Sza избрана од Time магазинот како број 1 од Time 100 - во категоријата уметници. Таа стана легенда со својот деби CTRL албум(кој е наречен како албум со химни за швалерките "she's the 9-5 and I'm the weekend") , кој е нео-соул, но добива приврзаници надвор од тие линии. Lizzo, пак ја напиша посветата- коментар. "СЗА и јас првпат се сретнавме пред години во Минеаполис. Бев љубител на нејзината музика, па кога таа дојде во градот, со моите пријатели отидовме на нејзиното шоу. На крајот направивме селфи заедно во тоалетот. Сè уште ѝ го испраќам тоа селфи од време на време, бидејќи штотуку се запознавме и не знаевме дека ќе имаме долга врска. Една година подоцна, бев на турнеја и таа беше хедлајнер. Во текот на искуството, таа беше толку љубезна и толку кул. После тоа буквално ја гледав како експлодира. Кога го издаде CTRL, нејзиниот деби студиски албум, тоа беше културно ресетирање. Таа го промени светот! Автентичноста во нејзиниот занает - начинот на кој таа може да ја раскаже својата приказна и начинот на кој ја користи мелодијата - е извонредна. Никој не може да го повтори тоа. Кога е на сцената, таа е безвременска. Таа е личност која е автентична и мислам дека е на добар пат да биде сметана за еден од најголемите текстописци и пејачки на сите времиња. Сè што и треба е тоа пенкало и тој глас и нејзината приказна, и таа ќе биде со нас уште долго време."

независна релевантна култура

14.11.24 г., 18:00 Ustanova kulture „Stari grad“, Kapetan-Mišina, Beograd, Serbia Од 14 до 16 ноември 2024 година, љубителите на културата во Белград ќе имаат ретка можност да уживаат во Српската ревија на македонскиот филм – тридневен настан исполнет со македонски филмски класици, современи филмови, музички изведби и ексклузивни средби со авторите. Со програмата што го слави најдоброто од македонската култура, овој настан не само што ги спојува уметничките визии на Балканот, туку и го зајакнува културниот мост меѓу двете земји. Програма на Ревијата На ревијата ќе бидат прикажани македонски документарни и краткометражни филмови, а централна точка на отворањето ќе биде светски познатиот документарец „Медена земја” од Тамара Котевска. Освен филмските проекции, посетителите ќе имаат можност за музички и културно-деловен дел, проследен со настапи на познати македонски музичари. Ден 1 – 14 ноември (четврток) 19:00 ч. – Филмски новости и проекција на „Медена земја“ Разговор со Тамара Котевска Коктел-забава со настап на бендот Пијан Славеј и дегустација на вина од Тиквеш и сирења од Кораб Трница Ден 2 – 15 ноември (петок) 17:00 ч. – Мастер клас со Тамара Котевска 19:30 ч. – Филмски новости и проекции на филмовите „Дае“ и „Тетовирање“ од Столе Попов Ден 3 – 16 ноември (сабота) 17:00 ч. – Проекции на наградувани краткометражни филмови, вклучувајќи ги „Северен Пол“ (Марија Апчевска) и „Бубачки“ (Игор Иванов) 19:30 ч. – Финале со проекција на „Панкот не е мртов“ и разговор со режисерот Владимир Блажевски, проследен со коктел и музика од Игор Василев Новоградска Македонската Музика на Сцената Посебен дел од ревијата е посветен на македонската музика, со настапи на Пијан Славеј и Игор Василев Новоградска. Овие артисти ќе го збогатат искуството со уникатни музички перформанси, пренесувајќи го духот на Македонија и низ музиката. Важни Партнери и Поддржувачи Настанот е поддржан од Министерството за култура на Србија, општината Стари Град, Филмски центар Србија, Кинотека на Северна Македонија, Амбасадата на Северна Македонија и деловни партнери кои го овозможија овој културен фестивал. претходно следно

независна релевантна култура

На 18 март во галеријата Империјал 1 ќе биде отворена самостојната изложба на Кристина Горовска, позната музичарка, активистка и уметница. Изложбата, која е посветена на Филип Митров, претставува интимен приказ на загубата, преживувањето и надежта, преточени во 23 слики кои ја истражуваат динамиката помеѓу светлината и бојата. Горовска, некогашен дел од рок бендот Бернис Пропаганда, ја започна својата кариера како музичарка и активистка, но низ годините нејзиниот уметнички израз се прошири и во визуелната уметност. Изложбата во Империјал 1 е резултат на длабоко личен процес. Според кураторот на изложбата, Владимир Јанчевски, делата на Горовска носат силна емотивна тежина и претставуваат простор за интроспекција. „Уметноста не е само лична, туку и универзална. Преку бојата и светлината, уметницата ни овозможува да погледнеме не само во нејзиниот, туку и во сопствениот свет“, вели Јанчевски. Сликите се движат помеѓу фигуративното и апстрактното, обработувајќи теми како загуба, осаменост, борба и надеж. Како што посочува уметницата, создавањето на оваа серија ѝ помогнало во процесот на лекување и прифаќање на животните промени. Изложбата не е само визуелен приказ, туку и простор за дијалог за тоа како се справуваме со загубата . Отворањето е закажано за 18 март во 20 часот во Империјал 1. Организаторите ги покануваат сите љубители на уметноста и културата да бидат дел од овој значаен уметнички настан. Да се допре светлината: Уметноста и човечкото искуство Уметноста, како една специфично човечка активност, низ историјата континуирано се трансформирала. Служи и како огледало и како водич, рефлектирајќи ги не само сложеноста на човечкото искуство, туку и нашето постојано преиспитување за тоа како се справуваме со светот. Уметноста ги доловува моментите на трансформација и суптилните промени на свеста што го придружуваат човештвото на неговото патување низ времето. Често, токму преку уметноста, како експериментален простор, ние рационално и интуитивно конструираме рамки за понатамошни промени, поттикнувајќи нè да се разбереме себеси и нашето место во светот. Во нашиот современ, комплициран свет, предизвиците со кои се соочуваме може да се чинат преголеми. Животот е толку непредвидлив, а ние постојано сме принудени да се справуваме со непознатото, со потешкотии кои се невидени и непоимливи. И се прашуваме дали самиот живот е и останува нашата најголема вредност? Ние истрајуваме во напорот да преживееме, да живееме и да се стремиме кон досегање на смисла. Улогата на светлината во уметноста. Сликарството, како една од најстарите и најафирмираните уметнички дисциплини, го пренесува богатството и колоритноста на светот околу нас. Но, вистинската суштина на бојата не е само во пигментите што ги користиме - тоа е во светлината што ги открива. Светот без боја станува свет на сенки, каде што се крие убавината. Сепак, преку светлината, светот се трансформира, покажувајќи ни ги неговите скриени нијанси, неговиот бесконечен спектар на фреквенции. Светлината е медиумот што ни овозможува да ја доживееме бојата и на тој начин таа станува клуч за разбирање на самиот свет. Уметноста е изразна надеж, дека, на крајот, барем, ќе живееме во нечие сеќавање. Токму оваа суштина на животот - нагонот тој да се зачува - ја прави уметноста непроценливо средство за навигација низ тешкотиите со кои се соочуваме. Изложбата: Преку своите 23 слики, Кристина Горовска ја вградува оваа динамика помеѓу светлината и бојата, изразувајќи длабоко лична борба за егзистенција наспроти соочувањето со екстремните околности. Нејзиното дело е едноставно и длабоко, обележано со концизни композиции и чисти бои, движејќи се на границата помеѓу фигурацијата и апстракцијата. Горовска во овие дела не прикажува само конструирани визуелни сцени; таа пренесува низи од проживеани искуства. Овие слики се кристализирани моменти кои го опфаќаат целиот спектар на човечкиот живот, како што откриваат и некои од насловите: несреќа, загуба, љубов, тага, осаменост, борба и себеиспитување, надеж. Вовлечени да погледнеме низ оваа призма, ние сме сведоци не само на нејзиното лично патување, туку и на една универзална борба на човечката состојба, од медитации за падот и осаменоста, преку закрепнувањето и повторното издигнување, со надежта, кон обновена радост на живеењето. Уметноста како медиум за преиспитување и самоизразување. На овој циклус од 23 слики, се надоврзува и овој текст, можеби и како 24 слика, како привилегија на толкувачот, или дури и како едноставен најелементарен доказ за пријателската грижа, за довербата, поддршката и разбирањето, една трошка од човечката маленкост, една секунда во броењето на космичкото време. Овој текст не функционира само како рутински осврт кон изложбата. Наместо тоа, се обидува да оди подлабоко, да ги земе предвид поважните импликации на уметноста отколку личната инвестиција и амбиции на уметникот. Чинот на ангажирање со одредено уметничко дело е често повеќе од само професионален избор; тоа е лична неопходност, суштински дел од нечие патување на самоизразување и комуникација. Опишувањето и претставувањето на визијата на уметникот е инхерентно субјективно. Нашиот пристап е под влијание на различни фактори - приликата, нашето предзнаење и одговорноста што ја чувствуваме кон разбирањето на мотивите, намерите и аспирациите на уметникот. Кога се занимаваме со уметност, ние сме поканети во еден посебен простор на ранливост. Да се размислува за значењето на сликата, особено онаа што пренесува такви лични влогови, е привилегија. Ни овозможува да паузираме, да размислуваме и да се поврземе и со уметникот и со нас самите на начини кои го надминуваат површното и декоративното. Уметноста вон од времето и просторот. Оваа изложба нѝ нуди можност да се вратиме на основните прашања за нашето постоење овде и сега. Но, и повеќе од тоа, нѝ овозможува да ја разгледаме и магичната моќ на уметноста. Уметноста има единствена способност да го надмине времето, просторот и физичките закони на природата. Тоа ни овозможува „во зрно песок да видиш свет“, како што вели англискиот поет и уметник Вилијам Блејк, доловувајќи нешто бесконечно во нешто мало и интимно, лично. Преку уметноста, можеме да се вклучиме во најдлабоките аспекти на нашето постоење, да се ослободиме од границите на нашата непосредна околина и да добиеме пристап до подлабоко разбирање на светот. Преку чинот на создавање и размислување за уметноста, наоѓаме не само лично значење, туку и поширока врска со човечкото искуство. Овој однос меѓу човештвото и уметноста е длабоко витален. Поставува прашања како: „Што сакаат сликите? и "Што сакаме од сликите?" Што веруваме и се надеваме дека тие можат да направат? Во овој дијалог наоѓаме заеднички простор - еден што е истовремено личен и универзален. Прашањето за тоа што нѝ дава уметноста е директно поврзано со она што ние и го носиме. Интеракцијата е динамична, постојано променлива и вкоренета во нашата колективна потрага по значење и разбирање. Уметноста во контекст на современиот свет. Во денешниот свет, неопходно е да се промислува уметноста во контекстот во кој е создадена. Околината, предизвиците и реалноста на времето во кое се појавува уметничкото дело влијаат на неговото значење, восприемање и влијание. Уметноста не постои во вакуум; таа е обликувана од светот околу него. Оваа контекстуална рамка не само што ја одредува автентичноста на изразот, туку и го позиционира во однос на актуелниот историско-уметнички наратив на прогрес и проширување на уметничкото поле. Но некогаш, уметноста служи како пауза - момент надвор од линеарната прогресија на времето како историски тек. Тој нуди одмор од немилосрдните притисоци на современиот живот, обезбедувајќи простор за размислување и поврзување. Уметноста може да биде вишок - прелевање на емоции и идеи кои се од суштинско значење за дефинирање на основата на човештвото во услови на дехуманизирачки околности. Станува неопходен чин, засолниште и средство за зачувување на суштината на она што значи да се биде човек. Храброста да се разоткријат интимните простори на свеста е ризик што го преземаат многу уметници, а тоа е ризик што ние, како гледачи, треба да бидеме подготвени да го препознаеме и да го почитуваме. Ранливоста на уметникот е и влог и можност - да се соочиме со сопствените емоции, да се поврземе со нешто длабоко лично и да дозволиме да бидеме трансформирани од искуството. Сликите на Кристина Горовска не се само визуелни артефакти - тие се впечатливи изрази на опстанокот, издржливоста и надежта. Преку нив се потсетуваме на убавината што може да произлезе и од најтешките околности и на потенцијалот на уметноста да нѐ инспирира во заедничкиот стремеж кон развивање на нашето чувство за грижа, разбирање, поддршката, и можноста да се види убавина во овој наш комплексен и фасцинантен свет. Владимир Јанчевски

