независна релевантна култура

независна релевантна култура

Во април 2022 година, набрзо откако Русија ја нападна Украина, двајца мажи пристигнаа во библиотеката на Универзитетот во Тарту, вториот по големина град во Естонија. Тие им рекоа на библиотекарите дека се Украинци кои бегаат од војната и побараа да ги консултираат првите изданија од 19 век на делата на Александар Пушкин, рускиот национален поет и Николај Гогољ. Зборувајќи руски, тие рекоа дека се вујко и внук кои ја истражуваат цензурата во царска Русија за да може внукот да аплицира за стипендија во САД. Нестрпливи да помогнат, библиотекарите ги услужија. Мажите 10 дена ги проучувале книгите. Четири месеци подоцна, за време на рутински годишен попис, библиотеката открила дека осум книги кои мажите ги консултирале исчезнале, заменети со факсимили со толку висок квалитет што само стручните очи можеле да ги откријат. „Беше страшно“, рече Криста Ару, директорката на библиотеката. „Тие имаа многу добра приказна“. На почетокот се чинеше како еднократна - лоша среќа во провинциската библиотека, но тоа не беше баш така. Полицијата сега го истражува она што тие веруваат дека е огромна, координирана серија кражби на ретки руски книги од 19 век - првенствено првото и раното издание на Пушкин - од библиотеките низ Европа. Во серијата сложени операции што би можеле да се сметаат за трагикомичен роман, повеќе од 170 ретки книги на непроценлива вредност нестоа од библиотеките низ цела Европа. Она што се истакнува е уметноста на кражбата, фалсификатите кои се толку верни што се тешки да се распознаат од оригиналите, и на крајот, растревожените библиотекари кои во неверување се затекнати пред полиците.Со изгубени книги во вредност од над $2,6 милиони, секоја инстанца на кражба отсликува идентично сценарио: мајсторски изработени копии ги заменуваат оригиналите, така што лежат на полиците со месеци, а понекогаш и години, без некој да се посомнева на нивната автентичност.Корените на оваа мистерија варираат од лошата безбедност во библиотеките до сложени геополитички игри, поврзувајќи ги кражбите не само со финансиската вредност на книгите, туку и со нивната културна и патриотска значајност за Русија. Во ова нерешена вистински криминал тип на мистерија авторите на кражбите сè уште остануваат главна мистерија.По различните држави, од Варшава до Париз, кражбите покажуваат ужасно сложен образец. Најтешко погодена беше библиотеката на Универзитетот во Варшава, од каде што недостасуваат 78 ретки изданија. Секој од овие случаи се поврзува со една заедничка нитка - ретки, 19-вековни руски книги, посебно оние од Александар Пушкин, што укажува на исклучително фокусирана операција. Од 2022 година, повеќе од 170 книги во вредност од повеќе од 2,6 милиони долари, според Европол, исчезнале од Националната библиотека на Латвија во Рига, библиотеката на Универзитетот во Вилнус, Државната библиотека во Берлин, Баварската државна библиотека во Минхен, Националната библиотека на Финска во Хелсинки, Националната библиотека на Франција, универзитетски библиотеки во Париз, Лион и Женева и од Чешка. Библиотеката на Универзитетот во Варшава беше најтешко погодена, со исчезнати 78 книги. Книгите вредат од десетици до стотици илјади долари секоја. Во повеќето случаи, оригиналите беа заменети со висококвалитетни копии кои го имитираат дури и нивните пожолтени белези кои се знак на стареење на една книга- знак на софистицирана операција. Исчезнувањето на толку многу книги од ист автор во толку многу земји во релативно краток период е без преседан, велат експертите. Кражбите ги наведоа библиотеките да ја зајакнат безбедноста и да ги стават дилерите на висока готовност за потеклото на руските книги. Како руските ретки книги се најдоа во центарот на можен мултинационален криминален заговор е приказна за пари и геополитика исто толку и за лукавите фалсификатори и слабата безбедност на библиотеките. Властите, библиотекарите и експертите за руски ретки книги веруваат дека крадците се помали играчи кои работат најмени од поголемите риби. Но, кој стои зад кражбите и што ги мотивира - тие остануваат отворени прашања. Првите изданија на руските писатели од Златната ера во последниве години беа продадени во износи од пет и шест цифри на западните аукции. Експертите велат дека за нив денес има просперитетен пазар во Русија, каде што имаат огромна културна и патриотска вредност. Француските власти не ја отфрлија можноста дека како резултат на државното санкционирање на обидот да се донесат руските богатства дома во Русија. Во Русија, Пушкин е национална икона чиј статус е како оној на Шекспир во Велика Британија, кој Русите ко сметаат близок како пријател. Романтичен поет, романсиер и драматург, аристократ, слободар, писател за слободата и империјата, тој ја внесе руската литература и самиот руски јазик во модерноста пред да умре во дуел на 37-годишна возраст, во 1837 година. „Во Русија во изминатите 200 години, во природата немаше четири елементи, туку пет, а петтиот е Пушкин“, рече Андре Марковиќ, истакнат преведувач на Пушкин на француски. Секој лидер на Русија го прифати Пушкин во согласност со неговата политичка визија, од царевите кои ја проширија руската империја во 19 век, до Сталин - кој одржа јавни прослави низ Советскиот Сојуз на 100-годишнината од смртта на Пушкин во 1937 година, дури и додека ги прогонуваше интелектуалците претседателот Владимир В. Путин го цитираше Пушкин во говорите и му направи споменици низ светот. „Пушкин е огледало на сите епохи на Русија“, рече Марковиќ. Во Украина денес, Пушкин стана симбол на рускиот империјализам по бруталната руска инвазија и луѓето му ги рушат статуите. Цените на книгите објавени за време на животот на светото тројство на руските романтичари - Пушкин, Гогољ и Михаил Лермонтов - драстично се зголемија во последните 20 години, во склад со порастот на богатството на руските колекционери. Тоа е мал пазар со релативно малку книги и колекционери кои често имаат листа за проверка на книгите што ги сакаат, велат дилерите. Пушкин го објави „Евгениј Онегин“, роман во стихови, како серијал; првото издание со некои поглавја во нивната оригинална обвивка беше продадено за повеќе од 467.000 британски фунти (581.000 долари) на аукција на Кристи во 2019 година. Западните санкции воведени по инвазијата на Русија во Украина им забрануваат на дилерите на Запад да им продаваат на жителите на Русија, поттикнувајќи го постоечкиот пазар за ретки книги. На овој пазар, продажбата често се посредува приватно преку посредници, со готовински трансакции кои тешко се следат, велат дилерите. Библиотеките се лесни мети за крадците затоа што се наменети да и́ служат на јавноста; тие често се недоволно финансирани, без истата безбедност како музеите и другите институции со вредни дела. Според Европол, властите уапсиле девет лица во врска со кражбите. Четворица беа приведени во Грузија кон крајот на април, заедно со повеќе од 150 книги. Во ноември, француската полиција стави тројца осомничени во притвор. Уште еден маж е осуден во Естонија, а петтиот осомничен е во затвор во Литванија. Специјална француска полициска единица посветена на борбата против културните кражби ја надгледува истрагата во Франција и координира низ Европа. Властите сликаат мрежа на соработници, некои крвни роднини, кои патуваат низ Европа со автобус со картички од библиотеката, понекогаш под претпоставени имиња за да бараат ретки руски книги, да прават висококвалитетни копии, потоа да ги заменат за оригиналите, списите на случајот прегледани од The откриваат Њујорк Тајмс. Еуропол информира дека девет луѓе се уапсени во неколку различни земји во врска со ова криминално дело. Сепак, прашањето за „кого“ и „зошто“ продолжува да го мачи криминалистичките и литерарните центри на Европа. Со реткиот вид на овие дела, сведоци на една ера кога физичката книга била сè, едвај се начекува разоткривањето на коначниот мотив.„Operation Pushkin“, како што во интерна комуникација е наречена истрагата, можеби нуди увид во длабокиот отпечаток што литературата го остава на националниот идентитет и меморија. Во меѓувреме, библиотеките ширум континентот зголемуваат ги своите безбедносни протоколи и предупредувањата, но ова сведоштво за вековната литературна традиција останува обременето со несигурноста на сегашноста.Деновиве, барањето рано издание на Пушкин од 19 век во просторијата за ретки книги на Националната библиотека на Франција ќе привлече нервозни погледи од библиотекарите и брзи барања за дополнителни информации за мотивите на читателот. Минатата година, крадците украдоа осум книги од Пушкин и една од Лермонтов, со вкупна проценета вредност од 650.000 евра (696.500 долари), што е една од најголемите кражби од библиотеката во модерната ера. Образецот беше ист. Еден човек се појави во период од неколку месеци за да се консултира со ретки руски книги. Кога библиотекарите прашале за природата на неговото истражување, тој тврдел дека не зборува француски или англиски. Библиотекарите биле сомничави, но сепак му дале пристап. Мажот наводно ги украл книгите, најверојатно криејќи ги во преврзана рака. Ги заменил со толку квалитетни копии што библиотекарите со месеци не ги откривале кражбите. Библиотеката сега ги чува своите книги од руската златна ера во светињата на светињите, заедно со своите најретки книги, вклучително и Гутенберговата Библија.

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Сепак неговиот супер популарен поткаст „Клуб Шеј Шеј“ продолжува со работа. Шенон Шарп, поранешен НФЛ шампион и актуелен медиумски лик во САД, привремено се повлече од својата улога на ESPN(спортски канал) откако против него беше поднесена тужба вредна 50 милиони долари, во која жена идентификувана како „Џејн Доу“ - поточно неидентификувана за јавноста го обвинува за силување и закани за време на нивната двегодишна врска. „Во моментов решив да се повлечам од моите обврски на ESPN. Овој период ќе го посветам на моето семејство и на справување со овие лажни и деструктивни обвинувања“, напиша Шарп на социјалната мрежа X. Тој најави враќање на ESPN на почетокот на НФЛ претсезоната, која стартува на 31 јули. ESPN веднаш реагираше со изјава дека ова е „сериозна ситуација“ и дека ја поддржуваат одлуката на Шарп да се повлече. Од слава до скандал: Шенон Шарп обвинет за силување од поранешна девојка Шенон Шарп(56), трикратен НФЛ шампион и медиска ѕвезда во САД, се најде во центарот на секс-скандал. А ако не сте слушнале за него – време е. Освен што беше дел од најгледаното спортско шоу на ESPN – First Take, Шарп е домаќин на еден од најпопуларните поткасти во Америка – Club Shay Shay, кој останува активен и покрај бурата што го следи неговиот живот. Комичарката Моник му даде совет на Шарп(56 години) кој тој не го послуша: тргни се од тие 20-30 годишни жени, ти треба стара љубов која ќе ти готви и ќе ти ги масира стапалата навечер; Официјално, Шарп се повлекува „привремено“ од ESPN поради тужба поднесена од жена идентификувана како Џејн Доу, која тврди дека тој ја силувал и психички ја злоставувал во текот на две години. Тужбата, тешка 50 милиони долари, беше поднесена во Невада и предизвика медиумски земјотрес. Со мирен почеток - случајно запознавање во теретана во Лос Анџелес, според тужбата, врската набрзо станала „манипулативна, контролирачка и насилна“. Обвинувањата вклучуваат: две силувања, тајно снимање за време на секс, закани со убиство, и психичко малтретирање. А потоа – бум. Бам. Шарп, кој на интернет е познат по неговата искреност и голема уста, излезе со видео каде ја отфрли тужбата како „изнуда“ и – ѝ го откри името на тужителката: Габи, позната и како „Карли“, OnlyFans моделка со бурно онлајн минато. Интернет-детективите веднаш ја ископаа. Набрзо, социјалните мрежи беа преплавени со скриншотови, стари видеа, и детални анализи на нејзиниот дигитален живот. „Садо-мазо по барање“ или злоставување? Шарповиот адвокат, Лени Дејвис – адвокат што се појавува на должност кога славните се во неволја – не губеше време. Тврди дека сè било по договор, дека Габи побарала груб секс, доминација, врзување, понижување – и дека имаат пораки како доказ. „Ова не е злоставување. Ова е фантазија по барање,“ изјавија од тимот на Шарп. Сметкопотврди? Имаат. Скриншотови од пораки каде Габи наводно го моли за „погрубо“. Според нив, сето тоа било игра за возрасни – не кривично дело. И во приказната доаѓа Тони Базби – „ловецот на славни мажи“ Најгледаната епизода е со комичарот Кет Вилијамс со 89милиони прегледи: предвиде многу случувања Адвокатот на Габи? Тони Базби – истата личност која претходно ги тужеше Дешон Вотсон, Шон Комбс и дури и Џеј-Зи. Шарп го нарече „професионален уценувач кој има навика да гони Црни јавни личности“. Базби? Не се замара – изјави дека има аудио докази и медицински записи кои ќе ги изнесе на суд. „Ќе те задавам ако проговориш“ – аудио што ја вжешти атмосферата Во вторникот, медиумите добија аудио снимка каде се слуша маж – за кој се тврди дека е Шарп – како ѝ се заканува на Габи со давење. Шарп тврди дека снимката е „монтирана и извадена од контекст“, и не докажува ништо. И како да беше малку… Инстаграм секс стрим Неколку дена пред тужбата, Шарп случајно – или не толку случајно – се стримаше во живо на Instagram… додека имаше секс. Да, навистина. Подоцна тврдеше дека не знаел како функционира Live и се извини. $10 милиони за тишина? Според извори блиски до случајот, Шарп наводно ѝ понудил на Габи 10 милиони долари за да ја тргне тужбата. Таа одбила. Тврдат дека „штетата била далеку поголема од таа цена“. Тимот на Шарп негира дека понудиле пари и тврдат дека сè е дел од медиумска манипулација. Каде е сега ситуацијата? Шарп најави контратужба за клевета. Габи не попушта. Базби најави нови докази – снимки, пораки, медицинска документација. Во меѓувреме, First Take останува без една од своите најгласни ѕвезди – барем до НФЛ претсезоната во јули. Но Club Shay Shay – поткастот каде Шарп интервјуира славни, од спортисти до комичари – продолжува со полна пареа.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

На овогодинешниот Меѓународен филмски фестивал во Торонто, најбарните карти не беа за новиот авторски филм на Хајао Мијазаки или Рјусуке Хамагучи, не беа за најновите филмови на Кејт Винслет или Шон Пен, ниту на главните добитници на награди од Кан и Венеција. Не, публиката беше најмногу возбудена за филмот кој е стар 39 години и кој секој од публиката можеше да го гледа дома, со помош на само еден клик. Но, ова не беше било кој филм од четири децении. Stop Making Sense, во режија на Џонатан Дем, нашироко се смета за едно од најдобрите достигнувања на жанрот, радосен документ за најславните денови на Talking Heads за време на турнејата во 1983 година, поддржана од албумот Speaking in Tongues. Проекцијата на фестивалот во Торонто ја имаше премиерата на новата реставрација на А24 пред нејзиното повторно објавување во кината на IMAX што следи на крајот на овој месец. Сепак вистинскиот влез во филмот беше обновениот интерес за бендот, кој се појави на сесија за прашања и одговори водена од Спајк Ли. „Ова е најдобриот концертен филм досега!“ изјави тој со музичарите покрај него. „Можеби некои од вас не сакаат да го кажат тоа, но за мене ова е најдобриот концертен филм на светот!