Резултати од пребарување

независна релевантна култура

Celebrate life на indog седнува со Оги Да си помуабетат за растењето по локалните, македонските подиуми уживајќи во носталгијата…. Celebrate life постои од 2020та година прилично конзистетно и вгости многу креативци и уметници, но и нѐ почасти со DJ сетови кои се вистинско задоволство да се слушаат. Сега е вдомен во Amok radio а видео записите може да се најдат на YouTube каналот Amok Skopje

независна релевантна култура

Џон Лајдон, ветеранот од Sex Pistols и PiL, го објасни својот став за политиката во САД и за претседателот Трамп во неодамнешно интервју за NME, реферирајќи се на него како „едно од најужасни мали гадинки што некогаш ги видел“ и појаснувајќи: „Никогаш нема да го сакам. Ќе гласам за него, но тоа е сè.“ Со години, Лајдон разочаруваше многу фанови на Sex Pistols и Public Image Ltd со неговиот ентузијазам за 45-тиот и (веројатно) 47-миот претседател на Соединетите Држави, дури и носејќи црвена MAGA (Make America Great Again) капa за време на интервјуа. Во 2017 година, тој го нарече Трамп „величенствен“ и „мачка меѓу гулаби“, пред да тврди дека неговите противници ќе ја „уништат“ Америка. Тој продолжи да го нарекува Трамп „единствена надеж“, а за Џо Бајден изјави дека е „неспособен“ да ги води САД. Осврнувајќи се на неговата контроверзна поддршка, Лајдон – кој сега живее во Калифорнија – за NME изјави дека му се допаднала идејата за Трамп како нарушувач, а не како индивидуа. „Шест едно, пола дузина друго. Јас не сум роб на неговиот систем“, рече тој. „Дури и не го сакам. Го запознав еднаш, многу пред да се кандидира за избори, и мислев дека е едно од најстрашните мали никаквеци што некогаш сум ги видел.“ „Но, како политичар – што тој не е, што е благослов – поради состојбата во која е Америка, толку е лоша, што ќе ѝ треба еден гаден тип кој ќе рече не на многу работи. И тој е тој.“ И покрај досегашните бројни невистинити или погрешни тврдења на Трамп, Лајдон додаде: „Тој нема да ги кажува вообичаените рутини или лаги. Америка гласаше за промена. Сакаме да пробаме нешто поинакво овде. Ни е преку глава од корупцијата во институциите, па ура. Но, не, никогаш нема да го сакам. Ќе гласам за него, но тоа е сè.“ Од неговиот дом во Лос Анџелес, Лајдон, кој стана американски државјанин во 2013 година, тврди дека неговото лично искуство како постојан негувател на неговата покојна сопруга Нора Форстер (која почина од Алцхајмерова болест во 2023 година) делумно влијаело на неговиот глас. Додека ја следел претседателската дебата во јуни 2024 година меѓу демократот Џо Бајден и Трамп во Атланта, тој имал прашања во врска со очигледното когнитивно опаѓање на поранешниот. Настапот на Бајден во дебатата, каде што изгледаше збунето и се заплеткуваше во зборовите, предизвика загриженост кај демократите во однос на неговата способност да победи, што на крајот доведе до негово повлекување од номинацијата во корист на Камала Харис. „Секако дека гласав за Трамп“, рече Лајдон. „Ало?! Мојата жена умираше од Алцхајмерова болест, нели? Таа знаеше дека Бајден е очигледен идиот. Како можеш да гласаш за некој кој јасно страдаше од нешто? Тоа можеби беше деменција или Алцхајмерова болест… но тој очигледно не беше здрав човек и не требаше да се турка така. И сигурно не пред добро образована публика, без разлика што велат за Американците – тие се подобро образовани од повеќето. А поддржувачите на Трамп не се идиоти. Тие знаат што мораа да издржат.“ Високопрофилните застапувања на Брегзит и Трамп од страна на Лајдон, како и неговото залагање за „анти-будење“ ставови, наидоа на широки критики од многу негови колеги и фанови. Некои се прашуваа дали неговите ставови се продолжение на неговата поранешна улога на Џони Ротен, панк-провокатор кој сака да ги задева луѓето. Неговиот поранешен соработник од Sex Pistols, Глен Метлок, сугерираше дека неговото прифаќање на Make America Great Again е чин на нихилизам кој бара внимание, оценувајќи дека тој „би направил сè за да добие публицитет… Мислам дека тоа не е доволно добро, знаете?… Не можеш да кажеш дека го поддржуваш Трамп и да носиш MAGA капа за забава. Тоа не е смешно.“ Во интервју за NME минатата година, Метлок додаде: „Уште одамна, имаше нешто во врска со Џон што не ми се допаѓаше бидејќи не можев точно да одредам што е тоа. А неговото излегување со ова некако ја заокружува целата работа. Џон беше фантастичен тогаш. Напиша одлични текстови, но дали навистина ги мислеше? А, тоа е прашањето. Никогаш не ми изгледаше толку искрен.“ Други членови на неговиот стар бенд имаа поблаг тон. Разговарајќи за тоа дали трампизмот на Лајдон може да го наруши наследството на Pistols, гитаристот на Sex Pistols, Стив Џонс, за NME изјави: „Не, воопшто не. Секој има право да го сака кого сака. Знам дека веројатно не е популарно, особено кога Џон ја носеше таа [MAGA] маица [во 2018 година], но ми се допаѓа што Џон застанува и не оди по струјата. Тој многу повеќе го изложува вратот. Мене не ми се замара. Не сакам гнев од луѓе!“ Сепак, некои сметаат дека Лајдон ги предава вредностите на панк, став кој можеби најконцизно го сумира Пол Велер, кога во 2008 година тврдеше дека Лајдон „стана антитеза на она што некогаш беше“. „Дали тој го рече тоа за мене?“, одговори Лајдон, зборувајќи за NME. „Тој ги греши зборовите – тој се претвори во сè против што беше! Тоа не значи и за останатите од нас!“, додаде тој со смеа. „Го сакам Пол, но тој не е најбистриот ум на планетата. Да бидеме искрени, тој започна со бенд кој го имитираше движењето Мод од 60-тите, така што тоа не е добар почеток. Веќе имитираш туѓо време. Затоа внимавај Пол. Не покажувај со прст кон мене, ќе ти ги одгризам другар!“ Запрашан дали изгубил пријатели поради неговите отворени политички ставови, Лајдон одговори: „Тие не би ми биле пријатели, нели? Всушност, многу луѓе ми скокаат, бидејќи велат ‘Трамп! Трамп! Трамп!’ Вие не знаете за што зборувате. Вие не живеете овде. Јас живеам. Се поврзувам со работничката класа во Америка бидејќи сум проклето англиски работник.“ Лајдон продолжи: „Знам како е – може да си го имате целиот ваш социјализам таму горе и сè е прекрасно и си се тапкате по грб, но кого очекувате да ви го собере ѓубрето? Мојата група. Ако не го подобрите за мојата група, тогаш вие можете да се ебете! Вива ла револуција! И нема да ја водат комунисти или марксисти.“ „Кога си сиромашен, сакаш да го направиш најдоброто што можеш и да излезеш од тоа. Тоа отсекогаш ми бил ставот. Нема да го променам тоа, а вие од попривилегирана позадина немате никакво право да ми кажувате поинаку.“ Лајдон разговараше со NME само една недела по инаугурацијата на Трамп во јануари, на која настапија Кери Андервуд и Вилиџ Пипл, чија химна „Y.M.C.A.“ стана главен дел од неговите митинзи. Раперите, меѓу кои Снуп Дог и Соулја Бој, претрпеа осуди за нивните настапи на Crypto Ball неколку дена пред тоа. Како видлив поддржувач на MAGA во музичка индустрија која во голема мера е против Трамп, дали Лајдон бил поканет да настапи на некој настан? „Не“, одговори тој. „Никогаш ниту помислив на тоа. Мислам дека не би го направил тоа. Боже, замислете ја бирократијата и глупостите.“ Трамп ги помина своите први часови на функција потпишувајќи низа извршни наредби, вклучувајќи ги и оние за укинување на мерките на Бајден за заштита на трансродовите Американци и поставување на основа за спроведување на неговото ветување за масовни депортации. Овие уредби го поттикнаа епископскиот бискуп на Вашингтон директно да апелира до Трамп „да се смилува“ на оние низ целата земја кои беа издвоени од страна на новата администрација поради нивните имиграциски и ЛГБТК+ политики. На прашањето како ќе им одговори на ЛГБТК+ луѓето и имигрантите – маргинализираните заедници за кои би се очекувало панк-от да се залага – кои можеби чувствуваат страв од можна вториот мандат на Трамп, Лајдон одговори: „Тоа е затоа што тие работат низ прекрасно минско поле од дезинформации“, отфрлајќи ги сите загрижености како лажни вести пред да се фокусира на неговата омилена тема за имиграцијата. Лајдон, и самиот син на имигранти, продолжи: „Никој не рече ‘бу’ за запирање на имиграцијата овде во Америка, но ние дефинитивно сме за запирање на илегалната имиграција. Сега тоа е збор кој паметно беше изменет од Демократската партија за да се испушти ‘илегално’ и да остане само ‘мигранти’. Тие не се мигранти – тие влегуваат во вашата куќа, во вашиот свет, во вашиот универзум, а вие мора да плаќате даноци за нив! Тоа не е во ред. Размислете за вашиот стан. Вашата куќа. Дали мислите дека некој има право да влезе и да прави што сака и да земе што му се допаѓа? Не! Гледајте на тоа така. ‘Излезете од мојата градина – тоа се мои глуварчиња.’“ Во други вести, Лајдон неодамна трогателно отвори душа за тоа како претстојната турнеја на Public Image Ltd и работата на нова „раучна“ музика му помагаат да се справи со загубата. „Тагата е енергија“, рече тој, повторувајќи ги стиховите од култната песна на PiL од 1986 година „Rise“ (во која се вели дека ‘Гневот е енергија’). „Таа може или да се примени или да ве изеде жив. Втората опција не ми е многу интересна.“ Зборувајќи за музичарите-пријатели кои му се јавиле по смртта на неговата сопруга, Лајдон рече: „Многу луѓе го сторија тоа, и тоа беше прекрасно. Морам да кажам дека Пол [Дејли] од Leftfield [со кого Лајдон соработуваше на песната ‘Open Up’ во 1993 година] ми испрати прекрасна порака – тоа ме погоди во срцето.“ На прашањето дали некој од неговите отуѓени поранешни соработници од Sex Pistols му се јавил, тој одговори: „Не. Тие се мртви за мене. Тие се отров.“ Лајдон исто така учествуваше во познатиот квиз на NME кој ја опфаќа целата негова кариера „Does Rock ‘N’ Roll Kill Braincells?“, каде што се присети на одбивањето на можноста за соработка со Daft Punk, на „ужасната“ реакција на Кејт Буш на песната што тој ја напиша за неа, како и на неговите размислувања за Френк Картер кој стои на чело на многу рекламираното повторно обединување на другите тројца преостанати членови на Sex Pistols и зошто Тејлор Свифт му е „неверојатно досадна“ и рече дека „не ја сака Лејди Гага како личност“.

Нема многу музички ентузијасти како што нема ниту музичари кои не го знаат креативното портфолио на Стив Албини. Револуционерно и иновативно не е преувеличување на твоето професионално резиме, на твоето животно дело. Го кажувам тоа за да кажам дека мојата работа да најдам прашања кои не биле прашани порано, не е лесно и може да биде ограничувачко, ОСВЕН доколку си саунд инженер, или студента музички инженеринг. Можеби го „изгубивме“ Фил Спектор, имаме тебе да зборуваме за ангуларниот звук, доколку треба да го направиме тоа…. ЗА ПРЕЖИВУВАЊЕ НА ПАНДЕМИЈАТА Стив Албини : За време на пандемијата, светот на сите се собра, сите ние бевме повеќе во нашите домови и глави и јас не сум ништо поразличен. Искористив нешто од присилното време на мирување да работам во домашната столарска работилница, да правам мебел и корисни нешта за куќата, поминав повеќе време во градината, тој тип на работа. Бендот во кој што сум, Shellac , секогаш беше тивка афера, немаме изискувачки распоред. Бевме во можност да одржиме неколку турнеи во 2022, и додека беше супер што можевме сето тоа да го направиме, турнеја под Ковид протоколи не е ни оддалеку забавна како што порано беше. Тој саат на сцена е супер, но остатокот од времето се чувствуваш екстремно притеснет, од она што е безбедно, а што не е. ЗА БЕНДОВИТЕ, ПРОДУЦИРАЊЕТО И ЕВОЛУЦИЈАТА НА ШЕЛАК. Стив Албини : Ако ја дефинираме „продукцијата“ на специфичен начин, што значи да ги правиме сите сонични и уметнички одлуки за одреден албум тогаш да, мислам дека е најдобро луѓето да си ја продуцираат сопствената музика. Често има ситуации каде бендот не знае кој е опсегот на можности за одреден звук или техника, и во тие случаи помага да имате искусен инженер кој може да им покаже што е возможно, за да може да направат информирана одлука, или да ја употребат соодветната опрема и техники за да реализираат концепт. Одличен инженер има целосно сфаќање на снимачката околина (техничка и акустична) и доволно од фамилијарноста за опремата и музиката, за да прави интелигентни одлуки со снимачкиот процес во однос на техниката, методот, тајминот итн. Одличен инженер е сервис на бендот, правејќи се што е потребно за да звукот од нивните глави излезе на звучниците. Одличен инженер не се обидува да ја продуцира снимката, туку го прави продукцискиот процес безболен. Во Shellac имаме среќа да имаме двајца многу добри инженери во бендот, па можеме да ги решиме сите инженерски проблеми и самите. Додека ние всушност свириме, ни треба некој друг во улога на tape operator, а некогаш тие луѓе имаат влијание и на сесиите. Во почетокот на бендот, ги тестиравме границите на нашите првични идеи, па затоа често секоја нова песна имаше фундаментална идеја, како „Оваа песна треба да има хармонска прогресија која никогаш не се повторува на ист начин“ или „Оваа песна треба да почне брзо, и да заврши бавно…“ тој тип на работа. Колку подолго бендот преживуваше, идеите стануваа посуптилни, дистинкциите помеѓу песните поспецифични. Сега кога правиме една од тие основи, обично има и нешто друго со нив да ги разликува, и процесот е многу побавен. Ние користевме многу од лесните формати, сега сме на тешките. АНАЛОГНО И ДИГИТАЛНО: ЗОШТО АНАЛОГНИОТ ЗВУК Е ИЗБОР ЗА ОНИЕ КОИ РАЗМИСЛУВААТ ДОЛГОРОЧНО Стив Албини : Кога почнав да снимам, уште далеку во 1970-тите, немаше одлука што требаше да се направи. Аналогните техники беа сѐ што беше на располагање, па тоа беше начинот на кој што научив. Секоја година или така нешто, од отприлика 1980-тата па натаму имаше „нов пробив“ во дигиталното снимање што ветуваше дека ќе го смени аналогното. На почетокот тоа беа тривијални, ужасни системи кои звучеа лошо и имаа осакатена функционалност. Во системите базирани на ленти, не можеше да редактираш и тие беа врзани за еден произведувач за плејбек системи, па мастерите константно стануваа сирачиња кога компаниите остануваа без пари и уредите стануваа излишни. Тие беа трагично лоши, и практиките на студијата беа компромитирани од нивните ограничувања. Како што дигиталните снимки се поместија од хардвер во DAW системи, проблемот на некомпатибилност помеѓу форматите остана, но многу од практичните карактеристики беа додадени и беше возможно да се снима во суштина нормално на нив. Единствениот вистински проблем со нив беше дека таму немаше долгорочен формат за складирање на мастерите, и компјутерската индустрија се менуваше толку брзо што софтверот и хардверот брзо стануваше некомпатибилен од година во година, и конкурентните формати и кревкоста на бизнисите кои ја држеа сопственичката контрола на користењето на мастерите, создаде многу повеќе мастер сираци, сесии кои повеќе не можеа да бидат отворени или имаа катастрофално компромитирана функционалност. Овие проблеми опстојуваат. Сѐ уште нема долгорочно архивно решение за мастерите направени за време на сесија за снимање. Нема универзален формат за сесиите, како што се сите работи кои порано беа составни за една снимка, EDL, параметри за уредување, виртуелни инструменти, плагини, метадата, и сето останато што е потребно да се оживее сесијата во иднина е кревко и склоно да исчезне со тек на времето. Дополнително тука е тековниот модел на претплата, кој обезбедува сесиите кои се оддржуваат денес, да не бидат употребливи во иднина доколку претплатата не е подмирена. Ја гледам мојата примарна одговорност во сесија за снимање како правење снимка. Мојата број еден работа е да направам нешто што ќе ги надживее сите