независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Сите оние кои летувале на Медитеранот, а за нас Балканците(посебно Македонците) тоа најчесто е Грција(или Турција) се затекнале како го бараат телефонот за да го фотографираат фасцинатниот призор: жешко розеви цветови напластени на ѕидовите, оградите, и над влезовите на белилото на тамошните куќи, изгледаат нереално и маркантно. Со честите летувањата во Грција се разгори(одново?) една нова навика дома: градинарството. Никогаш во толкав број луѓето на пролет итаат по пазарите, и градинарските центри, да си ги набават цвеќињата на моментот, некогаш тоа беа петунии(склони кон болести и мушички, се непредвидливи и кревки!), сарделите се повеќедецениски традиционален украс, како и зокумите - олеандрите, а во последниве пар години - тоа се бугенвилиите! Мојот влез излегува на патека која е исклучително врела за време на летото, и секогаш сонував дека тој припек ќе го омекнам со зеленило, но и сонував дека може да биде естетски сосема спротивен од голиот бетон кој го затекнав таму. Па така , во моите први години од градинарството се дадов на теоријата, и на универзитетот гугл и јутјб ми кажаа дека и те како има цвеќиња и билки кои не само што трпат туку и бараат жеги и сонце. Една од нив - бугенвилијата! Купив 15-20 сентиметарска, од Велес за 350 денари(Ноне!), брактите паднаа, откако ја пресадив, ја поставив во глинената саксија и - чекав... Да видам како ќе се снајде во нејзиниот нов дом. Три недели подоцна, зеленото гранче прејде во минијатурна грмушка, а полека од зелена стана нереално, џиш, розева. И тогаш слушнав, додека се договарав со помалку мрзеливите домашни трговци - „Ти купив бугенвилија! Цветовите се дупло поголеми од оние што ги имаш! “. И додека се спремам да ја пречекам Барбара која по се́ судејќи ќе биде од оние што се качуваат и по 10на метри - отидов по грчките градинарски сајтови, за да ги видам марифетите со кои тие имаат искуство. Еве што велат: „Бугенвила или бугенвилија, растението кое е симбол на летото! Кога би нè прашале кој цвет повеќе се поврзува со белото и синото на грчките острови, дефинитивно би одговориле на бугенвилијата. Омилена слика од летните одмори, бугенвилијата импресионира со впечатливите бои на нејзините цветови во нијанси на црвена, виолетова, розова, бела и портокалова. Цветањето на бугенвилијата започнува во пролет и трае до крајот на лето. По потекло од Јужна Америка, бугенвилијата прекрасно се прилагоди на медитеранската средина и сега е составен дел од пејзажот. Бугенвилијата е едно од најпопуларните лозни растенија кај нас. Се засадува во градините, дворовите и балконите за да ни ја даде својата единствена убавина и да се распосла на ограда, пергола или на ѕид каде е поставена рамка. Бугенвилијата има многу брз раст и може да надмине десет метри во висина. Единствена фалинка: нејзините многубројни лисја кои паѓаат во зима и мора да се исчистат од земја, како и трњето што го носат некои сорти на бугенвилии. Па, ајде да видиме каква грижа и́ е потребна на бугенвилијата за да расте и да уживаме во нејзиното прекрасно цветање за многу години. 1. Кои се најпознатите сорти на бугенвилии? Постојат стотици сорти на бугенвилии од кои можете да изберете. Џуџестите сорти на бугенвилиите (Boungainvillea glabra) се идеални за висечки корпи, како покривачи на земјата, па дури и за бонсаи. Постојат и полуавтохтони сорти на бугенвилии кои достигнуваат околу 1-2 метри височина, идеални за садење во саксии на балконот, бидејќи некои од нив немаат трње. Најраспространета и најпозната сорта е крупната бугенвилија (Boungainvillea spectabilis) која достигнува висина од 6-12 метри со познатите бели, црвени, виолетови или портокалови цветови. 2.