“ Оваа 25-минутна сесија разговор беше првпат членовите на бендот да се појават заедно откако беа примени во Куќата на славните на рокенролот во 2002 година. Потоа, се случи повторно обединување во она што Дејвид Бирн го опиша како „грдо“ раскинување во 1991 година. Неговите поранешни колеги не беа толку нежни. Во 2020 година, тапанарот Крис Франц објави мемоари во кои го обвини Бирн дека постојано ги минимизира придонесите на другите музичари, додека басистката Тина Вејмут го опиша како „вампир“, меѓу другите навреди. Но, во Торонто се́ беше во ред. За Бирн, Франц и Вејмут (кои се во брак) и клавијатуристот и гитарист Џери Харисон, атмосферата беше топла. „Многу сум благодарен што сум овде вечерва и што можам да ја гледам проекцијата и да уживам во оваа мера“, топло рече Франц на почетокот на разговорот. Бирн се согласи: „Кога сега го гледав ова, си помислив, ова е причината зошто одиме во кино. Ова е различно од гледање филм на мојот лаптоп!“ И тоа беше точно. Почнувајќи со сцената каде Бирн зачекорува на сцената облечен во изветвени бели патики, бумбокс во рака и објавува: „Здраво, имам касета што сакам да ви ја пуштам“, гледањето Stop Making Sense во IMAX беше како да го гледавте за прв пат. Сликата, зголемена од оригиналните негативи од 35 мм, беше јасна и богата; звукот, дигитално преснимен, се чувствуваше како да е снимен во истите тие моменти. Експанзивната, разговорна, партиципативна природа на камерите на Деме го прави поефективен од типичен концертен документарец. Тоа е неверојатен документ на талентирани луѓе на кои се врвни профрсионалци во зенитот на својата кариера кои се забавуваат правејќи музика што може да ве натера да танцувате и денес. Дем, кој почина во 2017 година на 73-годишна возраст, беше привлечена од материјалот, според Бирн, бидејќи шоуто што тие го составија прикажуваше приказна со почеток, средина и крај. Имаше и чиста визуелна моќ на филмот, особено во IMAX пропорции. Драстичниот избор на осветлување и композициите на Дем беа неверојатни на големото платно, а Бирн изгледаше уште повеќе како (навидум невозможна) филмска ѕвезда, од неговото прво појавување. Тој беше свесен за камерата и не само што ги пееше песните на бендот, туку и ги изведуваше (и ја знаеше разликата). Но, тој не беше единствената атракција, а деталите од реставрацијата на IMAX (со предност во долгите сцени и широките кадри) обезбедија динамиката да се зачува во текот на кадарот помеѓу бендот, дополнителните музичари како клавијатуристот Берни Ворел и екипата . Камерите ги уловија во нивните невербални комуникации, мали коментари кажани во шифри, а и моменти на поддршка во текот на целиот концерт. Што се однесува до музиката, клавијатуристот и гитарист Џери Харисон рече дека „една од причините за трајната моќ на филмот е тоа што не гледате како се забавуваме на сцената“, додавајќи дека „публиката е вклучена во сцената. Ние ви кажуваме, а вие сте дел од тоа. И мислам дека секој пат кога некој ќе го гледа, го враќа тоа прекрасно емотивно искуство“. Тоа сигурно беше случај во Торонто. Бурната публика го поздравуваше секој настап, го поздрави воведот на бендот и го испрати во „Take Me to the River“ со овации. Едно лице извика: „Бис!“ кога филмот заврши. А песните „Once in a Lifetime“ и „Burning Down the House“ ја кренаа публиката на нозе, исто како на сцената, да танцуваат по апсидите. Имајќи го тоа на ум, ова се песни на кои е тешко да не се игра. Во седмиот ред, на своето место на апсидот, Дејвид Бирн беше на нозе со нив, се вртеше напред-назад и се движеше, уште еднаш, заради старите времиња. „Stop Making Sense“ е класика која не ја изгубила својата моќ, а новата реставрација на IMAX и овозможува на новата генерација фанови да ја доживее магијата на овој култен концертен филм. Не пропуштајте го ова искуство доколку имате можност да го гледате во блиските кина или IMAX театри.