Резултати од пребарување

Реткиот необјавен албум на Wu-Tang Clan, Once Upon a Time In Shaolin, ќе се свири во Музејот на стара и нова уметност (MONA) во Тасманија, Австралија. Албумот ќе биде дел од изложбата Namedropping, која треба да биде отворена следниот месец. Од 15 јуни до 24 јуни, студиото Frying Pan Studios на МОНА ќе пушта различни песни од албумот преку 30-минутни сесии за слушање. Гостите ќе имаат само две шанси дневно да го слушаат албумот во текот на еднонеделната изложба. „Последна работа на списокот Ву-Танг и веројатно единствената шанса некогаш да го слушнете“, гласеше објавата на официјалната страница на МОНА на Инстаграм. „Run don't walk, bring da ruckus, итн“. Wu-Tang Klan легендарната хип-хоп група која го редефинираше жанрот во последните три децении, повторно го свртува вниманието на светот кон себеси со албумот „Once Upon a Time in Shaolin”. Овој уникатен проект е еден од најинтригантните и најконтроверзните музички дела на нашето време. Албумот, кој беше изработуван во тајност повеќе години, е издаден во само еден примерок. Со тоа, Ву-Танг Клан не само што ја истакнува уметничката вредност на музиката, туку и го поставува прашањето на масовното производство и потрошувачката култура. Спакуван во луксузна метална кутија, „Once Upon a Time in Shaolin” е вистинско ремек-дело на современата музичка уметност. Менаџерите на групата го споредуваат албумот со уметничко дело, истакнувајќи дека музиката треба да се цени како уникатен дел од културното наследство. Ова е своевиден протест против дигиталната ера каде што музиката е лесно достапна и често се перципира како евтина стока. Албумот беше продаден во 2015 година за неверојатни 2 милиони долари, што го прави еден од најскапите музички записи на сите времиња. Во 2021 година беше продаден на колективот за дигитална уметност PleasrDAO за четири милиони. Истата година, РЗА призна дека продажбата на албумот на Шкрели не била добра идеја, со оглед на огромните злосторства што тој ги направил во тоа време. „Во реалноста беше во погрешни раце. Тој го направи договорот пред да се открие неговиот карактер, неговата личност и сите подмолни работи што ќе ги прави. Тоа не беше типот што го запознав, но тој дефинитивно се разви во тој тип“, рече RZA за време на интервјуто за Hot 97. „Сега кога PleasrDAO го има, има можност многу од овие убави идеи за тоа што може да биде оваа уметност и како би можела да се прошири во светот и мислам дека тоа е можно сега“.

"За мојот последен трик, ќе направам мојата кариера да исчезне," рече раперот во видео повик на FaceTime со магионичарот Дејвид Блејн. Минатиот месец, раперот потврди дека неговиот 12-ти студиски албум, ‘The Death of Slim Shady (Coup De Grâce)’, ќе излезе ова лето. Неодамна најави дека првата песна од проектот ќе биде објавена оваа недела, споделувајќи слика од iMessage која гласеше: “…и за мојот последен трик!” Денес (29 мај), Маршал Метерс објави кратко видео во кое му се јавува на Блејн да го праша за “помош со нешто”. Кога магионичарот се согласи, Метерс му рече дека е “најголемиот што некогаш го правел тоа”. Блејн одговори: “Треба да направиме нешто заедно некогаш.” Еминем продолжи: “Па, прашањето ми е колку далеку можеме да одиме со оваа магија? Као, можеме ли да направиме некој трик или нешто?” Еминем додава: “Па за мојот последен трик, ќе ја направам мојата кариера да исчезне.” На крајот од најавата, на екранот се појавува насловот ‘Houdini’ заедно со датумот “31.05.24” – потврдувајќи дека песната ќе биде објавена овој петок (31 мај). Финалните моменти се проследени со краток инструментален извадок од песната. ‘Houdini’ изгледа дека е инспириран од Хари Худини – кој, како и Блејн, беше мајстор за бегство, илузионист и изведувач на трикови. Тој ја започна својата магична кариера во 1891 година и почина во 1926 година. ‘The Death of Slim Shady (Coup De Grâce)’ следи после албумот од 2020 година ‘Music To Be Murdered By’. Албумот треба да излезе ова лето, но точниот датум на излегување сè уште не е познат. Почетокот на овој месец, Еминем објави лажен некролог за Слим Шејди во еден детроитски весник за да го најави својот следен албум. И острооките фанови подоцна забележаа дека една порака изгледа дека е скриена во еулогијата и шпекулираа дека чудната пунктација во насловот – која гласеше „Fans ‘Will Never Forget’ Controversial Rapper” („Фановите ‘Никогаш нема да го заборават’ Контроверзниот Рапер”) – може да биде наслов на една од песните.

Легендарната британска актерка Џуди Денч навести дека можеби ќе се пензионира од актерството на филм по 60 години кариера. Ова го изјави поради нејзината состојба на напредна макуларна дегенерација (АМД), која значително го ограничува нејзиниот вид. Во интервју за The Mirror, Денч на прашање дали има идни проекти, одговори: „Не, не. Јас дури и не можам да гледам!“ реферирајќи на нејзината моментална состојба. Нејзиниот агент, потврдувајќи ја ситуацијата, додава: „Џуди нема што повеќе да додаде освен она што го спомна на новинарот.“ Минатата година, Денч призна дека повеќе не може да гледа на филмски сет. Таа беше дијагностицирана со АМД во 2012 година, состојба која може значително да го спречи видот на една личност. „Стана невозможно и, бидејќи имам фотографска меморија, треба да најдам машина која не само што ќе ми ги научи репликите, туку и ќе ми каже каде се наоѓаат на страницата,“ рече таа на „The Graham Norton Show“ во 2023 година. Во подоцнежно интервју со Луис Теру на BBC Two, Денч изрази желба да продолжи да работи како актерка. „Морам да се научам на нов начин на учење,“ рече таа. „Сфатив дека треба да знам каде се на страницата. Ќе се научам на начин. Знам дека ќе успеам, сè додека не се сопнам додека го правам тоа.“ Според Мекуларното здружение, AMD влијае на повеќе од 700,000 луѓе и е најголемата причина за губење на видот во Обединетото Кралство. Овој месец, Денч даде свое мислење за предупредувачките појави пред современите театарски претстави. „Можам да разберам зошто постојат, но ако сте толку чувствителни, не одете во театар, бидејќи може да бидете многу шокирани,“ рече таа. „Каде е изненадувањето од гледањето и разбирањето на свој начин?“

Стрип центарот на Македонија од Велес го најави започнувањето на циклусот од пет изложби под наслов „Да и дадеме шанса на инклузијата“, како дел од грантот „All we are saying is GIVE INCLUSION A CHANCE!“. Овој грант е дел од програмата „Градиме нови мостови“ на Мисијата на ОБСЕ во Скопје и има за цел промовирање на меѓукултурна инклузија преку младинска уметност. Првата изложба од серијата се одржа на 28 мај 2024 година, во вторник, во Занатскиот дом во Куманово, почнувајќи од 14:00 часот. Изложбата ќе ги претстави најдобрите дела на учесниците од наградниот стрип конкурс на истата тема, кој привлече 263 млади автори од различни етнички и географски средини. Во контекст на втората фаза од конкурсот, неколку млади творци учествуваа на повеќедневна стрип работилница во с. Нежилово, Велешко, каде ги усовршија и финализираа своите креации. Оваа работилница се покажа како одлична можност за талентираните млади уметници да се запознаат и да соработуваат, разменувајќи искуства и идеи. Организаторите најавуваат дека, освен изложување на стрип делата, посетителите  ќе можат да присуствуваат и на промоцијата на каталогот во кој се објавени сите стрипови. Каталогот, покрај графичките дела, ќе содржи и претставување на авторите, нивните училишта и ментори. „Целта на овој циклус изложби е да се промовира важноста на инклузијата и меѓукултурниот дијалог преку уметноста. Веруваме дека стрипот е моќна визуелна форма која може да пренесе значајни пораки и да поттикне размислување за општествените прашања,“ вели Борис Степанов од Стрип центарот на Македонија. Изложбите, поддржани од ОБСЕ, ќе продолжат во наредните месеци во различни градови низ Македонија, зголемувајќи ја свеста за значењето на инклузијата и поттикнувајќи го меѓукултурното разбирање меѓу младите. Посетителите на изложбите ќе имаат можност да видат уникатни и креативни стрип дела кои раскажуваат приказни за прифаќање, разбирање и соработка меѓу различни култури. Ова е навистина уникатна иницијатива која покажува дека уметноста може да служи како мост кој ги поврзува луѓето, без оглед на нивните различности.

Во смела и контроверзна акција која предизвика понатамошни дискусии за уметничкиот израз и феминистички активизам, уметницата од Франција и Луксембург, Дебора де Робертис( Deborah De Robertis) организираше интервенција со означување со „ #MeToo“ на неколку дела, вклучувајќи го и познатото дело „Потеклото на светот“ на Гистав Курбе во Помпиду центарот на 6 мај. Инфамозната слика на Курбе, позната по својот детален приказ на вулва, беше украсена со ознаката “MeToo”(јас исто така) од страна на две жени, акт изведен под заштитното стакло. Интервенцијата вклучуваше и други дела во музејот, кој моментално е домаќин на изложба поврзана со францускиот психоаналитичар Жак Лакан, кој некогаш бил сопственик на делото на Курбе. Значајно е да се напомене дека на де Робертис контроверзиите не и́ се непознати; нејзините минати перформанси вклучуваат исто така смели акти во престижни париски институции, каде што таа директно се вклучуваше во контекстот на славните уметнички дела. Овој последен перформанс беше обележан и со кражба на вез на визуелната уметница Анет Месажер насловен „“I Think Therefore I Suck“, предизвикувајќи предизвикување на традиционалните конвенции за курирање и сопственост на уметноста. Во друго видео објавено на Vimeo, Де Робертис се чини дека го отстранува делото од рамката пред да го стави во темна торба.Де Робертис ги бранеше своите акции како став против патријархалното насилство и мизогинистички поделби што преовладуваат во светот на уметноста, повикувајќи ги сите маргинализирани и недоволно застапени групи да ги изразат своите фрустрации и да ги предизвикаат постојните динамики на моќ. Во 2017 година, де Робертис беше обвинета за сексуален егзибиционизам за настап во Лувр кој вклучуваше изложување пред „Мона Лиза“ додека извикуваше „Мона Лиза, моја пичка, мои авторски права“ преку мегафон. Додека беше ослободена од обвинението за сексуален егзибиционизам, таа на крајот доби 35-часовна јавна казна со општествено корисна работа поради гризење на јакната на чуварот кога нејзиниот настап беше насилно прекинат. Таа, исто така, беше уапсена за голи изведби во Европска куќа на фотографијата и Музеј на декоративни уметности во Париз, и во Светилиштето на Пресвета Богородица од Лурд, едно од најсветите места во Франција во христијанска вера. Посебно видео објавено заедно со најновиот настап на Де Робертис се чини дека го прикажува уметничкото дело на Месаџер виси во спалната соба каде Бернард Маркаде, еден од кураторите на изложбата на Лакан, е прикажан како лежи на кревет додека разговара со уметникот. Во отвореното писмо објавено покрај настапот, Де Робертис ја обвинува Маркаде дека сексуално ја злоставувал кога имала 26 години. Претседателот на обвинителството Ив Бадорк, ја потврди информацијата за апсењето на двете жени вклучени во инцидентот, иако имаше информација дека подоцна биле пуштени. Инцидентот траеше само неколку моменти, но предизвика широка дебата за границите на активизмот во простории посветени на зачувување на уметноста. Францускиот министер за култура, Рашида Дати (Rachida Dat)i, ја критикуваше акцијата, тврдејќи дека самата уметност треба да биде доволно моќен медиум на општествени прашања без потреба да се претвори во директен и буквален протестен знак. Како што дијалогот се развива, уметничкиот свет и јавноста се борат со пресекот на застапувањето и зачувувањето, размислувајќи за ефективните граници на протест во местата на културното наследство.

ERICA EZEIFEDI од: Ерика Езеифеди; Од крајот на март, ги следам рап битките и непријателства каде Дрејк (Drake) се позиционираше наспроти Future, Metro Boomin и Кендрик Ламар (Kendrick Lamar). Иако на почетокот се чинеше дека е стандардна рап препирка, сепак потоа зема друга насока. Набрзо, непријателството стана само Кендрик против Дрејк, а навредите што се фрлаа беа сериозни. Меѓу другото, Кендрик ја извика тенденцијата на Дрејк да ја присвојува Црната американска култура, го обвини дека е женомразец и насилник. И Кендрик - го избриша подот со него. Никогаш досега не сум видела толку голема ѕвезда да биде симната толку брзо и толку апсолутно. Каде и да отидев на мојот тајмлајн на TikTok, гледав луѓе кои рецитираа различни делови од четирите дисови на Ламар и, за време на празникот Cinco de Mayo, беа направени толку многу видеа од луѓе кои танцуваат на „Not Like Us“, со ритамот типичен за Западниот брег лесни за цитирање, тешки удари со поенти. Вестите за непријателството стигнаа дури и до мејнстримот незасегнат со хип хоп, и сите од Њу Јорк Тајмс до  The Guardian имаа што да кажат на темата. Но, каква врска има ова со литературата? Па, ако припаѓате на кампот што ги гледа музичките текстови како литература, одговорот на тоа е очигледен. За сите останати, усните традиции одат подалеку од пишаните, како за почеток, а поезијата - што е, голем дел од рапот, има ритмичен квалитет што овозможува да се зборува на глас. Боб Дилан е добитник на Нобеловата награда, а Кендрик Ламар, касап на канадски рапери, доби Пулицерова награда во 2018 година за неговиот албум DAMN. Се́ на се́, ова непријателство беше толку интересен момент во Црната американска култура и делува како пресвртница за поп-културата во целина. И покрај тоа, има и такви кои се обидоа да го минимизираат моментот. Има многу објави низ платформите на социјалните медиуми кои се обидуваат да не́ засрамат нас, кои следевме како се одвива битката, а има дури и статија во Rolling Stone која цмиздри за тоа колку е тешко да ти е гајле „за рап војна среде вистинска војна“. Како да не можеме да одиме по улица и да џвакаме мастика во исто време. Хип хопот е огромен дел од Црната американска култура, па кога ќе видам сентименти слични на овие и кога ќе се сетам како се прават напори да се зачува уметноста на другите култури во хаотични времиња (како на пример кога Гети даде 1 милион долари за да и́ помогне на Украина да складира уметност за време на војната), ги препознавам по она што се: суптилни начини да се поништи Црната американска култура. Со сето тоа кажано, битката не беше без своите проблематични моменти. На моменти, и Кендрик и Дрејк дофрлаа бодежи еден на друг, со што ја редуцираа траумата на жените и девојчињата на обични вицеви. Токму ова префрлање на грижите на црните жени во позадина и гореспоменатото поништување на Црните луѓе и нашата култура, сакав да го споменам во првите неколку книжевни непријателства што ги истакнувам. Ричард Рајт против Зора Нил Харстон Ричард беше тој што го фрли првиот книжевен удар во овој beef(сленг, непријателство) Во 1937 година, Зора Нил Харстон ја објави Their Eyes Were Watching God (Нивните очи го гледаа Бога)-што стана нејзиното најпознато дело - се објавува. И тогаш, Рајт, самиот склон кон драми  се фрли среде ситуацијата. Тој напиша есеј во кој ја осудува книгата на Херстон, во суштина велејќи дека нејзиниот фокус на потрагата на главниот лик на Црната жена за самоактуелизација - што го вклучуваше и нејзиниот сексуален живот - ги зајакнува стереотипите околу Црните луѓе и промискуитетот. Тој рече дека има, „нема тема, нема порака, нема мисла. Главно, нејзиниот роман не е упатен на Црниот човек, туку на белата публика чии шовинистички вкусови знае како да ги задоволи. а „лесната сензуалност, нешто што - според него - првпат фатило корен во пишувањето на Црнците благодарение на Филис Витли, друга Црна жена и книжевна ѕвезда. Сето тоа го кажува и покрај тоа што еден од неговите најпознати романи, Native Son следи еден млад Црн маж, Бигер Томас, кој уби бела жена чие име…е избор.  Да. Една година подоцна, Херстон, ситничар како и секогаш - и со право - ја прегледува првата книга на Херстон Рајт Децата на чичко Том, велејќи „Овде има раскошни убиства, можеби доволно за да ги задоволи сите машки Црни читатели“. Ауу. Оваа расправија совршено го опфаќа прашањето за сексизмот во црнечката култура и директно ја покажува потребата Кимберли Креншо да го измисли терминот „интерсекционалност“. Времето кога Херстон и Рајт беа најактивни - за време на ренесансата на Харлем - беше време кога Црните креативци се бореа да не се хранат со негативните стереотипи околу Црните луѓе и да не се изразуваат автентично. Токму оваа потреба да се спротивстави на овие негативни стереотипи ги натера некои од Црнците да се вклучат во политиката за почитување, особено - и во некои случаи, исклучиво - што се однесуваше на жените. Ова го гледаме со Ричард Рајт, кој немаше проблем со пишување книги кои содржеа негативни стереотипи, но ја повлече линијата кај Црните жени кои автентично пишуваат за нивните искуства. Тони Морисон против Бил Моjерс Ова е помалку двострано непријателство, а повеќе Мојерс како си го покажува своето лице, додека Морисон го покажува свето трпение. Кога таа беше интервјуирана од него во 1990 година, ја праша дали некогаш може да напише книга во која нема да бидат во фокус Црните луѓе. Како што споменав претходно, нејзиниот одговор беше грациозен. Сепак, осум години подоцна, таа беше прашана за интервјуто со Мојерс од Чарли Роуз, и таа објасни како прашањето на Мојерс е вкоренето во евроцентризмот и колку сосема друг-уваше. Брам Стокер против Оскар Вајлд Иако ова непријателство е лом но на сладострасен начин, исто така е тажно. Абрахам Стокер и Оскар Вајлд всушност пораснаа заедно - нивните родители беа пријатели - и заедно отидоа на колеџ. Се вели и дека биле многу блиску. Толку блиски, всушност, што дури и́ се додворуваа на истата жена, популарната Флоренс Балкомб. Ова е делумно точката каде што започна непријателството. На почетокот, Вајлд и неговата примамлива накинџуреност го привлекоа вниманието на Балкомб, но потоа Стокер ја запроси - прилично скандалозно - и  таа на крајот се омажи за примерниот Стокер. Подоцна, кога Вајлд беше испратен во затвор на две години поради тоа што бил квир, Стокер почнал да работи на Дракула. Писателот на Book Riot (Книжен бунт),  Тика Витери забележа како Стокер го опишува ликот Дракула на ист начин како Вајлд е опишан од јавноста. И двајцата се опишани како „прејадени пијавици“ и ги претставуваат се́ што е зло и лошо во општеството. Салман Ружди против Џон Апдајк Во 2006 година, Џон Апдајк напиша рецензија за Шалимар кловнот од Салман Ружди, и имаше мисли.Поточно, за изборот на името, од страна на Ружди за еден од ликовите на книгата. Тој праша: „Зошто, ох зошто, Салман Ружди, во својот нов роман,Шалимар кловнот, нарече  еден од неговите главни ликови Максимилијан Офулс? Читателите на оваа рецензија ќе бидат поштедени, на начин на кој што не беше рецензентот, од налудничавата вежба во обидот да го преклопи Офулс на Ружди со историскиот. Тие двајца немаат никаква врска еден со друг, освен во името и перипатетичкиот живот“. Потоа, Ружди, со сета своја ситничавост, одговори: „Зошто, ох зошто. . . ?’ Па, зошто да не? Некаде во Лас Вегас веројатно има машка проститутка наречена „Џон Апдајк“. Господине Ружди! Продолжувајќи, тој рече: „Она што најмногу ме разочара кај Апдајк е тоа што во својата рецензија тој не спомена дека штотуку завршил роман за тероризмот. Мораше да ме исфрли од видното поле, за да си направи простор. Не сум во линија на претежно англиското восхитување на Апдајк... Тој треба да остане во своето парохиско соседство и да пишува за размнување со сопруги, бидејќи тоа е она што може да го направи“. „Изгледаше како навистина да бил претепан, како да го претепала мексиканската полиција“. Габриел Гарсија Маркез vs. Марио Варгас Љоса Ова е непријателство како од реалношоу. Варгас Љоса ја изневерил сопругата со шведска стјуардеса. Потоа Патриша, неговата сопруга, оди кај најдобриот пријател на Варгас Љоса, Гарсија Маркез, за ​​совет. Тој предлага развод...а можеби и нешто друго. Одреден вид нешто друго што води до тоа Варгас Љоса да спопука Гарсија Маркез  следниот пат кога ќе го види во Мексико Сити во 1976 година. Еден ден подоцна, Гарсија Маркез и неговата сопруга Мерцедес одат кај нивниот пријател Родриго Моја и Гарсија Маркез бара од него да ја фотографира неговата модрица. Моја рече: „Изгледаше како навистина да бил претепан, како да бил претепан од мексиканската полиција“. Цел хаос. Верувајте ми кога велам дека има многу повеќе книжевни непријателства- како онаа помеѓу Колсон Вајтхед и Ричард Форд (се работи за плукање!), и Ернест Хемингвеј и, како и сите негови современици - но се надевам дека мојот мал излет во литературниот скандал можњ да ги засити најлом аглите на вашите срца.

На 15-ти мај во 19 часот, Котур ќе ги отвори вратите за да го угости јубилејното отварање на петнаесеттата сезона на популарната уметничка резиденција „Креативен викенд” која се одржува во Лазарополе. Оваа година, под мотото „Стратегии во уметноста", конференцијата цели да расветли и поттикне дискусии за современите предизвици со кои се соочува уметничката сцена во Македонија. Програмата на конференцијата, која трае од 15 до 22 мај, собира и еклектичен микс од уметници и предавачи од различни области - од литература и театар, преку музика, до филм и фотографија во линија на досегашниот концепт. Меѓу учесниците се истакнати имиња како Филип Букуршлиев, Добрила и Дориан, како и групите „Алембик”, „Local Blue”, и „Намуз” кои ќе имаат свои концерти. Организаторите изјавија дека конференцијата годинава става акцент на „новите простори како ‚Лабораториум‘ и ‚Аудиокултура‘" и ќе предложи мерки за подобрување на инфраструктурата која ги поддржува уметниците. Воедно, претставници на издавачките куќи, независни колективи и институции но и поединци ќе ги споделат своите искуства и предмети на соработка и поддршка на уметноста. На 15 мај во 19 часот, во „Котур”, ќе биде најавена петнаесеттата сезона на уметничката резиденција „Креативен викенд” во Лазарополе. Исто така, ќе бидат најавени и учесниците и програмата на првиот настан во оваа сезона, конференцијата насловена „Стратегии во уметноста”. Целите на оваа конференција се да се види кој со што придонесува за уметничката сцена, да се укаже на слабостите и можните решенија, да се проговори за тоа што недостасува, и како би можела да се подобри инфраструктурата којашто им овозможува на уметниците подобар амбиент за нивното творење и поддршка на промоција на нивните дела во Македонија и надвор од неа. Учесниците на оваа конференција творат комбинација на искуство и младост. Своите аргументи и идеи ќе ги споделат професорите и предавачите од Филолошки факултет, ФДУ, и ФЛУ, како и нивните студенти; издавачи со реноме како „Темплум”, но и нови како „Илика”, музичари со многу отсвирени концерти, како Филип Букуршлиев и Добрила и Дориан, но и талентираните „Алембик”, „Local Blue” и „Намуз” (Андреј Татарчевски и Кристијан Новковски). Друга битна карактеристика на содржината на програмата е присуството на независни и самоодржливи колективи, како што се „Партизанска штампа”, КСП Центар „Јадро” и „Кула”, од една, и претставници на институции и здруженија како ДЛУМ, Национална галерија, МСУ, Кинотека, Фото сојуз на Македонија, од друга страна. Покрај тоа, ќе стане збор и за новите простори како „Лабораториум”, „Аудиокултура” и други. За своите искуства ќе нѐ информираат претставниците и учесниците на фестивалите „Стрип-трип”, „Графити фест”, Флип бук” и „Македокс”, фестивалот за фотографија „Зрно”, фестивалот Синестетика”, театарот „Сенки и облаци”, и колективите „Гола планина”, „Отров” и „Аксиома”. И покрај толку сеопфатна програма, сепак недостигаат танцот, дизајнот, модата... Следната година и овие области ќе бидат вклучени во дискусијата за создавање на подобри стратегии во уметноста. Програмата ќе се одржува од 15 до 22 мај во „Котур”, „Илика”, СЦ „Дуња”, „Ла Кања”, „Монтажна галерија”, „Буква”, „Бруталиск” и „P INN” (Стара скопска чаршија). Првата и последната вечер ќе бидат зачинети со диџеј сесии на Балтик и Александар Ордев во „Котур” и Теа Шалдева и Андреа Салпе во „P INN”. Пред 15 ( 2010 -2024) години во селото Лазарополе е основана неформалната уметничка резиденција ,,Креативен викенд” која ги отвори вратите за уметниците и стана пример за мултимедијална рурална уметничка резиденција. Главната идеја на оваа резиденција е да обезбеди комуникација помеѓу уметниците и да им овозможи да творат во природна и рурална средина со релаксирачки амбиент, со акцент на импровизација и експериментирање на уметничките форми. -Креативен викенд Повеќе: Програмата за конференцијата „Стратегии на уметноста“ по повод јубилејното издание на „Креативен викенд“ Конференцијата ветува богата програма, која вклучува и серија на концерти и уметнички перформанси низ Скопје, и се очекува да привлече голем интерес не само од стручна јавност, туку и од пошироката публика. Што можеме да видиме на програмата на конференцијата „Стратегии во уметноста“? Програмата на конференцијата „Стратегии во уметноста“ нуди разновиден и сеопфатен поглед на уметноста и културата, давајќи фокус на различни аспекти на креативната индустрија. 1. Литература и Театар (16 мај) – Дискусии и предавања од водечки писатели и театарски дејци. Темите ќе се фокусираат на современите достигнувања и предизвиците во эти области, со учество на познати личности од овие сфери како Катерина Стефановска и Никола Гелевски. 2. Сито штампа, стрип и графити (17 мај) – Панели кои истражуваат урбаната култура и визуелни изрази преку стрип и графити. Овој дел ќе обезбеди уникатен увид во алтернативните видови на уметничко изразување со учество на активни уметници како Билјана Димитрова и Ѓорѓи Митревски. 3. Музика и илустрации (18 мај) – Интеракција помеѓу музичката индустрија и визуелните уметности, со акцент на колаборацијата меѓу илустратори и музичари. Посетителите ќе добијат инсајт во процесите на создавање на музички албуми и соработки помеѓу уметниците. 4. Инсталации, скулптури и архитектонски елементи (19 мај) – Обезбедува поглед на современото уметничко создавање во простор. Предавања и изложби кои прикажуваат иновативно користење на просторот и материјалите. 5. Филм и фотографија (20 мај) – Дискусии со режисери, сценаристи и фотографи кои детално ќе ги осветлат своите креативни процеси и искуства во индустријата. 6. Институции, здруженија и простори (21 мај) – Поглед кон улогата на различни организации и простори кои поддржуваат културен развој и уметност. 7. Медиуми и настани (22 мај) – Завршниот ден ќе се фокусира на улогата на медиумите во промоција и поддршка на уметноста и културните настани, со учество на водечки медиумски работници и организатори на настани. НО ШТО Е КРЕАТИВЕН ВИКЕНД? Руралната уметничка оаза на Македонија Пвеќе од една деценија во Лазарополе, се наоѓа идеалното место за уметничка инспирација и креативна работа - „Креативен викенд“. Оваа уметничка резиденција, која своето постоење го започна пред точно 15 години, бргу се утврди како значајна точка на културниот мапа на Македонија, обединувајќи заедно македонски и меѓународни таленти под еден кров. Почетоци и мисија Замислата за „Креативен викенд“ се роди во 2010 година кога група уметници и културни работници одлучија да создадат простор каде што креативноста ќе може непречено да тече но надвор од урбан контекст. Основната цел на резиденцијата беше да се овозможи комуникација и колаборација помеѓу уметниците, давајќи им простор да експериментираат во непосредна близина до природните убавини на Лазарополе. Програма и активности Секоја година, од мај до октомври, „Креативен викенд“ нуди различни активности и работилници кои вклучуваат, но не се ограничени на, ликовна уметност, фотографија, музика, книжевност и мултимедија. Важен аспект на резиденцијата е исто така и промоција на самоодржливост и еколошка свест, со цел уметниците не само да создаваат, туку и да живеат во хармонија со околината. Низ годините, „Креативен викенд“ бил домаќин на многу познати уметници од Македонија и светот, вклучувајќи ги Германија, Италија, Јапонија, и САД, создавајќи мрежа од креативци кои што продолжуваат да споделуваат своите видувања и искуства меѓу генерациите и културите. Постигнувања и признанија Преку своето постоење, „Креативен викенд“ успеа да се позиционира како еден од клучните играчи во поддршката и развојот на уметниците во Македонија. Резиденцијата е позната по својот уникатен пристап кон уметноста, нудејќи услови во кои творците можат конструктивно да се соочат со предизвиците. Идни насоки Како што напредува во 15-та сезона, „Креативен викенд“ продолжува да ги проширува своите граници со вклучување на нови уметнички форми и дисциплини. Наjавената конференција „Стратегии во уметноста“ оваа мај, цели да укаже на нови возможности и предизвици со кои што се соочува уметничката сцена. Како оаза на креативност, „Креативен викенд“ останува место каде што уметноста и културата се негуваат и растат, чувајќи ги традициите и истовремено иновирајќи кон иднината.

Во нова ера на уметнички изрази и културни иницијативи, Локомотива - Центар за нови иницијативи во уметноста и културата направи значаен чекор напред со реформирањето на својата платформа и програми. Перформанс Платформа Фестивал (ППФ), кој што беше годишен настан, сега се трансформира во целогодишен проект кој цели да ги оствари новите амбиции на Локомотива во 2024 година. За разлика од традиционалните фестивали, ППФ се стреми да се отклони од конвенционалните формати и да промовира иновативни методи во курирањето на содржини. Центарот сега се фокусира на соработки со различни фестивали низ земјата и шире, со цел да креира мрежа која ќе ги поддржи и издигне феминистичките гласови и пристапи во изведувачките уметности. Овој нов модел на функционирање ќе овозможи ППФ да презентира повеќе долгорочни соработки, кои ќе вклучуваат заеднички проекти и дистрибуција на уметнички дела кои промовираат тековни и мултидимензионални културни обмен. На програмата за следната година, Локомотива веќе најавува неколку значајни проекти како „Свет без жени“, којшто е конципиран и изведен по текстовите на познатите авторки Олга Димитријевиќ и Маја Пелевиќ; „Radical Cheerleading“ од Зуфит Симон; и NAM ChoreoLab - серија работилници под водство на артисти како Викторија Илиоска и Ана Дубљевиќ. Нашата цел не е да започнеме уште еден фестивал во културната сфера каде што веќе ги има многу, туку да ги здружиме силите и да промовираме феминистички пристап во курирањето, споделувајќи ги ресурсите и развивајќи заеднички пристапи за дистрибуција на програми до разновидна публика. ППФ ја реосмислува дистрибуцијата на уметнички дела надвор од еднодимензионалниот пристап преку поттикнување на повеќерелациски, тековни партнерства и пријателства. Локомотива - Центар за нови иницијативи во уметноста и културата во изминатите години продуцираше и презентираше бројни дела од локални и меѓународни уметници како дел од својата програма и во соработка со локални и регионални партнери. Решивме да одиме понатаму преуредувајќи ја програмата. Така, Перформанс Платформа Фестивал (ППФ) во 2024 година се реформира во пионерска иницијатива, развивајќи ја својата програма во текот на целата година и преку соработки со фестивали низ земјата и во регионот. Нашата цел не е да започнеме уште еден фестивал во културната сфера каде што веќе ги има многу, туку да ги здружиме силите и да промовираме феминистички пристап во курирањето, споделувајќи ги ресурсите и развивајќи заеднички пристапи за дистрибуција на програми до разновидна публика. ППФ ја реосмислува дистрибуцијата на уметнички дела надвор од еднодимензионалниот пристап преку поттикнување на повеќерелациски, тековни партнерства и пријателства. Прифаќајќи дека продукцијата на новото произлегува од минатите напори, ние се стремиме да се позиционираме како поврзувачи, не само во балканскиот регион и локално, туку и како привремени чувари кои го одржуваат, унапредуваат и развиваат наследството на изведувачките уметности. Посветен на претставување на меѓународни и локални изведби на пресекот на танцот, театарот и визуелната уметност, ППФ се фокусира на истражување кое навлегува во социо-политички теми кои опфаќаат микро и макро политика. Преку нашата програма, се стремиме да поттикнеме критичко размислување за овие прашања. Затоа, не сме заинтересирани само за претставување финални продукции, туку и за споделување уметнички и колаборативни процеси, како и методологиите што ги поткрепуваат. Оваа година ќе ја претставиме следнава програма: перформанси WORLD WITHOUT WOMEN [СВЕТ БЕЗ ЖЕНИ] конципирани, напишани и изведени според текст на Олга Димитријевиќ и Маја Пелевиќ, Radical Cheerleading [Радикално навивање] од Зуфит Симон и NAM ChoreoLab [НАМ КореоЛаб] - Викторија Илиоска, Ана Дубљевиќ, Соња Преград, Дражен Драгоевиќ, проследено со дискурзивната програма Дијалог кој недостасува, коорганизирана со фестивалот ПРВО ПА ЖЕНСКО и во соработка со Медуза. ППФ програмата 2024 е поддржана од Министерството за култура на Република Северна Македонија, Креативна Европа за Западен Балкан и Гете-Институтот од Скопје. Партнери на 2024 ППФ се фестивалот ПРВО ПА ЖЕНСКО, МОТ фестивалот, Младинскиот културен центар (МКЦ) и Факултетот за драмски уметности - Скопје. ППФ не само што ќе нуди богата програма на изведби, туку и дискурзивни настани кои ќе ги заокружуваат овие проекти, кои се организирани во соработка со фестивалот "ПРВО ПА ЖЕНСКО" и Медуза, фокусирајќи се на женските перспективи и уметничкиот активизам. Оваа година, ППФ добива поддршка од Министерството за култура на Република Северна Македонија, Креативна Европа за Западен Балкан и Гете-Институтот од Скопје, потврдувајќи дека овој пристап е од големо значење за развојот на уметноста и културата во регионот. Преку оваа програмска еволуција, Локомотива ја потврдува својата посветеност пред македонската и меѓународна публика, обезбедувајќи единствена платформа за уметнички развој и дијалог.

Со една особено значајна музичка најава на уметничката икона и ЛГБТК+ активист, Mykki Blanco, Скопје нестрпливо го очекува отворањето на дванаесеттото издание на Викендот на гордоста. Настанот, закажан за 8 јуни, ветува не само вообичаената ерупција на добри вибрации и журка која ќе биде наспроти пораката која ја носи тематиката на фестивалот за 2024 година – „Останувајќи со нелагодноста“. Тематот на фестивалот оваа година е ОСТАНУВАЈЌИ СО НЕЛАГОДНОСТА. Со оваа тема, ги истражуваме потенцијалите и формите на соживот, знаење, светотворење и општествена трансформација, кои може да произлезат од останувањето со нелагодноста, или неволјата, тешкотијата, проблемот, несоодветноста, неприкладноста, неугодноста, непријатноста, чудното, некомфорното – како нешто што го опишува живеењето во кризни времиња, каде се скршени и изгубени нашите хегемониски, традиционални и здраворазумски алатки за навигација на животот и секојдневието. МИКИ БЛАНКО е познат уште од раните изданија и деби албумот Mykki (2016), составен од креативната моќ на пионерските микстејпови Cosmic Angel (2012) и Gay Dog Food (2013), со кои ги има поплочено патот за успехот на многумина други нехетеронормативни и родово неконформирачки уметници. Бланко е автор на култни класични хитови, меѓу кои и Kingpinning, Haze.Boogie.Life, Wavy, Coke White, Starlight и The Initiation. Има поставено недостижни стандарди со хит-спотот за High School Neven Ends од деби албумот, во режија на Мат Ламберт, награден со бројни награди на разни фестивали. Покрај содржината за сопствените спотови, Бланко остави значителен белег во медиумите и поп-културата со перформансите во други спотови и кратки филмови, како, на пример, главната улога во спотот на Мадона Dark Ballet, неверојатното читање на песната на Зои Леонард Сакам лезбејка за претседател, експерименталната улога во соработката на уметничкиот филм Без каишка (No Leash) со Коди Кричелоу за брендот на Шејн Оливер, Hood By Air, како и перформансот во кој игра повеќе ликови за краткиот филм Wypipo (во рамките на улогата како гостин уредник за  Dazed). Сестраната ѕвезда го продолжува преминот од андерграундот со турнеите со Björk, Major Lazer и Death Grips, а работи и со разнообразни музичари, како Kan ye West, Devendra Banhart, Amnesia Scanner, Charli XCX, Kathleen Hanna и Woodkid. Мики Бланко е креативен полимат и неговото патување претставува вистинско задоволство да се гледа и слуша. До почетокот на 2020 година Бланко создаде нова музика колку за два албума, што претставува важна еволуција во нивната дејност. Во 2021 г. Бланко го издаде Broken Hearts and Beauty Sleep. Во 2022 г. го издаде антологискиот албум Stay Close to Music, а во 2013 бучниот ЕП-албум Postcards from Italia, кој послужи како одредница за овој вид жанр. Организирано од страна на Коалиција МАРГИНИ и ЛГБТИ Центарот за поддршка, прославата на квир културата и уметноста ќе трае од 5 до 16 јуни, разгранувајќи се низ четири значајни локации во главниот град: Музејот на современа уметност, Станица 26, Младинскиот културен центар и Театар Комедија. Настапите на талентирани уметници како DZIPSII и енергичните диџеј сетови од маестралната Ивана Драгшиќ, се само дел од богатата програма која ќе понуди живо свидетелство за неприкосновената уметничка креативност која лежи во срцето на ЛГБТК+ заедницата. ЏИПСИ е познат и по неговиот настап на минатогодишниот избор за Песна за Евровизија во Србија, каде со песната „Грев“ направи парампарче. Како автор и изведувач со единствен и несекојдневен глас, тој е директен, возбудлив, енергичен и нежен, но и секогаш бескомпромисен во својот израз. Зад себе го има албумот „Записи од поздемјето“ којшто весникот Данас го прогласи за трет најдобар балкански албум. Тематиката на фестивалот е изразено провокативна. „Останувајќи со нелагодноста“ ги предизвикува посетителите не само да го разберат, туку и да го прифатат нарушувањето кое доаѓа со кризни времиња, и да ги истражат потенцијалите кои остануваат скриени во предизвиците и социјалните разногласности. Илустрацијата која го претставува концептот на фестивалот е дело на македонската уметница Христина Иваноска, чие оригинално дело ја доловува сложеноста и многусложеноста на фестивалската тема. Емоционално врзана за визијата на Second Summer of Love и екстази еуфоријата, но внимателна околу хетеро-патријархалната рамка на денс културата денес, ИВАНА ДРАГШИЌ е водена од трансформативната моќ на споделувањето музика и танцување. Нејзините диџеј сетови се бесни, емотивни и забавни –  конфигурација за достоинствен живот. По емитувањето програма на култното скопско радио Канал 103 и на Амок Радио, нејзината последна радиоекскурзија е Медашт на платформата за европска андерграунд култура komrad.net. Обожава да пушта музика заедно со други пријатели диџеи. За подетални информации, фестивалскиот програм и билети, заинтересираните може да навратат на официјалната страна на фестивалот или да контактираат со кураторот на програмата. Викендот на гордоста – Скопје 2024 е не само уметнички собир, туку и моќна демонстрација на гордост и отпор, нудејќи еден сеопфатен и задолжителен гледен агол на животот кој продолжува „со нелагодноста“. Се́ што треба и може да знаете на ОВОЈ ЛИНК.

Соочувајќи се со сегашните предизвици, критички гледаме кон борбите од минатото. Програмата заговара зајакнување на транснационалното поврзување на феминистичките заедници кое е клучно за радикална, неметафорична солидарност. Низ неа, заедницата, сфатена како глагол, оживува како најефективен облик на бунт против патријархатот[1], различните империјализми и длабоко вкоренетиот расизам. Пропрашувајќи ги лекциите од минатото, продолжуваме понатаму, прегрнувајќи ги соништата за иднината - солидарна, рамноправна, праведна. Доколку ве инспирираше овој call to action на Tiiiit Inc.! тогаш ќе сакате да присуствувате на македонската премиера на феминистичката театарска претстава „Свет без жени" од авторките Олга Димитријевиќ и Маја Пелевиќ ќе се одржи на 16-ти мај во 20 часот на Академската сцена на Факултетот за драмски уметности  во Скопје. Оваа претстава е дел од програмата на фестивалите ПЕРФОРМАНС ПЛАТФОРМА и ПРВО ПА ЖЕНСКО #12, во организација на LOKOMOTIVA-Centre for New Initiatives in Arts and Culture и Tiiiit! Inc. Успехот на "Свет без жени" е докажан не само на македонската, туку и на меѓународната сцена. Претставата ја освои наградата од публиката на престижниот Фестивал БИТЕФ во 2022 година. Претставата третира теми како женитe и нивната улога во современиот свет, со акцент на жените кои борат за своите права и слободи. По изведбата, во рамки на дискурзивната платформа на Локомотива и Tiiiit! Inc. - Дијалогот што недостасува, ќе следи разговор со авторките, модериран од Калиа Димитрова. Влезот е слободен, но поради ограничените места, се препорачува резервација на tiiiit.inc@gmail.com.

Искра Гешоска, истакната македонска теоретичарка на уметноста, организатор на фестивалот КРИК и директор на невладината организација Контрапункт, есеист, преведувач на наслови во областа на тероијата, е прогласена за една од овогодинешните добитници на престижниот Гете медал. Ова признание и́ се доделува како нашироко признат облик на почит кон нејзиниот извонреден придонес во областа на интернационалната културна размена и обогатување на независната културна сцена во Македонија. Од основањето во 2001 година, Гешоска со Контрапункт и културниот центар Точка направи огромен придонес во поддршката на младите уметници, зајакнувајќи ја независната културна сцена во земјата. Општествените и политички турбуленции, укинаа неколку културни простори под политичкиот притисок во тоа време (кон крајот на првата деценија на 2000-те), но не ја сопре Гешоска и нејзините напори да го зајакнат гласот на уметноста и културата. Гешоска е исто така советничка за културни прашања на Претседателот на Република Северна Македонија од 2019-та година, што го покажува нејзиното континуирано влијание и присуство во културните политики на највисоко ниво. Гете медалот, којшто го доделува Гете-институтот од 1955 година, е најважното признание на странската културна политика на Федералната Република Германија. Од неговото институирање, медалот е доделен на повеќе од триста одбраници од 70 земји, вклучувајќи и многу престижни имиња од светот на уметноста, литературата и науката. Изборот на Гешоска како добитник на медалот Гете е доказ за нејзината немерлива силна визија и континуирана работа на унапредување на културните размени и чување на независниот културен идентитет во регионот и пошироко. Во ова светло, Искра инсистира - доделувањето на медалот не е само признание за нејзината работа, туку и за оние коишто се залагаат за промени низ уметноста и културата во опкружувања што често се спротивставуваат на слободниот израз и креативност. Сепак таа инсистира, дека медалот не и́ припаѓа исклучива на нејзе, дека без македонската култура и уметниците и културните работници кои ја сочинуваат заедницата, кои се месото и духот, јадрото на македонската култура, во и за која работи. Ова инсистирање само го запечатува она што е ионака очигледно: признанието не само што е заслужено, туку можеби и го надминува во сфери повисоки и поголеми од одликувањата и се само интерпункциски оддишки во многу побитна приказна. Сепак, кога сме кај приказните - во име на цементирање на наративот на македонската култура (како строг непобитен архивар), но и наративите и приказните на жените кои се најчесто изоставани од историите па дури и од анегдотите како рамноправни чинители - Гешоска колку и да сака да зачекори во својата навика да дава, и да ја сподели заслугата со своите колеги, своето пошироко семејство: треба и мора одважно и гордо да ја прифати како своја - и со тој чин ќе утврди една многу важна историја, валидација на историја, која нашироко се верува дека е резервирана на дипломатските маси за преговори. На посебна, важна култура, со свои посебности, и со тоа има право да бара и да сонува за повеќе. Во добро друштво Доколку на момент застанеме и го разрешиме убедувањето дека „престижно друштво“ и „елита“ не е категорија која е морално сомнителна, туку таа позиција е заработена, со макотрпна работа, визионерство, талент, и често одрекувања, дури и казнувања, клуб чија влезница некогаш се наплаќа и со животот, тогаш ќе дозволиме без грижа на совест да се гордееме со статусот кој го стекна Гешоска. Меѓу впечатливата листа на добитници на медалот Гете, неколку имиња се врежани во колективната свест со својот глобален углед и придонес. - Светлана Алексиевич белоруска новинарка и нобеловка за литература, беше одликувана со Гете медалата во признание на нејзината длабока посветеност на раскажувањето на приказните на обични луѓе заплеткани во вихорот на големите историски настани. - Давид Гросман, израелски писател, е уште еден лауреат, чии дела, преведени на над дваесетина јазици, подлабоко ги истражуваат темите на љубовта, тагата и политичката поделбеност, нудејќи пријателска рака над границите на суштествувањето. -Амартија Кумар Сен индиски економист и Нобелов лауреат, ја доби медалата за неговото тело на работа што ги разгледува идеите на правдата, економската нееднаквост и демократијата. Неговиот придонес трансцендира академските кругови, пружајќи прониклив увид во начините на кои културата и развојот се пресекуваат. - Пина Бауш, германска танчерка и хореографка, чиј иновативен работен стил и перформативна изразност ги отворила вратите за нови форми на изразување во танцот, се смета за пионер во современиот танц. Нејзиното влијание продолжува да инспирира танчери и хореографи низ целиот свет. Познати лауреати на медалјата Гете од Балканот и нивното културно наследство Меѓу добитниците на медалот Гете, се издвојуваат и неколку забележителни личности од поранешната Југославија и Балканот, чии придонеси во културата и науката ги прејдоа границите на нивните татковини. Една од таквите личности е Перо Слијепчевиќ, професор и литературен критичар од Хрватска. Како добитник на Гете медалот, на Слијепчевиќ му беше оддадено признание за неговите визионерски трудови во преведувањето и проучувањето на германската книжевност во Југославија. Зденко Шкреб, истакнат хрватски германист, тероетичар на книжевноста и универзитетски професор, исто така беше добитник на медалјата Гете. Неговите објави и истражувања во областа на германската книжевност и филозофија значително придонесоа кон разбирањето и споделувањето на германската култура во широк круг на читатели, академици, студенти во поранешна Југославија. Вредно е уште да се споменат и придонесите на Камила Луцерна, која како учена од Австрија се смета за значаен мост меѓу германската и јужнословенските култури. Нејзините дела и активности како преведувач и културен посредник, значајно придонесоа кон културното поврзување и размена. Овие лауреати на медалот Гете од поранешна Југославија и Балканот ја симболизираат важноста на меѓукултурниот дијалог и размена. Нивните трудови и ангажмани не само што го надминуваат јазичното и културното различност, туку и продолжуваат да инспирираат нови генерации на уметници, културни делувачи и научници, коишто градат мостови на разбирање и заедничките вредности меѓу различните култури и народи по цел свет. Нивните достигнувања сведочат за бескрајните можности на културната кооперација и моќта на книжевноста и уметноста да ги надминат границите и да ги поврзат луѓето. И покрај многубројните аргументи кои често ме искушувале токму по ова прашање, сепак, единственото нешто во кое верувам е заедницата на споделени идеи, визии, акции, реакции и креативни конфронтации. Верувам во политиките на споделеност и органско заедништво кое создава простори на постојано еманципирање низ критичко (себе)преиспитување. Верувам дека општествените динамики можат да бидат поттикнувачки и отворени само преку слободната размена на храбри индивидуи, кои успеваат да ја сочуваат својата автономија здружувајќи се и создавајќи силни и вибрантни платформи на солидарност и на единство на различностите. А најмногу верувам во тоа дека никој не може сам да чекори по патот ниту пак дека може сам да создаде каквао било вредносно јадро. Токму затоа, без двоумење, велам дека ова признание не е за мене, туку за сите нас. За сите кои заеднички сме чекореле низ предизвикувачките социо-културни Сцили и Харибди, без да ставиме восок во ушите. Јас не сум ништо без сите вас. И токму затоа, ви благодарам за сите заеднички битки, за сите заеднички приказни, за сите заеднички исчекори и обиди да направиме разлика, да не се втолпиме, и постојано да бидеме будни и спремни да се спротиставиме на секој кој ќе посегне и ќе сака да ја загрози автономијата во општеството, во културата, во естетските и етичките хоризонти. Гете медалот за 2024 година го доби Македонија. Тој ни припаѓа на сите. - Искра Гешоска. Церемонијата за доделување на медалите ќе се одржи на 28 август, на роденденот на Гете, во Вајмар, во соработка со кунстшествената фестивалот во Вајмар. Овој настан нe само што слави постигнувањата на овогодинешните добитници на медалот, туку и нуди мост за културна соработка и дијалог меѓу различни културни и уметнички сцени од целиот свет.

Мирко Попов Квартет излезе со нов сингл – Дијагноза. Синглот се чини дека е епилог или фуснота на медиумската галама која се случи кога на митинг на локалните избори после драматична пауза констатираше „Скопје е...дијагноза„ и со тоа медиумите, често мрзеливи, во елаборирањето или едноставно пишувањето на приказни – се закачија за моментот кој отскокна од старите уморни фрази, и ги покачи пулсовите, и со тоа ги нахрани сеирџиските кучиња. Мирко Попов самиот вели дека не е изверзиран во новата технологија и дека има отпор кон дигиталната ера, но доколку тоа навистина е така е вистинска штета: со излегувањето на синглот Дијагноза покажува талент и смисла за контрола на наративот, и не му се дава така лесно. Оние кои се „маркетиншки генијалци„ обично преку хумор ги превртуваат контроверзните моменти наопаку, и со исмејување ја празнат гневната енергија. Но реконтекстуализирањето на елемeнт кој е извор на препирки, и реапроприација во посакувано значење е нешто повеќе од само маркетиншки трик - тоа бара креативност и талент. Го видовме Кање Вест пред една деценија како позира нагрнат со расистичкото конфедерациско знаме а потоа носеше и јакна со знаменце на ракавот: „Реагирајте како сакате секоја енергија е добра енергија. Знамето на Конфедерацијата на некој начин го претставуваше ропството. Тоа е моето апстрактно мислење за она што го знам за тоа, нели? Па, ја напишав песната „Нови робови“. Па, го зедов знамето на Конфедерацијата и го направив мое знаме. Сега е мое знаме!“ Но повеќе од само насловот кој може да се гледа како јадица, оваа електро трака е песна за Скопје, лајтмотивот на Мирко Попов кој е поставен наспроти „Македонија„(или „Македониа„) во не само неговото творештво туку и јавен дискурс кој се провелкува од интервјуа, па и низ коментари по социјалните медиуми. Тој сонува за Скопје во сите свои несовршености, „ Живееш во град во мојот град Соништа во кал Не е град во омраз шал Околу вратот мал„ како Њујорк, Лондон, како прогресивен, урбан интелектуален елемент, наспроти регресивната, назадна, емотивна, ако не и инстинктивна конзервативна, националистичка „Маќедонијa”. Оваа дихотомија поставена среде амбиција да се придвижи Македонија од општество кое е комично во својата немоќ кон средина која е во најмала рака достоинствена. Всушност се сеќаваме на Мирко на своите 20+ години во 90-тите, како кажува на камерата (ова во кулминацијата на транзициската Македонија, и завоениот Балкан) дека има голема доза на оптимизам, дека ќе пораснеме во општество во кое се надеваме. Една деценија подоцна, ПМГ стана од колектив во бенд, и дебитираше со „Скопјанка„ во 2007-ма (кога дел од Скопје во еуфорија ја потпевнуваше во тие денови, а слушавме анегдоти од типот „Татко ми ме праша дали ја слушнав Скопјанка„) и до ден денес, го нема напуштено Скопје како мотив на текстовите, инспирација, креативна опсесија која според него преоѓа во патологија, во дијагноза. Мирко Попов стана современ, музички, Данило Коцевски, само што скопската хроника на Мирко не е во бележење историографии, туку носталгијата се чита преку музиката и текстовите: лесно може да се слее Дијагноза во Атомик од Блонди, или во било која електро, електро/клеш, рок, поп мелодија од скопските подиуми во бесконечните журки на нашите животи.