независна релевантна култура

независна релевантна култура

Грчкиот композитор и технолошки експериментатор настапува во Скопје со жив перформанс на 9 октомври во 21 часот. 🎧 Музички перформанс на Тасос Стаму (Грција) 09 октомври (четврток) КСП Центар-Јадро: 21:00 – 22:30 часот Грчкиот електроакустичен композитор, изведувач и радио-уметник Тасос Стаму е меѓу оние автори што го претвораат звукот во биографија. Неговата музика е составена од носталгија, експеримент и меморија, мешавина на аналоген шум и медитеранска чувствителност, на тишини и детски ехоа кои остануваат во телото. Стаму повеќе од деценија создава музика што пулсира помеѓу древното и современото, спојувајќи ги старите обреди со самоградена електроника и аналоген шум. Во неговите настапи, долги и континуирани композиции се создаваат in situ — преку она што го нарекува „преносливо електроакустично студио“. Звукот се гради од подготвени жици, дувачки инструменти, објекти, модуларни синтисајзери и обработени повратни фидбек јамки, создавајќи амбиент што колеба меѓу фолклор и авангарда, меѓу шум и тишина. Стаму разви сопствен стил на жива композиција, каде импровизацијата и технологијата не се спротивставени туку комплементарни јазици. Неговите изведби, со тонални текстури и слоевити сола, често создаваат атмосфера на ритуален шум — како современа трансцендентална музика. Со повеќе од дваесет изданија за независни етикети (Discrepant, Moving Furniture, Lal Lal Lal, Linear Obsessional, Orila, Triple Bath, Kukuruku, Coherent States), Стаму се движи низ жанрови и медиуми – од musique concrète и drone до фолклорни и ритуални структури. Неговата инспирација е длабоко лична: спомени од детството (“Infant”, 2007), загуба (“The Return of the Long Lost One”, 2013), или звукот на руралните пејзажи (“Musique con Crète”, 2018). Иако најчесто настапува соло, често соработува со Adam Bohman, Steve Beresford, Mike Cooper, Tomomi Adachi, Andrea Parkins, Savina Yannatou, Kuupuu & Lau Nau, и London Improvisers Orchestra, градејќи звучни дијалози на фестивали како Incubate, Supernormal, Café OTO, Bent Festival, The Barbican, Cave 12, Ausland, Onassis Cultural Centre. Покрај настапите, Стаму води работилници за „circuit bending“ и хардвер хекинг, каде ги воведува младите музичари во слободната музичка продукција. Во последниве години, неговиот фокус се проширува и кон радио-уметноста, преку Stegi Radio и независни поткаст формати.

Овде, во ПЕТА, секојдневно гледаме ужасни случаи на злоупотреба на животни. Нашиот Оддел за истраги на суровост прима повици 24/7, помагајќи им на животните и осигурувајќи се дека оние што ги злоставуваат ќе одговараат пред законот. Ако сте како нас, веројатно сте поминале доста време со прстот на чело, прашувајќи се каков човек би направил толку ужасни работи. Затоа ја замоливме Даун Дракер, поддржувач на ПЕТА и психотерапевт, да ја сподели својата професионална перспектива за оваa тема. „Јас сум психотерапевт кој има работено со секакви луѓе, вклучително и поединци од сите возрасни групи, како и лица со растројства на личноста. Открив (и други психотерапевти со кои сум разговарала и за чии наоди сум читала, се согласуваат со мене) дека постои корелација помеѓу поединците кои повредуваат или убиваат животни и социопатското однесување. Дијагностичкиот и статистички прирачник за ментални нарушувања (ДСМ) е објавен од Американската психијатриска асоцијација и се користи како алатка од страна на работниците од менталното здравје за дијагностицирање на психолошките проблеми на клиентите, врз основа на нивните симптоми и однесување. Дијагностицирањето на клиентите е неопходно за развој на нивните цели во третманот. За жал, постојат ограничени дијагностички алатки за да се потврди врската помеѓу суровоста кон животните и социопатското однесување, но социопатското однесување и социопатскиот тип на личност се навистина распространети во нашето општество. На пример, сериските убијци како што се Тед Банди, Џефри Дамер и Ричард Рамирез - како и безброј други сериски убијци, убијци и силувачи - сите злоупотребувале животни како деца, а тоа однесување ескалирало во повредување на луѓето. Социопатската личност најпрво се развива во раното детство или адолесценција и се класифицира под дијагнозата „нарушување на однесувањето“, кое потоа се развива во „антисоцијално растројство на личноста“ (и двете се наведени во ДСМ). Еден од раните знаци на нарушување на однесувањето е често суровоста кон животните. Поединецот кој е способен да се занимава со суровост кон животните се чини дека нема совест, а со тоа и нема каење за своето однесување. Чинот на суровост кон животните произлегува од очигледната потреба за моќ и контрола, а оваа потреба е придружена со недостаток на емпатија. Животните се таргетирани, особено оние беспомошните кои не се опасни, бидејќи сторителот не препознава или се грижи дека тие имаат чувства и можат да доживеат не само физичка болка, туку и емоционална болка. Животните можат да чувствуваат болка и да страдаат, исто како и луѓето, но бидејќи социопатите имаат општа неспособност да сочувствуваат, тие се способни да нанесат болка и агонија на чувствителните суштества без чувство на каење - оттука и зголемената веројатност дека суровоста кон луѓето е следниот чекор. Често сум работела со клиенти чиј став бил „Тоа беше само животно, па на кого му е гајле? Тие опишуваат чувство на возбуда по злоупотребата и убиството на животно. Овој налет на возбуда, може да се појави и кај луѓе кои нанесуваат суровост врз други луѓе, па ако некое лице е способно да злоупотребува, мачи и убие животно, тој или таа може да одлучи да оди уште подалеку и да нанесе штета на друго човечко суштество за да ја постигне истата сензација. Врската помеѓу насилството врз животните и насилството врз луѓето е добро утврдена. Dawn Drucker, MS, LMFT, LCDC, има магистерска диплома по клиничка психологија на Универзитетот во Источен Мичиген и е терапевт за брак и семејство лиценциран LMFT и советник за хемиска зависност лиценциран со LCDC во Тексас. *** извор: PETA Prime

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Американска премиера на филмот на Тамара Котевска во Менхетен Некои филмски премиери се најавуваат со црвен тепих и раскошни маркетинг кампањи. Други: со тивка возбуда, типична за документарните приказни што носат нешто поретко: човечка искреност, природна драматургија и симболика што не бара дотерување. Во таква атмосфера вечерва во легендарниот IFC Center на Менхетен ќе слета „Приказната за Силјан“, новиот документарен филм на македонската режисерка Тамара Котевска. Филмот, кој веќе трепка како значајна точка на радарот на светската документаристика, ја носи приказната за штркот Силјан, вистински штрк, со вистинско гнездо, и со вистинска врска со човекот кој од случајна средба создава нешто слично на заедничка судбина. Ако штрковите традиционално симболизираат дом и раѓање, Силјан вечерва добива уште еден слој: симбол на малата, но упорна кинематографија што го бара своето место во глобалниот разговор. Филмската авантура на „Силјан“ започна во Венеција, каде освои престижна Cinema & Arts Award, награда што ретко оди кај документарци со толку интимен радиус. Тоа беше првиот знак дека Котевска повторно го допрела она невидливо ткиво што поврзува човекот со природата, нешто што многумина го препознаа и во нејзините претходна филмски проекти. Оттаму, патувањето продолжи низ NY Doc, IDA Awards, Bergen, Cinema Eye Honors, Coronado Island Film Festival во Калифорнија и уште неколку десетици селекции што го позиционираат филмот како веќе стабилен титулар во документарниот календар. Но најцврстото признание, и најголемиот знак дека приказната допира до глобалната публика е откупувањето на филмот од National Geographic Documentary Films, куќа која знае да препознае уметничка сила зад природните феномени. Вечерва по проекцијата следи разговор со режисерката Тамара Котевска и кинематограферот Jean Dakar. IFC Center, место славено за независни документарци и култни селекции, ќе им даде сцена на авторите да проговорат за процесот на создавање на филмот: како се гради доверба со птица што не познава човечки јазици, колку време треба за да се регистрира ритамот на еден штрков живот, и како камерата станува дел од пејзажот, а не наметнато око однадвор. За американската публика, ова е прва можност да ја слушне оваа приказна опипливо, без превод и без посредување. За фестивалските селектори, тоа е момент на одлучување: дали „Силјан“ ќе продлжи да расте во престојната сезона на награди, или ќе остане драгоцен, но мал бисер во брзата документарна продукција. Интересот околу „Силјан“ добива дополнителна тежина со најавата дека филмот ќе влезе во двојна трка за Оскар. Македонија го испраќа во конкуренција за најдобар странски филм, а National Geographic го пријавува и за најдобар документарен филм. Ова го отвора просторот за повторување на истата необична можност што Котевска веќе еднаш ја создаде: една авторка со два различни филмски јазици да се најде во двете најтешки категории на Академијата. Во документарниот свет, ваквата двојност е речиси исклучок. А токму тоа го прави патот на „Силјан“ толку интересен како да е продолжение на логиката на штрковите патувања: долги, трпеливи, со ризици, но со посебна енергија што ја носи самото движење. Во Њујорк, каде публиката често гледа документарни филмови со големи очекувања, приказните базирани врз природни чуда знаат да имаат привилегија: предизвикуваат чувство на свежина. На улиците околу IFC Center, кои живеат меѓу артхаус филмови, и долги редови на синефили, вечерва се очекува силно присуство на македонската заедница во градот. За нив, ова е повеќе од премиера. Тоа е момент на колективна близина: да се гледа како малите држави го наоѓаат својот глас во глобалната документарна архитектура. И можеби токму затоа оваа премиера има симболика што оди подалеку од филмската индустрија. Понекогаш, една птица може да го носи вниманието подалеку отколку што тоа би го можеле човечките амбиции. Додека светлата на Менхетен полека се собираат како сценографија за оваа премиера, „Приказната на Силјан“ го започнува најважниот дел од своето патување: средбата со американската критика, гледачи и индустриски медиуми. Секој ваков чекор е тест но и шанса плус. А приказната, префинета во својата едноставност, вечерва ќе се обиде да покаже дека врската меѓу еден човек и еден штрк може да биде доволно силна да го надмине локалното, да го спротивстави урбаното на природното, и да создаде мит што лесно прелетува граници.

независна релевантна култура

Македонскиот рапер Да Џака Накот го најавува својот нов сингл со настан кој ќе се одржи на 27 јуни во 18 часот, на Школка во Парк . Да Џака Накот, кој е дел од македонската музичка сцена од 1991 година, изјавува дека сега како никогаш досега има услови и можности да биде креативен и да снима музика со висок квалитет откако живее и работи во Полска. Во своето обраќање до фановите, тој вели: ,,Другари, праам музика од 91'ва.Сега како никогаш во животот имам услови и можности да бидам креативен и снимам до бол.Физички копии нема да вадам на музиката, ама дигитално можам секо месец нова песна. Послушате го новиот сингл и претплатете се на моот канал за нова музика-цело време. Благодарам на поддршката другари, многу ми значи“ Присуството на настанот е бесплатно, а сите заинтересирани можат да најдат повеќе информации и да се пријават преку настанот на Facebook.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура