Elmiene „Во Америка е лудо, бидејќи Америка е местото каде што е роден R&B, така што има поинаква енергија. Свирејќи живо, помеѓу песните знам да запеам стара R&B песна со која сум опседнат и ќе видам дали публиката може да сфати што е тоа. Овде, тоа оди малку побавно, па после некое време ќе се јават неколку R&B бубалици во толпата и јас сум: „Значи разбираш, те гледам“ - но таму, сите разбираат. „Постои гордост кај публиката за она што го постигна нивниот свет и нивната култура, тоа е неверојатно. Кога го направив моето шоу во Оксфорд не многу одамна, тоа беше најтешкото шоу што сум го направил. Бев: „Срање, Њујорк беше многу повеќе како дома отколку овде, ама ова е буквално мојот дом!“ „Someday“ беше изградена околу пријателка со која веќе не бев толку близок, што порано ја гледав на романтичен начин, но беше како „Тоа не може да пројде, од која било причина“. Мислев дека што и да е тоа што го чувствувам, треба да го инкапсулирам, да забележам аспекти на една личност за кои открив дека се неверојатни и да го барам во иднина, и ако го најдам тоа кај некој во иднина, значи дека сум на прав пат“. 2. Sampha: dont go back ,,...има моменти во животот кога на сите им треба перспектива. Има моменти кога само требаше да почувствувам нешто. Понекогаш може да наидете на некој кој може да артикулира што точно се случува со вас, но вие навистина не му давате доволно тежина затоа што не можете да го артикулирате, исто како одлична песна. Чувствувам дека големите ораторисе духовни. Кој знае? Животот е само една голема духовна работа, што и да е тоа. Има моменти кога треба да се оградам и чувствувам дека духовноста е само еден метод што ме привлекува. Мислам дека сите сме духовни, ако знаете што мислам, но сепак треба да сфатам што значи тоа за мене.'“ Mary In The Junkyard: Tuesday Саја: „Ја снимивме минатиот декември и е репрезентативна на возбудата што доаѓа кога сме заедно во студио за прв пат. Идејата беше да се обидеме да доловиме каде сме во животот. Навистина добро се сеќавам на сесијата: стигнавме во студиото и мислевме: „Ајде само да ставиме сè во оваа песна и да ја објавиме“. Клари: „Песната зборува и за тоа какво е чувството да се преселиш во Лондон и што значи да се адаптираш во голем град. Некогаш можеше да слушаш птичја песна и село во моите демо снимки - а сега можеш да слушаш тепачки надвор! Тоа е ранлива песна и да имате луѓе околу вас кои го поминале истото искуство е навистина важно“. Дејвид: „Тоа е песната што ја свириме последна на нашите сетови бидејќи има драматичен крај. Првиот дел е прилично стегнат и звучи речиси електронски, а крајот е сличен на целосно емотивно ослободување. Малку е неуредна и мислам дека е одлично за нашето прво издание како бенд да биде такво; не сакавме да пристигнеме професионални. Тоа е голема, луда песна долга пет минути“. Logic1000 Grown on me „Толку долго бев во режим на преживување и толку негативна кон сè и сега разбирам од каде доаѓа [Киран]. Целиот овој живот и кариера е таков благослов, да се има оваа можност; има толку многу одлични работи во оваа работа што не ги разбирав, но ги разбирам сега. На психо-терапија сфатив дека тоа е всушност мојата работа од соништата: да настапувам како музичар. Многу години го потиснував тоа и си реков дека не го заслужувам