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Модниот месец можеби штотуку заврши во Европа (само во 2022 веќе имало 3000 модни недели глобално) - но ќе се одржи сосема нов дел од ревии и настани - виртуелен во Метаверзумот. Слично на традиционалните глобални модни недели во Милано и Париз, на модната недела Метаверзум, ќе има повеќе од 50 луксузни и дигитални брендови кои виртуелно прикажуваат нови колекции и ќе бидат домаќини на презентации, дискусии, концерти, забави и видео инсталации. Луксузната шопинг област наречена „Бозонскиот портал - моден округ“ е дизајнирана слично на париската Avenue Montaigne, каде што брендовите можат виртуелно да продаваат и физички и дигитални предмети преку NFT. Модната недела на Метаверс ќе започне со дигитално активирање од лондонскиот продавач Selfridges, што исто така ќе го одбележи лансирањето на својата прва врвна продавница во метаверзумот. Меѓу брендовите кои учествуваат се Elie Saab, Etro, Tommy Hilfiger, Dundas, Garrett Leight, Roberto Cavalli, Paco Rabanne, Hugo, Faith Connexion и Dolce & Gabbana. Дигиталната модна куќа Ауроборос ќе биде домаќин на извонредно искуство и настап на канадската суперѕвезда Грајмс. Томи Хилфигер виртуелно ќе ги прикаже своите колекции за пролет 2022 година, плус ќе биде домаќин на дигитална платформа каде што потрошувачите ќе можат да купуваат NFT за нивните аватари или да купуваат физички предмети од Metaverse. „Кога го основав мојот бренд имењак во 1985 година, никогаш не замислував дека ќе дочекам време кога модните недели ќе се одржуваат во 3Д, во целосно виртуелен свет“, рече Хилфигер. „Додека дополнително го истражуваме метаверзумот и сè што има да понуди, јас сум инспириран од моќта на дигиталната технологија и можностите што таа ги нуди да се вклучам во заедниците на фасцинантни, релевантни начини“. Првата модна недела на Метаверс ќе се одржи од 24 до 27 март на Dec entraland, 3Д виртуелен свет и платформа базирана на браузери со софтвер што работи на блокчејнот Ethereum. Корисниците на Децентраленд можат да купуваат и продаваат дигитален недвижен имот, додека истражуваат, комуницираат и играат игри во овој виртуелен свет. Бесплатно е. Не се потребни билети, но за да купите нешто потребен ви е Ethereum паричник .

независна релевантна култура

ПОСВЕТА ЗА МОЈОТ КОЛЕГА И ПРИЈАТЕЛ МЕТО ЈОВАНОВСКИ Во мојот професионален живот сум сретнала само неколкумина кои создавале вистински, длабок, интелектуален но и емоционален конфликт на сцената – онаков конфликт што има конесквентност, оправданост, аргументација и кој води до огнометна катарза. Нашиот Мето е токму тоа – актерски, интелектуален и емоционален огномет. Дефиниција за креативен конфликт кој секогаш, без исклучок, брилијантно произведуваше нова, современа перспектива и на сцената и на филмското платно. Не сум сигурна дека сме имале втор толку комплетен и едновремено комплексен актер. Многубројни се неговите дарови. Пред сѐ како актер, но и како драмски писател, режисер. Но, Мето имаше и еден невообичаен дар – дарот на непредвидливото, изненадното, неочекуваното – бескрајно темелен во читањето не само на сопствениот лик туку и во читањето на сите релации кои контекстот на драмскиот текст или сценариото ги воспоставуваат. Мето правеше секогаш исчекори. Секогаш чекор понапред. Мето, мојот колега и мојот тивок пријател, со кој сме поминале бесконечно многу саати, денови, години во разговор и во професионално и интимно споделување на животните бездни. Со него човек беше на чисто – кога сакаше некого или нешто, беше јасно. Кога беше критичен и незадоволен – исто така беше јасно. Тој беше непотчинет дух, и не ги сакаше подаништвото и потчинетоста, ниту во професијата ниту во животот. Неговите доблесна критичност и острина, не типични за нашиот аморфен контекст, го оформија во една од најспецифичните и најголемите личности за нашата современа култура. Неговото телемелно познавање и умеење на актерското мајсторство го направија единствен во професијата. Нашиот Мето успеа да го крене достоинството на професијата на највисоко ниво, и никогаш не го урниса, не го изневери па дури и во миговите кога целиот контекст беше на работ да биде урнисан. Тоа не беше лесно. И можеби затоа неретко се чувствуваше осамен и далечен. Му благодарам за сѐ што ми подари и како на колешка и како на пријателка. Му благодарам за сѐ што ѝ подари на нашата култура. Бев постара, тој помлад, но учев од него. Тажна сум... Ретко се раѓа некој во една култура како Мето. Мето Јовановски требаше да го чуваме како капка роса на дланка во пустина. До скоро видување колега, до скоро видување пријателе. Им ги упатувам сите мои чувства на утеха на неговото семејство, на ќерките, на пријателите и на колегите. Милица Стојанова

независна релевантна култура