Жирито на 59-то Венециско биенале и ја додели својата најголема почест на британската уметница Соња Бојс во саботата наутро. Бојс го прифати Златниот лав за најдобар национален павилјон за нејзината апсолутна изложба „Feeling Her Way“, која спојува видео, колаж, музика и скулптура. Инсталацијата ја слави колаборативната динамика на пет црни музичари (Попи Аџуда, Жаки Данкворт, Софија Јернберг, Танита Тикарам и композиторот Еролин Вален) кои Бојс ги покани да импровизираат заедно во истото студио каде што Битлси го снимија „Abbey Road“. Изложбата претставува интимни видеа во боја на изведувачите поставени меѓу тапетите со потпис на уметникот и златни геометриски скулптури. Жирито од пет лица на Биеналето ја пофали Бојс за покренувањето „важни прашања за време на проба“ наспроти совршено наместената музика, како и за создавањето „врски меѓу гласовите во форма на хор во далечината“. Ова биенале го одбележува второто прикажување на Бојс во Венеција, а за време на емотивниот говор за прифаќање, таа му оддаде почит на починатиот куратор Окуи Енвезор, кој ја препозна нејзината работа на централната изложба што ја организираше во 2015 година. Значајно е тоа што Бојс е првата црна жена што ја претставува Велика Британија. Пред отворањето, уметницата - клучен член на британското црно-уметничко движење во 1980-тите - изјави за Artnet News дека сè уште се бори да разбере што значи да ја претставува нејзината земја во овој контекст. „Кобена Мерсер напиша одличен есеј во 1994 година наречен Црната уметност и товарот на застапеноста, за тоа како на рамениците на црните уметници им се става одговорност да бидат претставници, за тие да ја носат тежината на сите црни уметници, сите црни луѓе. без никаков консензус“, рече таа. „За мене, она што станува е дека не е важно што ќе направам, некако; затоа што јас сум таму како фрагмент од „сите нив““. По церемонијата, Бојс изјави за Артнет Њуз дека настапите на нејзините соработници се родиле од едноставно прашање: „Како жена, како црн човек, како се чувствува слободата? Како можете да ја замислите слободата?“ „Соња Бојс: Чувствувајќи го нејзиниот начин“ е прикажан на британскиот павилјон во Џардини на 59-та меѓународна уметничка изложба — Ла Биенале ди Венеција, до 27 ноември 2022 година. Погледнете ги сликите од наградуваната инсталација подолу.

независна релевантна култура

Настани деновиве низ град: од Скопје, Битола, Охрид, Кичево, Струмица па до Лондон и Њујорк. Дива ве води на настаните кои мислиме дека мора да ги посетите. Од концерти фестивали и изложби, до саеми, кулинарски настани театарски претстави и јога - настани без престан 14.11.24 г., 18:00 за прочистување и спасение: ќе биде гласно РАЗДОР се дум ритуали. РАЗДОР е визуелна поезија. РАЗДОР е сонична слика. РАЗДОР е обредно прочистување на валканиот скопски воздух. РАЗДОР е вашиот спас. Последниве години популарна е т.н. имерсивна уметност... Но надвор од тоа, иако звучи дека е истото искуство сепак не е, по критериум на медиумот: уметнички изрази кои се одликуваат со врзување на различни сетилни дразби, создавајќи искуство што не само што го стимулира уметникот, туку и го вовлекува гледачот или слушателот во интензивно искуство на контемплација и емоции. Таквото искуство на интеграција на визуелното и соничното претставува РАЗДОР На следната изведба главни ликови ќе бидат Кристијан Новковски и Дени Омерагиќ. ** 2023 беше година на мирување за РАЗДОР, додека нејзините членови беа насочени кон работата на СВЕТЛОСТ и СТРОГ ПОСТ - другите групи во кои овој пар делува. Плакатот за концертот го изработи Кристијан Новковски. *Влезот е со препорачана донација од 150 денари. **На концертот ќе можат да се набават последните албуми на СВЕТЛОСТ и СТРОГ ПОСТ следно

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

Andrew Cuomo најави оставка! На прес конференција кажа " Силен како од Њу Јорк, значи да сакаш како од Њу Јорк...а јас го сакам Њу Јорк и ве сакам вас. И сѐ што имам направено е мотивирано од таа љубов". Единаест жени го обвинија за непримерно однесување, фачкање, драпање по гради. Тој одговори дека му се испуштило, па ги нарекол неговите вработените "срце, душо, меду мој" (не- не се зезаме) "ама не мислев ништо лошо"...Инаку Cuomo доби и глобално внимание со тоа што имаше дневни преноси на ТВ во кулминацијата со ковид во Њу Јорк кој беше епицентарот во САД на кризата, и смирувачкиот тон му "заработи" доста обожувачи...

независна релевантна култура

Ажурирано: Самостојната изложба на Кристина Горовска чие отварање беше одложено поради деновите на жалост е презакажана за 26 март 2025. Самостојна изложба на Кристина Горовска 26 март 2025, 20 часот Империјал 1 На 18 март во галеријата Империјал 1 ќе биде отворена самостојната изложба на Кристина Горовска, позната музичарка, активистка и уметница. Изложбата, која е посветена на Филип Митров, претставува интимен приказ на загубата, преживувањето и надежта, преточени во 23 слики кои ја истражуваат динамиката помеѓу дсветлината и бојата. Горовска, некогашен дел од рок бендот Бернис Пропаганда, ја започна својата кариера како музичарка и активистка, но низ годините нејзиниот уметнички израз се прошири и во визуелната уметност. Изложбата во Империјал 1 е резултат на длабоко личен процес. Според кураторот на изложбата, Владимир Јанчевски, делата на Горовска носат силна емотивна тежина и претставуваат простор за интроспекција. „Уметноста не е само лична, туку и универзална. Преку бојата и светлината, уметницата ни овозможува да погледнеме не само во нејзиниот, туку и во сопствениот свет“, вели Јанчевски. Сликите се движат помеѓу фигуративното и апстрактното, обработувајќи теми како загуба, осаменост, борба и надеж. Како што посочува уметницата, создавањето на оваа серија ѝ помогнало во процесот на лекување и прифаќање на животните промени. Изложбата не е само визуелен приказ, туку и простор за дијалог за тоа како се справуваме со загубата . Отворањето е закажано за 18 март во 20 часот во Империјал 1. Организаторите ги покануваат сите љубители на уметноста и културата да бидат дел од овој значаен уметнички настан. Да се допре светлината: Уметноста и човечкото искуство Уметноста, како една специфично човечка активност, низ историјата континуирано се трансформирала. Служи и како огледало и како водич, рефлектирајќи ги не само сложеноста на човечкото искуство, туку и нашето постојано преиспитување за тоа како се справуваме со светот. Уметноста ги доловува моментите на трансформација и суптилните промени на свеста што го придружуваат човештвото на неговото патување низ времето. Често, токму преку уметноста, како експериментален простор, ние рационално и интуитивно конструираме рамки за понатамошни промени, поттикнувајќи нè да се разбереме себеси и нашето место во светот. Во нашиот современ, комплициран свет, предизвиците со кои се соочуваме може да се чинат преголеми. Животот е толку непредвидлив, а ние постојано сме принудени да се справуваме со непознатото, со потешкотии кои се невидени и непоимливи. И се прашуваме дали самиот живот е и останува нашата најголема вредност? Ние истрајуваме во напорот да преживееме, да живееме и да се стремиме кон досегање на смисла. Улогата на светлината во уметноста. Сликарството, како една од најстарите и најафирмираните уметнички дисциплини, го пренесува богатството и колоритноста на светот околу нас. Но, вистинската суштина на бојата не е само во пигментите што ги користиме - тоа е во светлината што ги открива. Светот без боја станува свет на сенки, каде што се крие убавината. Сепак, преку светлината, светот се трансформира, покажувајќи ни ги неговите скриени нијанси, неговиот бесконечен спектар на фреквенции. Светлината е медиумот што ни овозможува да ја доживееме бојата и на тој начин таа станува клуч за разбирање на самиот свет. Уметноста е изразна надеж, дека, на крајот, барем, ќе живееме во нечие сеќавање. Токму оваа суштина на животот - нагонот тој да се зачува - ја прави уметноста непроценливо средство за навигација низ тешкотиите со кои се соочуваме. Изложбата: Преку своите 23 слики, Кристина Горовска ја вградува оваа динамика помеѓу светлината и бојата, изразувајќи длабоко лична борба за егзистенција наспроти соочувањето со екстремните околности. Нејзиното дело е едноставно и длабоко, обележано со концизни композиции и чисти бои, движејќи се на границата помеѓу фигурацијата и апстракцијата. Горовска во овие дела не прикажува само конструирани визуелни сцени; таа пренесува низи од проживеани искуства. Овие слики се кристализирани моменти кои го опфаќаат целиот спектар на човечкиот живот, како што откриваат и некои од насловите: несреќа, загуба, љубов, тага, осаменост, борба и себеиспитување, надеж. Вовлечени да погледнеме низ оваа призма, ние сме сведоци не само на нејзиното лично патување, туку и на една универзална борба на човечката состојба, од медитации за падот и осаменоста, преку закрепнувањето и повторното издигнување, со надежта, кон обновена радост на живеењето. Уметноста како медиум за преиспитување и самоизразување. На овој циклус од 23 слики, се надоврзува и овој текст, можеби и како 24 слика, како привилегија на толкувачот, или дури и како едноставен најелементарен доказ за пријателската грижа, за довербата, поддршката и разбирањето, една трошка од човечката маленкост, една секунда во броењето на космичкото време. Овој текст не функционира само како рутински осврт кон изложбата. Наместо тоа, се обидува да оди подлабоко, да ги земе предвид поважните импликации на уметноста отколку личната инвестиција и амбиции на уметникот. Чинот на ангажирање со одредено уметничко дело е често повеќе од само професионален избор; тоа е лична неопходност, суштински дел од нечие патување на самоизразување и комуникација. Опишувањето и претставувањето на визијата на уметникот е инхерентно субјективно. Нашиот пристап е под влијание на различни фактори - приликата, нашето предзнаење и одговорноста што ја чувствуваме кон разбирањето на мотивите, намерите и аспирациите на уметникот. Кога се занимаваме со уметност, ние сме поканети во еден посебен простор на ранливост. Да се размислува за значењето на сликата, особено онаа што пренесува такви лични влогови, е привилегија. Ни овозможува да паузираме, да размислуваме и да се поврземе и со уметникот и со нас самите на начини кои го надминуваат површното и декоративното. Уметноста вон од времето и просторот. Оваа изложба нѝ нуди можност да се вратиме на основните прашања за нашето постоење овде и сега. Но, и повеќе од тоа, нѝ овозможува да ја разгледаме и магичната моќ на уметноста. Уметноста има единствена способност да го надмине времето, просторот и физичките закони на природата. Тоа ни овозможува „во зрно песок да видиш свет“, како што вели англискиот поет и уметник Вилијам Блејк, доловувајќи нешто бесконечно во нешто мало и интимно, лично. Преку уметноста, можеме да се вклучиме во најдлабоките аспекти на нашето постоење, да се ослободиме од границите на нашата непосредна околина и да добиеме пристап до подлабоко разбирање на светот. Преку чинот на создавање и размислување за уметноста, наоѓаме не само лично значење, туку и поширока врска со човечкото искуство. Овој однос меѓу човештвото и уметноста е длабоко витален. Поставува прашања како: „Што сакаат сликите? и "Што сакаме од сликите?" Што веруваме и се надеваме дека тие можат да направат? Во овој дијалог наоѓаме заеднички простор - еден што е истовремено личен и универзален. Прашањето за тоа што нѝ дава уметноста е директно поврзано со она што ние и го носиме. Интеракцијата е динамична, постојано променлива и вкоренета во нашата колективна потрага по значење и разбирање. Уметноста во контекст на современиот свет. Во денешниот свет, неопходно е да се промислува уметноста во контекстот во кој е создадена. Околината, предизвиците и реалноста на времето во кое се појавува уметничкото дело влијаат на неговото значење, восприемање и влијание. Уметноста не постои во вакуум; таа е обликувана од светот околу него. Оваа контекстуална рамка не само што ја одредува автентичноста на изразот, туку и го позиционира во однос на актуелниот историско-уметнички наратив на прогрес и проширување на уметничкото поле. Но некогаш, уметноста служи како пауза - момент надвор од линеарната прогресија на времето како историски тек. Тој нуди одмор од немилосрдните притисоци на современиот живот, обезбедувајќи простор за размислување и поврзување. Уметноста може да биде вишок - прелевање на емоции и идеи кои се од суштинско значење за дефинирање на основата на човештвото во услови на дехуманизирачки околности. Станува неопходен чин, засолниште и средство за зачувување на суштината на она што значи да се биде човек. Храброста да се разоткријат интимните простори на свеста е ризик што го преземаат многу уметници, а тоа е ризик што ние, како гледачи, треба да бидеме подготвени да го препознаеме и да го почитуваме. Ранливоста на уметникот е и влог и можност - да се соочиме со сопствените емоции, да се поврземе со нешто длабоко лично и да дозволиме да бидеме трансформирани од искуството. Сликите на Кристина Горовска не се само визуелни артефакти - тие се впечатливи изрази на опстанокот, издржливоста и надежта. Преку нив се потсетуваме на убавината што може да произлезе и од најтешките околности и на потенцијалот на уметноста да нѐ инспирира во заедничкиот стремеж кон развивање на нашето чувство за грижа, разбирање, поддршката, и можноста да се види убавина во овој наш комплексен и фасцинантен свет. Владимир Јанчевски

Светло црвена наметка и лента за коса. Кремасти плетени панталони. Шинели од секаков вид: едноградни и двоградни,беж и розеви, некои над колената, а други поблиску до земјата. Сите носеа исклучителна облека на улиците на Њујорк минатиот месец, бидејќи луѓето почнаа да се облекуваат за сезоната. Најнезаборавниот стил не се однесува само на облеката, туку и за тоа како таа се носи со одреден став - типот што ве тера да сакате да погледнете малку повнимателно, да зјапате малку подолго и да се напрегнете за да бидете сигурни дека сте ги приметиле сите детали 1.Човек кој стои на тротоар.Има кратка црна коса и носи црн шал, сино-кафено карирано палто врз широки беж и маслинесто-зелени слоеви зелени чевли. 2.Волнениот капут и лабавите елементи зрачат со удобност. 1.Шал со блокирани бои го врза изгледот. 2.Стилот на кариранио виножито ги разубави овие зимско-бела комбинација. .1.Палто и торба понудија мешавина на пруги. 2.Златната нијанса на палтото го издвои од морето беж. Изблици на зелено, го оживеаа загаситиот изглед. Чевлите и чантата нудат софистициран спој на основни бои. Капутот и очилата се со иста боја. Дијаметрално различни комбинации, носат изненадувачка симетрија. Тексас конците ѕиркаат под мантилот. 1.Капутот го однесе овој „Канадски смокинг“ на елегнатно место. 2. Правилен начин да се носи шал? Оној кој ќе те топли. Шарените панталони беа невозможни да не се забележат. 1.Плетки и крзно - жената го дуплирала модниот облог. 2. Доброто расположение продре преку ладниот воздух. Лицето врамено со коса исчешлана наназад, и нагласена јака. Ниту една манекен- кукла не може да ја измами радоста која може да ја донесе глетката на добра одевна комбинација. Фотографирано и напишано од : Симбараше Ча.

независна релевантна култура

независна релевантна култура