тоа. Ме обнови - повторно ја добив таа невиност за тоа колку е кул овој живот. Antony Szmierek - Dance Better „Пишував поезија и учествував на поетски читања во текот на неделата додека предавав, а тоа беше многу потешко бидејќи беше акапела и мислев дека треба да ги насмеам луѓето. А ако го направите тоа, го убивате. Но, тогаш сфаќате дека она што го барате е тишина и задржување на вниманието на луѓето. „Во Манчестер има голема поетска сцена и сфатив дека сум подобар со изведувачката страна на поезијата. Потоа веднаш реков: „Ајде да додадеме музика.“ И успеа. Ставивме гитари со кои звучеше како Foals, и тоа е смешно бидејќи никој никогаш не би нè споредил со Radiohead, но тие се еден од нашите омилени бендови, па затоа ставивме голем дел од нивниот звук таму. „Сфатив дека она што го сакам фидбек. Напишав два романи и сакам да замислувам луѓе како ги читаат моите книги, но ебано неверојатно чувство е кога сите се на иста страница на концерт. Тој трансцендентен дел кога сите ги креваат рацете и ги затвораат очите... и јас го диригирам. Тоа е неверојатно.” Uche Yara She hot *** „Австрија е местото каде што научив како да свирам инструменти, од гитара до тапани до пијано. Имаше толку многу простор во куќата на моите родители на село и можев да бидам гласна во секое време. Пораснав и научив музика на навистина слободен и разигран начин. „Се преселив во Берлин откако завршив средно училиште. Она што веднаш ме погоди беше недостатокот на простор, бидејќи се преселив во стан кој го споделував со други и повеќе не можев да правам врева. Не можев да ги земам бубњевите со мене и немав пристап до студио во тој период. Работите се сменија од тоа да бидат навистина слободни до тоа соседите да велат: „Дали си ненормална? Овде не можеш да свириш на тапани!“ „Во тој момент, почнав да земам семплови и да наоѓам решение за гласните инструменти. Почнав да станувам навистина разиграна со мојот глас и да учам за изобличување на гласот. „Една недела ги посетив моите родители дома во Австрија и ја искористив можноста додека бев таму да снимам колку што можев повеќе тапани додека можев да правам врева!“ BODEGA Tarkovski Тарковски’ е игра на зборови за познатиот руски режисер и SKI; Бев заљубен во неговата книга „Вајање во времето“, но открив дека многу од неговите прогласени правила и насоки за правење филмови биле прекршени од неговите сопствени практики за правење филмови. Теоријата никогаш навистина не го постигнува она што го сакате и примената на теоријата во хаотичната практика на изработка на уметност (додека сè уште е корисна и суштинска) е како скијање по дива падина. NewDad Nightmares „Насловот на албумот на галски е „куче“ и служи како метафора за тоа како „тешките чувства можат да ве следат наоколу како послушно милениче. Имаме одлична изрека во Ирска: „Is fearr Gaeilge bhriste, ná Béarla cliste“, што значи „лошиот ирски е подобар од паметниот англиски“ – повеќе луѓе треба да се потрудат да го зборуваат и да ги охрабрат другите да го направат истото. Мислам дека тоа што сум овде ме направи уште повеќе поврзан со јазикот. Луѓето надвор од Ирска мислат на земјата во контекст на леприкони и сето тоа срање - но тоа не е во ред, знаеш? Наместо тоа, сакавме да направиме нешто од целата епска ирска митологија“.

17.4.24 г., 17:00 изложба, Неименувана, Дума ин сума, феминизам, женски истории Културен центар „Јадро”, Skopje, North Macedonia Во културниот простор КСП Центар Јадро, ќе се одржи единствена изложба која ги претставува хероините од македонската историја под ново светло. "Неименувана" е изложба која ја оживува традицијата на раѓањето на бајките, сега испишани со модерен пресврт. Млади авторки, водени од менторската тријада на „Дума ин Сума", ги претставуваат своите дела на 17 април , носејќи ги посетителите во светот на волшебните приказни инспирирани од истакнати македонски жени. Под менторство на компаратистките Марија Бошковска, Ивана Смилевска , десет средношколки се нурнаа во уметноста на креативното пишување. Тие раскажаа приказните на македонските хероини кои често остануваат во сенка на историската сцена: Партизанката Вера Јоциќ, архитектката Мимоза Несторова Томиќ, режисерката Билјана Гарванлиева, уредничката на списанието „Македонка“ Веселинка Малинска, и партизанката Мара Нацева - Анка, се само некои од жените чиишто животи и дела стануваат главни ликови на овие современи бајки. Поврзано: Приклучете се на „Неименувана“ Заинтересираните посетители ќе имаат можност да проследат текстуалните инсталации визуелно уредени од Алексовски, како и да земат примерок од мини фанзините со бајките. По изложбата, инсталациите ќе бидат дарувани на институции чие име и дело одекнало со дејствувањето на овие хероини.Текстуалните инсталации ќе послужат како патокази до целосните верзии на бајките преку QR кодови и ќе бидат достапни онлајн, што овозможува нивно понатамошно ширење. Проектот е резултат на петдневна работилница за креативно пишување во "Лабораториум", каде што учесничките истражуваа литературата и интернет содржините со цел да откријат и подигнат глас за женското искуство и неговата важност низ историјата. Овој настан е поддржан од германското Министерство за надворешни работи и Регионалната канцеларија за младинска соработка (RYCO), со цел да го поттикне признавањето и вреднувањето на женските придонеси кон македонската историја и култура, кои традиционално се занемарувани во формалното образование. Не пропуштајте ја можноста да бидете дел од оваа чаробна вечер на "Неименувана" и да се познавите со македонските хероини низ филтарот на креативноста и младоста на нивните нови раскажувачи. Работилницата беше под менторство на компаратистките Марија Бошковска, Ивана Смилевска претходно следно

независна релевантна култура

независна релевантна култура

Четвртото издание на Похен Биеналето собра 22 уметници за да ги истражат редуктивните ознаки и конфликтот во Украина, со фокус на темата на оганот во Кемниц, Германија. Кемниц, одреден како Европска престолнина на културата за 2025 година, неодамна беше поврзан со екстремно десничарското движење во германската политика, посебно откако на локалните избори победи партијата Алтернатива за Германија. Во овој контекст, градот обезбеди пригодно место за да се обработи ликот на војната и современата украинска уметничка сцена преку призмата на четвртото Похен Биенале, одржано од 26 септември до 20 октомври. Темата на биеналето, Ex Oriente Ignis, или "Оганот доаѓа од истокот" на латински, се инспирираше од модернистичката поема од 1920 година на украинскиот писател Микола Хвилови, која ја рефразираше латинската изрека "Ex oriente lux" како "Ex oriente fumis" за да ја прослави индустриската револуција по Руската револуција од 1917 година. Во Кемниц, темата на оганот служеше како метафора за тековната состојба на Источна Европа, Украина но и надвор од нејзе. Поставен во град познат по својата скулптура висока 7 метри од бистата на Карл Маркс, остатоци од комунистичката ера, биеналето контрираше на "Источната состојба на умот" наратив поврзан со неговата номинација за Европска престолнина на културата. Настанот имаше за цел да го предизвика премногу поедноставното прикажување на Истокот и да го истакне неговата интелектуална длабочина, како што забележа Ким Брајан Дудек, менаџер на проектот на Похен Биеналето. Изложбата, одржана во историскиот Виркбау, ги прикажа делата на 22 уметници од Германија и Источна Европа, пренесувајќи теми за уништување, страв и војна, посебно фокусирајќи се на конфликтот во Украина. Името на биеналето, "Похен," ја одразува историјата на градот и германскиот јазик, обединувајќи значења на настојување, ритмичко тапкање и удари слично на работата во ближните рудници за уран. Различните уметнички дела прикажани на биеналето, од видеа до инсталации, се загледуваа во различни аспекти на конфликтот, политиката и егзистенцијалните прашања, нудејќи длабоко размислување за тековната состојба на регионот и надвор од него.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

Наоми Кемпбел минатиот мај ги изненади сите, кога на Денот на мајката објави на Инстаграм дека има ќерка - нејзиното прво дете со слика каде ги држи нејзините стапала и со зборовите: „Прекрасен мал благослов ме избра да бидам нејзина мајка, толку сум почестена што ја имам оваа нежна душа во мојот живот, нема зборови со кои може да се опише доживотната врска што сега ја споделувам со тебе, ангелу мој - нема поголема љубов“. Медиумите шпекулираа дали Наоми била бремена и одеа помеѓу: - Не! Настапуваше на Париската модна недела, и немаше стомак на трудница, додека други дебатираа: - Таа е висока, а повисоките жени далеку помалку се познаваат кога се бремени... Но Наоми не се одзва и заврши тој муабет на тоа. Денеска, таа по прв пат нѝ ја покажа, во целата своја слава својата мала фамилија, но сепак не одеше во детали. Само искоментира: „не е посвоена, моја е...„ Со што некако сите тивко заклучија дека веројатно најмила сурогат, нешто што не е невообичаено дури и со поголеми шанси за носење на бременоста: Ким Кардашијан две од четирите деца ги доби така, како и Габриел Јунион - која беше отворена со бруталната борба да забремени - посведочи дека престанала да брои колку бремености изгубила, и конечно стана мајка на 46 години со сопругот и кошаркар Двејн Вејд, а детето што го добија, е - често единствената причина зошто сум на Инстаграм - прекрасно, смешно и паметно двегодишно девојче. Од друга страна овде е Џенет Џексон - таа стана мајка по прв пат на 50 години - ја носеше бременоста сама, па ништо не е исклучено... Немаше да ги преиспитуваме славните бремености, не на овој начин, да не налетавме на еден поразителен клип од емисијата бекстејџ, каде што еден возрасен доктор Вело Маркоски, од некоја причина со неговата многу помлада сопруга гостуваа, и тргна на тангента која беше чудна: од луѓето се полни предрасуди, и коментираат без да ја знаат приказната (до овде звучи разумно)... но - тој е загрижен за жените помеѓу 33-38 години (чудно специфично!) кои немаат мајчински инстинкт(!!) ... И тука се сетивме на контрастот на денешната приказна со Наоми.. Жените не се приплодни крави. Жените имаат функција надвор од раѓање деца. Жените имаат моќ и способност да ја изразат својата желба за семејство - или недостиг од тоа - без суперВело да дојде напомош! Секој човек - маж или жена, или сè помеѓу - има свои уникатни околности, но и амбиции за својот живот. Што бара Вело на Бекстејџ, и како еден доктор не ги знае овие принципи? Или - ова беше глупост која ти падна на памет, за да не изгледаш како перверзњак што гања студентки, како поприфатлива верзија на приказната? Е па не е!

независна релевантна култура

9.3.24 г., 18:00 Нејзина песна, женско писмо, промоција, поезија, Темплум Бруталиск, Boulevard Ilinden, Skopje, North Macedonia Во сабота, 9ти март, со почеток во 19 часот, љубителите на поезијата и литературата ќе имаат прилика да ја посетат промоцијата на „Нејзина песна", која ќе содржи поезија на пет македонски поетеси . Настанот ќе се одржи во амбиентот на „Бруталиск“ во Скопје, каде ќе се лансира збирката на поезија, но и се́ што подразбира овој ансамбл во неделата на 8-ми март - женска поетска промисленост, и глас. Оваа поетска стихозбирка содржи избрана дела од Весна Ацевска, Магдалена Хорват, Николина Андова