бидат вашите деца? Претпоставувам дека само сакам тие да бидат добри мажи? Но, тие одлучуваат што се тие. Ќе ги сакам без разлика. Што е за тебе добар човек? Некој што се познава себеси. Кој се сака себеси. Татко ми беше навистина нежен со нас. Физички и психички. Во тоа време тоа беше радикално. Навистина ми недостига. Зошто беше радикално? Имав чувство како да е радикално. Веројатно затоа што тој беше единствениот човек што го познавав кој беше таков додека растев. Има физичка опасност во љубовта кај мажите. Ако некој не разбира што чувствува, тоа може да стане насилно. Мислам дека жените обично не мора да се справат со тоа, освен ако имаат работа со мажи. Но, за да бидам јасен, ова не велам дека мажите се лоши, туку световите се само различни. Зборувајќи за мажи и жени, во моментов работиш на г-дин и г-ѓа Смит. Затоа ли си ја избричил главата? Не. Не морав повеќе да заработувам. Што се случи со Фиби Волер-Мост? Таа требаше да биде voСмит, нели? Да. Но, класичните креативни разлики... Дали ти и Фиби сè уште се пријатели? Што значи да се биде пријател? Сè уште ми се допаѓа. Претпоставувам дека сè уште ѝ се допаѓам. Која е г-ѓа Смит сега? Маја Ерскин. Од Пен15? Ја сакам. Да. Таа е супер. тоа е возбудливо. Навистина го сакам шоуто. Сега го пишувам финалето. Кул. Што значи „култура“ за тебе? Зборот е прекумерно искористен. Но, мислам дека, во својата суштина, културата е само ние да си раскажуваме приказни едни на други, кои сите ги паметиме кога сме биле богови. Сакаш да кажеш како приказни кои сите сме ги заборавиле како богови? Збунет сум. Мислам дека културата е едноставно да си ја кажуваме вистината на себе. Да бидеме присутни но заедно. Го спомнувам Господ затоа што мислам дека не постои „ние“. И така ги правам работите сега. Мислам на моментот кога сакам да се дадам некому. Но, се уверувам дека тој некој сум јас, а не „ние“. Со ниш култура, зошто да се биде релевантен? Мразам ниш. Кога почнував да креирам во раните 2000-ти, ниш беше бранот. Затоа што беше безбедно и можевте да јадете од него. Тогаш можеше многу да јадеш од него. Но, мислам дека тоа не ги предизвика луѓето да сфатат дали се одлични или не. Ова за мене не е работа. Јас сум во играта на влијание. И мислам дека мојот свет е подобар од оној на повеќето луѓе. Затоа, се обидувам да направам повеќето луѓе да веруваат во мојот свет. Тоа е релевантност. Да, но кој е секогаш релевантен? Мислам дека тоа не е нешто одржливо. Можеби зависи од што ти е од важно. Је секогаш е релевантен. Но, по која цена? Дали некој останува релевантен? Кој имал кариера со најодржлива релевантност? Веќе ме прашавте ова. Мислам на вистинска личност. Не фиктивен. Тарантино, претпоставувам. Правите висококвалитетни срања за голема публика, ги својатате и одите по свое темпо. Но, повеќе би сакал да бидам влијателен отколку релевантен. Дали овој одговор го базирате на успех или автономија? Ти го дефинираш успехот. Исто како што ти го дефинирш неуспехот. Значи, навистина се работи за автономија. Многу луѓе што ги гледате на интернет МОРААТ да бидат на интернет. Коментар за Џо Роган, Шапел, Кина, АДОС? Исусе. Избери еден. Шапел тогаш. Па, чекај. Ќе одговорам за сите: Ти си тоа што си. Убаво избегнување. Мислам дека знаеш дека ќе кажам што мислам, само ме молзеш. Па, тоа ме доведува до моето следно прашање: Каква улога игра критиката во вашиот живот? Има добри, има лоши, но повеќето од нив се само недоверливи. Повеќе ми се допадна кога Камп штотуку излезе и се чувствував како сите да ме мразат. Затоа што ќе имаше вистински добар увид и беше полесно да се види кој се занимава со сопствените проблеми со идентитетот, кој навистина ме мрази и кој едноставно не ме сака затоа што не се сакам себеси. Но, сега не можете да верувате во добрите или лошите работи, бидејќи сето тоа е само економијата околу вас. Има пари и моќ во тоа да ве сакаме и мразиме. Треба да се пребара и да се обиде да види дали некој дебатира со добра волја. Интернетот не обезбедува доволно голема количина од тоа. Знаеш што? Сега ќе го дадам одговорот за Џо Роган и Шапел. Многу луѓе веруваат дека и двајцата го прават она што го прават со добра волја. Не е цинично. Тоа не е CNN или Fox. За повеќето луѓе не се чувствува како да се обидуваат да продадат нешто. Луѓето бараат други луѓе со кои ќе комуницираат со добра волја. Бидејќи многу од овој бес е вештачки. Луѓето имаат емоционален дијабетес и не ни го знаат тоа. Се чини дека критиката е голем мотор во вашата кариера. Да. Нешто од тоа влијае на тебе лично? Како, дали жалите што го направивте Кампот? Воопшто не. Ми се допаѓаат делови од тој албум и научив толку многу. Најчесто тој концепт не ја надминува содржината. Но, кога тие се во рамнотежа, тоа е исклучително моќно. Мислам дека не бев јасен на тој албум и песните не беа доволно привлечни за мене. Направи да се чувствува како новина. Затоа што сега не би пуштил ниту една од песните во кола. Можеби неколку премини. Но, ми овозможи да го направам Because the Internet, за кој мислам дека се покажа како класика. Мислите дека Because the Internet е класика? Тоа е рап ОК компјутер. Претпазлив е по тон и тема и е исклучително влијателен. И знам дека никој нема да ми го даде тоа додека сум жив. Но тоа е вистина. Во некои ваши неодамнешни твитови го референцирате Дејв. Да. Дали не ви се допаѓа таа серија? Не! Ми се допаѓа тоа шоу. Но, ми пречи кога Атланта ја споредуваат со неа. Зошто? Треба да мислите на него како храна. Сакаш да кажеш дека е различен вкус. Не. Иако чувствувам дека вкусот е вештачки во некоја смисла. Органското шоу треба да биде за бел рапер кој е поуспешен од неговите црни врсници од почеток. Затоа што е попристапен. Но, она што тој всушност сака е да биде дел од културата, но неговиот успех го спречува од тоа и многу негови црни врсници и пријатели му замеруваат поради тоа, но исто така чувствуваат дека мора да се заебаваат со него затоа што тоа е добро за нив. Тоа е внатрешната борба што ја гледам. Како и да е. Тоа е Доналд верзијата на Дејв. Да. Потажно е. Што да правиш? Значи, мислите дека Дејв треба да биде вашата верзија на шоуто? Не, треба да биде тоа што е. На пример, луѓето мислат дека сум претенциозен. Можам да бидам сноб. Но, мислам дека во шоу бизнисот или уметноста е важно да се знае разликата помеѓу нештата. На пример, Ентони Бурдејн не беше претенциозен, но тој дефинитивно ја знаеше разликата помеѓу суво старо вагју(јапонско телешко) и плескавица. Ниту едното не е подобро или полошо од другото. Тие се само различни искуства. И јас не би сакал да го јадам секој ден. Но, никогаш не би ги помешал двете. Истото го очекувам и од мојата публика. Се чини дека тоа е многу да се бара од голема публика, нели? Jас не мислам така. Треба да бидете искрени. Особено со другите црни уметници. Затоа што мислам дека сите мислиме дека треба да се поддржуваме еден со друг, што и го правиме, но понекогаш да се поддржуваме еден со друг значи да му кажеме на некого: „Ова не е добро за мене“. И треба да знаеш зошто, а не да бидеш хејтер, а тие критики мора да се сфатат со добра волја. Тогаш можеме да растеме заедно. Потоа можеме да си помогнеме во рецептите. Не им помагате ако мислат дека направиле „софистицирано“ говедско колаче и тоа е навистина домашен сендвич со туна. Повторно, и двете можат да бидат добри. Значи, ако сето тоа е храна, што е Дејв? Тоа е добар хамбургер кој треба да го јадете брзо бидејќи состојките се свежи. Од момче кое не учело во кулинарско училиште, но обрнувало големо внимание на други места за хамбургери и има добри состојки. Плескавиците никогаш не кажуваат умри. Точно. Тоа е одличен бургер. Каква храна е Еуфорија? Навистина добро пресечено пилешко во ресторанот прикачен на стар хотел кој повторно оживува. Има навистина добар вкус и се чувствувате виновни кога го јадете затоа што има foie gras. Но, откако ќе одите таму шест месеци, сфаќате дека секогаш заминувате малку гладни. Дали ви се допаѓа еуфорија? Да, за она што е. Но, мислам дека е време Зендаја да избере и да го остави Сем да дојде во Death Row. Кои се вашите омилени емисии во моментов? Како да со Џон Вилсон и Абот основно. Какви намирници се тие? Ајде да размислам додека го јадам ова [танџело]. Каква храна е Атланта? Сепак, дај ми секунда. Имам добро прашање. Дали Атланта се уште е за н++++ ? [Се смее] Го знаете мемето со Кодак Блек? ДОНАЛД и ДОНАЛД: [Смеејќи се] „Се надевам толку“. Навистина се надевам дека е така. Берберската епизода од втората сезона доби најниска оценка на The A.V. Клуб, но добивав пораки од сите од дома како „Ова е најдобрата“. Ме потсети дека сепак треба да ги направиме и двете. Дали гледате многу телевизија? Не, ми здосадува. Земјоделството - тоа е тоа! Тангелос? Мислам сѐ во врска со земјоделство талент, идеи, моменти. Дали некогаш сте слушнале за Баухаус? Да. Почнав да читам многу за нив и колеџот Black Mountain. Тоа ме натера повеќе да се заинтересирам за земјоделството од темел, особено културата. Ако интернетот е отворена дивина, изградив стаклена градина. Безбедно, органско место за одгледување таленти, идеи и производ за сместување во екосистемот. Погледнете дали ќе напредува самостојно. Многу зборувате за тоа како треба да бидат работите. Се надевам дека не на диктаторски начин. Не, но дали имате идеал за тоа како општеството треба да функционира? Не знам. Се сеќавате на филмот за Тоња Хардинг што излезе? Мислам дека бев јас, Тоња? Да. Има сцена каде што таа не добива доволно бодови затоа што не мислат дека таа го претставува она што е Америка. И таа прашува: „Па, не може ли да се работи само за лизгање овој пат? Јас се однесувам на тоа. Мислам дека јазикот, особено во САД, е уништен. Во Франција мора да поминете низ ебаниот судски систем за да промените збор. Не ми се допаѓа кога нешто е навистина за промо, но се рекламира како да е навистина за уметноста или културата околу уметноста. Мислам дека тоа е причината зошто наградите имаат проблеми. Тие не го одразуваат она што всушност се. Од што најмногу се плашите? Губење на мајка ми. Тоа е тешко. Затоа што тоа некогаш ќе се случи. Мислам дека не е ни тоа. Мислам дека уште повеќе сум заљубен во неа во моментов. Ми носи многу радост да и дадам радост. Нашата врска сега е нешто што никогаш не сум го знаел. Ќе бидам чувар. Таа ме учи како да бидам стар. Мислам дека првпат ја гледам како жена, а не како мајка. Дали има нешто за што жалиш? Не Дали си искрен со себе? Дали сме? Ќе се вратам на тоа. Која е последната личност со која си имал длабок разговор? Себеси. Сега си банален Сериозен сум. Понекогаш треба да медитираш за она што навистина го сакаш и што навистина се случува. Знаете како со децата, кога ќе доживеат трауматичен настан, треба да го разгледувате повторно и повторно кога ќе го изнесат за да им помогнете да го процесираат? Тоа треба да го направиме со себе. Животот е неверојатен и трауматичен. Така понекогаш седам сам и поминувам низ тоа: „Ти си роден. Живееше во база на воздухопловните сили. Твојот прв спомен беше мајка ти кога ти даде праска…“ Сето тоа си го објаснуваш себеси за да запомниш дека не си Доналд, туку си. Дали се плашите од смртта? Да. На добар начин Како тоа? На начин како да сте исплашени за првиот училишен ден. Тоа е нешто ново што сите треба да го направиме. Па што правиш сега? Се осигурувам дека Атланта е добра. Работам на проект со Доминик Фишбек, Дамсон Идрис. Клои Бејли исто така. Ти твитна дека само Атланта и Сопраните се допираат. Сè уште стоиш на тоа? Сто проценти. Третата сезона е навистина добра, но четвртата е уште подобра. Јас и Хиро зборуваме многу за тоа. Не велам дека ова е помпезно. Го велам тоа затоа што го заслужуваме тоа. Кои сме ние? Луѓето. Народот треба да знае дека ова е срање од висока класа. Велам дека Атланта е osso buco послужено со рижото, подготвено од готвач кој студирал во Њујорк, поминал пет години на пат, работел на место со ѕвезда на Мишелин три години и ги искористил парите за да купи мала фарма. Тој ве поканува да пробате некои рецепти на кои работел со своите пријатели користејќи ги производите што ги одгледувале заедно. Дури и ако не ви се допаѓа, не можете да кажете дека не е со висок квалитет. Квалитетот е непобитен. Добро. Па, ти благодарам f- О! Заборавив да кажам дека отварам вистинско место за храна само со покана ова лето. Вистинско е. Значење, а не метафорично. Го сакам тоа. Одлично. Дали сум поканет? Секогаш. Ти благодарам за твоето време. Мое задоволство. Извор Тhe interview magazine

независна релевантна култура