Во кои услови успева бугенвилијата? Бугенвилијата го сака сонцето и има потреба од многу часови сонце за да ни ги даде своите импресивни цвеќиња. Ако бугенвилијата ја засадиме на засенчено место, дефинитивно ќе ѝ се намали цветањето и тоа драстично. Бугенвилијата е отпорна на топлина, суша и соленост на почвата, па затоа може да се сади во крајбрежните области. Повеќе успева во јужните региони на земјата, а помалку во северна Грција или на планинските места, бидејќи е доста чувствителна на студ и ветер. Бугенвилијата нема посебни барања за почвата, се додека има добра дренажа за отстранување на водата. 3. Како да се засади бугенвилија во саксија на балконот? За да ја засадиме бугенвилија во саксија на балконот, претпочитаме џуџести сорти кои покажуваат подобар раст и цветање на ограничен простор. Избирете балкон со јужна ориентација, на место заштитено од силен ветер. За садење на бугенвилијата избираме саксии со дијаметар и висина од најмалку 40 cm за да може доволно да се развие кореновиот систем. Во саксијата се додава горната почва за општа намена која содржи перлит, додека во основата на садот се додава слој чакал за да се отстрани вишокот вода од наводнувањето. 4. Колку често на бугенвилија и́ треба наводнување? Бугенвилијата има умерени потреби за вода и не треба често да ја полеваме. На почетокот на цветањето на бугенвилијата наводнувањето треба да биде релативно ограничено и да се прави еднаш неделно, додека во летниот период потребно е почесто наводнување, два пати неделно. На постарите бугенвилии кои се засадени во земја и имаат длабок коренов систем им треба уште помалку вода. Во текот на зимата наводнувањето е значително намалено. Вреди да се напомене дека прекумерното наводнување за време на цветањето може да предизвика пад и намалување на формирањето на цветот. На бугенвилија во саксија и́ треба повеќе вода отколку засаденаво почва. 5. Кога додаваме ѓубриво во бугенвилијата? Бугенвилијата нема значителни потреби за ѓубрење за да ни́ даде интензивна вегетација и богат цвет. За бугенвилиите кои ги садиме во земја, додавањето на целосно ѓубриво напролет значително помага во растот и формирањето на цветовите. Избегнувајте прекумерно ѓубрење со азотни ѓубрива за време на цветниот период, бидејќи тоа придонесува за развој на жива вегетација и намалување на цветањето. За бугенвила во саксии, додадете мали количини целосно ѓубриво растворливо во вода, збогатено со железо и магнезиум еднаш месечно во текот на пролетта. 6. Во кое време и како се крои бугенвилијата? Бугенвилиите имаат потреба од кастрење секоја година во рана пролет, откако ќе помине зимскиот мраз. При кроењето на бугенвилијата ги отстрануваме сувите гранки на старата вегетација, слабите ластари и алчните од нејзината основа за да ја зајакне и да ни даде нова вегетација и многу цветови. При кастрење бугенвилија која формирала ограда, потребно е релативно построго кастрење за да ја одржи својата форма. Строгото кастрење може негативно да придонесе за цветањето следната година, бидејќи предизвикува раст на жива вегетација. Исто така, младите растенија од бугенвилии се кројат прилично ниско доколку сакаме да формираме подебел централен ластар. 7. Како се размножува бугенвилијата? Бугенвилијата се размножува главно со методот на сечење гранчиња, но можеме да создадеме нови растенија и од семе. Ајде да видиме повеќе информации за тоа како да создадете нови растенија бугенвила на лесен и економичен начин. Размножување на бугенвилии со семе Иако не е многу вообичаено, размножувањето на бугенвилијата може релативно лесно да се изврши со собирање на семето што се формира во центарот на цветот во текот на есенскиот период. Откако ќе ги собереме семките и ќе ги оставиме да се исушат неколку дена на добро проветрено место, можеме да ги чуваме и да ги засадиме во почетокот на следната пролет. Вреди да се напомене дека семето на бугенвилијата може да потрае и до еден месец додека почнат да 'ртат. Размножување на бугенвилии со резанки Размножувањето на бугенвилиите се врши со резници долги 15-20 см кои ги сечеме во текот на летото. Ние претпочитаме да ги исечеме гранчињата кои немаат цвет. Откако ќе ги извадиме 2/3 од листовите од основата на гранчето, го засадуваме во саксија исполнета со почва и перлит во сооднос 2:1 и ги чуваме во ладна средина 5-6 недели додека не се фатат. За најдобри резултати при размножување на бугенвилијата, препорачливо е да се користи хормон за корен во основата на графтот. 8. Кои болести и кои инсекти ги напаѓаат бугенвилиите? Бугенвилијата е едно од најтврдокорните растенија што можеме да ги засадиме и не е вообичаено да се зарази од болести и инсекти. Во случај на наезда од инсектите мелигра, мешунка, лириомиза и тетранихоу се прска со еколошка подготовка на летна каша или калиумови соли. За лекување на болеста која предизвикува кафени или темноцрвени дамки на листовите на бугенвилијата, прскајте со раствор од бакар. Конечно, избегнуваме прекумерно наводнување кое може да предизвика гниење на коренот на бугенвилијата поради развој на габични заболувања. 9. И последна тајна за нега на бугенвилијата Претераното наводнување, сушата, топлите ветришта, како и прекумерното ѓубрење може да предизвикаат паѓање на лисјата на бугенвилијата, без разлика дали е засадена во градина или во саксија на нашиот балкон.

независна релевантна култура

30.3.24 г., 11:00 протест, права на животни Благоја Тоска 74, 1200 Тетово, Северна Македонија Тетово, 28 март, 2024 – Во саботата на 30-ти март, активисти и љубители на животни ќе се соберат пред зградата во Тетово каде куче беше безмилосно фрлено од седмиот спрат. Овој акт на животинско насилство го потресе македонското општество и предизвика гнев и барање за правда меѓу граѓаните.Протестот, наречен "Гласот на безгласните," беше организиран од локални зоштитници на животни и НВО-та кои бараат строги законски мерки и подобро применување на постојните закони против животинско насилство. Тие велат дека ова не е изолиран случај и дека бездомните животни често стануваат жртви на суровост. „Не можеме повеќе да бидеме тивки сведоци на оваа животинска бруталност,“ изјави Елена Петровска, активистка и една од организаторите на протестот. „Нашиот закон е јасен, но сè уште имаме многу работа во образованието на нашето општество за правата и благосостојбата на животните.“ Случајот со фрлањето на кучето од зградата ја издигна свесноста за потребата од емпатија кон сите форми на живот и за значењето на одговорното однесување кон животните и околината. Емпатијата кон животните е индикатор за цивилизираноста на едно општество и говори многу за тоа како луѓето взаемодејствуваат меѓу себе. „Начинот на кој третираме најранливите меѓу нас, вклучувајќи ги и животните, отсликува нашата хуманост,“ објасни Психологот Игор Николовски. „Емпатијата кон животните промовира сочувство и ненасилство кои се клучни за подигнување на општествената свест и создавање похуман свет за сите.“ Активистите бараат да се земат повеќе мерки за заштита на животните, вклучувајќи и подобрено прифаќање и надгледување на веќе постоечките закони, како и воведување на образовни програми за грижа за животните во училиштата.Организаторите на протестот најавија дека ќе продолжат со своите активности сè додека не видат конкретни промени во законодавството и во општествената свесност. Тие велат дека овој случај е само врвот на ледената санта, и дека се борат за свет каде животните ќе бидат заштитени од секакви форми на злоупотреба и насилство. Полицијата вели дека продолжува со истрагата за случајот со фрленото куче, а јавноста останува вознемирена. Она што е јасно е дека овој инцидент МОРА да предизвика сериозен разговор за правата на животните и потребата од култура на емпатија и заштита во македонското општество. претходно следно

независна релевантна култура

Од Мисирковите јазични норми до АСНОМ и Блаже Конески – патот на македонскиот јазик кон официјално признание, азбука и правопис На 7 јуни 2025 година се навршуваат 80 години од историскиот чин на официјализирањето на македонскиот правопис – темелна пресвртница во развојот на македонскиот литературен јазик и национален идентитет. По тој повод, ЈОУ Библиотека „Гоце Делчев“ – Гевгелија организира свечен настан што ќе се одржи на 5 јуни (четврток), со почеток во 19:00 часот, во хотел „Аполонија“ во Гевгелија. Настанот е дел од програмата на манифестацијата „Гевгелија – град на културата за 2025 година“ и има за цел да потсети на значењето на кодификацијата на македонскиот јазик и историските процеси кои ја изградиле современата јазична норма. Во рамки на свеченоста ќе говорат еминентни гости – проф. д-р Димитар Пандев, еден од најистакнатите македонски лингвисти, и публицистот Мишо Китаноски, кои ќе понудат историски и лингвистички осврт врз контекстот и влијанието на донесувањето на правописот во 1945 година. Настанот ќе го отвори директорот на библиотеката, Стефан Марковски, а улогата на модератор ја презема Стефчо Стефанов. Атмосферата ќе биде збогатена со музички настап на Влатко Иљачев – Валдера, што ќе му даде дополнителна уметничка тежина на настанот. Кодификацијата на македонскиот јазик, донесена на 2 август 1944 година за време на Првото заседание на АСНОМ, претставува пресвртна точка во јазичната историја на македонскиот народ. Со оваа одлука, македонскиот јазик добива официјален статус и почнува неговата институционализирана примена како службен јазик на новоформираната македонска држава. Но кодификацијата не беше изолиран чин – таа произлезе од децении претходни напори за стандардизација и артикулација на еден заеднички литературен израз, кој ќе ги обедини разновидните говори и ќе ја афирмира културната посебност на македонскиот народ. Корените на оваа стандардизација може да се проследат сè до 19 век, со просветителите и мислителите како Ѓорѓија Пулевски и припадниците на Лозарското движење. Сепак, најконкретниот и највлијателен чекор го направил Крсте Петков Мисирков, кој во 1903 година ја објави книгата „За македонските работи“. Во петтата статија од оваа книга, насловена „Неколку зборови за македонскиот литературен јазик“, Мисирков ги постави основните јазични принципи што подоцна ќе бидат прифатени и институционализирани: основа на централните дијалекти, фонетски правопис и отвореност кон целокупниот дијалектен спектар при збогатување на лексиката. Овие насоки, тогаш новаторски и контроверзни, ќе станат идниот темел на официјалната јазична политика. По кодификацијата во 1944 година, следуваа конкретни институционални чекори. Во ноември истата година, АСНОМ формира комисија која доби задача да предложи азбука и правопис. Оваа комисија, и покрај почетните несогласувања и промени во членството, во мај 1945 година донесе решенија кои го цементираа јазичниот идентитет: утврдување на формите од централните говори, задржување на народната основа и збогатување со зборови од сите дијалекти, и конечно, воспоставување на азбука и правопис врз фонетски принцип. Правописот беше озаконет на 7 јуни 1945 година, со што македонскиот јазик доби функционален инструмент за писмена и образовна примена. Кодификацијата на јазикот не е само административна одлука, туку културна и идентитетска декларација. Таа го обележа втемелувањето на македонската државност и културна самобитност, создавајќи простор за образовна, уметничка и научна продукција на мајчин јазик. Денес, кога се зборува за македонскиот јазик како кодифициран, не се зборува само за граматика и правопис — се зборува за историска борба, за културна самосвест и за едно долго патување кон признавање и афирмација. Со овој настан, библиотеката „Гоце Делчев“ оддава почит на еден од најважните датуми во македонската културна историја, испраќајќи порака за важноста на јазикот како темел на националниот идентитет.

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

Пред хотелот Челзи да стане елитен, еден долгорочен станар го овековечи неговиот раскалашен сјај и иконите кои му биле гости со црно-бел фотоапарат. Автор: Наоми Фрај; Грејс Џоунс, среда, 10 октомври, 2007, 4:45 am; Тони Нотарберардино, фотограф од Мелбурн, првпат пристигнал во хотелот Челзи во 1994 година. Тогаш бил во средината на триесеттите, а претходно живеел во Париз и Лондон, пред да реши да го испроба Њујорк — да види како ќе му стои. Пријател кој веќе престојувал во Челзи му предложил да дојде да се шлепа со него. „Живееше со уште двајца во една многу тесна соба,“ ми рече фотографот кога неодамна разговаравме по телефон. „Му реков: ќе ми треба мој личен простор.“ Ди Ди Рамон, вторник, 17 ноември, 1998, 1:48 ам; Челзи, кој се наоѓа на Западната Дваесет и Трета улица, бил пренаменет од станбена зграда во хотел уште во раниот дваесетти век, и вдомувал и долгорочни станари и привремени гости. Нотарберардино мислел дека ќе биде од овие вторите. Наместо тоа, „никогаш не си отидов,“ рече тој. Стенли Бард, среда, 26 ноември, 2008, 11:30 ам; Во поголемиот дел од својата историја, Челзи бил познат како прибежиште за боеми од секаков калибар. Меѓу познатите што престојувале таму биле Пети Смит и Роберт Мејплторп, Дилан Томас, Џенис Џоплин, Артур Кларк и можеби најпознатиот и најозлогласен Сид Вишс, кој во 1978 година беше обвинет дека ја убил својата девојка Ненси Спанген, во собата број 100. Ив и Далас Ерл, петок, 13 ноември, 2009, 4:20 ам; Во неодамнешните мемоари Don’t Call Me Home, Александра Аудер ќерка на музата на Енди Ворхол, Вива се присетува на растењето во Челзи во осумдесеттите години: „Низ ходниците стоеја кафени врати со месингани рачки за чукање, а зад нив имаше станови: празни станови, станови низ кои минуваа луѓе, и станови со долгорочни станари кои толку детално си го уредуваа просторот, што внатрешноста буквално крвареше од рабовите на вратата и се разлеваше низ ходникот тиркизна боја, златен емајл, растенија, лепенки, пластични играчки.“ Отец Питер Џејкобс, четврток, 9 август 3:40 ПМ; Нејзината мајка, продолжува Аудер, често навраќала кај соседите како композиторот Џорџ Клајнсингер, чија соба беше преполна со рептили, или режисерката на експериментални филмови Ширли Кларк, чиј стан со мотиви на Мачката Феликс беше целосно украсен во црно и бело. Питер Саарсгаард, недела, 13 јуни, 1999, 7:30 ПМ; Кога Нотарберардино почнал да живее во хотелот една деценија подоцна, го погодила таа неговата турлитава, хаотична атмосфера, каде зад секој агол демнел некаков шок или чудо. „Челзи беше растурен, полн со уметници и луѓе кои не можеа да си приуштат да живеат на друго место,“ ми рече. Боби, четврток, 23 февруари , 2006, 9:30 ПМ; „Беше како да влегуваш во филм. Како да си на сетот на Bad Lieutenant.“ Иако веднаш беше привлечен од раскалашената атмосфера на хотелот и неговите неконвенционални станари, на фотографот му требале три години за да собере храброст да ги слика. Дрти Мартини, четврток, 13 декември, 2007, 11:10 ПМ; Една есенска ноќ во 1997 година, конечно се одлучил: ѝ пријде на една постара драг кралица што ја забележал во лифтот; таа прифатила да ѝ направи портрет во неговата соба. Со тој момент започнала серијата на која ќе ѝ се посвети во следните две децении. „Ги гледав сите тие неверојатни луѓе,“ ми рече. „И не можев а да не ги фотографирам.“ Роуз Вуд, сабота, 29 јануари, 2005, 10:00пм; Со црно-бел филм, директен блиц и формат осум-на-десет, Нотарберардино фотографирал пресек од долгорочните станари на хотелот, но и од вработените и привремените гости. Некои биле славни личности , како Деби Хари од Blondie или актерот Стивен Болдвин, но најголемиот дел биле незнајни. Стормѐ Деларвери, петок, 30 јануари, 2009, 3:15 пм; И ги фотографирал сите униформно, стоејќи наспроти истиот гол ѕид во неговиот апартман. „Не беше важно дали е Сем Шепард или Сем чистачот; имаа иста важност за мене,“ рече тој. Постои еден антрополошки квалитет во овие слики, сличен на оној во серијата фотографии на Аугуст Сандер со Вајмарските Германци, но проектот на Нотарберардино е поодреден не документира некаква замислена универзалност, туку учесници во конкретна епоха на Њујорк што се ближела до својот крај. Секоја од фотографиите дел од нив ќе бидат изложени во ACA Galleries во Челзи, во март 2024 е означена не само со датум, туку и со точен час кога е направена. Деби Хари, четврток, 7 јули, 2005, 2:35 пм; Портретите често се сликани навечер, одразувајќи го ноќниот ритам на живот на многу од ликовите што го привлекувале Нотарберардино сексуални работнички, изведувачи, скитници, и клинци клабери. Сузан Барч, промотерка на забави, која живееше во станот над Нотарберардино, е фотографирана во 2007 година, во 23:20 позирајќи во надвезици, круна од пердуви и вел од чипка, изгледаше не многу различно од прекрасен кокату. мигел, среда, 11 март, 2009, 10:15 пм; („Ми требаше долго време да ја убедам да се слика,“ ми рече Нотарберардино. „Секогаш беше во некаква гужва.“) На друга фотографија, едноставно насловена Rodrigo Snakeman, направена во 3 часот по полноќ, во 2000 година, маж носи само камуфлажни панталони, а змија му е завиткана околу голото торзо, сјаејќи во кадифено црно-бело. истребувачот, среда, 5 ноември, 2008, 2:35 пм; Во Bonnie, снимена во 2006 во 21:30, гледаме постара жена како пуши цигара. Нашминкана со тешка рака, со капа за перика и во разголен костим на шоу герла, таа не прави обид да ја скрие возраста на своето тело или неговите наводни недостатоци напротив, таа гледа одлучно право во фото-апаратот. Фенси, недела, 10 април, 1998, 9:10 пм; Во 2022 година, по повеќе од една деценија реновирање, Челзи повторно се отвори сега како луксузен хотел. Некои од долгорочните станари во станови со регулирана кирија, меѓу нив и Нотарберардино, успеаја да останат, по долги преговори со новите сопственици. Мет Фрејзер и Џули Атлас Муз, четврток, 29 јули, 2010, 1:35 ам; Но ликот на Челзи е променет. Апартманите сега имаат тушеви со ефект на дожд и длабоки кади за бањање, а барот служи артизански коктели кои чинат 18 долари. „Сега сè е различно,“ ми кажа тој. „Како одеднаш да живеам во хотел со пет ѕвезди.“ Брендон Ли Олсон, понеделник, 13 февруари, 2006, 3:45 пм; Челзи што тој го фотографираше со години со својата шаренолика, турлитава галерија на ликови повеќе не постои. Неговото дело стана документ на едно минато време. „Сега луѓе ги гледаат овие фотографии и прашуваат: ‘Навистина овие луѓе живееле овде?’“ рече тој. „И ја сум као: да бе!“

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home