независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Од прва, насловот не може да наговести многу за темата, па и жанрот на филмот чија проекција е најавена во сабота, во 23 часот во МКЦ, во склоп на книжевниот фестивал „Друга приказна.“ Драган Протиќ Прота, ќе дојде во Скопје на разговор, и вели дека идејата за филмот првично се родила на погребот на мајката на нивен пријател, каде ја слушнале реченицата „Мама беше изискателна, нѐтераше да прескокнуваме преку ресите.“ - овој апсурд на претераноста на изразот на човековата љубов била искрата која ги мотивирала да го снимат овој документарец - иако се опишуваат себе како „непрактични филмаџии.“ Прота е член на колективот Шкарт кој настанал во Белград на тамошниот архитектонскиот факултет во 1990 година. Шкарт е колектив кој „сака да експериментира во својата работа, а најмногу во поезијата и дизајнот. Се занимава и со „архитектурата на човековите односи.“ Шкарт се потпишани како автори на филмот „Долга реса.“ Музиката на филмот е на Пеџа Вранешевиќ, од Лабораторија Звука - кои ја имаат искомпонувано Полетарац песната. Што и кој е Шкарт - во стихови:

Во свет комплетно дигитализиран, и речиси сосема префрлен на стриминг искуства, Суперболот докажува колку возбуда има во закажано случување во кое огромен број луѓе учествуваат во искуството истовремено. Всушност дел од задоволството е споделувањето: преку фотки, твитови, коментари... . За време на пандемијата, имавме Live-ови - приклучувања во живо, дали во форма на Диџеи или најпознатото дете на ИГ лајвот - Верзузот кој подоцна си зема своја форма. Прво да ја запазиме реченицата која никогаш нема да згасне во разговорите на тема „Супербол полувремето„: „најдоброто полувреме беше на Принс. Толку беше магично, што дури и заврна!„ Возбудата фатена на социјалните медиуми: Кога се разбудив, доминираа насловите „ ова беше шоу за миленијалците!!„ ... Не разбрав баш на што се однесуваше, додека не го изгледав - и се фатив како ги знам текстовите од а-ш, и како имам референца за секој од настапите за одреден период во животот... Кога ја слушав Мери Џеј Блајџ, „Нема повеќе драма„ - се возев на точак, на пролетно сонце, и ја правев таа одлука за себе. Кога го слушнав Еминем, ми текна на пат накај летување во Далмација - се возиме во бел Голф 4 од Загреб накај Макарска понесени од Слим Шејди (или морето, или двете)... 50 Цент беше во бескраен луп заедно со Бијонсе на хотелскиот телевизор во Турција. Дре и Снуп не се поврзани со конкретна ситуација повеќе е - плочникот пред МКЦ, клупите во парк... Кендрик го пуштав и објаснував во првата година во тогашната моја нова дома и гостите за кои ми беше мерак да ги дружам... Андерсон Паак: доволно беше да го видам (на бубњеви) да се активира нешто што е многу сега, а јасно е дека ќе биде носталгија утре : „Why the hell would you run this game? Both my hands are tied„ .. Саундтрак на животот (ги има повеќе) - но повеќе или помалку се чини дека е универзално искуство барем за миленијалците, како што приметија светските медиуми... (НФЛ не дава споделување овде но кликнете и ќе ве однесе на Јутјуб видеото од полувремето) Тогаш дојдоа мемињата, секогаш непредвидливи за кој момент ќе се фатат... И еве галерија за кој сè беше таму.... и поздравче од вујко Снуп:

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура