Резултати од пребарување

Риши Сунак е обвинет дека „почнува караница“ со сојузник на НАТО откако ја откажа средбата со премиерот на Грција во 5 до 12 во расправа околу Елгиновите мермери. Сунак требаше да се сретне со Киријакос Мицотакис во Даунинг стрит утрово, но се повлече откако Мицотакис изјави за Би-Би-Си дека чувањето на елементите од Партенон од страна на Британскиот музеј е како Мона Лиза да се „пресече на половина“. Марк Харпер, секретарот за транспорт, потврди дека Сунак ја откажал средбата и рече дека владиниот став за мермерите е јасен. Тој додаде дека на Мицотакис, наместо тоа, му била понудена средба со Оливер Дауден, вицепремиерот. Харпер рече: „Премиерот не можеше да се сретне со грчкиот премиер. Нему му беше понудена средба со вицепремиерот, што се покажа дека не е возможно да ја одржи.“ Харпер инсистираше на тоа дека „сите наши меѓународни партнери се многу важни“, додавајќи: „Сигурен сум дека ќе има идни можности премиерот и тој да се сретнат во иднина за да разговараат за важни прашања. Ние продолжуваме да ги имаме тие дискусии со сите наши партнери, како што рековте, за да се фокусираме на важни прашања како што е намалувањето на илегалната миграција“. Запрашана дали тоа е намерно игнорирање Харпер рече: „Ја поставивме позицијата.“ „Владата многу јасно го изнесе својот став за Елгиновите мермери, а тоа е дека тие треба да останат како дел од постојаната колекција на Британскиот музеј“.. Мицотакис, кој јавно повика на враќање сите артефакти од Партенонот во Атина уште од првото преземање на функцијата пред пет години, исто така ја нападна одлуката на Сунак да го откаже состанокот. „Го изразувам моето незадоволство што британскиот премиер ја откажа нашата закажана средба само неколку часа пред да се одржи“, рече тој. „Секој кој верува во исправноста и праведноста на своите позиции никогаш не се плаши од спротивставени аргументи“. Сер Кир Стармер, лидерот на Лабуристите, се сретна со Мицотакис вчера. За мермерите накратко се разговараше, но лабуристите рекоа дека нема да го променат законот и не беше договорена промена на позицијата. „Да се ​​избере кавга со сојузник на НАТО заради новинарски наслови, покажува колку е слаб Риши Сунак. Требаше да зборува за економијата, имиграцијата, Блискиот Исток… тоа е она што земјата би го очекувала од лидер, но Риши Сунак не е лидер“. Говорејќи во неделата на Би-Би-Си со емисијата на Лаура Куенсберг, Мицотакис рече: „Ова не е прашање за враќање на артефакти... ова не е прашање на сопственост, ова е аргумент за повторно обединување. Каде може најдобро да го цените она што во суштина е еден споменик? Како да ви кажам дека сум ја исекол Мона Лиза на половина, и ќе имате половина од неа во Лувр, а половина во Британскиот музеј“. Мицотакис додаде дека ќе продолжи да се залага „за договор кој во суштина ќе биде партнерство меѓу Грција и Британскиот музеј, но ќе ни овозможи да ги вратиме скулптурите во Грција и луѓето да ги ценат во нивната оригинална средина... Јас сум трпелив човек и чекавме стотици години; јас ќе опстојам на овие дискусии“. Сепак, вели дека не постигнал толкав напредок како што би сакал во преговорите. Законот за британски музеј од 1963 година во моментов забранува целосно враќање на артефактите, но извор близок до лабуристите изјави за Фајненшл тајмс: „Ние се држиме до постоечкиот закон, но ако договор за заем што е взаемно прифатлив за Британскиот музеј и грчкиот Владата може да се договори, нема да застанеме на патот“. Во изминатите 40 години грчката влада формално ги бараше скулптурите и изрази желба да ја заврши изложбата во музејот Акропол во Атина. Во мај, Мицотакис победи на општите избори, обезбедувајќи околу 40 отсто од гласовите. Истиот месец, тој изјави за весникот „Индипендент“: „Никогаш нема да признаеме дека овие скулптури се во легална сопственост на Британскиот музеј... Но, повторно, мораме да бидеме конструктивни и треба да бидеме иновативни ако решението треба да биде Законот за британски музеј од 1963 година во моментов забранува целосно враќање на артефактите, но извор близок до лабуристите изјави за Фајненшл тајмс: „Ние се држиме до постоечкиот закон, но ако договор за заем што е взаемно прифатлив за Британскиот музеј и грчката влада може да се договори, нема да застанеме на патот.“ Во изминатите 40 години грчката влада формално ги бараше скулптурите и изрази желба да ја заокружи поставката во музејот Акропол во Атина. Минатата година, претседавачот со Британскиот музеј, Џорџ Озборн, рече дека треба да се направи „договор“ за споделување на мермерите од Партенон со Грција. На годишната вечера на музејот овој месец, тој го повтори овој план, изразувајќи надеж дека „можеме да постигнеме договор со Грција“, барем некои од скулптурите на Британскиот музеј „да бидат видени во Атина“. За возврат, тој сака „другите богатства од Грција, некои кои никогаш не ги напуштиле тие брегови, да бидат видени овде во Британскиот музеј“.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Елитите постојат одамна, веројатно од крајот на неолитскиот период, кога номадските ловци-собирачи преминале во земјоделски заедници. Концептот за приватна сопственост (што значи сопственост на земја која може да се предаде на своите наследници) и појавата на металургијата, (која создава трајни симболи на престиж), придонеле за социјалната стратификација. Во јужниот Левант (современ Израел), за време на халколитскиот период (бакарното доба - 4500-3600 г.п.н.е.), елитата на една култура за која малку се знае, освен дека биле "господари на огнот" - бакарници и занаетчии со богата култура со симболизам - ги носеле својата привилегија и статус и во гробот. Обичните смртници биле едноставно погребувани, но телата на племенските достоинственици биле изложувани на отворено додека не би останале само коските. Потоа биле погребувани со церемонии. Во тек е изложба на нивните погребни богатства, откриени од израелските археолози, во 1961 година, во пештера на галилејските височини, која е изложена во Институтот за изучување на стариот свет, на Источна осумдесет и четврта улица. Главната атракција, која за прв пат ја посетува Америка, е елегантна лента од потемнет бакар, висока 18 cm и со дијаметар од речиси 17cm. Горниот раб е опкружен со шилести фигури: крст во облик на дршка; две долговрати птици, кои можеби се мршојадци; и две стилизирани порти или решетки со рогови. Вистинската функција на овој предмет, во животот или во смртта, е мистериозна, но има изглед на дијадема (опкружувањето е како на мала шапка за маж), и организаторите на изложбата го нарекуваат "најстарата круна во светот". Круните се носеле од владетелите и божествата од страна на двата пола од праисториските времиња. Основните карактеристики на машкоста - гриви, рогови, прекрасно перје и, пред сè, круната на сонцето - го инспирирале нивниот дизајн. Императорската круна на Наполеон беше венец од златни лисја од ловор, начин на кој се изразувала почит во класичниот свет кон победникот на игри или во војна. Круната од трње на Христос било исмевање на неговото тврдење дека е цар на Евреите. Кога три кобри се појавуваат на мермерната дијадема на една хеленистичка императорка, веројатно станува збор за Клеопатра. Зборот „диадем“ доаѓа од грчката именка за „лента“ или „панделки“, но подоцнежните, посложени круни на христијанството се кастелирани, како куполи. Павле VI, последниот Папа што беше крунисан, во 1963 година (неговите наследници се одлучиле за инагурација), носеше „тијара“ која личеше на базилика. Старата „круна“ од Галилеја можеби исто така симболизира света зграда - затворена или оградена.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

Еден од најдобрите филмови за вистинските ужаси и бесмисленоста на војната (покрај „ Дојди и види“ „Данкирк“ и „ Ивановото детство“ ) „На запад ништо ново“ е третиот обид да се екранизира истоимениот роман од Ерих Марија Ремарк. Претходните два филмови, своевремено, исто така беа многу успешни: верзијата од 1930-та во режија на Луис Мајлстон доби два Оскари. Телевизискот филм од 1979-та од Делберт Ман, доби Златен глобус и Еми награда. Во главната улога е Феликс Камерер , кој брилира во улогата на Пол Бојмер и ова е неговото филмско деби. Саундтракот е нетипична модерна музика компонирана од Хаушка . Пред да го гледаат овој филм, гледачите треба да го имаат на ум предупредувањето на Данте од неговото дело „Пеколот“ напишано на портите на пеколот: „ Вие што влегувате, откажете се од секоја надеж“ затоа што има многу страдање, а нема светлина на крајот на тунелот, ниту среќен крај во овој филм. Авторка: Лени Гелева.

независна релевантна култура

независна релевантна култура