Најдобрите албуми од 2023 година смислија многу корисни решенија и механизми за справување со нашите секојдневни проблеми. Поп жанрот нудеше блескав ескапизам, а џезот и денс-музиката се луксузираа во постојаноста на расплетувањето на сегашноста. Инди-рокот, фолк и кантри не се расплинуваа и се сведоа на различни граѓански и емотивни ситуации, додека хип-хопот го спои активизмот со ароганцијата. Панкот и металот го испитуваа безредието, додека R&B, музиката урбана и Afrobeats бараа друштво. Уште едно патување низ матрицата на непредвидливост ги здружи слушателите за да ја прослават безграничната креативност прикажана во текот на годината и да тагуваат за безбројните легенди изгубени од јануари наваму. За секој крај се чекаше да се случи нов почеток. 10. James Holden, Imagine This Is a High Dimensional Space of All Possibilities Откако ја помина последната деценија истражувајќи спиритуален џез, амбиент на филмска музика и мароканска гнава музика,, некогашниот транс вундеркинд Џејмс Холден се враќа во рејвот почуден и помудар на Imagine This Is a High Dimensional Space of All Possibilities. Тоа е неоспорно денс музика, но делува како нешто што се случува спонтано наместо да е стриктно програмирано, секвенционирано и слоевито. Imagine е психоделичен во начинот на кој ритамот се однесува повеќе како клетка која ја открива својата цел преку митоза, отколку како цврста основа за хипнотички грувови кои треба да се наредат војнички строго. Едночасовниот албум пристигнува до своите возбудувања под свои услови. На опаѓачкиот бас-риф на „In the End You'll Know“ му требаат две минути за да излезе од облакот на реверб; „“Continuous Revolution“ полека го меша хипнотичкиот грув во сладок нојз. Годините на електро-акустични експерименти се исплатеа: машините на Холден се живи. Fires in the Distance, Air Not Meant for Us Fires in the Distance започнаа како еднократен спореден проект од членовите на дет-метал бендовите од Конектикат Engraved и Archaic Decapitator. Црпејќи од најуспешните делови од каталозите кои веќе ги имаа, Fires се нафрли амбициозно во 2020 година со Еchoes From the Deep November, каде што синтисајзерите и семпловите комуницираа со композиции кои се одмотуваат бавно, понекогаш жртвувајќи ја тежината за да се изгради тензија. Главниот текстописец Јегор Савонин и продуцентот Дејв Камински се поврзуваат со композиторот (и соработникот на TesseracT и Periphery) Ренди Слаф за да изградат детални аранжмани за песните. Резултатот е размислување за безнадежноста и стравот што навистина живее и дише во него. Деветминутниот „Crumbling Pillars of a Tranquil Mind“ се провлекува низ гласна и тивка болка, резигнацијата се појавува како бранови што кршат: „The hands of time spare none / Heartlessly ticking on and on, dismantling your bliss.” . Air почнува и завршува во очај, но неговото мелодиско богатство и широкиот динамички опсег оставаат значително помалку мрачен впечаток (нагласен со инструменталната верзија). Таа напнатост е возбудлива. boygenius, the record The Record е реткото издание на супергрупата што го фаќа својот колектив на значајни играчи кои се тетерават на работ на комерцијален пробив, наместо да се гордеат со добрата волја на минатите мејнстрим успеси. Во текот на последната деценија, Џулиен Бејкер, Фиби Бриџерс и Луси Дакус станаа свои како изведувачи - Бејкер раскажува за патуватоње до трезвеноста додека Бриџерс жонглира со бурни рокери и треперлевиот гласо - Елиот Смитизми, а Дакус пее за чудотворноста и вербата. Секој уметник, откако дошол до сопствената стил на разорно и смислено изготвено кажување на вистината, тие се радува. The Record со искрени наративи и самоуверени преоди, пеење на свет во кој пријателството и гитарски солирања се доволни за да се спротивстават на какви било ужаси со кои се соочувате, а има малку на овој свет што е толку скапоцено како безгрижно возење во кола се дечките. Kelela, Raven Raven, вториот албум на уметницата и манекенка Kelelaод D.C., ги возвишува доблестите на трпението, конечно испорачува уште една порција на душата осветлена од месечината и футуристичките ритами на фановите на нејзиниот микстејп од 2013 година, Cut 4 Me, и нејзиниот деби албум од 2017 година,Take Me Apart копнееше за него. Структурите на песните и темпото на албумот се покана за нов однос кон времето. Raven често не брза да се предаде лесно. Многу од најдобрите грувови се настапуваат внимателно, различните делови доаѓаат на своето место како компоненти во видеото за Oddly Satisfying. Некогаш на битовите им треба долго време да се спуштат во ритмичка струја од зуечки синтисајзери - како што е случајот со подоцнежните акценти на албумот „Fooley“ и насловната песна - а понекогаш се луксузирате потопени во звучна бања за целото времетраење на песната. Келела е подеднакво добро во контрола во потрадиционалните форми- џангл траката „Happy Ending“, пропулсивниот хаус елемент во „Contact“ - и во песните што ја пренесуваат истата сензација која е онаа на преживување на бродолом која Raven ја пренесува преку нејзината насловница. Armand Hammer, We Buy Diabetic Test Strips billy woods и Elucid раповите се, како сликите на Хиеронимус Бош, преполнети до прелевање и со масакр и со хумор. Шестиот албум на woods и Elucid како Арманд Хамер создава импресионистички слики на дистопија една по вознемирувачка реалност. Во „флексибилната несигурност на времето и меморијата“, Elucid се противи на апсурдноста на докажувањето на својот идентитет на роботите, додека billy woodsсе сомнева дека хипермажествените, хомофобични интелектуалци на нашето време веројатно ќе го отфрлат следниот Џејмс Болдвин. Test Strips се осврнува на модерниот хаос и романса, неговите апстракции и набљудувања поставени на ритам од JPEGMAFIA, El-P и повеќе кои се импровизирачки и слободно, но исто така внимателно произведени благодарение делумно на придружниот бенд вклучувајќи го поранешниот лидер на Sons of Kemet -Shabaka Hutchings и вообичаениот соработник на двоецот - Child Actor. Како што се мешаат новите и старите пријатели, така се мешаат и звуците и идеите. „Don’t Lose Your Job“ ги обединува раперот и пејач од Охајо, Pink Siifu, поетот и вокалистот на Irreversible Entanglements, Moor Mother, и продуцентот Black Noi$e (Earl Sweatshirt, Zelooperz), типизирајќи ја пресечната брилијантност која сеопфатниот универзум на We Buy Diabetic Test Strips и Backwoodz Studioz може да ја понуди. Noname, Sundial Записите на раперката и повремена библиотекарка Noname се слават поради нивниот отпор кон ужасите на светот. Но, тие се́ повеќе се заинтересирани да го одберат мозокот помеѓу слушалките, да откријат што сме, што правиме овде и што не́ мотивира да слушаме песни за Црната смрт и угнетувањето. Додека нејзиниот деби албум од 2018 година Room 2525,бараше утеха од насилството и нееднаквоста, во нејзиниот втор албум Sundial се преиспитува себеси и својата публика но и се́ што ќе и го поине патот и вниманието. Сатиричниот „Hold Me Down“ се спротивставува на развратот на расистичките, капиталистички системи, но исто така ги буцка луѓето кои се премногу блиски со идејата дека се на вистинската страна на историјата: “We keep our babies fed / We don’t beat and rape on our women, we good / We is Wakanda, we Queen Rwanda / First Black president and he the one who bombed us.” „Ние ги чуваме бебињата најадени се/ Ние не ги тепаме и силување на нашите жени, ние сме добри / Ние сме Ваканда, ние Кралицата Руанда / Првиот црн претседател и тој е оној кој не́ бомбардираше“. „Namesake“ сугерира дека правењето содржини за НФЛ, според транзитивната сопственост, се усогласува со милитаристичката пропаганда; раперката не може да си прости затоа што свирела на Коачела. Ако верата е синапово зрно, како што „Gospel? инсинуира, Sundial е трогателен потсетник дека поттикнувањето на растење и прогрес бара длабока посветеност и време, обилност од воздух и сончева светлина. Yves Tumor, Praise a Lord Who Chews But Which Does Not Consume; (Or Simply, Hot Between Worlds) Отворајќи ко концертот на Deftones спонзориран од Марк Џејкобс со својот диџејски сет во март, жанровската топилница Yves Tumor испорача повеќе врева со квичење отколку препознатливи хитови, пружајќи и́ ги средните прсти на вознемирената публика која тргна да излегува. Таа јукстапозиција на стилот и распаѓањето, тоа валкање на убавите нешта, е клучно за разбирање на музиката на Tumor . Praise a Lord Who Chews But Which Does Not Consume; (Or Simply, Hot Between Worlds) ги облекува прекрасни куки во нејасна и безобразна дисторзија. Нагостен со мрсни абразивни љубовни песни како „Heaven Surrounds Us Like a Hood“, разбирате зошто рок аристократијата од 90-тите, како Courtney Love, го забележуваат. Она што ги вози овие гранџ, глам и синти-панк возила се стихови кои размислуваат за активностите што ги преземаме за да најдеме исполнување во очајни времиња. „Meteora Blues“, кој би растурил доколку бил пуштан помеѓу Adrenaline и Live Through This на алтернативните радио станици од 90-тите, бара потврда од љубовник, чувствувајќи дека молитвите остануваат неодговорени. „Parody“ ѕирка во приватниот живот на поп-ѕвезда посветена на изведбата, но и на страшното однесување кое бара внимание. Секој се обидува да најде нешто за да ја затне мачната празнина што го прогонува нивниот внатрешен свет. Sufjan Stevens, Javelin Откако ги помина последните пет години растегнувајќи се во пространоста на неговата креативност - и оставајќи застрашувачка трага од непредвидливи жанровски експерименти во пресрет -Sufjan Stevens сето тоа го поврзува на неговиот десетти студиски албум, кој го спојува интимниот фолк со психоделичен максимализам од 2010-тите.The Age of Adz и тажниот амбиент од 2021 година Convocations. Посветено на покојниот партнер на Стивенс, Еванс Ричардсон, Javelin ги балансира песните кои допираат до осаменоста и одлуките за подобро да се однесуваат кон саканите, поедноставувајќи ги прашањата на срцето додека ги консолидира контрастните музички идеи во уникатен колаж речиси целосно напишан, свирен и продуциран од самиот Стивенс. Тој ги разгледува расположенијата на минатите изданија, но христијанскиот фолклор кој го направи возможен Seven Swans не можеше да ја пробие острината на електронскиот и оркестарскиот механизам на албумот, кој на крајот експлодира во“Everything That Rises”. И додека бомбастот на „Shit Talk“ потсетува на бујниот поп на Illinois, исцрпената состојба на умот е повеќе продолжување на Convocations и Carrie & Lowell од 2015 година албуми што Стивенс ги направи додека тагуваше по секој од неговите родители и е траен подарок за ублажување на тагата со сладост. Iris DeMent, Workin’ on a World Пејачката и текстописец Iris DeMent - нејзиното вистинско име, без зезање - реагира на метежот што сите го видовме во 2016 на Workin’ on a World, циклус на песни за собирање храброст да се сака и да се бори за она што е правилно, дури и кога се изгледа дека е политички и социјално радиоактивно да се направи тоа. „I’m going down to sing in Texas, where anybody can carry a gun“( „Одам да пеам во Тексас, каде што секој може да носи пиштол“-, вели таа во „Goin’ Down to Sing in Texas“, медитација за паранојата и исламофобијата. Нејзиниот избор на оружје се духовитост и топлина: Go ahead and shoot me if it floats your little boat / But I’ll live by my conscience even if that’s all she wrote. Седмиот албум на ДеМент го засладува своето истражување за секојдневните кошмари како што се фанатизмот, насилството со оружје и негаторите на климата со експресивни вокали и деликатно свирење пијано на песните на бендот како „Nothin' for the Dead“, прекрасен спој на кантри и соул блех придружба. There’s no separating the good stuff from the bad вели на „Nothin“, па ДеМент ги пополнува своите списоци на омилени работи кои и́ одат на живци со славење на железната решителност како онаа на Mahalia Jackson, John Lewis, the Chicks, Rachel Corrie и секој кој има желба, како што вели на Warriors of Love“: „да ризикуваат рано возење со погребна кола“. 1. Sampha, Lahai Следејќи ја примамливата патека на гостувања на албумите кај артисти со висок профил како Frank Ocean, Solange, Stormzy, Kendrick Lamar, Travis Scott, и Drake, британскиот кантавтор и продуцент Sampha (Sampha Lahai Sisay) го издаде својот втор албум,Lahai , прослава на семејството и татковството, но и примамлив развој во тековната потрага да се заматат линиите помеѓу композициите направени со машини и музиката направена на органски инструменти Мајсторството на пијано и програмската вештина ги благословуваат песните како „Dancing Circles“ и „Suspended“ со ритам кој тропоти и роботски прецизно свирење кои нежно се провлекуваат низ R&B љубовните песни кои ги обезбедува со нивното втемелување, а благородниот вокал е противтежа на со растревоженоста на перкусиите. Искрен интерес за науката ги информира метафорите за летот и патувањата кои се движат во и надвор од овие песни, давајќи чувство дека овој уметник познат по спонтаните рефрени и длабоко промисленото пишување, напросто се обидува да го освои мирот за себе и своите блиски некаде во бескрајните простори на вселената. Lahai точката каде што љубопитството за природата, вселената и домашните врски се спојуваат со технолошкото знаење, талентот и склоноста кон воздушестата вокална мелодија и жестоките студии за интернационални ритмички традиции, децениите на континуирани промени во денс музика во Велика Британија, африканскиот фанк и американскиот фолклор и соул. Тоа е деликатна лекција по музикологија за звуците што ги поврзуваат културите низ континентите изнесени во контемплација за местото на човекот во големата шема на животот во космосот. Тоа е музиката што Самфа е роден да ја прави.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Sza избрана од Time магазинот како број 1 од Time 100 - во категоријата уметници. Таа стана легенда со својот деби CTRL албум(кој е наречен како албум со химни за швалерките "she's the 9-5 and I'm the weekend") , кој е нео-соул, но добива приврзаници надвор од тие линии. Lizzo, пак ја напиша посветата- коментар. "СЗА и јас првпат се сретнавме пред години во Минеаполис. Бев љубител на нејзината музика, па кога таа дојде во градот, со моите пријатели отидовме на нејзиното шоу. На крајот направивме селфи заедно во тоалетот. Сè уште ѝ го испраќам тоа селфи од време на време, бидејќи штотуку се запознавме и не знаевме дека ќе имаме долга врска. Една година подоцна, бев на турнеја и таа беше хедлајнер. Во текот на искуството, таа беше толку љубезна и толку кул. После тоа буквално ја гледав како експлодира. Кога го издаде CTRL, нејзиниот деби студиски албум, тоа беше културно ресетирање. Таа го промени светот! Автентичноста во нејзиниот занает - начинот на кој таа може да ја раскаже својата приказна и начинот на кој ја користи мелодијата - е извонредна. Никој не може да го повтори тоа. Кога е на сцената, таа е безвременска. Таа е личност која е автентична и мислам дека е на добар пат да биде сметана за еден од најголемите текстописци и пејачки на сите времиња. Сè што и треба е тоа пенкало и тој глас и нејзината приказна, и таа ќе биде со нас уште долго време."

независна релевантна култура

14.11.24 г., 18:00 Ustanova kulture „Stari grad“, Kapetan-Mišina, Beograd, Serbia Од 14 до 16 ноември 2024 година, љубителите на културата во Белград ќе имаат ретка можност да уживаат во Српската ревија на македонскиот филм – тридневен настан исполнет со македонски филмски класици, современи филмови, музички изведби и ексклузивни средби со авторите. Со програмата што го слави најдоброто од македонската култура, овој настан не само што ги спојува уметничките визии на Балканот, туку и го зајакнува културниот мост меѓу двете земји. Програма на Ревијата На ревијата ќе бидат прикажани македонски документарни и краткометражни филмови, а централна точка на отворањето ќе биде светски познатиот документарец „Медена земја” од Тамара Котевска. Освен филмските проекции, посетителите ќе имаат можност за музички и културно-деловен дел, проследен со настапи на познати македонски музичари. Ден 1 – 14 ноември (четврток) 19:00 ч. – Филмски новости и проекција на „Медена земја“ Разговор со Тамара Котевска Коктел-забава со настап на бендот Пијан Славеј и дегустација на вина од Тиквеш и сирења од Кораб Трница Ден 2 – 15 ноември (петок) 17:00 ч. – Мастер клас со Тамара Котевска 19:30 ч. – Филмски новости и проекции на филмовите „Дае“ и „Тетовирање“ од Столе Попов Ден 3 – 16 ноември (сабота) 17:00 ч. – Проекции на наградувани краткометражни филмови, вклучувајќи ги „Северен Пол“ (Марија Апчевска) и „Бубачки“ (Игор Иванов) 19:30 ч. – Финале со проекција на „Панкот не е мртов“ и разговор со режисерот Владимир Блажевски, проследен со коктел и музика од Игор Василев Новоградска Македонската Музика на Сцената Посебен дел од ревијата е посветен на македонската музика, со настапи на Пијан Славеј и Игор Василев Новоградска. Овие артисти ќе го збогатат искуството со уникатни музички перформанси, пренесувајќи го духот на Македонија и низ музиката. Важни Партнери и Поддржувачи Настанот е поддржан од Министерството за култура на Србија, општината Стари Град, Филмски центар Србија, Кинотека на Северна Македонија, Амбасадата на Северна Македонија и деловни партнери кои го овозможија овој културен фестивал. претходно следно

независна релевантна култура

На 18 март во галеријата Империјал 1 ќе биде отворена самостојната изложба на Кристина Горовска, позната музичарка, активистка и уметница. Изложбата, која е посветена на Филип Митров, претставува интимен приказ на загубата, преживувањето и надежта, преточени во 23 слики кои ја истражуваат динамиката помеѓу светлината и бојата. Горовска, некогашен дел од рок бендот Бернис Пропаганда, ја започна својата кариера како музичарка и активистка, но низ годините нејзиниот уметнички израз се прошири и во визуелната уметност. Изложбата во Империјал 1 е резултат на длабоко личен процес. Според кураторот на изложбата, Владимир Јанчевски, делата на Горовска носат силна емотивна тежина и претставуваат простор за интроспекција. „Уметноста не е само лична, туку и универзална. Преку бојата и светлината, уметницата ни овозможува да погледнеме не само во нејзиниот, туку и во сопствениот свет“, вели Јанчевски. Сликите се движат помеѓу фигуративното и апстрактното, обработувајќи теми како загуба, осаменост, борба и надеж. Како што посочува уметницата, создавањето на оваа серија ѝ помогнало во процесот на лекување и прифаќање на животните промени. Изложбата не е само визуелен приказ, туку и простор за дијалог за тоа како се справуваме со загубата . Отворањето е закажано за 18 март во 20 часот во Империјал 1. Организаторите ги покануваат сите љубители на уметноста и културата да бидат дел од овој значаен уметнички настан. Да се допре светлината: Уметноста и човечкото искуство Уметноста, како една специфично човечка активност, низ историјата континуирано се трансформирала. Служи и како огледало и како водич, рефлектирајќи ги не само сложеноста на човечкото искуство, туку и нашето постојано преиспитување за тоа како се справуваме со светот. Уметноста ги доловува моментите на трансформација и суптилните промени на свеста што го придружуваат човештвото на неговото патување низ времето. Често, токму преку уметноста, како експериментален простор, ние рационално и интуитивно конструираме рамки за понатамошни промени, поттикнувајќи нè да се разбереме себеси и нашето место во светот. Во нашиот современ, комплициран свет, предизвиците со кои се соочуваме може да се чинат преголеми. Животот е толку непредвидлив, а ние постојано сме принудени да се справуваме со непознатото, со потешкотии кои се невидени и непоимливи. И се прашуваме дали самиот живот е и останува нашата најголема вредност? Ние истрајуваме во напорот да преживееме, да живееме и да се стремиме кон досегање на смисла. Улогата на светлината во уметноста. Сликарството, како една од најстарите и најафирмираните уметнички дисциплини, го пренесува богатството и колоритноста на светот околу нас. Но, вистинската суштина на бојата не е само во пигментите што ги користиме - тоа е во светлината што ги открива. Светот без боја станува свет на сенки, каде што се крие убавината. Сепак, преку светлината, светот се трансформира, покажувајќи ни ги неговите скриени нијанси, неговиот бесконечен спектар на фреквенции. Светлината е медиумот што ни овозможува да ја доживееме бојата и на тој начин таа станува клуч за разбирање на самиот свет. Уметноста е изразна надеж, дека, на крајот, барем, ќе живееме во нечие сеќавање. Токму оваа суштина на животот - нагонот тој да се зачува - ја прави уметноста непроценливо средство за навигација низ тешкотиите со кои се соочуваме. Изложбата: Преку своите 23 слики, Кристина Горовска ја вградува оваа динамика помеѓу светлината и бојата, изразувајќи длабоко лична борба за егзистенција наспроти соочувањето со екстремните околности. Нејзиното дело е едноставно и длабоко, обележано со концизни композиции и чисти бои, движејќи се на границата помеѓу фигурацијата и апстракцијата. Горовска во овие дела не прикажува само конструирани визуелни сцени; таа пренесува низи од проживеани искуства. Овие слики се кристализирани моменти кои го опфаќаат целиот спектар на човечкиот живот, како што откриваат и некои од насловите: несреќа, загуба, љубов, тага, осаменост, борба и себеиспитување, надеж. Вовлечени да погледнеме низ оваа призма, ние сме сведоци не само на нејзиното лично патување, туку и на една универзална борба на човечката состојба, од медитации за падот и осаменоста, преку закрепнувањето и повторното издигнување, со надежта, кон обновена радост на живеењето. Уметноста како медиум за преиспитување и самоизразување. На овој циклус од 23 слики, се надоврзува и овој текст, можеби и како 24 слика, како привилегија на толкувачот, или дури и како едноставен најелементарен доказ за пријателската грижа, за довербата, поддршката и разбирањето, една трошка од човечката маленкост, една секунда во броењето на космичкото време. Овој текст не функционира само како рутински осврт кон изложбата. Наместо тоа, се обидува да оди подлабоко, да ги земе предвид поважните импликации на уметноста отколку личната инвестиција и амбиции на уметникот. Чинот на ангажирање со одредено уметничко дело е често повеќе од само професионален избор; тоа е лична неопходност, суштински дел од нечие патување на самоизразување и комуникација. Опишувањето и претставувањето на визијата на уметникот е инхерентно субјективно. Нашиот пристап е под влијание на различни фактори - приликата, нашето предзнаење и одговорноста што ја чувствуваме кон разбирањето на мотивите, намерите и аспирациите на уметникот. Кога се занимаваме со уметност, ние сме поканети во еден посебен простор на ранливост. Да се размислува за значењето на сликата, особено онаа што пренесува такви лични влогови, е привилегија. Ни овозможува да паузираме, да размислуваме и да се поврземе и со уметникот и со нас самите на начини кои го надминуваат површното и декоративното. Уметноста вон од времето и просторот. Оваа изложба нѝ нуди можност да се вратиме на основните прашања за нашето постоење овде и сега. Но, и повеќе од тоа, нѝ овозможува да ја разгледаме и магичната моќ на уметноста. Уметноста има единствена способност да го надмине времето, просторот и физичките закони на природата. Тоа ни овозможува „во зрно песок да видиш свет“, како што вели англискиот поет и уметник Вилијам Блејк, доловувајќи нешто бесконечно во нешто мало и интимно, лично. Преку уметноста, можеме да се вклучиме во најдлабоките аспекти на нашето постоење, да се ослободиме од границите на нашата непосредна околина и да добиеме пристап до подлабоко разбирање на светот. Преку чинот на создавање и размислување за уметноста, наоѓаме не само лично значење, туку и поширока врска со човечкото искуство. Овој однос меѓу човештвото и уметноста е длабоко витален. Поставува прашања како: „Што сакаат сликите? и "Што сакаме од сликите?" Што веруваме и се надеваме дека тие можат да направат? Во овој дијалог наоѓаме заеднички простор - еден што е истовремено личен и универзален. Прашањето за тоа што нѝ дава уметноста е директно поврзано со она што ние и го носиме. Интеракцијата е динамична, постојано променлива и вкоренета во нашата колективна потрага по значење и разбирање. Уметноста во контекст на современиот свет. Во денешниот свет, неопходно е да се промислува уметноста во контекстот во кој е создадена. Околината, предизвиците и реалноста на времето во кое се појавува уметничкото дело влијаат на неговото значење, восприемање и влијание. Уметноста не постои во вакуум; таа е обликувана од светот околу него. Оваа контекстуална рамка не само што ја одредува автентичноста на изразот, туку и го позиционира во однос на актуелниот историско-уметнички наратив на прогрес и проширување на уметничкото поле. Но некогаш, уметноста служи како пауза - момент надвор од линеарната прогресија на времето како историски тек. Тој нуди одмор од немилосрдните притисоци на современиот живот, обезбедувајќи простор за размислување и поврзување. Уметноста може да биде вишок - прелевање на емоции и идеи кои се од суштинско значење за дефинирање на основата на човештвото во услови на дехуманизирачки околности. Станува неопходен чин, засолниште и средство за зачувување на суштината на она што значи да се биде човек. Храброста да се разоткријат интимните простори на свеста е ризик што го преземаат многу уметници, а тоа е ризик што ние, како гледачи, треба да бидеме подготвени да го препознаеме и да го почитуваме. Ранливоста на уметникот е и влог и можност - да се соочиме со сопствените емоции, да се поврземе со нешто длабоко лично и да дозволиме да бидеме трансформирани од искуството. Сликите на Кристина Горовска не се само визуелни артефакти - тие се впечатливи изрази на опстанокот, издржливоста и надежта. Преку нив се потсетуваме на убавината што може да произлезе и од најтешките околности и на потенцијалот на уметноста да нѐ инспирира во заедничкиот стремеж кон развивање на нашето чувство за грижа, разбирање, поддршката, и можноста да се види убавина во овој наш комплексен и фасцинантен свет. Владимир Јанчевски

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Модниот месец можеби штотуку заврши во Европа (само во 2022 веќе имало 3000 модни недели глобално) - но ќе се одржи сосема нов дел од ревии и настани - виртуелен во Метаверзумот. Слично на традиционалните глобални модни недели во Милано и Париз, на модната недела Метаверзум, ќе има повеќе од 50 луксузни и дигитални брендови кои виртуелно прикажуваат нови колекции и ќе бидат домаќини на презентации, дискусии, концерти, забави и видео инсталации. Луксузната шопинг област наречена „Бозонскиот портал - моден округ“ е дизајнирана слично на париската Avenue Montaigne, каде што брендовите можат виртуелно да продаваат и физички и дигитални предмети преку NFT. Модната недела на Метаверс ќе започне со дигитално активирање од лондонскиот продавач Selfridges, што исто така ќе го одбележи лансирањето на својата прва врвна продавница во метаверзумот. Меѓу брендовите кои учествуваат се Elie Saab, Etro, Tommy Hilfiger, Dundas, Garrett Leight, Roberto Cavalli, Paco Rabanne, Hugo, Faith Connexion и Dolce & Gabbana. Дигиталната модна куќа Ауроборос ќе биде домаќин на извонредно искуство и настап на канадската суперѕвезда Грајмс. Томи Хилфигер виртуелно ќе ги прикаже своите колекции за пролет 2022 година, плус ќе биде домаќин на дигитална платформа каде што потрошувачите ќе можат да купуваат NFT за нивните аватари или да купуваат физички предмети од Metaverse. „Кога го основав мојот бренд имењак во 1985 година, никогаш не замислував дека ќе дочекам време кога модните недели ќе се одржуваат во 3Д, во целосно виртуелен свет“, рече Хилфигер. „Додека дополнително го истражуваме метаверзумот и сè што има да понуди, јас сум инспириран од моќта на дигиталната технологија и можностите што таа ги нуди да се вклучам во заедниците на фасцинантни, релевантни начини“. Првата модна недела на Метаверс ќе се одржи од 24 до 27 март на Dec entraland, 3Д виртуелен свет и платформа базирана на браузери со софтвер што работи на блокчејнот Ethereum. Корисниците на Децентраленд можат да купуваат и продаваат дигитален недвижен имот, додека истражуваат, комуницираат и играат игри во овој виртуелен свет. Бесплатно е. Не се потребни билети, но за да купите нешто потребен ви е Ethereum паричник .