Резултати од пребарување

Сезоната на празници секогаш била повеќе од драгоцени моменти кои ги поминуваме со најмилите: корпорациите го искористуваат периодот за креирање на впечаливи маркетинг кампањи кои ќе бидат тема на разговар на јавноста дури и во новата година. Особено со појавата на социјалните медиуми, декември стана натпревар на компаниите како Spotify, Google, и дури речникот на издавачот Oxford Languages да ја заокружат годината низ својата авторска призма со содржини чиј успех  зависи од виралноста на интернет.Од 2000 година, Pantone Color Institute - компанијата најпозната по патентирање на универзален систем за ускладување на боите што се користи во низа светски индустрии - исто така учествуваше во овие шаради преку своите годишни прогласи за боја на годината, која ја предвидува нијансата за претстојната година врз основа на анализите на трендовите и социо-економските влијанија, според веб-страницата на компанијата. Оваа година избраната нијанса е "Peach Fuzz", опишана од страна на компанијата во соопштение за медиумите како „пријатна нијанса на праска боја, нежно сместена помеѓу розова и портокалова боја“. Сега, корисниците на TikTok велат дека Pantone е предмет на критики бидејќи виралните видеа тврдат дека компанијата ги приоритетира интересите на технолошките конгломерати."Се позиционираат како непристрасни арбитри на тоа што ќе биде бојата на годината и мислам дека се продадоа на големата технологија", рече корисникот на TikTok Ariana Alfonso во видео објавено на социјалната медиумска платформа во август, која од тогаш собра повеќе од еден милион прегледи.Во видеото, Alfonso покажа низ неколку примери во изминатите години во кои Бојата на годината случајно корелационира со технолошките бизнис соработки. За Бојата на годината за 2017, Alfonso тврди дека Pantone избрала "Greenery", зелено-жолта нијанса, со цел да ги задоволи интересите на Android, чиј што есемесови во лимета-зелено се ривал на сините меурчиња на iMessage од Apple од почетокот на смартфоните.„Во 2017 година почнавме навистина радикално да се вртиме кон минималистички неутрални“, тврди Алфонсо. „Ништо толку светло не беше во тренд, па јас си мислев: „Зошто би ја одбрале оваа боја?“ И тогаш ми текна: Знаеш кој навистина сака оваа боја да биде кул? Андроид.“ Откако корисниците почнаа да бараат повеќе докази од Алфонсо, таа објави друго видео во кое го цитираше интервјуто со потпретседателката на Pantone, Лори Пресман, објавено во House Beautiful. Пресман рече дека постои „заблуда дека еден ден собираме еден куп инфлуенсери на бои да се соберат во соба и доаѓаме со одлуката“ и дека всушност, бојата на годината се избира врз основа на „еден долг, континуирано тековен разговор меѓу група луѓе кои се усогласени со боите.“ „Она што навистина кажува е дека не постои транспарентен процес на селекција“, мислеше Алфонсо.Веб-сајтот на Pantone дава повеќе детали за овој процес на одлучување, кој се одржува во затворени средби двапати годишно во европска престолнина. По два дена на "презентации и дебати" од страна на претставници од различни земји, групата избира боја за следната година. Hyperallergic исто така контактираше со Pantone Color Institute за коментар.Во коментарите под видеото на Alfonso, многу корисници почнаа да ги предвидуваат можностите за дискретни партнерства со други компании, како Yelp во 2012 година откако компанијата се објави на јавноста, и Tiffany & Co. во 2010 година за да се вклопи со 30-годишното партнерство на компанијата за накит со Paloma Picasso. Друг корисник тврдеше дека Delta Airlines платил за изборот на "Ultra Violet" за 2018 година за да се координира со пуштањето на своите униформи за вработените во боја на слива, кои беа отфрлени во 2020 година по извештаи дека персоналот страда од алергиски реакции. Во друго видео објавено порано овој месец, корисникот на Tiktok Rae Leigh, познат како @maxedoutmommy на платформата, гради врз теоријата на Alfonso со детална презентација со слајдови до својот маж Ryan, покажувајќи ги другите години во кои Бојата на годината очигледно се вклопувала со бизнис интересите на компании како компанијата за изнајмување на одмор Airbnb, сега угасената социјална медиумска платформа Vine, и Apple. Ли, исто така, прави поента од следењето на историјата на нумеричкиот систем на бои на Pantone и како нивната успешна стандардизација на боите доведе до извештаите за трендовите на бојата на компанијата, кои се составени од „експерти од индустријата за бои“ за да ги предвидат трендовите на бои шест до 24 месеци однапред, според на веб-страницата на компанијата.  Leigh ја опиша оваа прогноза за трендови на бои како "ситуација на кокошка и јајце", бидејќи влијателните фактори кои ги определуваат трендовите на бои и Бојата на годината изгледа дека се едно и исто. "Дали навистина ги поставуваа трендовите на бои со испраќање на книгите за тренд на бои, и со поставување на Боја на годината, дали навистина ја правеа тоа популарната боја за следната година?" Leigh му постави прашање на Ryan пред да ги истакне веќе постоечките договори за лиценцирање помеѓу Pantone и компанијата за мобилни телефони Motorola, марката за патики за скејтбординг Cariuma, и компанијата за перформансни ткаенини Ultrafabrics кои беа објавени со одлуката на компанијата Viva Magenta за 2023 година. .Имено, на праскавата нијанса од 2024 година веќе се поврзаа партнерствата со истите компании, покрај соработките со брендови за внатрешен дизајн, Polaroid, компанија за четки за заби, козметичка линија, па дури и производител на чаеви.Не дека овие соработки треба да дојдат како изненадување. Како можеме даја го заборавиме контроверзното  партнерство "Period" во црвено со шведскиот бренд Intimina во 2020 година? Полемиката на Pantone беше најдобро резимирана од страна на аргентинскиот уметнички колектив Cromoactivismo, која во писмо во таа година праша: "Како можеме да мислиме дека нијансата 'Period Red' универзално може да ги претставува нашите менструални палети?" Не дека овие соработки треба да изненадат. Како можеме да го заборавиме контроверзното црвено партнерство „Period“(Менструација) во 2020 година со шведскиот бренд Intimina? Полемиката на Пантоне беше можеби најдобро сумирана од аргентинскиот уметнички колектив Cromoactivismo, кој праша во писмо таа година: „Како можеме да мислиме дека нијансата „Менструална црвена“ може универзално да ги претстави нашите менструални палети? „Чувствуваме потреба уште еднаш да кажеме дека не ни треба поддршка од глобална капиталистичка компанија која ја претвора бојата во приватна сопственост, стандардизирана стока“, напиша групата. #Pantone #PeachFuzz, #БојаНаГодината,

Секој родител на миленик знае колку е тешко да одолее на милите очи кои молат за малку од вечерата. Но, дали знаете дека коските можат да бидат опасни за вашиот миленик? Денеска на Фејсбук страната на Ветеринарниот центар , објавија апел. Поточно АПЕЛ поттикнати од случај кој ги затекнал во ординацијата: коска од речиси 7цм пробиена низ цревата на англиски булдог. Сите ја имаме слушнато рационализацијата „доколку коската е обарена, тогаш е во ред за јадење“ и со тоа продолжуваме со штетните и опасни практики. Но ова е само една од низата опасности. Прочитајте ги причините зошто не се даваат коски на миленичиња. Грижата околу исхраната е една од најважните аспекти на нивниот здравствен статус. Една од распространетите практики кај многумина е да го почестат своето милениче со коска. Ова може да изгледа како безопасна практика  но во вистинска ситуација, јадењето на коски од страна на миленичињата може да биде опасно. Еве неколку причини зошто треба да бидеме внимателни и да го прегледаме нашиот пристап кон храната што ја даваме на нашите миленичиња: Многу миленици, особено кучињата, обожаваат да гризат и јадат коски. 1. Потенцијал за задушување: Коските можат лесно да залетнат и да предизвикаат задушување. Ова е особено опасно ако вашиот миленик е сам дома и нема никој да му помогне.. Кучињата некогаш можат да ги проголтаат коските цели, што може да доведе до блокада во дигестивниот систем. 2. Оштетување на Забите: Тврдите коски можат да ги скршат или оштетат забите на вашиот миленик. Ова може да биде болно и може да предизвика сериозни компликации. 3. Опасност од Инфекции: Парчиња од коската можат да останат заглавени меѓу забите на миленичето и да предизвикаат рани или дури и инфекции. Ова може да се случи особено ако коската е варена, што ја прави тексурата податлива на распаѓање. 4 Опасности од Остри Краеви: Кога коските ќе  се скршат, тие можат да создадат остри крајчиња кои можат да го повредат устата, грлото или цревата на вашиот миленик како сечило. 5. Ризик од Запушување: Скршените коски можат да предизвикаат запушување во цревниот систем на вашиот миленик, што може да бара хируршка интервенција. 6.. Ризик од Болести: Некои коски, особено оние од сирово месо, можат да содржат бактерии како Салмонела или Е. coli, кои можат да предизвикаат сериозни болести. За да ги заштитите вашите миленици, е најдобро да избегнувате да им давате коски за јадење или игра. Има многу безбедни алтернативи кои се дизајнирани за да ја задоволат потребата на вашиот миленик за грижење и игра без да го изложуваат на ризик. Секогаш консултирајте се со ветеринар пред да направите големи промени во исхраната на вашиот миленик. Со правилна грижа и внимание, можеме да ги заштитиме нашите миленици од непотребни ризици и да ги одржиме здрави и среќни.

Со внимание кон детали и изразена иновативност, Saint Laurent го остварува едно од Жил Сен Лорановите соништа на Champs-Élysées. Креативниот директор, Anthony Vaccarello, внесува свежина во светот на луксузната мода, дизајнирајќи продавница која e неодоливо шик и со бруталистички изглед. Откако ги отвори вратите во саботата, новиот флегшип салон доминира со впечатлива неонска скулптура од Cerith Wyn Evans во фоајето, создавајќи атмосфера на модерна елеганција. Складиран во четири катови зад Хосманова фасада, просторот го обогстува тешкиот мрамор со минималистички елементи од дизајнерите Donald Judd и Rudolph Schindler. На вториот кат, клиентите имаат прилика да ја доживеат интимноста на изборот на облека во VIP апартман, пред огромно, кружно огледало. Од таму, погледот се спушта кон црните стеарински скалила што ја обвиваат зградата, креирајќи уште еден елемент на индустриската луксузност. Претседателката и извршниот директор на Saint Laurent, Франческа Белетини, објаснува: “Да имаш салон на Avenue des Champs-Élysées е силна изјава за било кој бренд. Тоа е вистински иконична локација. Клиентите овде се уникатни, и нашата намера е да им понудиме кралско доживување со Saint Laurent. Го проектираме она што брендот го претставува - физички во самиот простор и во сервисот и со доживувањето на клиентите.” Saint Laurent не само што ја обележа Шанз-Елизе со своето име, туку и го преосмисли луксузот со овој нов, бруталистички изглед во светот на модата. Отворајќи врати на оваа иновативна икона, брендот докажува дека модата може да биде искуство што ги обликува границите и креира нови патеки на стил.

Во рамките на програмската размена во рамките на проектот РЕГ.лаб, во КСП Центар-Јадро во Скопје ќе се одржи работилница за stand-up комедија со Миранда Лончар, (повеќе за работилницата овде) а истата вечер ќе ја изведе својата претстава "Svi ćemo umrijeti". Миранда Лончар, комичарка од Мостар, Босна и Херцеговина, се занимава со stand-up комедија од 2008 година и се смета за една од најдобрите во регионот. Таа сака глупав хумор со порака и најмногу ужива кога публиката се смее и е отворена на смеата. Претставата "Svi ćemo umrijeti" е интерактивна и се фокусира на теми како љубовта, раѓањето, политиката и смртта. Тонот и расположението на шоуто зависат од публиката и атмосферата на вечерта Работилницата за stand-up комедија ќе се одржи од 11:00 до 17:00 часот, а сите заинтересирани учесници можат да се пријават преку следниот линк.. Учесниците ќе добијат препорачана литература на англиски јазик пред почетокот на работилницата, а исто така има можност да претходно подготват текст и да го испратат на менторката на работилницата. Проектот РЕГ.лаб е дел од програмата за културна соработка на Европската Унија и е софинансиран од Инструментот за помош пред придружување (IPA II). Проектните партнери вклучуваат организации од Хрватска, Косово, Словенија, Србија, Северна Македонија и Босна и Херцеговина. Не ја пропуштајте шансата да се насмеете и да се забавувате со Миранда Лончар на оваа неверојатна вечер на stand-up комедија.

Најмалите формални портрети направени од Рембрант се изложени во Ријкс музејот во Амстердам откако беа повторно откриени оваа година. - Мали, овални слики на "Јан и Јапген" (богат мајстор и водоинсталатер од Лајден и неговата сопруга), исчезнале во приватна семејна колекција во текот на цели два векови. Сликите се проценети во вредност од 11.2 милиони фунти или 13 милиони евра, откако објавените опширни и темелни истражувања, беа прифатени како дел од наследството на холандскиот мајстор. „Тоа е неверојатно! Сосема непознати дела се реткост. Навистина сакавме да можеме да ги покажеме.“ - велат од музејот. Претставите на Јан Вилемс ван дер Плуим и на Јапген Керлсдр, на висина од 19.9 цм и ширина од 16.5 цм, биле најверојатно нацртани од Рембрант во 1635 година. Јапген била во посета во Амстердам за крштевка и можеби го посетила Рембрант за да и́ направи портрети, со намера да направи поголеми копии подоцна. Тие дефинитивно се помали верзии од две големи дела кои не се припишуваат на Рембрант. Благодарение на "убедливи докази" од различни техники, Ријкс музејот формално го потврди авторството на сликите. Бикер вели дека стилот, бојата и измените се совпаѓаат со делата на Рембрант. Фамилијата Ван дер Плуим имала близок однос со фамилијата на Рембрант откако нивниот син Доминикус се оженил со роднина на Рембрант, Корнелија Корнелисдр ван Суетброек, во 1624 година. Колекционерот Хенри Холтерман ги дал портретите на долгорочна позајмица во Ријкс музејот. Јан и Јапген ќе ги доведат посетителите поблиску до семејниот круг на Рембрант. Прекрасно е што сликите се доверени на Ријкс музејот, така што милиони луѓе може да уживаат во нив.

Најдобрите албуми од 2023 година смислија многу корисни решенија и механизми за справување со нашите секојдневни проблеми. Поп жанрот нудеше блескав ескапизам, а џезот и денс-музиката се луксузираа во постојаноста на расплетувањето на сегашноста. Инди-рокот, фолк и кантри не се расплинуваа и се сведоа на различни граѓански и емотивни ситуации, додека хип-хопот го спои активизмот со ароганцијата. Панкот и металот го испитуваа безредието, додека R&B, музиката урбана и Afrobeats бараа друштво. Уште едно патување низ матрицата на непредвидливост ги здружи слушателите за да ја прослават безграничната креативност прикажана во текот на годината и да тагуваат за безбројните легенди изгубени од јануари наваму. За секој крај се чекаше да се случи нов почеток. 10. James Holden, Imagine This Is a High Dimensional Space of All Possibilities Откако ја помина последната деценија истражувајќи спиритуален џез, амбиент на филмска музика и мароканска гнава музика,, некогашниот транс вундеркинд Џејмс Холден се враќа во рејвот почуден и помудар на Imagine This Is a High Dimensional Space of All Possibilities. Тоа е неоспорно денс музика, но делува како нешто што се случува спонтано наместо да е стриктно програмирано, секвенционирано и слоевито. Imagine е психоделичен во начинот на кој ритамот се однесува повеќе како клетка која ја открива својата цел преку митоза, отколку како цврста основа за хипнотички грувови кои треба да се наредат војнички строго. Едночасовниот албум пристигнува до своите возбудувања под свои услови. На опаѓачкиот бас-риф на „In the End You'll Know“ му требаат две минути за да излезе од облакот на реверб; „“Continuous Revolution“ полека го меша хипнотичкиот грув во сладок нојз. Годините на електро-акустични експерименти се исплатеа: машините на Холден се живи. Fires in the Distance, Air Not Meant for Us Fires in the Distance започнаа како еднократен спореден проект од членовите на дет-метал бендовите од Конектикат Engraved и Archaic Decapitator. Црпејќи од најуспешните делови од каталозите кои веќе ги имаа, Fires се нафрли амбициозно во 2020 година со Еchoes From the Deep November, каде што синтисајзерите и семпловите комуницираа со композиции кои се одмотуваат бавно, понекогаш жртвувајќи ја тежината за да се изгради тензија. Главниот текстописец Јегор Савонин и продуцентот Дејв Камински се поврзуваат со композиторот (и соработникот на TesseracT и Periphery) Ренди Слаф за да изградат детални аранжмани за песните. Резултатот е размислување за безнадежноста и стравот што навистина живее и дише во него. Деветминутниот „Crumbling Pillars of a Tranquil Mind“ се провлекува низ гласна и тивка болка, резигнацијата се појавува како бранови што кршат: „The hands of time spare none / Heartlessly ticking on and on, dismantling your bliss.” . Air почнува и завршува во очај, но неговото мелодиско богатство и широкиот динамички опсег оставаат значително помалку мрачен впечаток (нагласен со инструменталната верзија). Таа напнатост е возбудлива. boygenius, the record The Record  е реткото издание на супергрупата што го фаќа својот колектив на значајни играчи кои се тетерават на работ на комерцијален пробив, наместо да се гордеат со добрата волја на минатите мејнстрим успеси. Во текот на последната деценија, Џулиен Бејкер, Фиби Бриџерс и Луси Дакус станаа свои како изведувачи - Бејкер раскажува за патуватоње до трезвеноста додека Бриџерс жонглира со бурни рокери и треперлевиот гласо - Елиот Смитизми, а Дакус пее за чудотворноста и вербата. Секој уметник, откако дошол до сопствената стил на разорно и смислено изготвено кажување на вистината, тие се радува. The Record со искрени наративи и самоуверени преоди, пеење на свет во кој пријателството и гитарски солирања се доволни за да се спротивстават на какви било ужаси со кои се соочувате, а има малку на овој свет што е толку скапоцено како безгрижно возење во кола се дечките. Kelela, Raven Raven, вториот албум на уметницата и манекенка Kelelaод D.C., ги возвишува доблестите на трпението, конечно испорачува уште една порција на душата осветлена од месечината и футуристичките ритами на фановите на нејзиниот микстејп од 2013 година, Cut 4 Me, и нејзиниот деби албум од 2017 година,Take Me Apart копнееше за него. Структурите на песните и темпото на албумот се покана за нов однос кон времето. Raven често не брза да се предаде лесно. Многу од најдобрите грувови се настапуваат внимателно, различните делови доаѓаат на своето место како компоненти во видеото за Oddly Satisfying. Некогаш на битовите им треба долго време да се спуштат во ритмичка струја од зуечки синтисајзери - како што е случајот со подоцнежните акценти на албумот „Fooley“ и насловната песна - а понекогаш се луксузирате потопени во звучна бања за целото времетраење на песната. Келела е подеднакво добро во контрола во потрадиционалните форми- џангл траката „Happy Ending“, пропулсивниот хаус елемент во „Contact“ - и во песните што ја пренесуваат истата сензација која е онаа на преживување на бродолом која Raven ја пренесува преку нејзината насловница. Armand Hammer, We Buy Diabetic Test Strips billy woods и Elucid раповите се, како сликите на Хиеронимус Бош, преполнети до прелевање и со масакр и со хумор. Шестиот албум на woods и Elucid како Арманд Хамер создава импресионистички слики на дистопија една по вознемирувачка реалност. Во „флексибилната несигурност на времето и меморијата“, Elucid се противи на апсурдноста на докажувањето на својот идентитет на роботите, додека billy woodsсе сомнева дека хипермажествените, хомофобични интелектуалци на нашето време веројатно ќе го отфрлат следниот Џејмс Болдвин. Test Strips се осврнува на модерниот хаос и романса, неговите апстракции и набљудувања поставени на ритам од JPEGMAFIA, El-P и повеќе кои се импровизирачки и слободно, но исто така внимателно произведени благодарение делумно на придружниот бенд вклучувајќи го поранешниот лидер на Sons of Kemet -Shabaka Hutchings и вообичаениот соработник на двоецот - Child Actor. Како што се мешаат новите и старите пријатели, така се мешаат и звуците и идеите. „Don’t Lose Your Job“ ги обединува раперот и пејач од Охајо, Pink Siifu, поетот и вокалистот на Irreversible Entanglements, Moor Mother, и продуцентот Black Noi$e (Earl Sweatshirt, Zelooperz), типизирајќи ја пресечната брилијантност која сеопфатниот универзум на We Buy Diabetic Test Strips и Backwoodz Studioz може да ја понуди. Noname, Sundial Записите на раперката и повремена библиотекарка Noname се слават поради нивниот отпор кон ужасите на светот. Но, тие се́ повеќе се заинтересирани да го одберат мозокот помеѓу слушалките, да откријат што сме, што правиме овде и што не́ мотивира да слушаме песни за Црната смрт и угнетувањето. Додека нејзиниот деби албум од 2018 година Room 2525,бараше утеха од насилството и нееднаквоста, во нејзиниот втор албум Sundial се преиспитува себеси и својата публика но и се́ што ќе и го поине патот и вниманието. Сатиричниот „Hold Me Down“ се спротивставува на развратот на расистичките, капиталистички системи, но исто така ги буцка луѓето кои се премногу блиски со идејата дека се на вистинската страна на историјата: “We keep our babies fed / We don’t beat and rape on our women, we good / We is Wakanda, we Queen Rwanda / First Black president and he the one who bombed us.” „Ние ги чуваме бебињата најадени се/ Ние не ги тепаме и силување на нашите жени, ние сме добри / Ние сме Ваканда, ние Кралицата Руанда / Првиот црн претседател и тој е оној кој не́ бомбардираше“. „Namesake“ сугерира дека правењето содржини за НФЛ, според транзитивната сопственост, се усогласува со милитаристичката пропаганда; раперката не може да си прости затоа што свирела на Коачела. Ако верата е синапово зрно, како што „Gospel? инсинуира, Sundial е трогателен потсетник дека поттикнувањето на растење и прогрес бара длабока посветеност и време, обилност од воздух и сончева светлина. Yves Tumor, Praise a Lord Who Chews But Which Does Not Consume; (Or Simply, Hot Between Worlds) Отворајќи ко концертот на Deftones спонзориран од Марк Џејкобс со својот диџејски сет во март, жанровската топилница Yves Tumor испорача повеќе врева со квичење отколку препознатливи хитови, пружајќи и́ ги средните прсти на вознемирената публика која тргна да излегува. Таа јукстапозиција на стилот и распаѓањето, тоа валкање на убавите нешта, е клучно за разбирање на музиката на Tumor . Praise a Lord Who Chews But Which Does Not Consume; (Or Simply, Hot Between Worlds) ги облекува прекрасни куки во нејасна и безобразна дисторзија. Нагостен со мрсни абразивни љубовни песни како „Heaven Surrounds Us Like a Hood“, разбирате зошто рок аристократијата од 90-тите, како Courtney Love, го забележуваат. Она што ги вози овие гранџ, глам и синти-панк возила се стихови кои размислуваат за активностите што ги преземаме за да најдеме исполнување во очајни времиња. „Meteora Blues“, кој би растурил доколку бил пуштан помеѓу Adrenaline и Live Through This на алтернативните радио станици од 90-тите, бара потврда од љубовник, чувствувајќи дека молитвите остануваат неодговорени. „Parody“ ѕирка во приватниот живот на поп-ѕвезда посветена на изведбата, но и на страшното однесување кое бара внимание. Секој се обидува да најде нешто за да ја затне мачната празнина што го прогонува нивниот внатрешен свет. Sufjan Stevens, Javelin Откако ги помина последните пет години растегнувајќи се во пространоста на неговата креативност - и оставајќи застрашувачка трага од непредвидливи жанровски експерименти во пресрет -Sufjan Stevens сето тоа го поврзува на неговиот десетти студиски албум, кој го спојува интимниот фолк со психоделичен максимализам од 2010-тите.The Age of Adz и тажниот амбиент од 2021 година Convocations. Посветено на покојниот партнер на Стивенс, Еванс Ричардсон, Javelin ги балансира песните кои допираат до осаменоста и одлуките за подобро да се однесуваат кон саканите, поедноставувајќи ги прашањата на срцето додека ги консолидира контрастните музички идеи во уникатен колаж речиси целосно напишан, свирен и продуциран од самиот Стивенс. Тој ги разгледува расположенијата на минатите изданија, но христијанскиот фолклор кој го направи возможен Seven Swans не можеше да ја пробие острината на електронскиот и оркестарскиот механизам на албумот, кој на крајот експлодира во“Everything That Rises”. И додека бомбастот на „Shit Talk“ потсетува на бујниот поп на Illinois, исцрпената состојба на умот е повеќе продолжување на Convocations и Carrie & Lowell од 2015 година албуми што Стивенс ги направи додека тагуваше по секој од неговите родители и е траен подарок за ублажување на тагата со сладост. Iris DeMent, Workin’ on a World Пејачката и текстописец Iris DeMent - нејзиното вистинско име, без зезање - реагира на метежот што сите го видовме во 2016 на Workin’ on a World, циклус на песни за собирање храброст да се сака и да се бори за она што е правилно, дури и кога се изгледа дека е политички и социјално радиоактивно да се направи тоа. „I’m going down to sing in Texas, where anybody can carry a gun“( „Одам да пеам во Тексас, каде што секој може да носи пиштол“-, вели таа во „Goin’ Down to Sing in Texas“, медитација за паранојата и исламофобијата. Нејзиниот избор на оружје се духовитост и топлина: Go ahead and shoot me if it floats your little boat / But I’ll live by my conscience even if that’s all she wrote. Седмиот албум на ДеМент го засладува своето истражување за секојдневните кошмари како што се фанатизмот, насилството со оружје и негаторите на климата со експресивни вокали и деликатно свирење пијано на песните на бендот како „Nothin' for the Dead“, прекрасен спој на кантри и соул блех придружба. There’s no separating the good stuff from the bad вели на „Nothin“, па ДеМент ги пополнува своите списоци на омилени работи кои и́ одат на живци со славење на железната решителност како онаа на Mahalia Jackson, John Lewis, the Chicks, Rachel Corrie и секој кој има желба, како што вели на Warriors of Love“: „да ризикуваат рано возење со погребна кола“. 1. Sampha, Lahai Следејќи ја примамливата патека на гостувања на албумите кај артисти со висок профил како Frank Ocean, Solange, Stormzy, Kendrick Lamar, Travis Scott, и Drake, британскиот кантавтор и продуцент Sampha (Sampha Lahai Sisay) го издаде својот втор албум,Lahai , прослава на семејството и татковството, но и примамлив развој во тековната потрага да се заматат линиите помеѓу композициите направени со машини и музиката направена на органски инструменти Мајсторството на пијано и програмската вештина ги благословуваат песните како „Dancing Circles“ и „Suspended“ со ритам кој тропоти и роботски прецизно свирење кои нежно се провлекуваат низ R&B љубовните песни кои ги обезбедува со нивното втемелување, а благородниот вокал е противтежа на со растревоженоста на перкусиите. Искрен интерес за науката ги информира метафорите за летот и патувањата кои се движат во и надвор од овие песни, давајќи чувство дека овој уметник познат по спонтаните рефрени и длабоко промисленото пишување, напросто се обидува да го освои мирот за себе и своите блиски некаде во бескрајните простори на вселената. Lahai точката каде што љубопитството за природата, вселената и домашните врски се спојуваат со технолошкото знаење, талентот и склоноста кон воздушестата вокална мелодија и жестоките студии за интернационални ритмички традиции, децениите на континуирани промени во денс музика во Велика Британија, африканскиот фанк и американскиот фолклор и соул. Тоа е деликатна лекција по музикологија за звуците што ги поврзуваат културите низ континентите изнесени во контемплација за местото на човекот во големата шема на животот во космосот. Тоа е музиката што Самфа е роден да ја прави.

Андре Браер, плоден и актер ценет актер од критичарите чијшто врел интензитет и заповедно присуство му ја донесоа наградата Еми за неговата улога како детектив во телевизиската драма „Homicide: Life on the Street“ и смешниот строг полициски капетан  на ситкомот „Brooklyn Nine-Nine“, почина во понеделникот. Тој имаше 61 година. Неговата смрт во вторникот ја потврди неговата долгогодишна публицистка Џенифер Ален. Таа рече дека   Брауер, кој живееше во Њу Џерси, починал по кратко боледување. Таа не кажа каде починал. Проектирајќи авторитет кој не трпи нонсенс, Браер полициските улоги му доаѓаа природно, меѓу која и улогата на детектив наспроти Тели Савалас во рестартирањата на телевизиските филмови на полициската серија „Коџак“ од 1970-тите во 1989 и 1990 година и како уште еденполицаец во „ Хак“, серија за обесчестен полицаец кој станува   таксист жеден за одмазда,  на CBS од 2002 до 2004 година. И покрај тоа, Брауер, дипломец на Универзитетот Стенфорд, кој студирал на школата Џулијард во Њујорк, исто така уживал во плодна и повеќеслојна кариера како сценски, филмски и телевизиски актер во улоги кои не вклучувале значка или рачно оружје. Андре Кит Брауер е роден во Чикаго на 1 јули 1962 година и израснал на Западната страна на градот. Неговата мајка, Сали, работела за поштенската служба на САД. Неговиот татко, Флојд, бил оператор со тешка опрема за државата Илиноис. „Живеевме во гето“, тојизјави за Тајмс во 2014 година. „Можев да се преправам дека сум груб или тврд и дека не сум бубалица. Не се сметам себеси за особено мудар, но ќе кажам дека е прилично јасно дека некои луѓе сакаат да излезат од гетото, а некои не. Јас сакав да излезам.” Брауер присуствуваше на колеџот Сент Игнатиус, престижно језуитско средно училиште во Чикаго, а подоцна заработи стипендија за Стенфорд. Неговиот татко, кој сакаше тој да биде инженер, беше бесен кога наместо тоа гравитираше на глума. „Покажи ми црни актери кои заработуваат за живот со глума“, се сеќава тој како му рекол татко му. „Што по ѓаволите ќе правиш, ќе  жонглираш  и патуваш низ Америка? Откако дипломирал на Стенфорд со специјалност по математика, тој се здобил со диплома за магистер по ликовни уметности од школата Џулијард. Брауер инсистираше на тоа живеат во Њу Џерси иако често работел во Калифорнија. Помеѓу другите негови улоги во познатите телевизиски серии, тој играше неправилен лекар во драмата на ABC „Gideon's Crossing“ (2000-1) и продавачот на автомобили Овен Торо Џуниор во серијата на ТНТ „Мажи на одредена возраст“ (2009-11). ). Тој, исто така, глумеше во шестата и последна сезона на правната драма Paramount+ „The Good Fight“ (2017-22). Брауер освои Еми за „Homicide“ во 1998 година и уште една во 2006 година за неговата улога како челичен водач на екипата која изврушва грабеж во мини-серијата на FX „Крадец“, сместена во Њу Орлеанс по ураганот Катрина. Позади него остана неговата сопруга, актерката Ами Брабсон; неговите синови, Мајкл, Исаија и Џон Весли; неговиот брат, Чарлс Џенингс; и неговата мајка. Неговиот татко починал во 2011 година. Брауер направи забележително заобиколување во комедијата во 2013 година со „Бруклин Nine-Nine“ играјќи го капетанот Рејмонд Холт, ерудит и строг командант. Тој доби четири номинации за Еми и освои две награди од изборот на критичарите за најдобра споредна машка улога во хумористична серија. Тоа беше контраинтуитивна улога на повеќе нивоа. Како прво, г-дин Брауер имаше мало искуство во комедии - навистина, беше шега во шоуто дека неговиот лик е толку ригиден, што мораше да се напрега за да се насмее . „Никогаш не сум го направил тоа“, изјави тој за Variety. „Дали сум добар? Се сеќавам дека се свртев кон жена ми и ја прашав: „Дали е ова смешно?“ А таа рече: „Да, се разбира, не те лажат.“ Но јас продолжив да го гледам, велејќи си: „Дали е ова добро? „Навистина не можев да просудам“. Тој, исто така, ги отфрли стереотипите со неговото прикажување на капетанот Холт како геј лик чија сексуална ориентација е само факт, а не извор на забава. „Сè додека нема розови жешки панталони и пеење „Y.M.C.A.“, тогаш сè е во ред“, рече г.рече Брагер во видео интервју во 2018 година. „Типично, кога гледате геј ликови на емисии, тие се будалетинки или карикатури“, додаде тој. „Но, ова е уште еден аспект на Холт, наспроти тоа што е дефинирачка карактеристика на Холт, така што тоа е она што е важно за мене“. Неговиот син тинејџер, рече тој, го прашал: „Глумиш геј полициски капетан? „Реков: „Не, јас играм полицискиот капетан кој е геј“.

Џулија Луис-Драјфус може да додаде уште една награда во нејзиниот ормар со трофеи: поткастер на годината на Епл. Поткастот на Луис-Драјфус Wiser Than Me (Помудри од мене)  што го лансираше во април, беше прогласен за шоу на годината на Apple Podcast за 2023 година и добитник на наградата Apple Podcasts. Наградата се доделува секоја година од технолошкиот гигант „за да му оддаде чест на шоуто кое покажува квалитет и иновација во поткастингот“. Не се дава на најпопуларното или насјлушаното шоу за годината, иако неговата позиција на табелата е еден од факторите што се земаат предвид заедно со квалитетот на програмата. „Помудри од мене“ помина 29 дена на американската табела на Apple Podcasts и се рангираше на петтото место на листата на најдобри нови емисии на Apple. Претходните добитници на наградата Apple Podcasts вклучуваат  Slow Burn на Слејт (Бавно горење) Pushkin со A Slight Change of Plans (Мала промена на плановите), and NPR’s Code Switch(Шалтање на кодови) Во серијата од 21 епизоди, актерката интервјуира гости кои се помудри од неа. Меѓу интервјуираните во текот на првата сезона беа Керол Барнет и Џејн Фонда. „Сите овие жени покажаа како да се живее животот“, вели Луис-Драјфус за нејзините гости. „Тоа не значи дека тие не правеле грешки, но има нешто во тоа што сте постари каде што можеби не се чувствувате толку заштитнички со споделувањето. И така, ја искористив интимноста што ја нуди поткастот. Таа достапност да се биде реален и да се биде отворен е одличен подарок“. Помудри од мене продуцентот, Lemonada Media, најави втора сезона минатиот месец, а ќе дебитира следната пролет. Одлуката на Apple доаѓа околу една недела откако Spotify ги откри своите списоци од најдобрите подкасти и музика за годината. Врз основа на популарноста  Џо Роган уште се држи врвот - но повеќе за Спотифај - подоцна. Стартер епизода:

Го гледав новиот „Фрезјер“. Ќе ви кажам уште веднаш: доколку очекувате дека ќе продолжи каде што застана пред 20-на години - ќе бидете горко разочарани. Вообичаено обновувањето на класичните карактери се пречекани со измешани реакции кои доаѓаат од големи очекувања, па и овој пат не беше исклучок. Пред новата инкарнација на „Фрејзер“, дојдоа рецензиите на новинарите кои го имале задоволството да присуствуваат на проекција на првата епизода, пред официјално да почне да се емитува на ТВ екраните. Џен Моир од Дејли Мејл ламентираше - ова не е стариот Фрејзер! „ Што му направија на Фрејзер, најдобриот ситком некогаш направен? Го нема Најлс((David Hyde Pierce)) или Роз.((Peri Gilpin). )“ !!  - стоеше во насловот, а огледот ни даде малку увид што треба да очекуваме, беше носталгично прераскажување на „Фрејзер“ од 90-те кој сите го знаеме наместо некаква рецензија на новиот. Од местото каде што Грамер првпат стапи на ТВ екраните во '80-тите, новата сезона нè враќа во Бостон, додека воведува нови карактери, вклучувајќи го и Фредерик, неговиот син. Овие нови ликови даваат нова димензија на наративот и стапуваат во врска со темите на денешницата, со Фредерик (Jack Cutmore-Scott)  како пожарникар кој се откажал од студирање на Харвард, и зборува за Кјеркегор и на француски - само кога е пијан. Минатата година некаде напролет Њујорк тајмс излезе со текст кој се прашува зошто ликовите кои играа луѓе во своите 40-ти и 50-ти изгледаат како пензионери каде како пример беше посочен Фрејзер. Зарем чичкото кој го гледавме заеднички со татко ми на Канал 5 пред вестите во 7 сега ми е врсник? Вечно облечен во беж костуми, актовка и фризура која е соодветна на професор по географија од 1970-тите!? Мажите (и жените) на телевизија кои ги гледаме веќе со години се се́ уште витални, згодни, со живот кој не е ограничен по ништо од годините, освен тука и таму по некоја приказна каде реализираните, секси, ликови се борат со својот биолошки часовник (Во "Да се биде Мери Џејн", Габриел Јунион има 45 години за време на снимањето, а ликот кој го глуми е во трка да реализира семеен живот пред да наполни 40). Во неверица пребарав по стриминг сервисите дали ја емитува серијата  - го најдов - и почнав да го гледам како возрасен човек кој може да ја гледа и да ги улови повеќето заплети, поентирања, шегите- како игрите со социјалниот статус (Фрејзер и неговиот брат Најлс поставени наспроти нивниот татко полицаец и херој од работничка класа) кој често ги надмудрува, поларна спротиставеност која е извор на многу од комедијата, тука е и „здравствената работничка“ Дафне која е чудак и исто така доаѓа од чав културата во Манчестер.. Но, сето тоа беше наспроти она што се главните ликови браќата Крејн: тие ги сакаат фините работи во животот, вино, шери, џентлмен клубови, опери и театар, џемпери плетени во шпанско село цела една година, па и натпревари - кој повеќе потрошил на своите луксузи, и секогаш нешто поаѓа ужасно комично по зло) … Како тинејџер голем дел од овие слоеви можев само да ги насетувам колку и да се редуктивни и карикатури што не е невообичаено во ситком жанрот. Фрејзер заврши кога сите контрасти се помирија и кога во тоа помирување, сите ликови пораснаа. И така се фатив како се смеам сама, дома, на глас до солзи и го гледав од првата до последната сезона одново и одново од пролетва до есенва. И не бев осамена во таа навика: „Зошто возрасни жени толку го сакаат Фрејзер?" - прашуваат американските медиуми.  Затоа што неговиот простран, среден стан е место кое го посакуваат за себе, посебно во хаотичните зафатени животи одат таму да се одморат.. Или „Зошто Фрејзер е врв на комфорна ТВ?“ дискутираат поткастерите? А зар е битно - се́ што ми треба после стресен ден е тишина, темница и „Фрејзер“ на телевизија... И можете да замислите какво изненадување беше кога слушнав дека, да навистина, доаѓа нов „Фрејзер“ и тоа само откако го исцедив стариот! Бев решена дека и покрај млаките оценки јас апсолутно ќе се заљубам во новата серија. Самиот глумец (минус истенчената и побелена коса)  изгледа речиси идентично на Фрејзер кој го оставивме откако заминува од Сиетл во Чикаго по својата љубов која конечно ја најде, но и за голема кариера на ТВ психолог (а ла Др.Фил). Кругот е комплетиран. Тој во 2023-та се враќа од Чикаго во Бостон, местото на кое по прв пат го запознавме ликот Фрејзер Крејн,  во серијата „Кафулето На здравје“ во 80-тите години. Од оваа култна серија излегоа многу ѕвезди: Кристи Али и Тед Денсон, се само неколку од нив. Панданот на Роз „Феминистичката икона“ која беше фамозно промискуитетна и либерална во својот апетит за мажи, а потоа и самохрана мајка, сега е шанса да се кимне и отиде во насока на диверзитет, е шефицата на Фрејзер, професорката Оливија Финч (Toks Olagundoye), шефица на катедрата за психологија на Харвард.  Панданот на Најлс е амалгамиран со оној на Дафне во ликот на колегата на Фрејзер, ликот кој на сите ни е добро познат од Only Fools and horses - Николас Линдхрст, како Алан. Тој е „британски трезен“( „трезен сум - испив само шест вискија“) , професор по психологија, на моменти се чинеше дека е водечкиот лик, и го надигрува и самиот Келси Грамер во комичарската харизма и само тој ја спасува серијата. И така, сцената е поставена. Секако една од главните улоги на Фрејзер секогаш беше неговиот стан, и многу од епизодите и ситуациите се вртеа околу него: дали пречекува жена за романтичен состанок, спрема забава или е камен на сопнување кога татко му се обидува да интервенира - беше се́присутен, па иако не го прескокнале сосема тој момент, сепак брзински и овлаш преминаа преку таа димензија и тука доаѓа главниот проблем со новото издание на Фрејзер. Веројатно знаејќи дека повеќето ќе го бараат стариот Фрејзер во новиот,  ја имале невозможната задача во само неколку епизоди да се обратат на содржина од 11 сезони на Фрејзер, туку и оние на „Кафулето На Здравје“. Тоа ќе беше невозможно дури и доколку продолжеа на истиот сет со истата актерска екипа. Тоа не функционира така ниту во животот, ниту во уметноста. Животот продолжува, а со тоа, културата, генерациите, и луѓето кои уметноста ги огледува, но и актерите во својата човечност. Дури јас, решена дека ќе го гледам новиот Фрејзер подеднкаво заљубена како неговиот претходник сосема слепа за сите можни пропусти, се фатив како гласно протестирам: „Зар е можно Фрејзер да го ставиле во патики! Нечуено! Бласфемија!“ Она што беше херој од работничката класа во 90-тите, доколку го облекле во фланелна кошула во 2023, ќе изгледаше на несмасна карикатура, лик кој е невозможно да му веруваш. Минатата недела заврши последната епизода на првата сезона, и тоа со гласен пукот - типичниот Фрејзер наратив. Преамбициозна забава станува катастрофален и „се пукнав од смеење“ - неуспех, овој пат со божиќна журка, каде наместо 24 столици и една елка, стигнуваат 24 елки и една столица, при што се принудени да бидат домаќини на… бифе! (страшно во својот невкус за Најлс и Фрејзер! - тие секогаш инсистираат на класична вечера.) И додека Фрејзер се помирува со неуспехот, на вратата ѕвони Роз. Прегратката се чини дека е искрена и е прегратка на Грамер и Гилпин колку што е на Фрејзер и Роз. Пери Гилпин на својот инстаграм кажа дека чувството било исто како на сетот што го знае, како да е дома. И дека со задоволство би продолжила каде што застана. Дека работите ќе си дојдат на свое место. Треба само малку време и трпение. И конечно сфатив дека Џен Моир беше во право. Фрејзер не е ист. Но мислам на Фрејзер ликот, а не на серијата. Тој иако не изгледа многу различно, всушност шокантно слично (и е татко на 3 годишно дете во приватниот живот), тој не е истиот оној Фрејзер кој не́ остави со пренагласена гестикулација, предраматичност, жестокост во сите негови сцени, и е физичка комедија во многу од актерската игра. Моментот кога ќе му дозволат да се раскомоти во оваа фаза тогаш и очекувањата ќе згаснат и ќе почнеме да уживаме во она што го имаме. Оној Фрејзер кој го знаеме веќе го имаме, сега е време за еден друг, 68 годишен, кој се приближува во животната улога на татко кој ужива лаконски, седнат во својата позиција, во лакрдијата околу него.

извор: The Times; Посегнете по марамчињата и подгответе се за првиот напад на сезонскатата мизерија. Настинките се во полн ек, па дури и ако сè уште не сте биле изложени на препознатливите звуци на кивање, шмркање и искашлување меѓу вашите пријатели и колеги, заканата веројатно демне опасно блиску. Според Националниот институт за извонредност на здравје и нега (NICE), возрасните во ЕУ во просек доживуваат две до три настинки годишно (и децата од пет до осум), а риновирусот, најчеста причина, достигнува максимум на есен. Барем претходно се тешевме со сознанието дека насолзените очи, црвениот нос и целокупната малаксаност од настинките се краткотрајни, и вообичаено траат три до седум дена, но сега дури и тоа е доведено во прашање со откритието. на „долгата настинка“, чии продолжени симптоми влијаат кај некои луѓе повеќе од еден месец. Во нивната студија на 10.171 возрасен, објавена во списанието „The Lancet's eClinical Medicine“, истражувачите од Универзитетот „Квин Мери“ во Лондон (QMUL) објавија дека кашлицата, стомачната болка и дијареата се некои од симптомите кои можат да траат повеќе од четири недели по почетната настинка. инфекција. „Нашите наоди може да одговараат на искуството на луѓе кои се бореле со продолжени симптоми откако имале респираторна инфекција и покрај тоа што биле негативни на тестови за Ковид-19 на брис од нос или грло“, рече професорот Адријан Мартино, главен истражувач и клинички професор по респираторна инфекции и имунитет во QMUL. Тој додаде дека се потребни повеќе истражувања за да се разбере „зошто некои луѓе доживуваат подолготрајни симптоми од другите“. ⬤ Дали имате „долги настинки“? Симптомите може да останат неколку недели по инфекцијата Рон Еклс, почесен професор на Факултетот за бионауки на Универзитетот во Кардиф и поранешен директор на Центарот за настинка на универзитетот, вели дека долготрајните здравствени влијанија од секоја инфекција на горниот респираторен тракт не се невообичаени. „Секој респираторен вирус може да ви го даде тоа долготрајно чувство на малаксаност“, вели Еклс. „Речиси е како вирусот да го вклучил заморот од обичната настинка, но заборавил да го исклучи и опстојува, иако сè уште не разбираме целосно како и зошто“. Тој вели дека начинот на кој страдате од настинка многу варира помеѓу поединците, при што некои луѓе го проаѓаат најлошото за неколку дена, а други се заразуваат без да го сфатат тоа. „Ако земете брис од толпа луѓе, многу голем број од нив добиле вируси на настинка без симптоми“, вели Еклс. „Генерално, луѓето добиваат рано гребење на грлото проследено со кивање, а потоа трае неколку дена кога кулминира“. Што можеме да направиме за да избегнеме настинка или да ја минимизираме нејзината беда доколку сме болни? За труд објавен неодамна во списанието Frontiers in Allergy, Еклс истражувал многу од митовите поврзани со обичната настинка за да открие што всушност може да помогне. Добриот сон е важен. Еклс укажува на студија од Универзитетот Карнеги Мелон во Пенсилванија, која покажува дека луѓето кои добиваат помалку од седум часа секоја вечер имаат три пати поголеми шанси да добијат настинка од оние со осум или повеќе часа редовен сон. „Пушењето и алкохолот дефинитивно го ослабуваат нашиот имунитет“, вели тој. „Исто така, постојат докази дека ослободувањето на кортизол хормоните кога сме под стрес може да го загрозат нашиот имунолошки одговор и да ги остави луѓето поранливи на добивање симптоми на настинка по инфекцијата“. Еве што можете да направите за да се заштитите во оваа студена сезона. 1. Многу третмани за настинки што се добиваат без рецепт нема да функционираат. . . Кај повеќето настинки, сериозноста на симптомите веројатно го достигнала својот врв и се намалила до моментот кога ќе почувствувате потреба да преземете нешто за тоа. Но, што треба да преземете за да се чувствувате подобро? Минатиот месец американската Администрација за храна и лекови објави дека фенилефрин ( се наоѓа во Polydex, Септаназал), вообичаен назален деконгестив присутен во многу производи без рецепт во ЕУ е неефикасен. Не е изненадување за Еклс, кој објави труд во British Journal of Pharmacology во 2007 година во кој се наведува дека лекот едноставно не делува. „Постојат студии кои јасно покажаа дека нема поголем корисен ефект за фенилефрин од плацебо“, вели Еклс. „Тоа нема да помогне да се намали конгестијата и не делува на настинки“. Повеќето хербални додатоци „имаат мала научна поддршка“, додава тој, па дури и за оние со некои позитивни резултати од клиничките испитувања, вклучително и ехинацеа и пеларгониум, „доказите во најдобар случај се опишуваат како сомнителни“. 2. . . . но обидете се со спреј за нос Постојат многу ефикасни назални деконгестиви без рецепт во форма на спреј. „Побарајте спрејови со двете хемикалии оксиметазолин и ксилометазолин, кои делуваат на тој начин што ги отстрануваат блокадите и го олеснуваат отокот во носните шуплини“, вели Еклс, додавајќи дека неговите сопствени испитувања, објавени во Американскиот журнал за ринологија, покажале дека можат да им помогнат на луѓето со затнати носови полесно да дишат. „Тие се многу ефикасни бидејќи применуваат висока концентрација на лекарството локално каде што е потребно, обезбедувајќи олеснување за неколку минути што ќе трае до осум часа“. Обидете се со ОПЕРИЛ спреј или Ксилометазолин. Друга ефикасна опција за деконгестив, вели тој, е псеудоефедрин, кој често се меша со други лекови во препарати без рецепт, но може да бара рецепт за повисоки дози. Може да се најде како елемент на РИНАСЕК но и Sudafed, Decophed, Drixoral, и Суфедрин. 3. Ако сте на ладно и влажно навистина може да ве направи ранливи Ако мајка ти ти рекла да не излегуваш со мокра коса за да не настинеш, можеби имала право. И покрај недостатокот на објавени студии кои ја потврдуваат врската, Еклс вели дека неговото научно претчувство е дека разладувањето на телото ги предиспонира луѓето за респираторни инфекции. Изложеноста на ниски температури предизвикува стегање на крвните садови, вклучувајќи ги и оние во носот, ограничувајќи го протокот на крв. „За да се заштитите од вируси, потребен ви е добар проток на крв за да се доставуваат антитела и бели имунолошки одбранбени клетки до носот“, вели тој. „Да се биде на ладно и влажно, привремено се намалува оваа одбрана и ако веќе имате субклиничка инфекција - настинка без симптоми - може да биде доволно вирусот да предизвика симптоми, што е кога луѓето мислат дека „настинале“. ” Во едно од неговите рани испитувања, објавено во списанието Rhinology, Еклс побара од група учесници да ги потопат стапалата во ладна вода, а друга да ги стават стапалата во кофа без вода пред да ги изложат двете групи на вирусот на настинка. „Појавата на повообичаени симптоми на настинка беше многу поголема кај разладените отколку кај групата што не беше разладена“, вели Еклс. „Тоа беше лабораториски амбиент што не ја отсликува ситуацијата од „реалниот живот“, но покажа дека тоа што доколку ви е студено може да има ефект“. 4. Пиењето топол пијалок може да ви помогне да се чувствувате подобро Пиењето топол пијалок треба да биде првиот третман за некој со настинка, вели Еклс. „Направивме студија во која ги разгледавме ефектите на топлиот пијалок од црна рибизла со малку шеќер и добивме многу позитивни резултати за намалување на сите симптоми на настинка кај луѓето кои ги консумирале пијалоците. Тоа е особено ефикасна стратегија за смирување на болките во грлото и кашлицата што ја придружува настинката. Се препорачува и додавање лажичка мед. „Ќе помогне да се заменат течностите, што е важно кога сте настинати“, вели Еклс. „И иако може да има голем плацебо ефект на топол пијалок што ќе ве направи да се чувствувате подобро, тоа е дел од добивање на битката“. 5. Обидете се да земете дополнително витамин Ц (но не очекувајте чуда) Витаминот Ц игра клучна улога во имунитетот и иако не е докажано дека земањето додатоци од него во овој период од годината ја намалува подложноста на настинки, тој може да понуди одредени придобивки во смисла на скратување на времетраењето и сериозноста на симптомите. Прегледот на Кокрејн на 29 студии во кои беа вклучени 11.306 учесници покажа благи подобрувања кај луѓето кои земаа 1-2 g витамин Ц дневно, скратувајќи го времетраењето на времето кога беа болни за околу 10 проценти. Постојат мали групи на население кои би можеле да имаат повеќе корист од суплементите на витамин Ц, а во документот Кокрајн се истакнати испитувањата со 598 учесници изложени на кратки периоди на екстремен физички стрес - вклучително и маратонци и скијачи во крос-кантри - во кои витаминот Ц го преполови ризикот од настинка на прво место. „Мега дозите се веројатно подобри од малите количини на витамин Ц бидејќи белите крвни зрнца кои предизвикуваат многу симптоми го прават тоа со производство на водороден пероксид за да ги убијат вирусите“, вели Еклс. „И во теорија, витаминот Ц може да ја намали штетата, но тоа не е загарантирано“. Тој вели дека секогаш е подобро да се биде на диета со многу свеж зеленчук за да го добиете витаминот Ц „заедно со други антиоксиданси кои можат да помогнат во борбата против инфекцијата“. 6. Земајте витамин Д цела зима Не постои гаранција дека земањето суплемент на витамин Д ќе ја спречи настинката, но Еклс вели дека има доволно докази за да го убеди дека можеби вреди и тој го зема во текот на зимските месеци. „Ако сте дефицитарни и вашите нивоа се ниски, тогаш враќањето на нивоата ќе помогне да се поддржи имунитетот и може да ја намали вашата подложност на грипови и настинки“, вели Еклс. Во една студија на 18.883 учесници на возраст од 12 години и нагоре, истражувачите од Општата болница во Масачусетс открија дека корекцијата на недостаток на витамин Д доведе до намален број на инфекции на настинка, додека други истражувачи кои известуваа во Британскиот медицински журнал открија дека луѓето кои веќе дополнително го земаат витаминот се со помала веројатност воопшто да настинат. Во 2021 година, тим од британски научници ги разгледа ефектите од давање таблети витамин Д3 на на 1.644 воени регрути . Нивните резултати, објавени во „Medicine and Science in Sports and Exercise“, покажаа дека суплементацијата не ги намалува шансите за настинка, но ја намалува сериозноста на симптомите за 15 проценти и времетраењето на настинката за 36 проценти. „Тоа секако не е докажан лек“, вели Еклс. „Но, земањето додаток на витамин Д нема да ја влоши вашата настинка“. 7. Добрата прошетка е најдобриот назален деконгестив кој постои Умерено вежбање е добро за спречување на настинки и за ублажување на симптомите ако добиете благ напад на кивање. „Ако има треска, не вежбајте“, вели Еклс. „Ако имате само блага настинка, тогаш прошетката, возењето велосипед или пливањето може да ве натераат да се чувствувате подобро бидејќи умерената активност е најдобрата форма на назален деконгестив што можете да го добиете“. Многу бели клетки кои циркулираат во крвта имаат тенденција да се стационираат во белите дробови. „Благото вежбање ги раздвижува наоколу, доведувајќи ги на вистинските места за борба против инфекцијата“, вели Еклс. „Интензивните вежби како маратонски тренинзи или напорните тренинзи во теретана претставуваат стрес за телото и треба да се избегнуваат додека не се чувствувате подобро бидејќи има докази дека може да го намали имунитетот и да закрепне од настинки“.

Официјално е. Oxford University Press, вториот најстар академски печат во светот и издавач на Оксфордскиот англиски речник, има rizz (риз)! Или барем, како и останатите од нас над одредена возраст, се обидуваме да стекнеме барем помалку од нејзе. „Риз“ - ген Зи (или е тоа Генерација Алфа?) сленг за „стил, шарм или привлечност“ или „способност да се привлече романтичен или сексуален партнер“ - е прогласен за збор на годината во Оксфорд за 2023 година, победувајќи ги претендентите како што се situationship, prompt, de-influencing и (да) Свифти. „Rizz“, скратена форма на „харизма“, се појави од интернет и гејминг културата, според Оксфорд, и беше популаризирана во 2022 година од стримерот на YouTube и Twitch Kai Cenat, кој објави видеа со наслоб „rizz tips“ (риз совети) на интернет. Зборот стана вирален во јуни, откако актерот Том Холанд, во интервју со Buzzfeed, рече: „Немам никаков риз. Имам ограничен риз“. Тоа предизвика поплава од мемиња, бидејќи вкупната употреба се зголеми за фактор од околу 15 во текот на претходната година, според податоците на Оксфорд. Каспер Гратвол, претседател на Оксфорд Јазици, одделот за речник, рече дека овогодинешниот избор го одразува начинот на кој социјалните медиуми експоненцијално го зголемија темпото на јазична промена. Плус, рече тој, зборот едноставно има ... риз. Зборот situationship е современ термин кој се однесува на романтична или сексуална врска која не е дефинирана или обврзувачка. Луѓето во situationship се повеќе од пријатели, но помалку од посветени романтични партнери. Оваа врска е карактеризирана со недостаток на јасни граници или етикети. Некои од карактеристиките на situationship се: Врската е недефинирана: Вие и вашиот партнер можеби не сте имале разговор за „Што сме ние?“, за да ја дефинирате врската, да поставите очекувања и да одредите граници. Можеби ви се чини дека е прерано да го имате разговорот, или можеби не се чувствувате удобно да го поставите прашањето. Нема доследност: Недостаток на доследност е главен знак дека сте во situationship, според д-р Сабрина Романоф, клинички психолог и професор на Универзитетот Јешива. Тешко е да знаете што да очекувате од вашиот партнер - на пример, можеби не знаете кога ќе ги видите следниот пат, колку долго ќе им треба да одговорат на текст, или дали ќе направат напор да ве контактираат. „Една од причините поради која се префрла од фраза на социјалните мрежи во мејнстримот е, едноставно е забавно да се кажува“, рече тој. „Кога ќе ти се стркала по јазикот, има радост што доаѓа со зборот“. Збор на годината на Оксфорд, се заснова на докази за употреба, извлечени од неговиот постојано ажуриран корпус од повеќе од 22 милијарди зборови, собрани од извори на вести низ англиското говорно подрачје. Изборот, според Оксфорд, има за цел „да го одрази етосот, расположението или преокупациите“ од претходната година, а истовремено да има „потенцијал како термин со трајно културно значење“. Вообичаено, лексикографите од Оксфорд составуваат потесен список на зборови или изрази кои забележале статистички релевантен пораст, а потоа избираат победник. Но, во последниве години, Оксфорд го претвори процесот на селекција во лексикографска верзија на реално шоу. Минатата година, Оксфорд и́ дозволи на јавноста да гласа за тројца финалисти. (“Goblin mode” отиде на врвот, затоа што… 2022!) Оваа година, јавноста беше поканета да ја преполови листата на потесниот круг со мерење на четири тематски парови меѓу себе. (Околу 30.000 луѓе гласаа, рече Оксфорд.) Тимот на Оксфорд потоа го направи конечниот избор. Еден пар, „Свифти“ наспроти „de-influencing“, поврзан со културата на славните. Други ги рефлектираа личните карактеристики („rizz“ наспроти beige flag, карактеристика што укажува на тоа дека партнерот е здодевен), Гратвол погоди дека натпреварот на крајот ќе се сведе на „Свифтие“ наспроти „риз“. Што и се случи, но само откако „de-influencing“ (практиката на обесхрабрување на луѓето да купуваат одредени производи или да се намали нивната потрошувачка поопшто) направи силен обид да го исфрли „Swiftie“.

извор: The Times Наградното жири го избра Џеси Дарлинг откако изложбата на неговите дела, вклучително и Јунион Џек знамето изработено од челични шипки беше изложена на местото на оддржувањето на овогодинешната награда, Таунер Истбурн. Алекс Фаркухарсон, директорот на Тејт Британија и претседател на жирито, рече дека има „енергија“ во работата на Дарлинг што „продира длабоко и делува оригинално во овој момент“. „Употребата на материјали и референци за тековниот момент, за националноста, за светот на работата, за структурата на моќта, за несебичноста, за британството, беше многу експресивно и оригинално изразено“, рече Фаркухарсон. „Постои чувство во делото дека овие слики се вообичаени, но во процес на колапс; светот што ни е препознатлив изгледа делириозен, пореметен“. Дарлинг (42) е роден во Оксфорд и живее во Берлин. Тој претходно зборуваше за тоа како невролошката болест му го парализирала поголемиот дел од десната рака, принудувајќи го во претходната работа да размислува за „хронична болест... јас со мојата ранета десна рака“. Додека Дарлинг беше во потесниот избор за неговите изложби Без медали, без панделки во Модерна уметност Оксфорд и Куќишта во Лондонскиот уметнички центар Камден, на членовите на жирито исто така им беше дозволено да ја разгледаат неговата изложба во Таунер Истбурн заедно со другите уметници од потесниот круг. Фаркухарсон рече дека Дарлинг размислувал за градот со нова инсталација со референци за Истбурн, на јужниот брег на Англија, кој е на „прагот, на работ на Британија“. Дарлинг, кој се идентификува како транс маж, исто така ги истражува прашањата за идентитетот и инклузивноста, рече Фаркухарсон. Во жирито беа Мартин Кларк, директорот на Центарот за уметност Камден, каде што имаше изложено Дарлинг, и директорката на колекцијата Wellcome, Мелани Кин. Тие ја пофалија употребата на Дарлинг на вообичаени предмети како што се бетон, лента за опасност, канцелариски датотеки и мрежни завеси за да „пренесат познат, но делириозен свет“. Дарлинг ја освои првата награда од 25.000 фунти, додека другите тројца уметници кои влегоа во потесниот круг - Гислајн Леунг, Рори Пилгрим и Барбара Вокер - освоија по 10.000 фунти.Додека претходните победници како што се Сер Ентони Гормли (1994), Демиен Хирст (1995) и Рејчел Вајтрид (1993) станаа познати имиња, вредноста на наградата беше доведена во прашање од критичарите во последниве години. „Овогодинешната и минатогодишнита беа толку добро прифатени“, рече тој. „Ги гледате бројките што доаѓаат [на изложбата]. Одново и одново има влијание. Ние сакаме да го презентираме во Тејт, но истото го прават и нашите партнери [како што е Towner Eastbourne]. „Интересот е таму. Името „Тарнерова награда“ носи голема тежина и стана модел за многу меѓународни награди за современа уметност. Мислам дека сè уште ќе биде тука за својата 50-годишнина и понатаму“. Но, Фаркухарсон рече дека е уверен дека наградата - спонзорирана од Тејт, која е домаќин на изложбата во Лондон секоја втора година - ќе биде околу 40-годишнината следната година. Блаженство беше, во таа зора на Тарнеровата награда, да се биде жив, но да се биде уметнички критичар мора да било рај. Во доцните осумдесетти, кога големите ѕверки - Хауард Хочкин, Гилберт и Џорџ, Лусијан Фројд, Ричард Лонг - се бореа. Во деведесеттите и раните 00-ти кога Демиен Хирст (расцепена крава), Крис Офили (измет од слон), Трејси Емин (кревет) и Грејсон Пери (грнчар со вкрстено облекување) ја разбеснија Средна Англија - средната и долната класа со традиционални погледи и начин на живот. Во последно време, Тарнер се делува како награда од учтивост. „Не, прво вие“. „Не,пројдете прв“. Во 2019 година, парите од „сите мора да добијат награда“ ги поделија четворицата номинирани. Во 2020 година, годината на пандемијата, 100.000 фунти отидоа на десет стипендии за уметници. Во 2021 година, Array Collective, весел бенд од 11 уметници-активисти, го подели пленот. Во 2022 година, Вероника Рајан ја зеде наградата. Рајан може да направи свилена чанта од уво на свиња и скулптура со тивка убавина од послужавник за авокадо, но најсветлата, највредната и највозбудливата работа во британската уметност? Не. И сега, конечно, малку забава. Џеси Дарлинг беше непослушното момче кое седи на последната клупа, во овогодинешната класа на пригушените добри послушни дечиња. Титловите дадоа се́ од себе за да го затапат Тарнер со кураторски проповеди за нееднаквоста, диспаритетот (или, во социо-политичките науки множина, „нееднаквости“ и „диспаритети“) и „ранливоста на нашите меки смртни тела“. Дарлинг беше нарушувачот, возејќи скршен ролеркоастер низ неговиот кварт на Таунер во Истбурн. Се чувствував фрустрирано во негово име кога отидов да ја разгледам изложбата. Неговите дела се набиени во простор кој беше километри и километри премал за нив. Дајте му на тој човек магацин и нека се бунат неговите заштитни бариери, бетонски столпчиња и булдози со поткренати нозе да се распостелат. Најдоброто нешто во врска со анархичните, запрепастувачки скулптури на Дарлинг? Никакви манири.