Во Паркот на Франкофонија на 10 и 11 јуни ќе се одржи дводневна работилница за креативно пишување со Марија Бошковска, посветена на маалските легенди, исчезнатите простори и невидливите градски приказни. Секој град има свои неофицијални хроничари. Луѓе што паметат каде била старата продавница, кој живеел во напуштената куќа на аголот, како настанала некоја маалска легенда или што се случувало на клупата под дрвото каде што денес никој не застанува. Тие приказни ретко завршуваат во книги, архиви или музеи. Најчесто остануваат во разговорите меѓу соседи, во случајните средби и во колективната меморија на едно маало. Токму по тие невидливи траги ќе тргне работилницата „Маалска архива“, дводневна работилница за креативно пишување што ќе се одржи на 10 и 11 јуни во Паркот на Франкофонија. Под водство на авторката и едукаторка Марија Бошковска, учесниците ќе создаваат фиктивни маалски хроничари инспирирани од реални собирачи на улични приказни, урбани легенди, исчезнати простори и необични локални ликови. Преку читање, набљудување и собирање детали од непосредната околина, ќе се гради заедничка архива во која намерно ќе се мешаат стварноста и фикцијата. Пријави се >>>ОВДЕ Работилницата е отворена за сите љубопитни, без разлика на претходно искуство со пишување. Потребни се само внимателно око, желба за истражување и подготвеност да се забележи она што најчесто останува на маргините на градската меморија. Она што ќе се создаде во текот на двата дена нема да остане затворено во рамките на работилницата. Архивата ќе продолжи да живее и по нејзиното завршување, како отворен документ што идните архивари ќе можат да го читаат, дополнуваат и надградуваат со нови приказни. Работилницата ќе ја води Марија Бошковска, програмска координаторка во КСП Центар – Јадро, која работи како авторка и едукаторка. Во изминатите години развива програми за креативно пишување за деца и млади, а нејзини текстови се објавувани во различни жанрови и изданија, од проза и поезија до книжевни и филмски критики и литература за деца. „Маалска архива“ ќе се одржи на 10 и 11 јуни, од 17 до 19 часот, во Паркот на Франкофонија.

Предавање за современ танц, соматски практики, телесност, утопија и кореографско истражување Во рамки на своето гостување, уругвајската кореографка лусијана ачугар ќе одржи предавање посветено на нејзиното кореографско творештво, уметничко истражување и развојот на методот што таа го нарекува The Pleasure Practice. Што ако танцот не е само уметничка дисциплина, туку начин на постоење? Што ако телото не е инструмент за изведба, туку простор во кој се замислуваат и вежбаат поинакви светови? Токму околу овие прашања се движи работата на лусијана ачугар, кореографка од Уругвај која живее и работи во Бруклин, а која на претстојното предавање ќе го претстави своето повеќедецениско кореографско истражување и развојот на методот што таа го нарекува The Pleasure Practice. Предавањето ќе понуди увид во уметничките процеси што постепено ја довеле ачугар до специфичен начин на работа, размислување, бидување и одучување. Во центарот на нејзината практика се наоѓаат колективното соматско исцелување, прифаќањето на сопствените „сенки“ и потрагата по поослободена и поинстинктивна состојба на постоење. За ачугар, телото не е само носител на движење. Нејзините проекти го третираат како место каде што може да се манифестира утописка реалност, простор во кој се испитуваат можностите за ослободување, задоволство, ранливост и заедништво. Во нејзината работа, кореографијата често се движи на границата меѓу ритуал, политички гест и колективно искуство. Нејзината уметничка биографија е тесно поврзана со современата танцова сцена во Њујорк и Уругвај, каде што од 1999 година работи и независно и во соработка со бројни уметници и колективи. Во срцето на нејзината филозофија стои идејата дека театарот е простор за утопија, утопијата е практика, практиката е ритуал, ритуалот е посветеност, посветеноста е танц, а танцот е практика на бидување во задоволството. лусијана ачугар е добитничка на две Bessie Awards и е препознаена како една од најзначајните фигури на современата перформативна сцена. Во текот на кариерата има добиено бројни награди, признанија и грантови, меѓу кои Guggenheim Fellowship, Creative Capital, Foundation for Contemporary Arts, MAP Funds, Jerome Foundation и Alpert Award. Нејзиното дело PURO TEATRO: A Spell for Utopia започнува како Инстаграм проект за фестивалот Time-Based Art на Portland Institute of Contemporary Arts во 2020 година, за подоцна да прерасне во сценска продукција премиерно изведена во The Chocolate Factory и Skirball Center for the Performing Arts при NYU во 2021 година. Во 2022 година ја добива престижната стипендија USA Doris Duke Fellow, а во 2024 година магистрира танц на Bennington College.

Од симултано толкување до интеркултурно посредување, новото македонско издание отвора прашања за јазикот, комуникацијата и професијата што стои меѓу нив Повеќето луѓе ретко размислуваат за толкувачите. Тие се присутни во судници, болници, полициски станици, на конференции, во мигови кога еден јазик треба да премине во друг без да се изгуби смислата. Нивната работа е речиси невидлива, а сепак од неа понекогаш зависат нечии права, нечие сведочење или нечие разбирање на светот. Токму на оваа професија и е посветена книгата „Краток вовед во толкувањето“ од д-р Наталија Орлиќ, која ќе биде промовирана на 4 јуни во 12 часот во Библиотеката за македонска книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Книгата, објавена во издание на „Фуснота“, е првиот ваков практичен прирачник на македонски јазик посветен на толкувањето како професија, дисциплина и секојдневна практика. Наместо апстрактни дефиниции, Орлиќ го отвора просторот каде што јазикот се среќава со реалниот живот: разговорите со институции, миграциските постапки, сведочењата, недоразбирањата и обидите луѓето да се разберат едни со други. Родена во Скопје и израсната во повеќејазична средина, Наталија Орлиќ дипломирала македонски јазик на УКИМ, а паралелно студирала словенечки јазик во Љубљана. Нејзината докторска дисертација на Филозофскиот факултет во Љубљана се занимава со меѓујазичното посредување во областа на меѓународната заштита и миграциите и претставува едно од првите емпириски истражувања од ваков тип во Словенија. Денес работи како конференциски, судски и толкувач за заедницата, а дел од нејзината работа е врзана и за комуникацијата помеѓу институциите и луѓето кои не го зборуваат јазикот на средината во која се нашле. Во „Краток вовед во толкувањето“ таа ги обработува различните техники на толкување, од консекутивно и симултано до толкување на далечина, придружно толкување и толкување за деца. Но можеби најинтересниот дел од книгата е местото каде што професијата престанува да биде техничка дисциплина и станува културно прашање. Што точно пренесува толкувачот? Зборови? Намери? Контекст? Тишини? Орлиќ предлага една поширока перспектива: толкувачот не е само личност која знае два јазика, туку посредник меѓу две култури. Во таа смисла, толкувањето не е механички пренос на реченици, туку процес на разбирање. Првото издание на книгата е објавено во Љубљана во 2024 година, потоа следува издание во Подгорица во 2025 година, а македонското издание од 2026 година пристигнува во проширена форма. Воедно, книгата веќе се користи како дополнителна литература на Филозофскиот факултет во Љубљана. Со авторката ќе разговара уредничката Драгана Евтимова, додека дизајнот на корицата го потпишува Мите Спасовски. За сите што ги интересираат јазикот, преведувањето и начините на кои значењата патуваат од еден човек до друг, ова е ретка можност да се ѕирне зад сцената на една професија која речиси никогаш не е во центарот на вниманието, а постојано е таму каде што луѓето се обидуваат да се разберат. Поднаслов: Практичниот прирачник на д-р Наталија Орлиќ ја отвора професијата што стои меѓу јазиците, културите и човечкото разбирање.

независна релевантна култура

независна релевантна култура

независна релевантна култура