во сесијата, за музиката да преживее доволно долго за потенцијално да најде публика. Поголемиот дел од музиката која ја снимам е со ограничена привлечност во моментов, но многу од неа евентуално ќе развие историска значајност со текот на времето, и би било неуспех на мојата одговорност, доколку не уснимам на таков начин, што ќе може да биде слушнат денес како што беше тогаш. Снимките во аналогниот домен се единствен начин да се обезбеди дека сработеното на моите клиенти ќе опстане долгорочно, и искрено долгорочно е единствениот термин кој ми е битен. Некои снимки кои ги правам ќе бидат популарни во моментот, некои нема, но она што ми е битно е да бидат сочувани за луѓето и по 100 години да знаат нешто за нашата музика и нашата култура. Јас снимам на аналогни ленти затоа што зачувувањето на музиката за иднината е мојата примарна грижа. ЗА ЖАНРОВИТЕ: ШТО КОНСТИТУИРА ЖАНР, И ДАЛИ СЕ ТОА ИСКЛУЧИВО НЕГОВИТЕ МУЗИЧКИ ЕЛЕМЕНТИ? Стив Албини : Многу од жанровските музичари се среќни и горди да бидат дел од традиција, од култура и заедница која е само-дефинирана и слеана околу тип на музика. Кантри музика, рутс музика, ска, панк, гот, сурф, гараж, разни категории на метал и електронска/клупска музика… овие се идиоми, понекогаш цели култури инкапсулирани во звук, и луѓето кои се во нив се таму по избор. Апсолутно во ред е да се признаат овие категории и да се прослават, кога се однесуваат со чест. Многу од сурф музиката е забавна да се слуша, речиси без разлика кога е направаена или колку компетентно. Не е длабока, но е забавна. Исто со ска, со арбитрарна вредност на „забавно.“ Но музиката речиси не е битна доколку културата на жанрот е значајна и отаде музиката. Јас не сакам да слушам white-power музика, нациналистичко ѓубре, или тип на блек метал што флертува со фашизмот, па затоа и не ја слушам и не можам да ти кажам дали музиката е „добра.“ Ќе претпоставам дека е лоша бидејќи доаѓа од ужасен начин на размислување, но тоа не е симетрична врска. Немам никаква наклонетост кон музиката на Insane Clown Posse, на пример, но жанрот кој го направија и заедницата која се изгради околу нив е инклузивна и гостопримлива за луѓето кои се на надворешните маргини на стрејт општеството, луѓето кои немаат каде да се обратат, и тоа е доволно за мене да ги ценам, за екстра - музичката грижа. ЗА МУЗИКАТА КОЈА ЈА СЛУША ВО ПОСЛЕДНО ВРЕМЕ И МАИЧКИТЕ КОИ ГИ НОСИ. Стив Албини : Скоро имав сесија со бендот Code Orange и во пресрет на сесијата, направив мал deep dive во нивната музика онлајн, ми беше заживувачка и како награда открив цел каталог што го игнорирав претходно. Има нов Dead Meadow албум, и е значајно експериментално отстапување за нив и на тоа му се восхитувам. Има пар апсолутни ремек-дела на него, и е заносен за слушање како целина. Во последните пар години добив нови маици од Cocaine Piss, Decibelles, Naked Raygun ( трибјут на Pierre Kezdy ) и Spare Snare , сите се фантастични, и ги носам често. ЗА ПРЕДИЗВИКОТ НА ПОКЕРОТ. Стив Албини : Играм покер за пари, и ќе ја играм било која покер игра во која мислам дека ќе добијам пари. Тоа повеќе зависи од поставата на играчи, отколку од типот на игра, но моите вештини, какви што се, се погодни за игри со силна имплицитна информациска компонента, каде што читањето на играчите и читањето на раката од акцијата се највредни. Од тие причини, преферирам мешани игри и stud формат игри, стад со 7 карти поточно. Ако има тешка мешана игра и мека Холдем игра, веројатно сепак ќе си ги опробам шансите во стад играта, но ако комбинацијата на играчи и влоговите го прават играњето на Холдем попрофитабилен, тогаш тоа е она што ќе го направам. *Разговорот на англиски е ОВДЕ

независна релевантна култура

независна релевантна култура There’s Nothing Here... We can’t find the page you’re looking for. Check the URL, or head back home. Go Home

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура