независна релевантна култура

Двојната номинација на Cinema Eye Honors го поставува македонскиот документарен филм во редот на најсилните меѓународни кандидати оваа сезона, отворајќи му пат кон американската филмска сцена и потенцијалното доближување до Оскарите. Како поттик за домашната филмска сцена документарниот филм „Приказната за Силјан“, во режија на Тамара Котевска, обезбеди две значајни номинации на престижните Cinema Eye Honors, позиционирајќи го како силен конкурент во трката за Оскарите. Филмот, кој ја опишува невообичаената врска помеѓу еден сиромашен фармер и повреден бел штрк, освои место во категоријата Audience Choice Prize, признание што носи значителна тежина во документарните кругови. Организаторите на Cinema Eye Honors истакнаа дека Audience Choice Prize често служи како клучен претходник на големите признанија, вклучително и Оскарот за најдобар документарен филм, подцртувајќи ја неговата улога како индикатор за успехот во наградната сезона. Тамара Котевска со Керолин Бернстин – извршна потпретседателка во National Geographic (за глобална играна продукција и документарни филмови) Настан: Cinema Eye Honors Nominee party Дополнително, филмот доби номинација за Outstanding Achievement in Cinematography, признавајќи ја работата на Jean Dakar за неговиот автентичен визуелен стил и суптилната, длабоко филмска естетика што го дефинира проектот. Овие почести доаѓаат додека „Приказната за Силјан“ се движи низ критичната фаза од меѓународниот награден циклус, дополнително подигнувајќи го неговиот глобален профил. Котевска, чиј претходен документарен филм „Медена земја“ (2019) влезе во историјата како прв филм номиниран за Оскари во категориите за најдобар документарен филм и најдобар меѓународен филм, ги гледа номинациите како сведоштво за моќта на културното раскажување среде домашните предизвици. „Овие две признанија уште еднаш покажуваат дека културата има моќ да нè обедини, дури и во период кога земјата беше целосно зафатена со политички изборни кампањи“, изјави г-ѓа Котевска во соопштение. „Иако ‘Приказната за Силјан’ влезе многу подоцна во кампањата за Оскари, македонската публика масовно застана зад него и ги претекнавме филмовите и продукциите со огромна меѓународна поддршка. Ова ми потврди дека, и покрај сите разочарувања што сум ги доживеала во домашниот филмски контекст, народот знае да ја препознае и да ја поддржи вистинската вредност. „Филмот е единствениот неамерикански и неполитички во трката и сепак рамноправно се натпреварува со сите“, додаде таа. „Тоа е доказ дека од нашето поднебје доаѓа автентичен, слободен и исклучителен квалитет, различен од стандардизираните формати што доминираат во светските документарни продукции. Испраќам огромна благодарност до сите што гласаа. Кога публиката застанува зад културата, можеме да постигнеме повеќе од успех; можеме да направиме чудо.“ Тамара Котевска со познатиот актер Бен Стилер, кој во моментов интензивно се занимава со документаристика. Тој на забавата на Cinetic Media изјави дека го обожава филмот Honeyland,бидејќи тоа е еден од последните филмови што неговиот долгогодишен продуцент му ги препорачал да ги погледне пред да почине Почестите доаѓаат по објавата на National Geographic Documentary Films за американската премиера на филмот, закажана за 28 и 29 ноември во IFC Center во Њујорк, означувајќи го неговото влегување на пошироката американска филмска сцена. Објавувањето следи по светската премиера на филмот на Венецијанскиот филмски фестивал порано оваа година, каде што се натпреваруваше надвор од конкуренција. Со теми што се допираат до климатските промени, економската миграција и врските помеѓу луѓето и животните, „Приказната за Силјан“ се истакнува со својот интимен, набљудувачки пристап, потсетувајќи на претходната работа на г-ѓа Котевска. Додека наградната сезона се интензивира, овие номинации од Cinema Eye можат да го поттурнат филмот кон поголемо признание, потврдувајќи ја виталноста на македонската кинематографија на светската сцена.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Фарел Вилијамс го наследува Вирџил Абло како креативен директор на машката линија за Луј Витон - и со тоа што ја зема Ријана како лицето на маркетинг кампањата веднаш ја покажа својата неконвенционална позиција. Изборот на Фарел во најдобар случај може да се толкува како продолжување на наследството и визијата на Абло за разновидност, инклузивност и иновација во модната индустрија. Фарел Вилијамс има свој сопствена естетика и интерпретација на својата креативност, и воопшто не е дебитант во модата - долгогодишна соработка со Шанел сведочи за тоа, и дури делуваше како муза на Карл Лагерфелд, улога обично резервирана за жените во дизајнерскиот свет. Во најлош случај, неговата позиција може да се чита како притисок и предизвик за Фарел Вилијамс да го задоволи високиот стандард и очекувањата кои ги поставил Абло со неговиот револуционерен креативен печат. На 20-ти јуни, на неговото деби на машката модна недела во Париз, се чинеше дека ниту една релевантна фигура од тековната култура не фали: од Ријана и АСАП Роки, до Бијонсе и Џеј Зи - кој настапи заедно со Фарел, и ги пројдоа нивните заеднички траки а Џеј Зи, ја изведе и химната N++)(* in Paris… Од Ким Кардашијан до Тејлор Д Криејтор до Џеред Лето до Зендаја, сите дојдоа да му поскаат добредојде… Па сепак, една централна фигура не беше таму: Је. Је веќе повеќе од една деценија е прилично вокален, на темата на црните креативци кои се ограничени во своите улоги на рапери и спортисти и тука нивниот ангажман запира. Тој изискуваше место на масата, што го измамуваше чудењето дури и нетрпеливоста на самата црна заедница - беше несфатливо зошто бара одобрување од големите корпорации. Објаснувањето кое го даваше често беше наречено „бладање“ или „испад“ . Од неговата модна организација беше регрутиран Вирџил Абло што ефективно го прекина нивното пријателство покрај соработката. Но - откако Је безмилосно ја напаѓаше својата сега поранешна сопруга и нејзиниот тогаш - дечко (направи спот, кој беше стоп моушн анимација и прикажуваше киднапирање, и обезглавување на Пит Дејвидсон) и напаѓадите кон Еврејската заедница и јавното прокламирање на својата љубов кон Хитлер конечно го однесе во дупка, во острацизам од кој Је е многу можно никогаш да не може да се опорави. И покрај сето ова - неговото отсуство беше гласно, а имаше и тонови на прикриено славење (списокот на гости кажа доста). А и вајбот некако се чинеше дека е "ти танцуваме на гробот"... една работа е сигурна: Је ги користи овие опклади против неговите шанси за успех како гориво.

независна релевантна култура