Резултати од пребарување

независна релевантна култура

Околу полноќ интернетот на македонски се раздвижи во гнев кој не можеше да се разлачи и разбере од каде доаѓа. Торино. Скандалот е тест за сериозноста на македонската држава. Прогонете ја! Запалете ја вештерката! Се́ упатуваше на тоа дека се случил некој дипломатски скандал од размери кои не сме ги виделе во разноликата млада македонска историја. Но не. Нешто се случило на Евровизија. Што се случило? Девојката го запалила знамето на сцена? Го прекинала настапот и прогласила дека Македонија е Грција? Што?! Се откажав во залудното фаќање на конците на социјалните мрежи(хаштазите имаат своја функција луѓе!) и побарав сама: македонија евровизија торино знаме. Излезе видео, на кое македонската претставничка, Андреа, дотерана, нашминкана, стои пред група фотографи, кои стандардно довикуваат инструкции за да ја фатат сликата која ја посакуваат. Таа е пргава и млада, се смее, замавнува со знаменцето, прави чекор напред наведната за да излезе од кадар, и го лизнува по земјата и продолжува со позирањето. НАВИСТИНА ДЕЧКИ?! НАВИСТИНА ОВА БЕШЕ ТРИГЕРОТ ЗА ТОЛКУ МНОГУ ПРАВЕДНИЧКИ ГНЕВ? Следното утро и попладне, реакциите не само што не стивнуваат, туку се засилени и земаат чудни текови. Првично се надевав дека Андреа ќе биде заштитена од коментарите затоа што има прилично голема задача деновиве, но очигледно е закачена на тапет и никој не е помилуван и со тоа Евровизија станува најнеблагодарната работа за која кревката македонска музичка сцена може да се надева. Таа дала видео со извинување. Обвинителството дало изјава. МРТВ размислува да ја повлече. И помеѓу сите овие наслови се́ посилен е сентиментот на огорченост од друг тип. Ние сме клети. Ние сме болни. Ние сме комплицирани и не заслужуваме ништо добро. Само ние можеме да изреагираме толку екстремно на толку недолжен гест. Но имам добра вест и лоша вест. Нашето однесување не е никако надвор од некој поопшт стандард. Лошата вест – само ние мислиме дека имаме лоша среќа да бидеме проколнати во секој чекор, секој одраз и лице на нашите животи, всушност ова не може да биде држава, туку е вукојебина! Тажно е што оваа кратка кансел приказна, се одвива со разврската на една од најголемите и значајните приказни од тој жанр во позадината: Џони Деп, еден од најголемите глумци последниве 30на години, беше сосема откажан откако неговата млада сопруга излезе во Вол Стрит Џурнал со напис каде го обвинуваше за семејно насилство. Во моментов оди судењето каде тој за тужи за клевета, во кое ја вадат утробата на лешот на нивниот брак во болни детали. Во овој момент културата на откажување доаѓа до некој тип антиклимакс, во кој се повикува на малку поодмерени реакции доколку некој е ставен на тапет на срамот. Можеби не е се́ така како што се чини? Но доколку ви се чини дека семејното насилство е неспоредливо со прашања на националниот идентитет, или – со евровизија , од друга страна – не е секогаш толку екстремно. Некогаш има исто толку недолжни случки кои го провоцираат гневот на (интернет) масата. Снимка од Аријана Гранде од безбедносна камера на слаткарница. Стои со дечко и́, и чека нешто, излегува вработената и им покажува огромни крофни. Аријана запрепастено ги гледа, и вели „ја мрзам Америка.. ја мрзам Америка!“ .. Мишел Обама коментира „За прв пат сум горда на мојата земја„ – откако нејзиниот сопруг е избран за претседател. Актерот Џуси Смолет е обвинет дека исценирал лажен расистички и хомофобичен напад за да може да се нарече себе си „Јас сум геј Тупак„ ... Кевин Харт е откажан од водителската улога на Оскарите затоа што во 2009та на Твитер напишал дека не би сакал син му да биде геј. Листата е навистина долга, исцрпна и апсурдна на моменти, и се чини дека и овде ја спознавме потентноста на социјалните мрежи, и со тоа на гласот кој го проектираме таму. И со тоа културата на откажување е во полн ефект. Како ќе си играме со таа играчка? Иако е веќе во залез во оваа досегашна или тековна форма, или барем има озбилно преиспитување, во исто време кога кај нас доаѓа на голема врата, би било корисно да ги научиме лекциите, и да ги прескокнеме моментите од кои можеби би се срамеле некогаш во иднината, понесени од моментот. Терминот кансел станал синоним за раскинување, преку релативно непозната песна од 80те„Твојата љубов е откажана“, која се појави на албумот на Шик од 1981 година, таа не била хит, но, метафората што ја измислил Роџерс - идејата за „откажување“ на личност поради неприфатливо однесување- си зема засебен живот Watchin’ the late show I made up my mind, oh A love that is free like a love should be Fallin’ behind, oh Don’t you see you are the one I couldn’t have begun No, your love is cancelled Има многу дебати за тоа што е тоа и што значи, вклучително и дали тоа е начин да се повикаат на одговорност луѓето, или тактика неправедно да се казнуваат луѓето, или мешавина од двете. Да се ​​каже „кансел култура“, значи веќе да се изрази гледна точка, имплицитно негативна. Иако културата на откажување не е движење - таа нема ниту лидери, ниту членство, а оние кои учествуваат во него го прават тоа непредвидливо, можеби само еднаш, и не споделуваат кохерентна идеологија - таа упорно се припишува на екстремите на политичката левица на Запад, но во Македонија, се чини дека се вдоми во катчињата на конзервативниот дух... Но обично тоа е симптом на Woke-ness, првично изведен, а потоа пренаменет од црниот народен јазик во „woke“, кој повикува на дух на будност за да се види светот каков што навистина е. (Експерименталниот романсиер Вилијам Мелвин Кели можеби беше првиот што го воведе „woke“ во мејнстримот како придавка, во неговиот есеј од 1962 година за црниот идиом, „ If you're woke you dig it“ , во кој забележа како се менуваат зборовите со бојата на луѓето што ги користат). Њу Јорк Тајмс забележува во текстот „Долгата и измачена историја на кансел културата„ : „ Културата на откажување не постои затоа што отсекогаш постоела, во гласини, шепоти и кампањи за оцрнување, а цензурата и одмаздата се многу полоши кога се спонзорирани или премолчени од државата, како со затворањето и судски пресуди во „кенгурски судови„ на оние кои практикуваат слобода на говорот во време на тоталитаризам, или ставање на црна листа и забрана за вработување на осомничени комунисти во Соединетите Држави во 1940-тите и 1950-тите, заеднички напор помеѓу Комитетот за неамерикански активности на Претставничкиот дом и приватниот сектор кој сака да го задоволи. Брзината, отсуството на вештина и релативната анонимност на социјалните мрежи не создадоа радикално нов вид на малтретирање; тие само олеснуваат и влошуваат еден стар вид. А некои би рекле дека тоа воопшто не е малтретирање, туку спротивното: средство за борба против навредливото однесување и експлоатација на моќта и неопходен коректив на неуспехот на државата да ги заштити своите граѓани.„ Кога ги читаме коментарите насочени кон Андреа, од типот повикувања за силување, како би станала „вистинска жена„ – не можете да не посакувате, тој бренд на будност, да го одомаќиниме и овде, баш така – како коректив на шокантно однесување. Но за да си го послушам сопствениот совет – можеби со таа играчка треба внимателно да си играме, затоа што најчесто, ситуацијата преминува од играчка во – плачка. Која форма, кој систем е идеален во кој ќе се оддржува однесувањето на луѓето во посакувана смисла за нормалност, го немам тој одговор. Но знам, дека доаѓање до тие одговори, и до општество кое повеќето не само што го толерираат туку и слават – е процес. И што е уште побитно: е возможно.

независна релевантна култура

Минатиот викенд беше Гластонбери 2023 и беше преполн со масивни моменти до точка до пукање на шавовите: Елтон ни́ даде збогување што ќе се памети, Манкис беа шоуто на нивната вечер… но по ред… Фу Фајтерс и Дејв Грол едноставно не можат да се воздржат а да не свират „ Ебено знаевте дека бевме ние, цело ова време “ - се зезаше Дејв Грол (Dave Grohl) пред преполната публика на Пирамид сцената. Можеби, но тоа не беше причина да не експлодираа во славење кога иденитетот на мистериозниот бенд The Churnups конечно беше откриен. Иако имаа само едночасовен сет, некако успеаа да го направат шоуто еден од нивните највпечатливи изведби во скоро сеќавање. Не само што испорачаа жестоки изведби на милениците на фановите ‘ All My Life’ и ‘ The Pretender’ , но исто така совршено го избаласираа со сентиментални моменти бидејќи ова беше првиот целосен настап во Велика Британија откако почина нивниот тапанар Тејлор Хокингс (Taylor Hawkins). Грол настапуваше и со Pretenders и Guns N’Roses на нивните сетови. Arctic Monkeys ја направија журката „ Манкис се назад на фармата. Уау! “ Навистина беше чудо. Само неколку денови пред нивниот настап - во петок вечерта, нивниот фронтмен Алекс Тарнер (Alex Turner) се бореше со акутен ларингитис и имаше откажано концерт во Даблин. Најдобрите настапи на хедлајнерите обично се оптоварени со грижа, има доста непознаници за многу работи, и дури кога нивната сцена беше комплетно поставена во петокот сабајле уште имаше еден голем знак прашалник дали ќе се појават. Дејв Грол мирисаше крв… Нивниот сет беше соодветно смел и без начин да се знае што следи; тие отворија со мрачната рок балада ‘ Sculptures of Anything Goes’ на ‘The Car’, и харизмата на Тарнер ги збуни новајлиите, вклучувајќи го „рацете у вис“ моментот за време на ‘Pretty Visitors’ . Социјалните медиуми беа поделени околу вокалното темпо на Тарнер (точно - беше бавно) и сличностите на шоуто со нивната скорешна британска стадиумска турнеја. Но кога удрија класиците ‘R U Mine? ’и ‘ Do I Wanna Know? ’ тоа стави капак- ние не посведочивме многу цмиздрење од екипата во публика на Пирамид сцената. The Chemical Brothers и понатаму се Гласто кралеви. Кемс на Гласто функционира. Тие се толку вкоренети во историјата на фестивалот и во неговата еволуција на денс музиката, што да се видат во било кој облик таму е посебно. Веќе Other Stage heroes, Ed Simons и Tom Rowlands требаа да настапуваат во Аркадија во 2022 пред Ед да фати Ковид и се повлекоа. Премотај до 2023 и браќата дојдоа со жесток диџеј сет на врв на уште пожесток пајак. Нивното диџејство делуваше бепсрекорно како настапите во живо, обоени со асид, Ед танцуваше додека Том миксаше и вклучуваше семплови и писоци од старт до крај. Новите траки од албумот ‘No Reason’ и ‘All Of A Sudden’ добија шанса да се загреат на големата платформа додека ремиксите на нивните класици ‘Hey Boy, Hey Girl’ и надразнувањето со ‘Star Guitar’ направи екипата што ги прескокна Манкис скроз да се напали. Долго да живеат Кемс; назад на Пирамидата? Не се кладете против тоа… Manic Street Preachers изградија бајпас право во нашите срца Со оглед на тоа дека басистот Ники Вајр еднаш не многу вкусно се зезаше дека некој треба да „изгради бајпас до неговиот шупак“ кога настапуваа по прв пат во 1994, тие сигурно сакаат да се враќаат назад. Седмиот настап на поранешните Пирамид хедлајнери, го одбележа нивното шармирање до недоглед на публиката во рано навечер во сабота на Другата Сцена со класици и чудно - од таман за лето фестивалската химна ‘A Design For Life’ до лигавата панк изведба на You Love Us, европскиот арт рок на ‘Walk Me To The Bridge’, три ретко изведувани извадоци од пост панк ремек-делото на ‘The Holy Bible’ и изненадувачка изведба на раскошно озбилната 1985 од ‘Lifeblood’ - се́ што требаше да направат е да уфрлат неколку импресивни дуети од The Anchoress - и го победија денот. Lana доцнеше но беше и брилијантна Деновите кои следеа после саботниот хедлајн термин на Lana Del Rey на „Другата сцена“ нејзината возвишена изведба беше нарушена околу дискурсот околу фактот дека доцнеше пола час, и како резултат нејзиниот сет беше пократок. Но за фановите да се биде малку алјкав и недопирлива секогаш бил дел од привлечноста на Дел Реј; објаснувајќи го нејзиното доцнење, таа едноставно рече дека нејзината „коса бара многу време“. Збунувачки и фрустрирачки во еднаква мерка, делуваше како потег на моќ. Но види, никогаш немаше да биде лесно! Ние зборуваме за артист кој, во нејзината децениска кариера никогаш немала турнеја во Велика Британија. Излегувајќи надвор од нејзината контролирана јавна персона, настапот на Дел Реј беше освежувачки хуман: таа пушеше на сцена, се смееше, го заборави текстот на ‘Blue Jeans’ и сподели неверојатна интимност со публиката. Откако нејзиниот микрофон беше исклучен после полноќ таа истрча до барикадите да ја испее ‘Video Games’ акапела разбирајќи дека тоа е она што треба да го направи за фановите за кои оваа песна е се́. Фактот дека овогодинешните доминантно машки хедлајнери доживеа доста критика, но всушност женските имиња кои се во подем вистински оставија печат - со Lizzo, Nova Twins, The Last Dinner Party, Billy Nomates, CMAT, Maggie Rogers, Carly Rae Jepsen, Weyes Blood, и Becky Hill сите од нив помеѓу најзборуваните настапи од викендот. Веќе има два женски хедлајнери закажани за 2024 и фер е да се очекува дека женските имиња ќе растат во годините кои доаѓаат. Како што Texas иконата Sharleen Spiteri и́ кажа на публиката на Pyramid Stage организаторот Emily Eavis е “масивен поддржувач” на женските таленти „не за да штиклира ебена ставка туку зошто верува дека сме ебено фантастични“ Yusuf/Cat Stevens беше извонредна легенда The Legends терминот на Гластонбери често е исто толку извикан како и оној на хедлајнерот и понудата оваа година беше како навистина голема гушка, која беше пречекана со одобрување од целата Пирамид сцена. Сетот на Yusuf/Cat Stevens’ беше едноставно прекрасен, смирувачки, сензационален час со неговите најомилени песни. George Harrison мешавината во која беше и ‘Here Comes The Sun’ беше асален Гластонбери потег но најдобрите моменти дојдода кога и́ се обрати на публиката искажувајќи ја неговата искрена благодарност што може да настапи на една од најдобрите сцени на планетата. Трогателната изведба на ‘Father and Son’ сигнализираше крај на една прекрасна изведба и доколку не липаше до овој момент, во најмала рака се чувствуваше барем малку потопло во срцето отколку пред да го видиш Јусуф. Спектакуларниот момент на Lil Nas X на Пирамид беше единствен Под дречавите визуелни елементи кои можат да истераат очи и нијанси на хумор на меме културата на неговиот деби албум Монтеро од 2021 Lil Nas X беше длабоко поврзан со неговите чувства: емотивни откритија додадени на екстатичната физикалност на поп музиката. Богатството на самодоверба се роди во овие храбри и екстровертни песни преку 24 годишниот термин на зајдисонце на сцената Пирамид, со мешавина на високооктански танц-рутини и галактички клаберски вајбови но и длабок бунар на емоции. Од ‘Panini’ со семпл на Нирвана до фалбаџиска, потпомогната со труби ‘Industry Baby’, сетот беше храбар, забавен и бескомпромисен. На моменти, изгледаше како поздрав со средниот прст до сите што се сомневаат во него што никако не можат да прифатат Црн, геј рапер кој станал успешен - момент кој беше запечатен со бакнеж на Лил Нас со еден од танчерите, и конспиративно намигнување кон камерата. Elton John гледаше кон иднината со неговото испраќање од музиката Сите нагаѓаа што Сер Елтон Џон има смислено за затворањето на Гласто хедлајнот за викендот, и финалната британска изведба на неговата кариера - имено гости од типот на Britney Spears, Paul McCartney and Harry Styles. Но сите ние утнавме во прогнозите. Покрај другарот Brandon Flowers од The Killers, иконата ги сврти рефлекторите кон посвежи таленти како Steven Sanchez, Rina Sawayama, and Gabriels’ Jacob Lusk. Додека ние се журкавме во богатсвото на хитови и додека огнометот распали за време на последната песна ‘Rocketman’, изгледаше како легендата да ја предаде штафетата на ѕвездите на иднината но и му даде на своето минато беспрекорна журка за збогување. Rina Sawayama и Elton John Queens Of The Stone Age рокаа на нивното враќање на Worthy Farm Додека масовната толпа на хедлајн сетот на Елтон Џон беше прашана дали е спремна за љубов на Пирамид сцената, не многу подалеку од таму, Queens Of The Stone Age имаа малку поинаков пристап - ја прашаа нивната публика дали се спремни да „разјебат срање“. Нивниот прв настап на Гластонбери од 2011 — и еден од нивните први настапи откако го издадоа новото LP ‘In Times New Roman’ — Josh Homme и компанија се осигураа дека сетот беше вреден за чекањето, и ја имаа најжустрата публика во целиот фестивал. Не е лошо за последната ноќ од едицијата 2023… извор: NME

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

Настани деновиве низ град: од Скопје, Битола, Охрид, Кичево, Струмица па до Лондон и Њујорк. Дива ве води на настаните кои мислиме дека мора да ги посетите. Од концерти фестивали и изложби, до саеми, кулинарски настани театарски претстави и јога - настани без престан Ѕвездан Георгиевски, книжевна средба, Саем на книгата, Сала Борис Трајковски 14.11.24 г., во 18:00 повод: книгата „Базирано врз речиси вистинити настани“ во издание на Бегемот Во склоп на Саемот на книгата, на 19-ти април, новинарот и писател Ѕвездан Георгиевски ќе има промотивна книжевна средба со своите читатели па и обожаватели каде ќе имаат можност да добијат посвета, селфи, муабетче и - книга. Ви се нуди единствена можност да направите селфи со оваа неверојатна книга. А богами и со мене (иако тоа не е задолжително). Утре, петок, 19 април, од 18 часот гувеам на штандот на „Бегемот“ на Саемот на книгата (сала „Борис Трајковски“). Ако во некој момент видите закачена порака со мој потпис на која пишува: „Не се враќам за пет минути“, немојте веднаш да поверувате. Јас сум сепак некаков новинар. Сум отишол да испушам цигара или да си купам пиво. Во секој случај се надевам дека ќе ве видам. И дека ќе ја разграбате книгата. И потоа бескрајно ќе ме фалите. Ако не ви се свиди, може и да премолчите. Се гледаме. следно

Настани деновиве низ град: од Скопје, Битола, Охрид, Кичево, Струмица па до Лондон и Њујорк. Дива ве води на настаните кои мислиме дека мора да ги посетите. Од концерти фестивали и изложби, до саеми, кулинарски настани театарски претстави и јога - настани без престан Фросина Пармаковска, Васко Поппетревски Се́ уште можам нешто да сторам, роман, КИЦ 14.11.24 г., во 18:00 Васко Попетрески и Фросина Пармаковска ќе разговораат за современоста и личните промени Претставување на романот „Сѐ уште можам нешто да сторам“ на Фросина Пармаковска: Разговор за современоста и личните промени На 8 февруари (четврток) со почеток од 19:30 часот во Културно информативен центар – Скопје, Салон 19.19, ќе се одржи разговор на новинарот Васко Поппетревски со авторката Фросина Пармаковска, по повод претставувањето на нејзиниот најнов роман „Сѐ уште можам нешто да сторам“ , во издание на издавачката куќа „ Или - Или”. „Сѐ уште можам нешто да сторам” е роман кој го заслужува вниманието на секој литературен ентузијаст, бидејќи го претставува вистинскиот отсјај на современоста, кој е заслепувачки со нејзините недостатоци, предизвици и последици. Во овој роман, Фросина Пармаковска се потрудила да ги обедини различните аспекти на современото живеење и да ги претстави преку приказната на главниот лик и неговото созревање, личните подеми и падови, како и суштинските промени кои настануваат однатре. Како и во нејзините претходни романи, психологизацијата на ликовите е доминантна, а нивните лични развој и промени се претставени на вистинскиот начин - преку искрени соочувања со себеси, долги размислувања и разговори во себе. „Сѐ уште можам нешто да сторам” не е само роман за човековата внатрешност, туку исказ на верувањето дека секој од нас има способност да направи промена и да оствари соништата и своите цели. Фросина Пармаковска, родена во Скопје во 1985 година, е позната македонска авторка со богата литературна кариера. Со своите дела, како „Пишувајќи ги изгубените топки”, „Вишнова хроника”, „Одбројување” (роман на годината за 2017 година) и „На враќање”, таа го обогати македонскиот книжевен простор. Запомнете го датумот - 8 февруари (четврток) во 19:30 часот во Културно информативен центар – Скопје, Салон 19.19 . Придружете се на разговорот и искуствојте го светот на „Сѐ уште можам нешто да сторам” заедно со авторката Фросина Пармаковска. следно

Приказна за Свети Чети - заштитник на гласовни пораки, исповедни пораки и кафе во 3 наутро. Само на diva.mk. КУЌНА СЛАВА НА НЕСОНИЦАТА Заштитник на мислите што се јавуваат после полноќ. Патрон на оние што й враќаат на пораката на бившата, и на оние што гуглаат „Дали љубовта исчезнува или само се менува" во 3:14 наутро. Чувар на трагични флертови и поетски мизерии во чет бокс. Со факел во рака и лаптоп во скут, доаѓа кога сите други спијат, и ти вели: „Што те мачи, душо?" МОЛИТВА Слушај нè, Свети Чети, кој обитаваш во ноќта, светло нека е името Твое во Inbox и во срце. Да дојде царството на тишината, да биде волјата Твоја и во гласовна порака, како што е во мисла. Слушај нè вечерва, дај ни го овој ноќен момент на мир, и прости ни ги заборавените одговори, како што и ние простуваме на сите што ни „видоа порака, не одговорија“. И не нè воведи во doomscrolling, туку избави нè од алгосрам и препорачани клипови, зашто Твоја е светлината, ноќта и сè што се чува во drafts. Во име на свеќата, лаптопот и близнаците што шепотат: „Не си сам/а.“ Амин. (Seen 02:46 AM) Житие според Дивотни канонското" житие – во стил: Во некои верзии на легендата, Чети се родил на тераса во Хорефто, во момент на алгично откровение. Четиво од тераса, запишано во отсуство на гравитација и присуство на морски прав И беше вечер, и беше тераса. Две Дивотни пушеа алги на тераса покрај Егеј, во земјата на Кентаурите. Воздухот имаше вкус на сол и пастрмајлија од претходната инкарнација. И така, во дувот меѓу збор и зрак, по прв пат се јави Чети. Дувна еднаш. Дувна два пати. И — саксијата со красулата падна! Ваистина падна! Чети проговори. Свети Чети се роди! 📞 Големата дилема Во дилемата, дали да се јавиме кај газдата, дали да го разбудиме домаќинот на ЕрБиЕнБи-то, дали да кажеме: „Ало, Лефкос? Извини што те будам во 12:37 по полноќ. Падна саксија.“ …само еден можеше да нѐ разбере. Само еден можеше да расчисти вака етичка ситуација под магла и месечина. Свети Чети. 📿 Откровение во дијалог - Укажување до ноќните суштества. 📖 Ова е записот на првото јавување на Свети Чети, зачуван преку шепот, насмевка и пушен здив. Тоа не е доктрина – туку патоказ. За сите што се колебаат дали да пратат порака. Или да остават seen. За сите што се будат ноќе и гледаат во мобилен. За тие што чуваат саксии на балкон и тајни во drafts. 🐚 Првото Дивотно рече: „Да му јавиш! Тој рече: ‘Во кое било време, за што било, јавете се, тука сум’.” 🌿 Второто Дивотно рече: „Не, тоа е премногу! Што ќе му кажеш? Извини, Лефкос…саксијата падна?" 🙏 И Чети, Светиот со пижами и лаптоп, седнат на ѕвезда, погледна надолу и рече: „Пратете му порака. Ама со емпатија. И емотикон.“ 🕯️ Епилог И така, испратија порака. И Лефкос не се лути. И Чети се насмевна. Саксијата беше вратена на своето место (со малку помалку земја). А двете Дивотни знаеја: Oд таа ноќ – не се сами во дилемите. Зашто Чети не е само име. Тој е присуството што доаѓа кога ќе се двоумиш. Гласови за време што не постои. Пратено. Seen. Прочитано. Разбрано. Не се плаши. Не си сам. Св. Чети ги гледа сите што имаат нешто за криење.

независна релевантна култура