Шопова, Лидија Димковска и Будимка Поповска. Изборот на песни е направен од страна на Пандалф Вулкански, и самиот поет, но и уредник и книгоиздавач. На порталот за култура „Окно“ може да се најде извадок од поезијата : Поезијата на Ацевска, „Подготовки за претстава“, со непосредност и проникливост го осветлува животот како сценски настан, додека Димковска во „Милениче“ говори за формирањето на идентитетот со елементи на грижа и одгледување, но и со силна критичка нота кон општествените очекувања и историски обременувања. Поезијата на Хорват нуди еден личен момент каде што секојдневието и значајното се спојуваат преку спомен на детството и разводот на нејзините родители, додека Андова Шопова со „Се затворам“ пишува за внатрешно собирање и потоа расклопување на светот во сопственото битие. Поповска, пак, во „Воспоставување ред со цвеќе“, ни нуди една убава слика за трансгенерациска комуникација и продолжување на животот преку метафората на наследените семиња без јасни упатства за садење. Будимка Поповска ВОСПОСТАВУВАЊЕ РЕД СО ЦВЕЌЕ Мајка ми ми оставила низ куќава милион семиња за цвеќе. Не остави тестамент или упатство кое семе за кое цвеќе е. По фиоки, меѓу крпи, маици, чорапи. Трчи трчи - врзулче со семе. Меѓу страници од книги. Дур читаш, наеднаш никнува цвеќе. Си го полевал со мислите што течеле од книгата кон тебе. Светлината од твојот поглед била замена за сонце. Облекуваш чорапа и дур да стигнеш до одредиштето, меѓу твојот палец и дното на чевелот никулците фатиле место и со чудење осеќаш како мека ластегарка ти се витка од глуждот угоре по ногата; си мислиш, среќа што е зима, од капутот нема да се забележи дека заедно со своето носиш и тело на растение. Порака од мајка ти. Најголемиот дел од семињата таа ги остави во земјата во дворот. Се сеќавам, една пролет седев во двор и читав. Сончевите зраци се мешаа со увидите - читањето ме беше зашеметило со силата на длабоко прочистувачки чувства. Слоеви очај и беспомошност како санти мраз се топеа закопани на дното на душата. Ги гледав мравките, слични на букви, беспрекорно организирани лазеа по патеката наваму–натаму, налево–круг и пак назад... Одеднаш, бам! Планета Земја! Веќе следниот миг можев да направам разлика меѓу земјата како почва, и земјата како космичка топка која заедно со мравките, лисјата, дрвјата, мачките и кучињата, се тркала низ бесконечноста на просторот. Во јануари започнуваше протоколот „порака во цвеќе“, што траеше до крајот на октомври. Прво никнуваа кокичињата. На крајот на февруари нарцисите. Зумбулите и лалињата. Се појавуваа како порака со боја, мирис и трепет. Да, цвеќињата трепереа во одреден ритам и зачестеност како Морзеова азбука, продолжувајќи го поредокот на љубовта, од чие поле, додека беше жива, со своето тело мајка ми вибрираше кон мене. Цвеќињата ѝ беа патокази и упатства со кои се обидуваше да фрли светлина врз една голема грмушка–трн што никнуваше зад мојот тил, и се вообличуваше во некаква екстерна надградба на поткожниот Атлас што тивко создаваше почва за таквиот перформанс. Таа ја нарекуваше Лавиринт-билка, и освен неа никој не го забележуваше цветот што можеше да се појави на излезот од лавиринтот, ако правилно се движиш и не го нарушиш поредокот на меѓупрешленската љубов, ’рбетниот столб и сличните незабележливи со голо око бавчи на грбот. Секоја од песните, иако длабоко индивидуална, се сече на заеднички точки на егзистенција, сеќавање и неизбежно навигирање низ општествените конструкти. Тие предизвикуваат и утешуваат, прашуваат и потврдуваат и, најважно, го слават силата и сложеноста на женското искуство. Со "Нејзина песна", што излегува како шестата книга од едицијата OK.NO . на издавачката куќа Темплум, се оддава почит кон женската креативност и се означува важната улога на жените во македонската литературна сцена. Промоцијата се случува недела по Меѓународниот ден на жената, и така продолжува да го одбележува значењето на женските достигнувања. Илустрации: Будимка Поповска; претходно следно

независна релевантна култура