Резултати од пребарување

Заборавете на мовембер, или No shave November. No Nut November, е ноември кој интернет реши дека ќе го прогласи за слава годинава. No Nut November е зезалица предизвик, родена на интернет, која дава за задача мажите да не ејакулираат - било тоа по пат на маструбација или сексуален однос - цел месец (bust a nut). Nut значи „ејакулација„ и е сленг термин кој датира од 70тите. Но, според сајтот Know Your Meme овој предизвик датира од 2011 година и бил постиран на Urban Dictionary од bicboi6969696969. Првично се однесувало само на маструбирање , но додале и секс во челинџот. Правилата на игра се: некои мажи инсистираат дека има политика на простување на три „огрешувања„. Со тек на време, предизвиков стана ситуација на „од играчка - плачка„ па сега луѓе почнаа сосема озбилно да го земаат, да прикачуваат придобивки кои ги нема - дури и научници дебатираат про и контра позиции, па подигнување на свест и пари за рак на простата, но и религиозни и екстремни групи, како Proud Boys. Туку- овде сме за мемињата...

😳

Реакциите на Кање гостувањето на подкастот Drink champs почнаа откако се раздени во САД… in order of appearance - еве што рекла Breakfast club, утринско радио шоу и подкаст како одговор на замерката дека се другарчиња со Џо Бајден..

Drunk Champs подкастот со Је ќе има и втор дел! “drink champs е совршен пример дека сме повеќе моќни кога ги користиме сопствените платформи да го контролираме нашиот наратив, и им даваме на гласовите од нашата култура слобода да креираат без извинување!” Кажа Deon Graham(od Combs enterprises- сопственик на revolt)- фактот дека Је ниту делуваше лудо ниту беше така третиран покажува дека е во право - Кање е често патологизиран во мејнстрим медиумите… а и ние можеме понешто да научиме, како и обично…. Првиот дел имаше 3 милиони прегледи во првите три часа, во моментов 6 mil на YouTube,беше трендинг тема на твитер, зазема прво место на apple podcasts во категоријата музика, беше карактеризирано како “интервју на годината”, и прозва луѓе од Камала Харис до Soulja Boy…

Подкаст лектира

Кога Коелбл почнала да ја фотографира Ангела Меркел, таа била млада, срамежлива министерка (за жени и млади) во владата на Хелмут Кол, за книгата „Траги на моќ„. Херлинде почнала да фотографира петнаесет политичари на високи позиции во 1991 година, во период од седум години, а за цел имала да претстави какво влијание има моќта на субјектите низ времето. Сме виделе портрети од овој тип на војници пред и после војна, симпатични онлајн „експерименти„ на промена на луѓето кога ќе слушнат нешто убаво за себе, но овој проект е од поинаков калибар. Политичарите ги сликала пред бел ѕид до црна столица, и не давала дирекции освен да погледнат отворено кон камерата. Откако Меркел станала канцеларка во 2005 година, Херлинде и Меркел ја обновиле соработката. Меркел, која како физичар била катапултирана на политичката сцена, како една од најмоќните политичари (а во времето на Трамп нарекувана "лидер на слободниот свет" титула резервирана за американските претседатели) од една страна не ги сакала камерите, а од друга пак, не била оптеретена дека следниот ден сликите ќе излезат по медиумите, ни дава интимен поглед на својата еволуција од чудно но - кревка жена, во самоуверена и релаксирана, зрела жена.

Четири торнада во шест амерички држави, со историска јачина!

Кратка биографија Милко Валент, поет, прозаик, драматичар, есеист, теоретичар, театарски критичар и полемичар, роден е 6ти јули 1948 година во Загреб. На Филозофскиот факултет на Универзитетот во Загреб дипломирал филозофија и компаративна книжевност. Соработник е на стотина списанија, магазини и весници, како и на многу радиски програми и неколку интернет портали. Застапен е во 29 антологии и 50 хрватски како и странски избори, зборници, прегледи и панорами на поезија, проза, драми и есеи. До сега објавил 35 книги. Неговите бројни текстови се преведени на тринаесет јазици. На германски јазик е преведена опсежната новела Нежна палисандровина и избор од книга поезија Тихи алати, на француски, унгарски, и полски драмата Гола Европа, на македонски Плејстејшн, душо, а на англиски радиодрамата Неонски рабови, и Мастило во око, кратка проза Џез за Ајша, Интерконтинентално треперење, и Девојка и точак, како и драмите Гола Европа, Граунд Зeро Александра, и Бордел на диви јаболка. Две негови драми од драмската трилогија Зеро ( Гола Европа и Граунд Зеро Александра) се наградени 2001 и 2003 трета и прва награда Марин Држиќ. За придонес кон поезијата награден е 2009 со наградата Маслинов венец, и мраморна плоча на Ѕидот на поезија (Селца, Брач) во кој е впишан негов стих. За романот Вештачки солзи, како најдобро книжевно остварување објавено 2013та, ја добил во 2014 годишната награда Владимир Назор и стимулација од Минстeрството за култура на Р. Хрватска за едно од најдобрите книжевни дела во 2013 (со романот Вештачки солзи беше и помеѓу петте финалисти на книжевната награта на Т порталот за најдобар роман објавен во 2013 година.) На вториот натпревар Петрарка Фест за најдобар сонет ја добил третата награда во 2015, за сонетот Рокенрол. За книгата со поезија Пустина, добил во 2016та стимулација од Министерството за култура Р. Хрватска. За романот Вештачки солзи ја доби, исто така, во 2016та книжевната награда Стипан Билиќ-Прциќ, која од 2016та ја доделува Хрватската академија на наука и уметност (ХАЗУ) . За книгата поезија Отворена роса, објавена 2017та, ја добил наградата Тин Ујевиќ во 2018та, и во финалето наградата Фран Галовиќ. Исто така, во 2018та доби награда за урбана книжевност Звонимир Милчец. Аrabeske (šifriranje simpatije) ''Jednostavnost nema dubinu.'' podižući lijevi nožni palac naglasila je gola Ana Grigorijeva prije doručka u hotelu Continental u Skoplju, Makedonija. u vrijeme prije doručka, nastavlja prijateljica Ana, eurozona se još grči u noćnim morama kao i Aleksandar Makedonski Veliki kad je obolio od gripe u Aleksandriji, u gradu koji je upravo osnovao. sjetan zbog bolesti ratnik i prosvjetitelj Aleksandar Veliki donio je još jednu važnu i veliku odluku. u novoosnovanom gradu u drugom danu gripe, čim je bolest malo popustila, u pratnji stasitih, crnokosih, teško oklopljenih Balkanskih boraca odjahao je do mjesta koje mu se vrlo svidjelo i osnovao knjižnicu. ja se držim ove verzije bez obzira što je ostali povijesni izvori ne podržavaju. iako od gripe blago onemoćao, Aleksandar je za dvije minute na komadu papirusa napravio nacrt knjižnice i potpisao ga izvježbanim rukopisom. ta plemenita kulturna aktivnost za opće dobro Aleksandra Makedonskog ubrzo je dokraja izliječila od kašlja i visoke temperature. kulturno osviješteni ratnik odmah se zaputio u nova prosvjetiteljska osvajanja ostavljajući za sobom nova kulturna središta, nove Aleksandrije. njegova osvajačka i kulturna misija zahtijevala je cijelog čovjeka. slabiji ljudi zacijelo bi odavno podlegli takvim naporima. no, zaključila je Ana Grigorijeva, svaka strast na kraju iscrpljuje i duh i tijelo. uskoro je Aleksandra Velikog, širitelja kulture i teritorija, ubila smrtonosna i pomalo neukusna, a golema babilonska zbirka jezika, dijalekata, spletki i noževa. pažljivo gledam. znam, sove izlaze u sumrak. hoću li zbog toga postati mudriji? sjetim se starih Kelta. izraz ''keltski sumrak'' zvuči zlokobno. no taj keltski sumrak nije ništa strašno. strašan je Heideggerov zaključak da čovjekov govor ne otvara nego skriva vlastitost kao što je strašna i činjenica da s betoniranom obalom stiže nova pomrčina prekrasnog zavičajnog krajolika. nemoj biti tužna, Ana Grigorijeva. tugovanje je pasivna patnja. samo rijetki čitaju Kavafisove mudre ekološke pjesme i poduzimaju kemoterapijske direktne akcije protiv malignih teokracija i militantnih židovskih, arapskih i muslimanskih krvavih arabeski. American dream ostao je samo dream. siromašni su zbunjeni. nespretno ukucavaju molitve u nebo kao pin kreditne kartice. pa nije nebo, to beskrajno bezmjerno svemirsko prostranstvo, bankomat Hrvatske poštanske banke iz kojeg će iscuriti inspiracija za novu Bibliju ili novi Main Kampf. okreni se gnjevno, čovječe, i pogledaj radikalno te razložno na geografiju! Balkan je svjetski poznat odličan laboratorij za eksperimentalno interdisciplinarno istraživanje prirode štakora, miševa, ljubavi i svih zamislivih seksualnih orijentacija te raznih tipova traktora, prijateljstva, gastronomije, tuge, sporta, znanosti, arhitekture, silovanja, samoubojstva, neodrživog turizma, ekstremnih krajobraza, patološkog apsurda, hortikulture, heklanja, depresije, karcinoma, otpora, poezije i rata. Ana Grigorijeva i ja divlje vozimo. stanemo na jednom odmorištu. u vrućoj zoni nalik afričkoj fronti skupljaju se buntovnici i konzervativci. vruće je. oznojena skidaš motorističku jaknu. ispod nje ne nosiš ništa. gola si, Ana. volim miris slobode i motornog goriva na tvojem tijelu. hotel Continental. drugi kat. soba 217. isti broj kao i broj hotelske sobe u romanu The Shining Stephena Kinga, čovjeka koji je izjavio da je on ''književni ekvivalent Big Maca s krumpirićima''. e, pa fino, radosno će Ana Grigorijeva, isijavanje može da počne. enigmatska tjelešca. neuronska staza. vinski put i gitare. drhtaj zbunjene sperme noću. zdravi ljubavni seoski turizam danju. zbunjuje te taj takoreći filozofski miris sijena. iznenada shvatiš da je svaka spoznaja opterećena znojem. Ana Grigorijeva je u pravu. jednostavnost nema dubine. u trenu – neočekivana simpatija i za duh Ane Grigorijeve, ne samo za njezino lijepo bijelo tijelo odjeveno u crni motoristički komplet. bio je to platonski udarac ravno u srce koji je iznenadio i mene, okorjelog putnika mesa, zraka i daljine. očito mi je potreban dodatan oporavak u hotelu Continental i brza vožnja makedonskim cestama. ''ako želiš, mogu ti pomagati pri pisanju pjesama'', rekla je prijateljica Ana, makedonska pjesnikinja, i bacila jastuk na mene. ''ne, hvala, Ana. ne želim se kititi tuđim perjem'', viknuo sam i bacio jastuk u Aninu glavu. nije ni čudo. ja volim igru jutarnjeg i večernjeg bacanja jastuka na kojima svake noći umremo na nekoliko sati. kakva igra, brate mili! kakav tek adrenalin, sestro! nakon ručka Ana Grigorijeva i ja palimo motore. odlazimo u obilazak gradova, sela, vinograda, rižinih polja, samostana, freski, ikona i jezera. naš moto bit će Anina izreka Jednostavnost nema dubine. možda se na našim brzim motorima spustimo u nedaleku Grčku i posjetimo mjesto u kojemu je Aristotel poučavao Aleksandra Makedonskog pobjedničkom biblijskom čudu pretvaranja vode u vino i gorivo za naše jurilice. da je danas živ, kaže Ana Grigorijeva Makedonska, Aleksandar Makedonski bi bio motociklist. vozio bi motor kao veliki. sigurno bi vozio divlji Suzuki Hayabusa ili čak suludi MTT Turbine Superbike Y2K. Amazon Milko Valent

HBO објави дека премиерата на втората сезона на Euphoria добила вкупно 2,4 милиони гледачи, што ја означува најголемата дигитална премиера од која било епизода на HBO на HBO Max(кој е тамошниот HBO go). Епизодата водеше како највисоко котирачко шоу или филм на HBO Max во неделата вечер; сепак, големиот број на гледачи доведе до делумно уривање на сервисот околу 21 часот кога епизодата стана достапна за гледање. Премиерата на втората сезона ерангирана повеќе од девет пати повисоко во дигитално гледање од првата сезона на Euphoria. Вториот дел од серијата со чело на Сем Левинсон ги следи животите на средношколците во Источен Хајленд, ставајќи акцент на 17-годишната Ру (Зендаја). Пред премиерата, Зендаја сподели тригер предупредување за фановите на Инстаграм, пишувајќи: „Оваа сезона, можеби дури и повеќе од минатата, е длабоко емотивна исе занимава со тема која може да ве тригерира и е тешка за гледање. Ве молам гледајте ја само ако се чувствувате удобно. Грижете се за себе изнајте дека што и да се случи, сè уште сте сакани и дека сè уште ја чувствувам вашата поддршка“. (еве една таква тригеринг сцена, во која Ру овердозира...) Новите епизоди ќе има премиера на HBO Max секоја недела.

Сајтот на TASS осамна со следната порака: “Драги граѓани. Ве повикуваме да го запрете лудилово. Не ги праќајте вашите синови и мажи во сигурна смрт. Путин нѐ тера да лажеме и нѐ става во опасност. Ние бевме изолирани од цел свет, тие престанаа да ја купуваат нашата нафта и гас. За неколку години ќе бидеме како Северна Кореа. Што има за нас од тоа? Да го ставиме Путин во историските читанки? Ова не е наша војна, ајде да ја запреме! Оваа порака ќе биде избришана, а некои од нас убиени или во затвор. Но не можеме повеќе вака. Индиферентни новинари на Русија. Претходно руските канали во хактивистички акции емитуваа снимки од вести од Украина со украинската химна. Белоруските хакери се приклучија под името “Сајбер партизани” Anonymous пак, објави војна на Путин и од тогаш со активни со хакнување на државните сајтови, телевизии итн…

За Оскарите годинава дознав од - Серена Вилијамс! Ми упадна нејзиниот среќен пост во тајмлајнот:„ Се разбудив со оваа вест! Плачам од среќа! „ А Серена не ми е на листата на фигури кои ги следам затоа што се интересирам за спорт - сосема напротив! За спорт сум...тапа! Серена е икона во поп културата, но и име кое ја обележува културата воопшто, на нејзиното време па информациите за нејзе тешко може да се избегнат. Винус - не баш. Но тежиштето на филмот Кралот Ричард паѓа врз нејзе, како возило преку кое се актуелизира вербата, упорноста, и нешто повеќе од надеж на таткото на сестрите Вилијамс, кога целиот свет е свртен против нив. Тој има направено план уште пред да се родат, и се држел до него додека не се исполнил((освен тоа што оригиналниот крал Ричард бил нарекуван „лавовско срце„ - не можеме да видиме никакви паралели помеѓу крстоносецот и овој посветен родител). Ричард Вилијамс, е тоа е веќе име што веројатно го знаат тениските ентузијасти. Но јас како спортски аналфабет, прв пат слушнав за него преку писмото кое беше адресирано, јавно, на - Меган Меркел дента пред нејзината венчавка со принцот Хари. Чудно но вистинито... Во тој период скандалите со Меган и нејзиниот сопствен татко беа помија која беше сервирана од таблоидите кои кулминираа во откажувањето на присуството на господин Меркел на венчавката на својата бирасна ќерка во британската аристократија на сеопшт сеир. И тогаш се појави Серена да го спаси денот: не́ извести дека и покрај тоа што и нејзиниот татко е жив не ја предал нејзината рака на венчавката, како што е обичај во тамошните церемонии . Неговото компромитирано ментално здравје(депресија) го парализало во способноста да го издржи притисокот да ја даде спортската легенда за милијардерот и косопственик на редит. Еден час пред свадбата и́ пратил порака „Серена не сакам да ми бидеш лута, но едноставно не можам да те испратам по црковната патека. Не сум свој повеќе. Едноставно сум премногу нервозен„. Од тогаш до филмот Кралот Ричард - немам баш ништо чуено за него. Серена е друга приказна. Откако ја доби својата ќерка, нејзиното легендарно тело омекна, и се закани со згрутчување на крвта, беше казнувана поради униформите кои беа малку премногу креативни за организаторите на турнирите, ја цртаа како непресметливо чудовиште, ја нарекуваа размазена, и ова не беше ништо ново. Тие напади се чинат дека се константа во нејзината кариера: во книгата на Марија Шарапова, таа ја опишува Серена како импонзантна фигура која ја преплашувала, малата кутра принцеза, „требате да сфатите дека таа е висока и голема„ - но- известуваа медиумите - Серена не ниту повисока ниту покрупна од Марија. Тој впечаток доаѓа од друго место, од другоста на Серена. Така ја запознав Серена. Но филмот не е за Серена, туку е портрет на Ричард, и како изгледа кога упорноста и вербата и неуморната натчовечка посветеност кон својата фамилија е рецепт кој што не може да промаши доколку верно се држиш до него. Американската кинематографија, па и уметноста на раскажување приказни се често дидактички, и има склоност да ни́ дава лекции и поуки, а онаа „ упорноста и работата кога сите шанси се против тебе „ се чини дека е омилен мотив. Тој е темелот на американскиот сон. Во овој период на расна тензичност таму(која се прелеа и во Европа) филмот сака да не́ потсети дека дури кога соочени со расизам - може да се надмине ако се работи доволно упорно и паметно на тоа - нападот на Родни Кинг беше каталист поради кој Ричард ги елиминираше расистичките соработници иако можеби не бил во позиција да бира - колку е тоа историски точно не можам да знам - тапа сум од спорт, тоа го утврдивме..А и да не е- дури и јас имам сведочено преку насловите дека до ден денес сестрите Вилијамс се соочуваат со таа болест. Можеби овде тешко ни́ е да разбереме што значи да дојдеш од Комптон - гето во Лос Ангелес - до титулите „најдобар спортист на сите времиња„ бидејќи можеби не можеме да разбереме целосно дека во САД голема порција на луѓето се борат со сиромаштија, а Комптон е на самото дно - ништо поразлично од нашите сопствени сиромашни населби. И тоа е во филмот полето каде што силата на убедувањето на Ричард (но и сопругата) е ставена на тест. Но да земеш две девојчиња под 12 години и на своја рака, со речиси ништо пари и услови, преку посветеност и љубов ги вообличиш во атлетско чудо од деца е една работа(како Македонци оваа позиција ни́ е позната), но да ги пробиеш истите тие деца во бел спорт, кој е наменет исклучиво за луѓе кои се од високата класа е нешто сосема друго... вметни го во тоа фактот дека овие аутсајдери ги победувале на „домашен терен„ и гневот кој го испровоцирале со тоа добиваме незгодна ситуација. Впрочем - во скорешната ситуација со Новак Џоковиќ во Австралија, слушнавме доста коментари кои ги правеа овие исти паралели.. Вил Смит го знаеме како сладуњав актер на комедии и акции, кој се обидува да прејде во драма и да се докаже како актер, и покрај тоа што е холивудско „А - класа„ име и конечно го добива признанието ... Тоа што Кралот Ричард е класичен холивудски филм без уметнички експериментирања, или изненадувања и новитети, туку го устоличува познатиот формат: победување на злото/конфликтот/потешкотиите не го прави овој филм помалку значаен, ако ништо друго ни́ треба овој жанр за генерациите кои немале шанса да навиваат без цинизам или потсмев, за главните протагонисти, и да најдат поттик и поука за себе - а веруваме дека нема нема човек на кој поуката: „колку и да се чини невозможно и тешко - истрај! Тоа што го сонуваш ќе стане реалност„ не му е потребна. Дури и да е многу кул за нејзе:) П.С. Го има на HBOgo