Резултати од пребарување

Културно-едукативниот центар „Лабораториум“ од Скопје продолжува да ги руши бариерите меѓу генерациите со својата најнова иницијатива – Senior kLab. Оваа програма, насочена кон создавање инклузивен и креативен простор за пензионерите, официјално ќе биде лансирана на 6 декември 2024 година со утринска дискусија што ќе започне во 10:00 часот. Настанот ќе се одржи во просториите на центарот, лоцирани на бул. Св. Климент Охридски 68, и ќе биде бесплатен и отворен за сите заинтересирани пензионери. Senior kLab произлегува од успехот на претходните меѓугенерациски проекти на Лабораториум, кои покажаa дека повозрасните сограѓани од Скопје се полни со енергија и подготвени за активен социјален живот. Оваа иницијатива не само што има за цел да им понуди на пензионерите простор за дружење и креативност, туку и да ги вклучи во процесот на осмислување активности кои ќе ги одразуваат нивните интереси и потреби. Што ќе донесе Senior kLab? На утринската дискусија, учесниците ќе имаат можност да ги споделат своите идеи и предлози за тоа како да се креира простор кој ќе биде интересен и полезен за нив. Програмата ќе вклучува и креативна работилница каде ќе се развиваат концепти за идните активности на Senior kLab, а целиот настан ќе биде воден во духот на соработка и споделување искуства. Центарот „Лабораториум“ ја замислува оваа иницијатива како чекор напред во градењето заедница каде што сите генерации можат да учат едни од други, да соработуваат и да придонесуваат кон заедничко добро. Како да се приклучите? Пензионерите кои сакаат да присуствуваат можат да се пријават до 5 декември на телефонскиот број 070 359 419. Лабораториум охрабрува и пошироката јавност, медиумите и организациите кои работат со повозрасни лица да го поддржат проектот и да придонесат кон неговиот успех. „Senior kLab е простор за идеи, креативност и поврзување. Ова е наш начин да им покажеме на пензионерите дека нивните потреби се важни, а нивните гласови се слушнати,“ велат од тимот на Лабораториум. Со оваа иницијатива, Скопје добива уште едно катче каде што културата и образованието не познаваат граници на возраст. Senior kLab е уште еден потсетник дека креативноста, заедништвото и желбата за учење траат цел живот.

Во модата, каде трендовите се на подвижна фабричка трака, има нешто фасцинантно во доследноста на одредени визии и идентитети. Македонскиот бренд Лудус , кој оваа година одбележува 15 години постоење, се издвојува токму со тоа – непрекинато истражување на црната боја како концепт, форма и израз. На Љубљанската модна недела , Лудус ја претстави својата најнова колекција, „Permanent Black III“ , што не е само колекција, туку и манифест за безвременската сила на минимализмот. Во оваа трета итерација од серијалот „Permanent Black“, брендот се осврнува на своите најпрепознатливи модели, трансформирајќи ги преку нови пропорции, структурни иновации и сензуално истражување на текстурата на црната боја. Тоа што Лудус го прави маестрално е способноста да ги користи основните дизајнерски принципи – унисекс пристап, функционалност и рафинирана едноставност – додека притоа создава нешто што постојано изненадува. Колекцијата е празник на еволуцијата, не само на брендот, туку и на идејата за тоа што значи да се биде модерен во денешниот свет. Иновација во контекстот на традицијата Она што „Permanent Black III“ го прави толку впечатлива е нејзиниот суптилен танц помеѓу традицијата и иновацијата. Наместо да се трка со помодарството, Лудус се навраќа на своите корени. Но, овие „корени“ не се застарени – тие се ревитализирани, свежи, како нешто што излегло од утопистичко размислување за тоа што облеката треба да биде. Парчињата од колекцијата зрачат со моќ, но не ја наметнуваат. Тие се внимателно креирани за да бидат во хармонија со телото и движењето. Оваа колекција не е само за индивидуите кои ја носат – тоа е и за заедницата која стои зад брендот. Од создавање на монографијата што ги слави овие 15 години, до вклучување на визуелни уметници и модни критичари за нови интерпретации, Лудус покажува дека модата може да биде медиум кој поврзува култури, генерации и идеи. Секое парче е истовремено наратив и изјава – за оние кои не сакаат само да носат облека, туку и да ја живеат нејзината порака. Мода како уметност и концепт „Permanent Black III“ не е само колекција, туку предлог за тоа како модата треба да изгледа во иднината. Без непотребни украси, без кичести додатоци, без желба да се следи трендот – тоа е пример за смела креативност што не прави компромис. Лудус ја третира модата како уметност, а не како стока, оставајќи ја естетиката да зборува сама за себе. Оваа колекција е триумфален приказ на зрелоста на брендот. Таа потсетува дека црната боја е бескрајно комплексна и дека минимализмот може да биде најголемото платно за експериментирање. Со оваа јубилејна година, Лудус успеа да покаже дека модата не е само за изгледот, туку и за длабочината, значењето и контекстот што ги носи. Светот има што да научи од ова македонско модно чудо. Повеќе од ревијата во Љубљана, во тековната галерија на Дива.

Културно-едукативниот центар „Лабораториум“ - кој растеше во оваа улога од прогресивен угостителски објект и клуб во нов центар на независната македонска сцена, откако МКЦ го изгуби тој статус преку дневно-политички превирања. Лабораториум ја одбележува својата прва година постоење со низа активности кои ќе траат цела недела, од 3 до 8 декември. Со програма што ја слави креативноста, заедницата и иновациите, овој настан е повеќе од роденден – тоа е приказ на визијата и енергијата што „Лабораториум“ ја внесе во македонската културна сцена. Распоред на настани: Вторник, 3 декември – Giving Tuesday Неделата започнува со хуманитарен настан во соработка со Центарот за социјални иницијативи „Надеж“. Темата на настанот е реупотребата на облека и аксесоари, со цел подигнување на свеста за одржливост и помагање на заедницата. Среда, 4 декември – All Star Jam Session Средата е посветена на експерименталниот џез. На оваа отворена сцена ќе се појават уметници и музичари кои учествувале во неделните џем-сешн проекти на „Лабораториум“. Среда е резервирана за „All star- Jam session„! Прослава на неделниот проект “Експериментален џем” на Лаб, со отворена покана кон сите артисти и музичари кои биле гости изминатата година. Ги покануваме заедно да создадеме импровизиран концерт! Четврток, 5 декември – Локални крафт вкусови и DJ сетови Во духот на поддршка за локалните производители, четвртокот е резервиран за дегустации од познати македонски брендови како што се Темов, Белеза, Вајт Риџ џин, и многу други. За музичкиот дел ќе се погрижи диџејското дуо „D.I.K.”, кое ќе донесе ритам во празничната атмосфера. Четврток е посветен на локалните крафт производители и млади DJ. Гости на настанот ќе бидат Темов, Пиволабс, Белеза, Вајт Риџ џин, Плетварски ракии, В'к ракии, Мирон вино и ракии, Ерос вино, Брзанов вино, Бак, СмидЏин. За музичкиот дел ќе се погрижи диџејското дуо „D.I.K.” Петок, 6 декември – Social Friday „Лабораториум“ воведува нова иницијатива – „Social Friday“, наменета за локалниот активизам. Ограда на „Lab Café“ ќе се трансформира во автобуска станица на постојката „Европски универзитет“, а утринската програма ќе вклучи активности за повозрасните граѓани, со идеја за формирање на сениорски клуб. Вечерта ќе се најави новиот проект „Стереолаб“ – онлајн радио за промоција на македонска и глобална независна музика. Диџеите Илина Ангеловска и Ивана Драгшиќ ќе бидат дел од оваа премиера, заедно со перформанс на „Александар Велики“ – Гачо. Сабота, 7 декември – Ден за најмладите и филмски моменти Детската програма ќе вклучува работилници за репарација на играчки, куклени претстави, детско музичко шоу и мини-диско. Вечерта ќе биде посветена на филмот, со проекција на македонскиот филм „Домаќинство за почетници“ од Горан Столевски, по што следи филмски квиз и музичка забава со филмска тематика. Недела, 8 декември – Големото финале Неделата ќе кулминира со „Отворен ден“ во „Лабораториум“. Програмата ќе понуди уметнички работилници, спортски активности, живо печатење на „Lab merch“, како и музички настапи на двете сцени. Диџеј сетови ќе имаат Јанко Петел Јаваше, Disco Ninja, и други, а ќе настапат и бендовите M! и KEM. Настанот ќе трае од 13:00 до 01:00 часот. Празник за уметноста и заедницата „Лабораториум“ ве поканува да се приклучите на оваа недела исполнета со инспиративни и забавни активности. Овој прв роденден е славење на иновативноста, културата и заедничкиот дух што овој центар го носи во нашето општество.

На 7 декември, во сабота, македонската јавност ќе има можност да присуствува на промоцијата на видеозаписот за песната „Гуш и Бац“ – инспиративна химна за пријателството, љубовта и прифаќањето на различностите. Настанот, кој ќе се одржи во Кинотека на Македонија, ќе биде настан за и со деца и музика. Повеќе од песна – порака за инклузија „Гуш и Бац“ е дел од кампања за подигнување на свеста за прифаќањето на различностите и инклузијата на лицата со атипичен развој. Видеото и текстот, создадени со љубов и посветеност, носат универзална порака: сите деца, без разлика на нивните разлики, заслужуваат место под светлото на сцената. Кампања за инклузија Оваа песна и видео се дел од кампањата за подигнување на свеста за  прифаќањето на различностите  и  инклузијата на лицата со атипичен развој . Песната ја изведуваат Мијата и Космонаутко заедно со хорот на „Златно славејче“ и група придружни вокали. Композицијата и текстот се дело на Весна Малинова, а аранжманот е заеднички труд на Бојан Димитровски и Наташа Мијат Крстевска, која е и продуцент на проектот. Специјалната промоција Настанот ќе вклучува: Премиерно прикажување на видеозаписот  – креативно дело на Moonlight TV & Film Production. Детски игри и дружење  со пораката дека различностите нè зближуваат. Музичка изведба  на песната, која ги слави насмевките и топлината што сите ги носиме во себе. Тимот зад проектот Покрај авторите и изведувачите, на проектот работеле и бројни музички и видео професионалци. Благодарност беше упатена до тимот на „Златно славејче“, „Хит Радовиш“ и Кинотеката на Македонија, кои несебично ја поддржаа иницијативата. Проектот „Гуш и Бац“ обедини бројни талентирани учесници: песната ја изведуваат Мијата, Космонаутко и хорот на „Златно славејче“, со музика и текст на Весна Малинова, аранжман на Бојан Димитровски и Наташа Мијат Крстевска, која е и продуцент. Гитарските звуци се дело на Стефан Маневски, а на бас гитарата свири Горан Димитровски. Придружните вокали ги исполнија Димитар Иваноски, Мила Крстевска, Стефан Маневски, Никита Крстевска, Дамјан Иваноски, Лина Маневска и славејчињата. Миксот и мастерот се заслуга на Бојан Димитровски и Валентино Скендеровски, додека аудио инженерингот е дело на Ивица Јанкуловски во студио Алшар. Видео продукцијата ја реализираше Moonlight TV & Film Production. Голема благодарност беше упатена до Бобан Јосифовски и тимот на „Златно славејче“, „Хит Радовиш“, Кинотеката на Македонија, и сите кои помогнаа да се сподели оваа инспиративна приказна. За кого е овој настан? Оваа промоција е наменета за сите – деца, родители и љубители на музиката – кои сакаат да ја поддржат мисијата за инклузија и љубов кон различностите. Со песната „Гуш и Бац“, тимот зад проектот покажува дека музиката е универзален јазик кој може да ја надмине секоја бариера и да инспирира љубов и прифаќање. „Гуш и бац за сите!“ Информирајте се повеќе за промоцијата на ФБ настанот.

Јавните културни институции не смеат да промовираат загрозување на основните човекови права и демократските придобивки ЈАДРО - Асоцијација на независната културна сцена изразува критика што Кинотека на Северна Македонија, како јавна културна институција, отстапува простор за настани кои поттикнуваат дискриминација, говор на омраза, ненаучни ставови и политики на исклучување. Ова е спротивно на целта на секоја културна институција и претставува опасен преседан. Сметаме дека е сериозно загрижувачки што јавната културна институција Кинотека на Македонија ѝ отстапи простор на анти-родовата трибина „Постојат ли озаконети идеолошки индоктринации во македонското образование?!“, организирана од граѓанската организација „Родителски фронт“ во Кинотеката на Македонија на 20 ноември 2024 година. Кинотеката на Македонија е јавна културна институција финансирана од државниот буџет, која има обврска да ги почитува принципите на инклузивност, толеранција и еднаквост. Јавните институции имаат обврска да постапуваат одговорно и принципиелно во програмирањето на своите активности, внимавајќи тие да бидат во согласност со почитувањето на заедничкото добро и на инклузивноста. Просторите финансирани од јавниот буџет не смеат да бидат места за промоција на ретроградни и антидемократски наративи базирани на стереотипизација, стигматизација и дискриминација на граѓаните по основа на род, родов идентитет и сексуалност. Јавните културни институции треба да бидат платформа за современи културни програми кои ги почитуваат, наместо да ги уназадуваат основните човекови права и демократски придобивки. Тие треба да бидат пример за простори на прогресивност, критичка култура, слобода и еманципација, а не за терминолошка, декларативна и фактична злоупотреба на овие категории. Дополнително, Кинотека, како јавна културна институција, треба да биде запознаена со профилот на организацијата на чија програма отстапиле простор. Родителски фронт е дел од мрежата на анти-родовото движење што неколкупати во изминатиов период сензационалистички повикуваше на цензура и бојкотирање на дела на уметници и културни работници од независната културна сцена, проследено со тенденциозно толкување на нивните дела и применетите уметнички практики. Преку овие акции на јавен линч, мрежата на анти-родовото движење целеше кон натамошна стигматизација на жените, родовите и сексуалните малцинства. Во оваа прилика, ЈАДРО смета дека е неопходно да изразиме солидарност со колегите од граѓанскиот сектор кои со децении наназад работат на социјална правда, инклузија и родова нееднаквост. Неоправданата дисквалификација на нивното знаење и работа дополнително ја поларизира јавната дебата и создава простор за натамошно ширење на наративи на исклучување. Поразително е што програми што се директно во судир со демократските вредности и човековите права добиваат простор во јавните културни институции. Ова покажува дека тие не се доследни во својата „отвореност“, што го поткопува нивниот кредибилитет и создава сомнеж за нивната непристрасност и одговорност кон сите граѓани. Што сѐ промовираше трибината одржана во Кинотека? Трибината во Кинотека промовираше ставови кои беа ненаучни, дискриминаторски и длабоко проблематични. ● Нападите врз Истанбулската конвенција и повиците за нејзина дератификација ја игнорираа нејзината клучна улога во заштитата и спречувањето на насилството врз жените. ● Негирањето на постоењето на родот и родовиот идентитет, спротивно на научните сознанија, ги загрозија правата на ЛГБТИК заедницата, создавајќи социјална стигма и несигурност. ● На трибината се говореше и за ограничување на автономијата на просветните работници, преку повикување на вмешување на нестручни поединци во образовниот процес, и за исклучување на содржините за родова сензитивност, еднаквост и инклузивност од образовните содржини. ● Ширењето дезинформации за родовата еднаквост и сеопфатното сексуално образование креираше атмосфера на страв и лажна паника, со цел да се спречи воведување на едукација ослободена од предрасуди и стереотипи. ● И, последно, иако говорниците декларативно го признаа секуларниот карактер на државата, целеа да докажат дека историската улога на црквата во образованието ѝ дава право да се меша во современиот образовен систем, што де факто го поткопуваат уставниот принцип на секуларност. ЈАДРО - Асоцијација на независата културна сцена бара од Министерството за култура и од Кинотека на Македонија да се изјаснат по изборот на оваа програма и да се извинат на граѓаните на Република Северна Макединија за одлуката, со тоа покажувајќи одговорност, транспарентност и отчетност во својата работа. ЈАДРО упатува апел до сите јавни културни институции својата работа да ја спроведуваат во согласност со принципите на демократијата и човековите права, и доколку се одлучат да дискутираат за статусот со образованието во нашата држава, да посегнат по конструктивни негови решенија, без да ги загрозуваат соживотот и напредокот во општество во кое веќе имаме доволно насилство, омраза и поделби.

Младата рап ѕвезда Мартикс во подем кој е дел од најновата македонска хип-хоп генерација  е подготвен да ја раздрма сцената со промоцијата на својот втор албум „АРСЕН“ во колаборација со Фундамент(Филип Прокопенко) ..Овој проект не е само музички албум – тоа е културен момент, омаж на инспиративни фигури како Арсен Дедич , Арсен Венгер , и Арсен Лупен . Многу сте ми лабави ко да сте на реге фест Нема губење на посед, газиме со gegenpress Викај прес, влагам дрско ко Жозе Нема тешење со малку - фрлен е медалот бронзен Концептот на „АРСЕН“ Албумот „АРСЕН“ содржи десет песни и носи уникатна порака: албумот го истражува концептот на „отров“, но истовремено претставува и омаж кон луѓе кои оставиле траен белег – Арсен Дедич , Арсен Венгер , и Арсен Лупен . „Па се изгубив во ходници, што сам ги ѕидав Многу викотници, но морав посилен да бидам Издржав удари од кои тело отекува Но нема тоа што музика не излекува!“ „Процесот на создавање на албумот беше вистинско уживање,“ вели Мартикс. „Се обидовме низ песните да ја пренесеме енергијата и идејата на АРСЕН, а концертната промоција е нашиот начин да го споделиме ова со публиката.“ Мини фестивал со гости qqНастанот е повеќе од концерт – тоа е мини фестивал кој ја слави рап и урбаната култура, и ја напушта навиката на Скопје-центричност па освен Тибор од Хрватска и WLD од Бугарија, ќе имаме шанса да чуеме како звучи македонскиот хип-хоп со покреативна селекција. Освен настапот на Мартикс, публиката ќе има можност да ужива во настапите на: Паки од Zad Agolot  (Скопје) Тибор  (Загреб) Кацар и Џоле  (Скопје) С.А.М  (Тетово) ВецВајсВерс  (Скопје) WLD  (Софија) Мев  (Скопје) Оскар  (Македонска Каменица) Музичката селекција и поддршка ќе ја обезбеди познатиот DJ Popeye , кој ќе се погрижи за атмосферата пред и за време на настапите. И тоа не е се́.... На промоцијата ќе може да се купат CD од албумот  (500 денари) и маици со дизајн на „АРСЕН“  (1000 денари). Со секоја продажба, артистите го поддржуваат натамошниот развој на локалната музичка сцена. „Нашата идеја е да ги собереме, испочитуваме и вреднуваме артистите кои беа дел од нашата приказна низ годините. Се надеваме дека ова е само почеток на поголема соработка,“ додава Мартикс. Со поддршка од Alfa Sound  и звукот на Ивица Јанкуловски ШТРАФ , „АРСЕН“ ветува незаборавна вечер. Овој настан не е само концертна промоција, туку прослава на рапот и заедништвото во урбаната култура. 🗣 Раширете го зборот,  дојди со друштво и подгответе се за журка!

Неделава во КСП Центар Јадро, културната јавност ќе има можност да ужива во два настани кои отвораат простори за рефлексии и разговори со македонските визуелни уметници Гоце Наневски и Вана Урошевиќ. Настаните, водени од кураторката и историчарката на уметност Ана Франговска, се дел од серијалот „Во дијалог: македонски визуелни уметници“, кој настојува да ги осветли творечките патишта на автори кои оставиле силен печат на локалната и меѓународната уметничка сцена. Гоце Наневски: Скулптура како универзален јазик На 3 декември, вторник, со почеток во 20 часот, публиката ќе го чуе личниот уметнички наратив на Гоце Наневски, еден од најавтентичните македонски скулптори и интердисциплинарни творци. Делата на Наневски ја надминуваат традиционалната форма на скулптурата, спојувајќи ја со инсталација, кинетика, звук и перформанс. Во неговото творештво може да се препознае постојана желба за истражување на границите на материјалот и просторот. Работата на Наневски, кој е и редовен професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, го отсликува современиот дух на македонската уметност, не само преку неговите индивидуални дела, туку и преку неговите колаборативни проекти. Тие ја рефлектираат симбиозата на уметноста со политиката, социологијата и технологијата, создавајќи дела што провоцираат размислување и емоции. Франговска, која долго време го следи неговото творештво, ќе ја разгледа неговата еволуција како уметник, фокусирајќи се на клучните проекти и теми кои го дефинираат неговиот стил и интегритет. Повеќе за Наневски ОВДЕ. Вана Урошевиќ: Поезијата на необичните материјали Следниот ден, на 4 декември (среда), исто така во 20 часот, ќе следи разговор со Вана Урошевиќ, уметница која ја истражува границата помеѓу традиционалната уметност и експерименталните медиуми. Урошевиќ, која се истакнува со својата оригиналност, создава дела што користат свила, органски материјали, па дури и инсекти. Низ годините, таа го развива својот уникатен стил, кој комбинира концептуална строгост и визуелна естетика. Низ нејзините проекти, често проткаени со историски и социолошки контексти, се забележува нејзината способност да комуницира универзални идеи преку минималистички израз. Во разговорот со Франговска, Урошевиќ ќе зборува за своите инспирации, студиските престои во Париз и Венеција, и како тие ја обликувале нејзината перцепција за уметноста. Исто така, ќе се осврне на нејзините заеднички проекти со Зоран Тодовиќ, кои го отсликуваат современиот дијалог меѓу уметничките дисциплини. Ана Франговска: Мост помеѓу уметниците и публиката Разговорите со Гоце Наневски и Вана Урошевиќ ќе ги води д-р Ана Франговска, еден од најзначајните гласови во македонската уметничка критика и кураторство. Франговска е историчарка на уметност и виш куратор во Националната галерија на Република Северна Македонија, како и предавач на Институтот за историја на уметност и археологија при Филозофскиот факултет во Скопје. Со долгогодишно искуство во курирање на изложби, како во Македонија така и на меѓународната сцена, Франговска има создадено импресивно портфолио. Таа е заслужна за претставувањето на македонската уметност на реномирани настани како што е Биеналето во Венеција, каде што во 2013 година го курираше проектот „Silentio Pathologia“ на Елпида Хаџи-Василева, а во 2022 година, заедно со д-р Сања Којиќ Младенов, го претстави проектот „Пејзажно искуство“ на Роберт Јанкулоски и Моника Мотеска. Со својот комбиниран пристап на теоретска подлабоченост и практична ангажираност, Франговска се наметнува како значајна фигура која успева да создаде простор за дијалог помеѓу уметниците и публиката, што е особено важно за развојот и промоцијата на македонската уметност во глобален контекст. Овие настани ја истакнуваат улогата на КСП Центар Јадро како платформа за културна дискусија и промоција на македонските уметници. Разговорите не се само ретроспектива на уметничките кариери на Наневски и Урошевиќ, туку и можност за публиката да го разбере нивниот процес на создавање и позицијата на македонската уметност во глобален контекст. Ана Франговска, со својот долгогодишен кураторски и истражувачки ангажман, претставува мост помеѓу уметниците и јавноста, при што секоја средба со неа е вешто водена и исполнета со значајни прашања и увид. Поддржани од Министерството за култура и туризам, овие настани потсетуваат на важноста од создавање простор за дијалог и споделување идеи меѓу уметниците, критичарите и пошироката заедница.

Потоп е старо-нова трака, оригинално направена во 2022, иако е во самиот основен код на рапот бравадото, воинствениот крик со удар во гради, некогаш во сник дисови - но никогаш во македонскиот рап. Се чини домашните рапери дека комуницираат во стихови со голема доза на анимозитет. Ние уживаме и чекаме да видиме дали можеби ќе ја имаме првата реална рап битка , можеби интрагенерациска, или од принцип - се чини дека ги има сите услови да се случи ако се суди по стиховите. Можеби е само wishfull thinking, кој знае: ОКО , минијатура, направена во Англија, во еден обид, звучи исклучително современо, свежо, иако вели „жанрови нема“ ОД-ДО ја спушта топката, но принципот на минимализам од-до, каде спротивставува поларитети „од финти до фори, од тлее до гори, од Киро до Борис, од СРМ до СРМ, од полиција до МВР“ - е исклучително тешка форма да се создадат ефектни рими и покажува Џака - уште еднаш - зошто неговата победничка нота, која ја удира со децении, не е само должност која ја исполнува кон хип-хопот: туку е сосема заслужена, а тоа е реткост:

Оваа среда, на 4 декември, во 20:00 часот, во „Јавна соба“ ќе се случи еден од најочекуваните книжевни настани на годината: промоцијата на „Тони“ , првиот роман на најуспешната современа македонска писателка Румена Бужаровска, во издание на Издавачки центар ТРИ. Позната по своите брилијантни раскази, како и романизираните есеи „Господ, па Америка“ , Бужаровска со „Тони“ се впушта во нова територија – создавање на лик што истовремено ќе ве фасцинира и одбива. Преку средовечниот Тони, некогашен рокер кој живее со мајка му и работи во државна институција, Бужаровска ни нуди длабока, но истовремено и сатирична анализа на машкоста, традицијата и општествените компромиси. „Тони е средовечен бивш рокер од Скопје, кој живее со мајка му и работи во државна институција. Во текот на пандемијата, ненамерно, но по своја вина, предизвикува неколку настани кои засекогаш го менуваат неговиот, а и животот на луѓето околу него. Ставајќи се себеси на прво место, Тони неприкосновено се држи за својата илузорна дефиниција за личната слобода“ - Издавачки центар ТРИ. Романот, кој според издавачот се чита „во еден здив“, веќе предизвика интерес поради својата способност да ги спои трагедијата и комедијата. „Со својот горчлив хумор и жив јазик, Бужаровска мајсторски ги преиспитува нашите колективни заблуди за слободата, односите и личниот интегритет,“ велат од ТРИ. На промоцијата, ќе имате можност да ја слушнете самата авторка во разговор со писателот Петар Андоновски и поетесата и уредничка Калиа Димитрова. Триото ќе нè води низ книжевните и емотивните слоеви на романот, а публиката може да очекува еднаква доза смеа и интроспекција.

На 30 ноември, сабота, со почеток во 20:00 часот, на малата сцена на НУЦК „Григор Прличев“ во Охрид, ќе се одржи настан кој ги спојува танцот и филмот. Под наслов „Лиминални простори – лиминални тела“, вечерта ќе понуди проекција на експериментален краток филм и изведба на современ танцов перформанс. Организиран од Здружението на уметници „Културен центар Медиа Артес“, настанот е дел од проектот „Сиот свет е сцена“, кој го истражува имерзивниот и партиципативен театар како алатка за соочување со општествени предизвици. Проекција на краткиот филм „ЛИМА“ (13 минути) Филмот „ЛИМА“, под режија на Батухан Ибрахим и кореографија на Ивана Балабанова, ја оживува историјата и трансформативниот потенцијал на напуштените модернистички простори во Охрид. Преку танц и визуелна уметност, филмот создава нов свет во кој минатото и носталгијата се претвораат во надеж. Екипа: Режија: Батухан Ибрахим Кореографија: Ивана Балабанова Директор на фотографија: Стефан Ѓорѓиевски Композиција: Алесандро Ола Костими: Ивана Балабанова, Снежана Чоловиќ, Маја Ѓуреска Танцов перформанс „Лиминално тело-2“ По проекцијата, публиката ќе може да ужива во танцовата изведба „Лиминално тело-2“. Делото, инспирирано од концептот на лиминалност, ги истражува состојбите на транзиција и трансформација во современиот живот. Ова е одраз на внатрешните борби и адаптациите во свет кој постојано се менува. Екипа: Кореографија: Ивана Балабанова Изведба: Тереза Лазарев, Стефани Шааршмит Музика: Алесандро Ола Сценографија: Мартин Манев Костими: Маја Ѓурчиноска и Антонија Гугинска Разговор со авторите По завршувањето на програмата, ќе следи разговор со авторите, кој ќе им овозможи на посетителите подобар увид во креативниот процес и можност да ги споделат своите впечатоци. Влез и резервации Влезот е бесплатен, но е потребна претходна резервација. Местото може да се резервира преку е-пошта на abandonedplaces.mk@gmail.com  или со порака на 070 250 500 . Поддржувачи и партнери Проектот е финансиски поддржан од Амбасадата на Швајцарија и Министерството за култура и туризам на Република Северна Македонија, со поддршка од партнерски организации, вклучувајќи ги „Културен центар Медиа Артес“, „Танц бункер“ и Zurich University of The Arts. *Автор на фотографиите: Ања Калин

Автор: Рози Перез; фотографии: Патрик Гукин; Сосема е оправдано да се запрашаме зошто Мајк Тајсон – познат и како „Железниот Мајк“, 58-годишниот четирикратен неприкосновен шампион во тешка категорија, филмска ѕвезда и татко на седум деца (без да го броиме полупознатиот бенгалски тигар) – излегува од пензија за повторно да влезе во рингот против јутјуберот кој стана боксер Џејк Пол овој петок. Кога минатиот месец актерката и фанатик за бокс Рози Перез разговараше телефонски со Тајсон пред големиот меч, и таа си го поставуваше истото прашање. „Оваа борба нема да го промени мојот живот, моите финансии или ништо друго“, изјави Тајсон. „Јас сум Мајк Тајсон. Сакам да го направам ова.“ Но, не се работи за его или за оставштина, додава тој. Се работи за забава (и исто така за душевниот мир што Тајсон го стекнал преку неколку длабоки искуства со пушење отров од жаба). „Имаш јутјубер со 70 милиони фанови,“ продолжи тој. „И јас сум најголемиот борец од почетокот на животот, па што прави тоа? Тоа прави експлозија од возбуда.“ Во тој дух, Netflix се погрижува борбата – која ќе се одржи на AT&T стадионот во Далас овој петок и ќе се пренесува глобално на пет различни јазици – да стигне до што е можно поголема публика. Три недели по почетокот на тренинзите, Тајсон се приклучи на Перез за еден сеопфатен разговор за неговиот живот и кариера, при што се зборуваше за сè – од смрт и психоделици до зависност од секс и техники на бокс. МАЈК ТАЈСОН: Што правиш, друже? РОЗИ ПЕРЕЗ: Здраво. Како си? ТАЈСОН:  Одлично, благодарам на прашањето. ПЕРЕЗ:  Како ти оди со тренинзите? ТАЈСОН:  Одлично ми оди. ПЕРЕЗ:  Колку време тренираш? ТАЈСОН:  Веќе три недели спарингувам. ПЕРЕЗ:  И спарингуваш со повисоки противници? ТАЈСОН:  Со секакви. Со високи, брзи, големи. ПЕРЕЗ:  Ќе ти го поставам прашањето што сите ми го поставуваат: зошто, за име божјо, го правиш ова? ТАЈСОН:  Не знам. Јас сум Мајк Тајсон. Сакам да го направам ова. Оваа борба нема да ми го промени животот или финансиите. Сакам да се тестирам себеси и да видам: „Можам ли навистина да го направам ова?“ ПЕРЕЗ:  Дали мислиш дека Џејк Пол има шанси против тебе? ТАЈСОН:  Ќе го победам. Не планирам да одам таму и да добијам ќотек, не. ПЕРЕЗ:  Морам да ти кажам дека ми се допаѓа што го правиш ова. Навистина ми се допаѓа. А со Џејк Пол, дали прво бевте пријатели пред да се одлучите на ова, или...? ТАЈСОН:  Работиме на ова веќе четири години. ПЕРЕЗ:  Вау, чија беше идејата? ТАЈСОН:  Моја. ПЕРЕЗ:  Дали се поколеба? Или рече: „Ајде да го направиме ова.“ ТАЈСОН:  На почетокот тој праша: „Навистина сакаш да го направиш ова?“ Му реков: „Да.“ Тој рече: „Добро, ајде ќе го правиме.“ Многу едноставно. ПЕРЕЗ:  Што мислиш за тоа што Јутјубер влегува во боксот? Има многу хејтери. ТАЈСОН:  Кога правиш нешто како што треба, секогаш ќе имаш хејтери. Ако немаш хејтери, немаш ништо. Мразењето носи повеќе пари од љубовта, тоа го забележав во мојата кариера. ПЕРЕЗ:  Точно. Кога тој почна да боксува, не бев сигурна дали е подготвен да се соочи со вистински противник. Луѓето го доживуваа тоа како хејтање. А јас реков: „Не, погледнете што направи за Аманда Серано и женскиот бокс. Не можете да го мразите човеков.“ ТАЈСОН:  Тој има повеќе обожаватели од шампионите. Повеќе обожаватели од сите освен од мене. ПЕРЕЗ:  Како мислиш дека ова ќе влијае на твојата оставштина? ТАЈСОН:  Што ми е гајле за мојата оставштина? Не знаев што е тоа сè додека луѓето не почнаа да се расфрлаат со тој збор наоколу.  Оставштината ми звучи како его. Ќе умрам наскоро. Кого го интересира што ќе мисли некој за мене кога ќе ме нема? Не зборуваме за Чарлс Менсон. Никој не се грижи за никого кога ќе исчезне. ПЕРЕЗ:  Чудна споредба, ама ќе ја прифатам. Како мислиш дека оваа борба ќе влијае на културата? Паметно е што ќе биде на Нетфликс, бидејќи не е со претплата за гледање.  Луѓето што веќе имаат Нетфликс се многу возбудени, а многу веројатно ќе се претплатат многумина само за оваа борба. ТАЈСОН:  Не го велам ова од егоцентрична перспектива. Само велам, имаш Јутјубер со 70 милиони обожаватели. Ниту еден шампион нема толку обожаватели. А јас сум најголемиот борец од почетокот на животот. Тоа прави експлозија од возбуда. А тоа е она што животот треба да биде: да направиш најголемо влијание пред да умреш. ПЕРЕЗ:  Те почитувам многу затоа што продолжуваш да одиш напред. Го живееш својот живот и правиш што сакаш, и успеваш во тоа. Многу борци се повлекуваат и продолжуваат со некој успех, но твојот успех е експлозивен. Кој момент во животот го смени тоа? ТАЈСОН:  Пред седум години пробав еден духовен лек наречен „жаба“. Земаш жаба, го извлекуваш нејзиниот сок, го ставаш на огледало додека не се стврдне. Потоа го триеш додека не стане како ситен песок и го пушиш. Потоа го среќаваш Бог. И тоа е она што Бог ми кажа да го правам. ПЕРЕЗ:  Што? Добро. ТАЈСОН:  Знам дека звучи чудно, но ако истражиш, луѓето ќе ти кажат за тоа. ПЕРЕЗ:  Имам пријатели што го пробале. Дали барем имаше шаман со тебе? ТАЈСОН:  Да, имав шаман. Го направив тоа повеќе од 80 пати. Веројатно 90 пати. ПЕРЕЗ:  Леле. Дали го имаше целото искуство со повраќање и губење свест? ТАЈСОН:  Да. Но повраќаш само ако јадеш пред тоа. ПЕРЕЗ:  И го виде Бог? ТАЈСОН:  Не, не го гледаш. Го чувствуваш. ПЕРЕЗ:  Какво беше чувството? ТАЈСОН:  О, човече. Дека сум ништо, но сум сè. ПЕРЕЗ:  Те исплаши ли тоа? Те мотивираше? ТАЈСОН:  Бев преплашен. Имав духовна смрт; умрев. Се соочив со смртта најблиску што можев. Но откако ќе го поминеш тој процес, сфаќаш дека умирањето е прекрасно. Како е можно смртта да е лоша, а животот прекрасен? Тоа е тотален парадокс. ПЕРЕЗ:  Тоа е исто како концептот во религијата. Да се родиш повторно значи да го оставиш стариот себе и да прифатиш нов живот. Мене би ме било страв да го направам тоа. ТАЈСОН:  Добро е да се плашиш затоа што сфаќаш дека нема од што да се плашиш. Тоа е суштината на жабата: да умреш со достоинство и без страв од смртта. П ЕРЕЗ:  Кога си во таа состојба, дали си свесен, во потсвеста или несвесен? ТАЈСОН:  Многу си свесен. ПЕРЕЗ:  Вау, тоа е длабоко. ТАЈСОН:  Па, првиот пат бев целосно совладан. Штом излегов, викав: „Каде е мојата сопруга? Каде е моето семејство?“ Но сега сум професионалец. Не можам да живеам без тоа. ПЕРЕЗ:  Дали Кики беше со тебе? ТАЈСОН:  Да. Подобро е да го правиш тоа кога некој што го сакаш е со тебе, заедно со шаманот. ПЕРЕЗ:  Дали таа се исплаши? ТАЈСОН:  Па, малку плачеше. Но и таа проба. Сè што ми помага мене, го давам на мојата сопруга, моите деца. Им го дадов на сите што ги сакам. Им ја дадов жабата. ПЕРЕЗ:  Дали мислиш дека треба да стане легално како форма на терапевтска медицина? ТАЈСОН:  Па, тие не сакаат тоа да биде легално, затоа што би имале сосема различна перспектива за животот. Сите можеби би почнале да се сакаат еден со друг. А тоа не го сакаме, нели? ПЕРЕЗ:  Затоа бев толку среќна кога ја направија марихуаната легална. Како што знаеш, доаѓам од екстремна сиромаштија и имав свои проблеми со менталното здравје. Одев на многу лекари, потрошив многу пари. И конечно, еден доктор ми рече: „Само пуши малку марихуана. До тој момент никогаш немав искусено да спијам цела ноќ. ТАЈСОН:  Што те прогонува? ПЕРЕЗ:  Спомените на физичкото насилство што го претрпев и некои од ужасните работи што сум ги направила на луѓето. Тоа ме плаши и ме инспирира. Кога почнав да го студирам Шаолин кунг-фу, тоа беше првпат некој да ми каже: „Потребен ти е твојот страв. Стравот ти е пријател. Мораш да научиш да одиш со него, да зборуваш со него, да го контролираш и да разбереш дека тој е твојата супермоќ.“ ТАЈСОН:  Тоа е нешто што го научив Рози. Стравот ти е пријател, но умот не ти е. Затоа мораш да го контролираш умот. Повеќето луѓе не го контролираат својот ум. Нивниот ум ги контролира нив. ПЕРЕЗ:  Кас Д’Амато зборуваше за контрола на умот со тебе, нели? Тоа беше неговата главна филозофија за победување. ТАЈСОН:  Апсолутно, да. Тој мислеше дека умот е 90% од успехот, а физичкото е само 10%. ПЕРЕЗ:  Гледано така, која е твојата ментална подготовка? Дали е истата сега кога си постар? ТАЈСОН:  Не мислам дека многу се променило. Само моето самооценување. Секој ден се гледам во огледало, и не секогаш е убаво. Како што велиш, станува збор за работи што ми се случиле и работи што сум ги направил на луѓето. Види, не можам да контролирам што луѓето ми прават мене. Но требаше да можам да контролирам што сум им правел на луѓето. Требаше да го знам болката што ја чувствував кога луѓето тоа ми го правеа. ПЕРЕЗ:  Дали мислиш дека јавноста продолжи понатаму? Дали мислиш дека тие го гледаат тоа што јас го гледам: Мајк 2.0? ТАЈСОН:  Не е моја работа како луѓето ме гледаат. Важно е како јас се гледам себеси. Тие може да мислат дека сум луд, типот од затвор, оној што не му е грижа и едноставно кажува што ќе му падне на памет без филтер. Ако веруваат дека сум типот што се обидува да си го среди животот, тоа е исто така супер. Но тоа не е многу важно. Важно е само што чувствувам и што верувам за себе. ПЕРЕЗ:  Кога си во тој состојба, дали си свесен, потсвесен или несвесен? ТАЈСОН:  Си многу свесен. ПЕРЕЗ:  Вау, тоа е тешко. ТАЈСОН:  Па, првиот пат бев потполно потресен. Штом излегов, викав: „Каде е мојата сопруга? Каде е моето семејство?“ Но сега сум професионалец. Не можам да живеам без тоа. ПЕРЕЗ:  Дали Кики беше со тебе? ТАЈСОН:  Да. Подобро е да го направиш тоа кога некој што го сакаш е со тебе, како и шаманот. ПЕРЕЗ:  Дали таа се исплаши? ТАЈСОН:  Па, плачеше малку. Но и таа го проба. Сè што ми помага мене, го давам на мојата сопруга, на моите деца. Им го дадов на сите што ги сакам. Им го дадов крастевецот (жаба-та). ПЕРЕЗ:  Дали мислиш дека треба да стане легално како форма на терапевтска медицина? ТАЈСОН:  Па, тие не сакаат тоа да биде легално бидејќи би имале сосема поинаква перспектива за животот. Можеби сите би почнале да се сакаат меѓусебно. А ние тоа не го сакаме, нели? ПЕРЕЗ:  Затоа бев толку среќна кога ја легализираа марихуаната. Како што знаеш, потекнувам од крајна сиромаштија и имав свои проблеми со менталното здравје. Одев кај различни лекари, трошев многу пари. И на крај, еден лекар ми рече: „Само пуши марихуана. Треба да се релаксираш и да го отвориш умот.“ Се вратив дома, ја запалив и само се отпуштив. Никогаш во животот не сум имала целосно проспиена ноќ до тој момент. ТАЈСОН:  Што те прогонува? ПЕРЕЗ:  Сеќавањата на физичкото насилство што го претрпев и некои од ужасните работи што ги направив на луѓето. Тоа ме плаши и ме инспирира. Кога почнав да студирам Шаолин кунг фу, за првпат некој ми рече: „Ти треба твојот страв. Стравот ти е пријател. Мораш да научиш да одиш со него, да зборуваш со него, да го контролираш и да разбереш дека тој е твојата супермоќ.“ ТАЈСОН:  Мене ми го научија ова, Рози. Стравот ти е пријател, но умот не е, па мораш да го контролираш умот. Повеќето луѓе не го контролираат својот ум. Нивниот ум ги контролира нив. ПЕРЕЗ:  Кас Д’Амато зборуваше со тебе за контрола на умот, нели? Тоа беше неговата главна филозофија за победување. ТАЈСОН:  100 проценти, да. Тој мислеше дека умот е 90% од успехот, а физичкото е само 10%. ПЕРЕЗ:  Со оглед на тоа, која е твојата ментална подготовка? Дали е сè уште иста сега кога си постар? ТАЈСОН:  Не мислам дека многу се променило. Само мојата самоевалуација. Секој ден се гледам во огледало, и тоа не е секогаш убава глетка. Како што велиш, тоа е за работите што ми се случиле и работите што сум им ги направил на луѓето. Гледаш, не можам да контролирам што луѓето ми прават мене. Но, требаше да можам да ги контролирам работите што сум им ги направил на другите. Требаше да знам каква болка чувствувам кога луѓето тоа го прават на мене. ПЕРЕЗ : Од самиот почеток секогаш те бранев. Им велев на луѓето: „Тоа е еден смешен тип.“ ТАЈСОН : Навистина? И мојата сопруга ми го вели тоа. ПЕРЕЗ : Ти си ужасно смешен. Се сеќаваш ли на тој пат? Тоа беше на борбата на Деонте Вајлдер во Барклејс Центар. Ти беше таму со Кики, а ние седевме до тебе. ТАЈСОН : Актерот. Добар актер е. Го видов на телевизија пред некој ден. ПЕРЕЗ : Да, Оскар Ајзак. Ме виде и рече: „Сакам да го запознаам Мајк Тајсон.“ Па доаѓам кај тебе, а ти велиш: „Не знам кој е.“ Тогаш ти реков: „Мајк, ова е Оскар Ајзак. Тој етвој голем фан.“ И ти одговори: „Океј.“ Настана чудна тишина, па јас продолжив: „Мајк, тој е огромен фан.“ А ти рече: „Океј, добро,“ и кимна со главата. Тогаш реков: „Мајк, аман бе!?“ а ти одговори: „Што? Што сакаш да направам? Да спијам со него?“ О, Боже, сите пукнавме од смеење. Оскар Ајзак веднаш си замина од таму. ТАЈСОН : Ми се допаѓа. Добар човек е. Само е срамежлив. Што те прави среќна деновиве? ПЕРЕЗ : Стабилност, љубов, мојот сопруг. ТАЈСОН : Тоа звучи прекрасно. ПЕРЕЗ : Научив како да ја елиминирам токсичната енергија од луѓето, Мајк. Јас сум човек што сака да биде дома. Доживеав премногу возбуда кога бев млада. ТАЈСОН : Да, доволно ни беше. Верувај, 90 проценти од популацијата нема да може да нè стигне. ПЕРЕЗ : Само сакам да се релаксирам со мојот сопруг, моите две мачки, сестра ми и мојот луд братучед Сиксто, да запалам џоинт и да ги гледам борбите. Тоа ме прави среќна, да бидам искрена. ТАЈСОН : Се бореше многу за својот мир. ПЕРЕЗ : Да, не можам да се носам со хаос. Каде се запознавте ти и твојата сопруга? ТАЈСОН : Го гризнaв увото на Евандер [Холифилд], па не можев да се борам никаде во светот. Бев забранет во целата држава. Добив можност да се борам во Филаделфија, и така ја запознав. Таа живееше во Филаделфија, а нејзиниот татко имаше политички врски, па ми помогнаа да можам да влезам во борба. Со мене беше мојот тигар, сè уште беше младенче. Сите доаѓаа во мојата соба да си играат со тигарот, и таа исто така дојде. Сакаше да го допре тигарот, и кога го допрев и јас, се погледнавме во очи и сите знаевме дека нешто ќе се случи. Бум, еве 15 години сме во брак. ПЕРЕЗ : Ова прашање одамна сакам да ти го поставам – што, по ѓаволите, те натера да си земеш тигар? ТАЈСОН : Слушај, во затвор сум. Одлежувам казна, ама наскоро ќе излезам. Разговарам со еден човек, тој ми е дилер за автомобили. Ми вели: „Замисли се во тоа Ферари со тигар на седиштето до тебе.“ Му реков: „Да, договори го тоа. Сакам тигар.“ Стигнаа три младенчиња тигри, и ние ги одгледавме. Ама живееја во мојата куќа. Не се мачки за надвор. Ќе дојдеш во мојата куќа, имам тигар од 200 кила што се дружи со мене. ПЕРЕЗ : Ама сепак се диви животни. Никогаш немаше инцидент? ТАЈСОН : Со некој друг, не со мене. Му откинаа рака на некој човек, ама тој не го познаваше тигарот. Јас никогаш немав проблем. Секогаш велат ова за дивите животни: „Можеш да ги тренираш, ама не можеш да ги припитомиш.“ Мојата мачка беше припитомена. Каде и да одев, мачката беше со мене. Ја тренирав како куче. ПЕРЕЗ : А еден од твоите тигри беше дел од филмот Мамурлакот , нели? ТАЈСОН : Не, тоа не беше мојата мачка. Тоа беше мачка на некој друг. ПЕРЕЗ : Добро е да се знае. Сакам вакви интересни куриозитети. Мојата пријателка Марси Лироф ми кажа нешто. Таа беше филмски продуцент, а сега е координатор за интимни сцени— ТАЈСОН : Тоа е одлично. Повеќето луѓе во светот не можат да се носат со интимноста. ПЕРЕЗ : Точно. Па, таа ми рече дека по Мамурлакот , тату артистите го тужеле продукциското студио затоа што не ја лиценцирале оригиналната уметност, и уметникот добил многу пари. ТАЈСОН : Бог нека ги благослови. Се надевам дека ќе заработат уште повеќе.   ТАЈСОН:  Знаеш, животот е навистина еден вид борба. Не станува збор за тоа како го започнуваш, туку како го завршуваш. И треба да се бориш до крајот, но не со другите. Треба да се бориш со себе – со твоите стравови, твоите несигурности, твоите грешки. На крајот, тоа е тоа што те прави победник. ПЕРЕЗ:  Се прашувам дали се чувствуваш ослободено сега. Ослободен од товарот на славата, од притисокот што доаѓаше со тоа. ТАЈСОН:  Апсолутно. Мојата слава беше мој најголем непријател. Сите мислеа дека ја сакам, но јас ја мразев. Тоа беше златен кафез. Ми го одзеде мојот живот. Ме натера да бидам нешто што не сум. ПЕРЕЗ:  Сега изгледаш како човек што го нашол својот мир. ТАЈСОН:  Да, но мирот доаѓа со цена. Мораш да ја признаеш својата болка, да ја прифатиш и да ја надминеш. Не можеш да се скриеш од себе. Тоа е илузија. ПЕРЕЗ:  И последно прашање – што би рекол на Мајк од 20 години, ако сега можеш да му се обратиш? ТАЈСОН:  Би му рекол: „Олабави, човеку. Не мораш да бидеш сè и на сите. Биди добар со себе и прости си.“ ПЕРЕЗ:  Благодарам, Мајк. Твојата приказна е инспиративна, и чест ми е што ја слушнав од тебе. ТАЈСОН:  Благодарам, Рози. И ти имаш прекрасна приказна. Продолжи да ја споделуваш со светот. ПЕРЕЗ : Крис Рок сакаше да те прашам: дали планираш да го нокаутираш Џејк Пол? ТАЈСОН : Гледај, јас сум во борба. Се бранам. Тој ќе се обиде да ме повреди, па и јас морам да се обидам да го повредам него. ПЕРЕЗ : Луѓето треба да знаат дека борбите не се нешто со кое можеш да си играш. ТАЈСОН : Не. Кога ќе го потпишеш првиот професионален договор, сите знаеме дека постои можност да умреш за време на тренинг или во борба. Тоа не е напишано, но го знаеме. ПЕРЕЗ : Кога започна твојата љубов кон UFC? ТАЈСОН : Од првата борба. Танк Абот и тие момци. ПЕРЕЗ : Кога сè уште се викаше мешани боречки вештини? ТАЈСОН : Да, кога се бореа до крај. Користеа лактови. На почеток мислев: „Ова е лажно, не е вистинско.“ А потоа станав голем фан. ПЕРЕЗ : Светот не знаеше колку сум фанатичен обажавател на боксот. Се криев, бидејќи кога ќе спомнев, луѓето велеа: „Како можеш да поддржуваш варварски спорт?“ ТАЈСОН : Не, тоа е слатка наука. ПЕРЕЗ : Точно. Тоа е фасцинантно. Кога си во борба, имаш милисекунди за реакција. ТАЈСОН : Да, дали веруваш дека една секунда е пребавна во боксот? Тоа е како да гледаш во забавена снимка. ПЕРЕЗ : Некои луѓе не ги сакаат кубанските борци бидејќи велат дека се борат премногу технички, но јас мислам дека тоа е неверојатно. ТАЈСОН : Не велам дека сум најдобриот техничар, но сум највозбудливиот борец во светот. Затоа сите доаѓаат да ме гледаат. Сè е за тоа да ги наполниш седиштата. Можеш да бидеш како Артуро Гати, кој немаше многу победи. Но секогаш кога се бореше, заработуваше повеќе пари бидејќи сите доаѓаа да го гледаат. ПЕРЕЗ : Како Диего Коралес. ТАЈСОН : О, и тој беше добар. Беше многу возбудлив борец. Тоа е она што овој млад човек, Џејк Пол, го прави. Тој прави шоу. Боксот е дел забавa, дел духовност. Кога се бориш, се бориш со својот дух, својата волја, својата одлучност. Твојата вештина не е доволна сама по себе. ПЕРЕЗ : Па, Џејк Пол е многу паметен бизнисмен. Го видов по борбата на Аманда Серано и Кејти Тејлор. Морам да ти кажам, плачев. Само неколку борби ме натерале да плачам. Плачев на таа борба бидејќи толку многу сакав Серано да победи. Го видов Џејк Пол и целата моја перцепција за него се смени за миг. Имаше солзи во очите, Мајк. Реков: „О, Боже, тој навистина го сака овој спорт.“ И се ракувавме. ТАЈСОН : Слушај, тоа е името на играта. Никогаш не се вљубувај во борец. И мене ми се случи. Се вљубуваме во борецот, а потоа стануваме идиоти. ПЕРЕЗ : Па, јас бев идиот за Марвин Хаглер кога се бореше со [Шугар Реј] Леонард. Но, пред церемонијата во Куќата на славните за бокс, мојот сопруг и јас се дружевме со Леонард. Го прашав: „Дали ти недостасува?“ А тој рече: „Ми недостасуваше и тоа ми направи проблеми.“ ТАЈСОН : Навистина прави проблеми. Можам ли да ти го објаснам тоа? Го бараме истиот природен адреналин. Го бараме во кокаин, во алкохол, во секс. Не можеме да го најдеме и потоа завршуваме уништувајќи се себеси. Мораш да го вратиш преку љубовта кон семејството, преземањето одговорност и учењето од своите грешки. Тоа е најблиску што можеш да стигнеш. Го бркаш тој адреналин и тоа ќе те вовлече во многу проблеми. ПЕРЕЗ : Дали помина низ таков период? ТАЈСОН : О, апсолутно. Сум бил низ рехабилитации, сум бил во затвор. ПЕРЕЗ : Што? Си бил во рехабилитација? ТАЈСОН : Да, мајко мила. Сум бил во околу 10 или 12 од нив. Јас сум специјалист за рецидиви. Не сакам да кажувам имиња, но сите овие познати пријатели што ги имам, ги запознав во рехабилитација. Затоа сме толку блиски. Се забавувавме, морам да ти кажам. Се забавувавме многу. ПЕРЕЗ : Те загрижува ли тоа што велат дека Џејк Пол има сила за нокаут? ТАЈСОН : Па, слушај. Треба да може да ме погоди за да ме нокаутира. А тоа ќе биде тешко. ПЕРЕЗ : О, Боже. Го обожавам тоа. ТАЈСОН : Дозволи да ти објаснам нешто во врска со тоа прашање, Рози. Знаеш ли дека сум добивал удари од животни? Сум добивал удари од монструми. Тој не може да удира посилно од никој со кој сум се борел досега. Не планирам да примам удари, но тој не може да удира посилно од било кој од моите противници. ПЕРЕЗ : Ако можеше да се вратиш во времето, дали постои некој борец со кој би сакал да се бориш? ТАЈСОН : Апсолутно. ПЕРЕЗ : Кој е тој? ТАЈСОН : Јас. ПЕРЕЗ : Ти? ТАЈСОН : Да, би сакал да се борам против себе. ПЕРЕЗ : И кој мислиш дека би победил: младиот Мајк Тајсон или постариот Мајк Тајсон? ТАЈСОН : Па, тоа никогаш нема да го дознаеме. Но би сакал да се видам себеси во врвна форма, борејќи се против себеси во врвна форма. ПЕРЕЗ : Каква публика мислиш дека ќе дојде на твојата борба против Џејк Пол? ТАЈСОН : Најдобрата публика што светот некогаш ја видел. ПЕРЕЗ : Според мене, ти си главниот настан таа вечер. Ако тој не се бореше против тебе, ова немаше да биде толку епски настан. Мислам дека луѓето купуваат карти за да го видат Мајк Тајсон во рингот, и тоа не е непочитување кон Џејк Пол. ТАЈСОН : Не, го разбирам тоа. И тој го разбира тоа. Затоа го правиме ова. ПЕРЕЗ : Мислам дека демографијата ќе биде многу широка. ТАЈСОН : Тоа е интересно. Има деца родени 15 години откако се пензионирав, кои знаат кој сум. И многу сум благодарен за тоа. Еднаш, отидов во училиште да разговарам со деца, и кога влегов во просторијата, директорот пушташе филм со мои борби. Бидејќи тие не ме познаваа како борец, ме знаеја како актер. Па влегов и реков: „Не, јас сум борец. И ова го правев.“ И едно дете рече: „Мислам дека мојот дедо ми кажа за тебе.“ Беше понижувачки момент. ПЕРЕЗ : Отсекогаш сакав да ти го кажам ова. Твојата борба против Бастер Даглас беше една од ретките борби на кои плачев. ТАЈСОН : Навистина? Тоа ми значи многу. ПЕРЕЗ : Мајк, не. Не плачев од сожалување, плачев од олеснување. Кога рече: „Не сакам повеќе да го правам ова,“ си помислив: „Мајк сака да го живее животот. Мајк сака да продолжи. Мајк сака да види што ќе му донесе универзумот следно.“ Мислев дека требаше многу сила за да го признаеш тоа. ТАЈСОН : Рози, слушај. Тоа не е сила, туку погледни од каде доаѓам. Јас и моето семејство живеевме во напуштени згради. Јас победив. ПЕРЕЗ : Тоа е она што го мислам, бидејќи има многу луѓе во забавната индустрија кои само продолжуваат и продолжуваат, врска по врска која пропаѓа, а не сфаќаат што значи вистинска победа. ТАЈСОН : Победа е да не се вратиш во затвор. Победа е да не ја изневеруваш сопругата. Тоа за мене е победа. ПЕРЕЗ : Знаеш ли дека мојот татко беше неверник? ТАЈСОН : Неверниците се во ред затоа што можат да работат на себе. Но повеќето луѓе се плашат да работат на себе. На крајот на играта, неверникот чувствува дека сака да се убие, затоа што изгубил сè што сакал, а не ни знае зошто. Не знае ни зошто сака да биде со таа жена. Само е болен. ПЕРЕЗ : Го прашав татко ми за тоа. Ми рече истото. Го прашав: „Тато, зошто изневеруваш?“ А тој одговори: „Не знам. Ги сакам жените.“ И изгледаше толку тажен. Почна да плаче. ТАЈСОН : Не, не. Тој не ги сака жените. Тој има зависност од љубов и секс како сите други. Ние го даваме сексот, но не го сакаме сексот. Ние сакаме интимност. Ова нема никаква врска со сексот. ПЕРЕЗ : Знам дека не е сè само поради жабата... ТАЈСОН : Не, мораше многу да работам. Жабата помогна огромно. Мојот тренер за трезвеност, кој ме одржа трезен, му ја дадов и нему жабата. Го смени својот живот. ПЕРЕЗ : Која е најважната животна лекција што ти ја понуди боксерскиот ринг? ТАЈСОН : Дека речиси сите со кои почнуваш, нема да бидат со тебе до крајот. Сите кои ти помагаат не ти се пријатели, а сите кои се борат против тебе не ти се непријатели. ПЕРЕЗ : Знам дека ни се ближи крајот на времето, но само сакам да ти кажам дека те сакам. Возбудена сум да те гледам повторно во рингот. ТАЈСОН : Многу ти благодарам. Нема да те разочарам. ПЕРЕЗ : Знам дека нема. И двајцата успеавме да преживееме. ТАЈСОН : Еј, животот не е завршен уште. Сè уште се бориме. Ќе успееме да излеземе само на денот на нашата смрт. Нема причина што сега сум тука и зборувам со тебе. Сите мои пријатели се мртви. Починаа од предозирање, имаа СИДА. Јас и еден мој пријател бевме со истата девојка во исто време, и двајцата умреа од СИДА. Јас не добив СИДА. Без заштита, исто така. ПЕРЕЗ : Тоа е лудо. Имаш дух кој те штити. ТАЈСОН : Амин. Нешто е, сестро.

Културно-информативниот центар – Скопје (КИЦ) го најавува Европскиот месец на креативноста, тридневен настан исполнет со уметнички изложби и креативни работилници кои ја истакнуваат младешката енергија и талент. Настаните ќе се одржат од 26 до 28 ноември 2024 година и се дел од европскиот проект CreArt, финансиски поддржан од Град Скопје. Во рамките на програмата, публиката ќе има можност да ужива во изложбата „Нови генерации“ , каде учениците од сликарскиот и вајарскиот оддел на ДСУЛУД „Лазар Личеноски“ ќе се претстават со скулптури, мозаици и цртежи. Изложбата ќе биде отворена на 26 ноември во 20:00 часот во Продажниот ликовен салон на КИЦ и ќе трае до 13 декември. Програмата продолжува со музичка едукативна работилница , модерирана од пијанистката проф. м-р Даница Стојанова, каде млади пијанисти и професори од ДМБУЦ „Илија Николовски-Луј“ и ФМУ – Скопје ќе ги споделат своите знаења. Работилницата е закажана за 27 ноември во 12:00 часот во Салон 19,19 на КИЦ . Последниот ден ќе се одржи ликовна креативна работилница , предводена од проф. Дејан Иванов-Маргуш, со учениците од четврта година сликарска насока на ДСУЛУД „Лазар Личеноски“. Настанот е закажан з а 28 ноември во 11:00 часот , повторно во Продажниот ликовен салон на КИЦ.